सूक्त 33: रुद्र, वैद्यों में श्रेष्ठ वैद्य

आ ते॑ पितर्मरुतां सु॒म्नमे॑तु॒ मा न॒ः सूर्य॑स्य सं॒दृशो॑ युयोथाः ।
अ॒भि नो॑ वी॒रो अर्व॑ति क्षमेत॒ प्र जा॑येमहि रुद्र प्र॒जाभि॑ः

ā te pitarmarutāṃ sumnametu mā naḥ sūryasya saṃdṛśo yuyothāḥ |
abhi no vīro arvati kṣameta pra jāyemahi rudra prajābhiḥ

त्वाद॑त्तेभी रुद्र॒ शंत॑मेभिः श॒तं हिमा॑ अशीय भेष॒जेभि॑ः ।
व्य१॒॑स्मद्द्वेषो॑ वित॒रं व्यंहो॒ व्यमी॑वाश्चातयस्वा॒ विषू॑चीः

tvādattebhī rudra śaṃtamebhiḥ śataṃ himā aśīya bheṣajebhiḥ |
vyasmaddveṣo vitaraṃ vyaṃho vyamīvāścātayasvā viṣūcīḥ

श्रेष्ठो॑ जा॒तस्य॑ रुद्र श्रि॒यासि॑ त॒वस्त॑मस्त॒वसां॑ वज्रबाहो ।
पर्षि॑ णः पा॒रमंह॑सः स्व॒स्ति विश्वा॑ अ॒भी॑ती॒ रप॑सो युयोधि

śreṣṭho jātasya rudra śriyāsi tavastamastavasāṃ vajrabāho |
parṣi ṇaḥ pāramaṃhasaḥ svasti viśvā abhītī rapaso yuyodhi

मा त्वा॑ रुद्र चुक्रुधामा॒ नमो॑भि॒र्मा दुष्टु॑ती वृषभ॒ मा सहू॑ती ।
उन्नो॑ वी॒राँ अ॑र्पय भेष॒जेभि॑र्भि॒षक्त॑मं त्वा भि॒षजां॑ शृणोमि

mā tvā rudra cukrudhāmā namobhirmā duṣṭutī vṛṣabha mā sahūtī |
unno vīrām̐ arpaya bheṣajebhirbhiṣaktamaṃ tvā bhiṣajāṃ śṛṇomi

हवी॑मभि॒र्हव॑ते॒ यो ह॒विर्भि॒रव॒ स्तोमे॑भी रु॒द्रं दि॑षीय ।
ऋ॒दू॒दर॑ः सु॒हवो॒ मा नो॑ अ॒स्यै ब॒भ्रुः सु॒शिप्रो॑ रीरधन्म॒नायै॑

havīmabhirhavate yo havirbhirava stomebhī rudraṃ diṣīya |
ṛdūdaraḥ suhavo mā no asyai babhruḥ suśipro rīradhanmanāyai

उन्मा॑ ममन्द वृष॒भो म॒रुत्वा॒न्त्वक्षी॑यसा॒ वय॑सा॒ नाध॑मानम् ।
घृणी॑व च्छा॒याम॑र॒पा अ॑शी॒या वि॑वासेयं रु॒द्रस्य॑ सु॒म्नम्

unmā mamanda vṛṣabho marutvāntvakṣīyasā vayasā nādhamānam |
ghṛṇīva cchāyāmarapā aśīyā vivāseyaṃ rudrasya sumnam

क्व१॒॑ स्य ते॑ रुद्र मृळ॒याकु॒र्हस्तो॒ यो अस्ति॑ भेष॒जो जला॑षः ।
अ॒प॒भ॒र्ता रप॑सो॒ दैव्य॑स्या॒भी नु मा॑ वृषभ चक्षमीथाः

kva sya te rudra mṛḻayākurhasto yo asti bheṣajo jalāṣaḥ |
apabhartā rapaso daivyasyābhī nu mā vṛṣabha cakṣamīthāḥ

प्र ब॒भ्रवे॑ वृष॒भाय॑ श्विती॒चे म॒हो म॒हीं सु॑ष्टु॒तिमी॑रयामि ।
न॒म॒स्या क॑ल्मली॒किनं॒ नमो॑भिर्गृणी॒मसि॑ त्वे॒षं रु॒द्रस्य॒ नाम॑

pra babhrave vṛṣabhāya śvitīce maho mahīṃ suṣṭutimīrayāmi |
namasyā kalmalīkinaṃ namobhirgṛṇīmasi tveṣaṃ rudrasya nāma

स्थि॒रेभि॒रङ्गै॑ः पुरु॒रूप॑ उ॒ग्रो ब॒भ्रुः शु॒क्रेभि॑ः पिपिशे॒ हिर॑ण्यैः ।
ईशा॑नाद॒स्य भुव॑नस्य॒ भूरे॒र्न वा उ॑ योषद्रु॒द्राद॑सु॒र्य॑म्

sthirebhiraṅgaiḥ pururūpa ugro babhruḥ śukrebhiḥ pipiśe hiraṇyaiḥ |
īśānādasya bhuvanasya bhūrerna vā u yoṣadrudrādasuryam

अर्ह॑न्बिभर्षि॒ साय॑कानि॒ धन्वार्ह॑न्नि॒ष्कं य॑ज॒तं वि॒श्वरू॑पम् ।
अर्ह॑न्नि॒दं द॑यसे॒ विश्व॒मभ्वं॒ न वा ओजी॑यो रुद्र॒ त्वद॑स्ति

arhanbibharṣi sāyakāni dhanvārhanniṣkaṃ yajataṃ viśvarūpam |
arhannidaṃ dayase viśvamabhvaṃ na vā ojīyo rudra tvadasti

स्तु॒हि श्रु॒तं ग॑र्त॒सदं॒ युवा॑नं मृ॒गं न भी॒ममु॑पह॒त्नुमु॒ग्रम् ।
मृ॒ळा ज॑रि॒त्रे रु॑द्र॒ स्तवा॑नो॒ऽन्यं ते॑ अ॒स्मन्नि व॑पन्तु॒ सेना॑ः

stuhi śrutaṃ gartasadaṃ yuvānaṃ mṛgaṃ na bhīmamupahatnumugram |
mṛḻā jaritre rudra stavāno'nyaṃ te asmanni vapantu senāḥ

कु॒मा॒रश्चि॑त्पि॒तरं॒ वन्द॑मानं॒ प्रति॑ नानाम रुद्रोप॒यन्त॑म् ।
भूरे॑र्दा॒तारं॒ सत्प॑तिं गृणीषे स्तु॒तस्त्वं भे॑ष॒जा रा॑स्य॒स्मे

kumāraścitpitaraṃ vandamānaṃ prati nānāma rudropayantam |
bhūrerdātāraṃ satpatiṃ gṛṇīṣe stutastvaṃ bheṣajā rāsyasme

या वो॑ भेष॒जा म॑रुत॒ः शुची॑नि॒ या शंत॑मा वृषणो॒ या म॑यो॒भु ।
यानि॒ मनु॒रवृ॑णीता पि॒ता न॒स्ता शं च॒ योश्च॑ रु॒द्रस्य॑ वश्मि

yā vo bheṣajā marutaḥ śucīni yā śaṃtamā vṛṣaṇo yā mayobhu |
yāni manuravṛṇītā pitā nastā śaṃ ca yośca rudrasya vaśmi

परि॑ णो हे॒ती रु॒द्रस्य॑ वृज्या॒ः परि॑ त्वे॒षस्य॑ दुर्म॒तिर्म॒ही गा॑त् ।
अव॑ स्थि॒रा म॒घव॑द्भ्यस्तनुष्व॒ मीढ्व॑स्तो॒काय॒ तन॑याय मृळ

pari ṇo hetī rudrasya vṛjyāḥ pari tveṣasya durmatirmahī gāt |
ava sthirā maghavadbhyastanuṣva mīḍhvastokāya tanayāya mṛḻa

ए॒वा ब॑भ्रो वृषभ चेकितान॒ यथा॑ देव॒ न हृ॑णी॒षे न हंसि॑ ।
ह॒व॒न॒श्रुन्नो॑ रुद्रे॒ह बो॑धि बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीरा॑ः

evā babhro vṛṣabha cekitāna yathā deva na hṛṇīṣe na haṃsi |
havanaśrunno rudreha bodhi bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ