सूक्त 5: उषाओं के साथ जागता अग्नि

प्रत्य॒ग्निरु॒षस॒श्चेकि॑ता॒नोऽबो॑धि॒ विप्र॑ः पद॒वीः क॑वी॒नाम् ।
पृ॒थु॒पाजा॑ देव॒यद्भि॒ः समि॒द्धोऽप॒ द्वारा॒ तम॑सो॒ वह्नि॑रावः

pratyagniruṣasaścekitāno'bodhi vipraḥ padavīḥ kavīnām |
pṛthupājā devayadbhiḥ samiddho'pa dvārā tamaso vahnirāvaḥ

प्रेद्व॒ग्निर्वा॑वृधे॒ स्तोमे॑भिर्गी॒र्भिः स्तो॑तॄ॒णां न॑म॒स्य॑ उ॒क्थैः ।
पू॒र्वीरृ॒तस्य॑ सं॒दृश॑श्चका॒नः सं दू॒तो अ॑द्यौदु॒षसो॑ विरो॒के

predvagnirvāvṛdhe stomebhirgīrbhiḥ stotṝṇāṃ namasya ukthaiḥ |
pūrvīrṛtasya saṃdṛśaścakānaḥ saṃ dūto adyauduṣaso viroke

अधा॑य्य॒ग्निर्मानु॑षीषु वि॒क्ष्व१॒॑पां गर्भो॑ मि॒त्र ऋ॒तेन॒ साध॑न् ।
आ ह॑र्य॒तो य॑ज॒तः सान्व॑स्था॒दभू॑दु॒ विप्रो॒ हव्यो॑ मती॒नाम्

adhāyyagnirmānuṣīṣu vikṣvapāṃ garbho mitra ṛtena sādhan |
ā haryato yajataḥ sānvasthādabhūdu vipro havyo matīnām

मि॒त्रो अ॒ग्निर्भ॑वति॒ यत्समि॑द्धो मि॒त्रो होता॒ वरु॑णो जा॒तवे॑दाः ।
मि॒त्रो अ॑ध्व॒र्युरि॑षि॒रो दमू॑ना मि॒त्रः सिन्धू॑नामु॒त पर्व॑तानाम्

mitro agnirbhavati yatsamiddho mitro hotā varuṇo jātavedāḥ |
mitro adhvaryuriṣiro damūnā mitraḥ sindhūnāmuta parvatānām

पाति॑ प्रि॒यं रि॒पो अग्रं॑ प॒दं वेः पाति॑ य॒ह्वश्चर॑णं॒ सूर्य॑स्य ।
पाति॒ नाभा॑ स॒प्तशी॑र्षाणम॒ग्निः पाति॑ दे॒वाना॑मुप॒माद॑मृ॒ष्वः

pāti priyaṃ ripo agraṃ padaṃ veḥ pāti yahvaścaraṇaṃ sūryasya |
pāti nābhā saptaśīrṣāṇamagniḥ pāti devānāmupamādamṛṣvaḥ

ऋ॒भुश्च॑क्र॒ ईड्यं॒ चारु॒ नाम॒ विश्वा॑नि दे॒वो व॒युना॑नि वि॒द्वान् ।
स॒सस्य॒ चर्म॑ घृ॒तव॑त्प॒दं वेस्तदिद॒ग्नी र॑क्ष॒त्यप्र॑युच्छन्

ṛbhuścakra īḍyaṃ cāru nāma viśvāni devo vayunāni vidvān |
sasasya carma ghṛtavatpadaṃ vestadidagnī rakṣatyaprayucchan

आ योनि॑म॒ग्निर्घृ॒तव॑न्तमस्थात्पृ॒थुप्र॑गाणमु॒शन्त॑मुशा॒नः ।
दीद्या॑न॒ः शुचि॑रृ॒ष्वः पा॑व॒कः पुन॑ःपुनर्मा॒तरा॒ नव्य॑सी कः

ā yonimagnirghṛtavantamasthātpṛthupragāṇamuśantamuśānaḥ |
dīdyānaḥ śucirṛṣvaḥ pāvakaḥ punaḥpunarmātarā navyasī kaḥ

स॒द्यो जा॒त ओष॑धीभिर्ववक्षे॒ यदी॒ वर्ध॑न्ति प्र॒स्वो॑ घृ॒तेन॑ ।
आप॑ इव प्र॒वता॒ शुम्भ॑माना उरु॒ष्यद॒ग्निः पि॒त्रोरु॒पस्थे॑

sadyo jāta oṣadhībhirvavakṣe yadī vardhanti prasvo ghṛtena |
āpa iva pravatā śumbhamānā uruṣyadagniḥ pitrorupasthe

उदु॑ ष्टु॒तः स॒मिधा॑ य॒ह्वो अ॑द्यौ॒द्वर्ष्म॑न्दि॒वो अधि॒ नाभा॑ पृथि॒व्याः ।
मि॒त्रो अ॒ग्निरीड्यो॑ मात॒रिश्वा दू॒तो व॑क्षद्य॒जथा॑य दे॒वान्

udu ṣṭutaḥ samidhā yahvo adyaudvarṣmandivo adhi nābhā pṛthivyāḥ |
mitro agnirīḍyo mātariśvā dūto vakṣadyajathāya devān

उद॑स्तम्भीत्स॒मिधा॒ नाक॑मृ॒ष्वो॒३॒॑ऽग्निर्भव॑न्नुत्त॒मो रो॑च॒नाना॑म् ।
यदी॒ भृगु॑भ्य॒ः परि॑ मात॒रिश्वा॒ गुहा॒ सन्तं॑ हव्य॒वाहं॑ समी॒धे

udastambhītsamidhā nākamṛṣvo'gnirbhavannuttamo rocanānām |
yadī bhṛgubhyaḥ pari mātariśvā guhā santaṃ havyavāhaṃ samīdhe

इळा॑मग्ने पुरु॒दंसं॑ स॒निं गोः श॑श्वत्त॒मं हव॑मानाय साध ।
स्यान्न॑ः सू॒नुस्तन॑यो वि॒जावाग्ने॒ सा ते॑ सुम॒तिर्भू॑त्व॒स्मे

iḻāmagne purudaṃsaṃ saniṃ goḥ śaśvattamaṃ havamānāya sādha |
syānnaḥ sūnustanayo vijāvāgne sā te sumatirbhūtvasme