सूक्त 17: अमृत की नाभि अग्नि

स॒मि॒ध्यमा॑नः प्रथ॒मानु॒ धर्मा॒ सम॒क्तुभि॑रज्यते वि॒श्ववा॑रः ।
शो॒चिष्के॑शो घृ॒तनि॑र्णिक्पाव॒कः सु॑य॒ज्ञो अ॒ग्निर्य॒जथा॑य दे॒वान्

samidhyamānaḥ prathamānu dharmā samaktubhirajyate viśvavāraḥ |
śociṣkeśo ghṛtanirṇikpāvakaḥ suyajño agniryajathāya devān

यथाय॑जो हो॒त्रम॑ग्ने पृथि॒व्या यथा॑ दि॒वो जा॑तवेदश्चिकि॒त्वान् ।
ए॒वानेन॑ ह॒विषा॑ यक्षि दे॒वान्म॑नु॒ष्वद्य॒ज्ञं प्र ति॑रे॒मम॒द्य

yathāyajo hotramagne pṛthivyā yathā divo jātavedaścikitvān |
evānena haviṣā yakṣi devānmanuṣvadyajñaṃ pra tiremamadya

त्रीण्यायूं॑षि॒ तव॑ जातवेदस्ति॒स्र आ॒जानी॑रु॒षस॑स्ते अग्ने ।
ताभि॑र्दे॒वाना॒मवो॑ यक्षि वि॒द्वानथा॑ भव॒ यज॑मानाय॒ शं योः

trīṇyāyūṃṣi tava jātavedastisra ājānīruṣasaste agne |
tābhirdevānāmavo yakṣi vidvānathā bhava yajamānāya śaṃ yoḥ

अ॒ग्निं सु॑दी॒तिं सु॒दृशं॑ गृ॒णन्तो॑ नम॒स्याम॒स्त्वेड्यं॑ जातवेदः ।
त्वां दू॒तम॑र॒तिं ह॑व्य॒वाहं॑ दे॒वा अ॑कृण्वन्न॒मृत॑स्य॒ नाभि॑म्

agniṃ sudītiṃ sudṛśaṃ gṛṇanto namasyāmastveḍyaṃ jātavedaḥ |
tvāṃ dūtamaratiṃ havyavāhaṃ devā akṛṇvannamṛtasya nābhim

यस्त्वद्धोता॒ पूर्वो॑ अग्ने॒ यजी॑यान्द्वि॒ता च॒ सत्ता॑ स्व॒धया॑ च श॒म्भुः ।
तस्यानु॒ धर्म॒ प्र य॑जा चिकि॒त्वोऽथ॑ नो धा अध्व॒रं दे॒ववी॑तौ

yastvaddhotā pūrvo agne yajīyāndvitā ca sattā svadhayā ca śambhuḥ |
tasyānu dharma pra yajā cikitvo'tha no dhā adhvaraṃ devavītau