सूक्त 31: सब देव हमारे रथ को बढ़ाएँ

अ॒स्माकं॑ मित्रावरुणावतं॒ रथ॑मादि॒त्यै रु॒द्रैर्वसु॑भिः सचा॒भुवा॑ ।
प्र यद्वयो॒ न पप्त॒न्वस्म॑न॒स्परि॑ श्रव॒स्यवो॒ हृषी॑वन्तो वन॒र्षद॑ः

asmākaṃ mitrāvaruṇāvataṃ rathamādityai rudrairvasubhiḥ sacābhuvā |
pra yadvayo na paptanvasmanaspari śravasyavo hṛṣīvanto vanarṣadaḥ

अध॑ स्मा न॒ उद॑वता सजोषसो॒ रथं॑ देवासो अ॒भि वि॒क्षु वा॑ज॒युम् ।
यदा॒शव॒ः पद्या॑भि॒स्तित्र॑तो॒ रज॑ः पृथि॒व्याः सानौ॒ जङ्घ॑नन्त पा॒णिभि॑ः

adha smā na udavatā sajoṣaso rathaṃ devāso abhi vikṣu vājayum |
yadāśavaḥ padyābhistitrato rajaḥ pṛthivyāḥ sānau jaṅghananta pāṇibhiḥ

उ॒त स्य न॒ इन्द्रो॑ वि॒श्वच॑र्षणिर्दि॒वः शर्धे॑न॒ मारु॑तेन सु॒क्रतु॑ः ।
अनु॒ नु स्था॑त्यवृ॒काभि॑रू॒तिभी॒ रथं॑ म॒हे स॒नये॒ वाज॑सातये

uta sya na indro viśvacarṣaṇirdivaḥ śardhena mārutena sukratuḥ |
anu nu sthātyavṛkābhirūtibhī rathaṃ mahe sanaye vājasātaye

उ॒त स्य दे॒वो भुव॑नस्य स॒क्षणि॒स्त्वष्टा॒ ग्नाभि॑ः स॒जोषा॑ जूजुव॒द्रथ॑म् ।
इळा॒ भगो॑ बृहद्दि॒वोत रोद॑सी पू॒षा पुरं॑धिर॒श्विना॒वधा॒ पती॑

uta sya devo bhuvanasya sakṣaṇistvaṣṭā gnābhiḥ sajoṣā jūjuvadratham |
iḻā bhago bṛhaddivota rodasī pūṣā puraṃdhiraśvināvadhā patī

उ॒त त्ये दे॒वी सु॒भगे॑ मिथू॒दृशो॒षासा॒नक्ता॒ जग॑तामपी॒जुवा॑ ।
स्तु॒षे यद्वां॑ पृथिवि॒ नव्य॑सा॒ वच॑ः स्था॒तुश्च॒ वय॒स्त्रिव॑या उप॒स्तिरे॑

uta tye devī subhage mithūdṛśoṣāsānaktā jagatāmapījuvā |
stuṣe yadvāṃ pṛthivi navyasā vacaḥ sthātuśca vayastrivayā upastire

उ॒त व॒ः शंस॑मु॒शिजा॑मिव श्म॒स्यहि॑र्बु॒ध्न्यो॒३॒॑ऽज एक॑पादु॒त ।
त्रि॒त ऋ॑भु॒क्षाः स॑वि॒ता चनो॑ दधे॒ऽपां नपा॑दाशु॒हेमा॑ धि॒या शमि॑

uta vaḥ śaṃsamuśijāmiva śmasyahirbudhnyo'ja ekapāduta |
trita ṛbhukṣāḥ savitā cano dadhe'pāṃ napādāśuhemā dhiyā śami

ए॒ता वो॑ व॒श्म्युद्य॑ता यजत्रा॒ अत॑क्षन्ना॒यवो॒ नव्य॑से॒ सम् ।
श्र॒व॒स्यवो॒ वाजं॑ चका॒नाः सप्ति॒र्न रथ्यो॒ अह॑ धी॒तिम॑श्याः

etā vo vaśmyudyatā yajatrā atakṣannāyavo navyase sam |
śravasyavo vājaṃ cakānāḥ saptirna rathyo aha dhītimaśyāḥ