सूक्त 93: विश्वेदेव और यजमानों के दान

महि॑ द्यावापृथिवी भूतमु॒र्वी नारी॑ य॒ह्वी न रोद॑सी॒ सदं॑ नः ।
तेभि॑र्नः पातं॒ सह्य॑स ए॒भिर्न॑ः पातं शू॒षणि॑

mahi dyāvāpṛthivī bhūtamurvī nārī yahvī na rodasī sadaṃ naḥ |
tebhirnaḥ pātaṃ sahyasa ebhirnaḥ pātaṃ śūṣaṇi

य॒ज्ञेय॑ज्ञे॒ स मर्त्यो॑ दे॒वान्स॑पर्यति ।
यः सु॒म्नैर्दी॑र्घ॒श्रुत्त॑म आ॒विवा॑सत्येनान्

yajñeyajñe sa martyo devānsaparyati |
yaḥ sumnairdīrghaśruttama āvivāsatyenān

विश्वे॑षामिरज्यवो दे॒वानां॒ वार्म॒हः ।
विश्वे॒ हि वि॒श्वम॑हसो॒ विश्वे॑ य॒ज्ञेषु॑ य॒ज्ञिया॑ः

viśveṣāmirajyavo devānāṃ vārmahaḥ |
viśve hi viśvamahaso viśve yajñeṣu yajñiyāḥ

ते घा॒ राजा॑नो अ॒मृत॑स्य म॒न्द्रा अ॑र्य॒मा मि॒त्रो वरु॑ण॒ः परि॑ज्मा ।
कद्रु॒द्रो नृ॒णां स्तु॒तो म॒रुत॑ः पू॒षणो॒ भग॑ः

te ghā rājāno amṛtasya mandrā aryamā mitro varuṇaḥ parijmā |
kadrudro nṛṇāṃ stuto marutaḥ pūṣaṇo bhagaḥ

उ॒त नो॒ नक्त॑म॒पां वृ॑षण्वसू॒ सूर्या॒मासा॒ सद॑नाय सध॒न्या॑ ।
सचा॒ यत्साद्ये॑षा॒महि॑र्बु॒ध्नेषु॑ बु॒ध्न्य॑ः

uta no naktamapāṃ vṛṣaṇvasū sūryāmāsā sadanāya sadhanyā |
sacā yatsādyeṣāmahirbudhneṣu budhnyaḥ

उ॒त नो॑ दे॒वाव॒श्विना॑ शु॒भस्पती॒ धाम॑भिर्मि॒त्रावरु॑णा उरुष्यताम् ।
म॒हः स रा॒य एष॒तेऽति॒ धन्वे॑व दुरि॒ता

uta no devāvaśvinā śubhaspatī dhāmabhirmitrāvaruṇā uruṣyatām |
mahaḥ sa rāya eṣate'ti dhanveva duritā

उ॒त नो॑ रु॒द्रा चि॑न्मृळताम॒श्विना॒ विश्वे॑ दे॒वासो॒ रथ॒स्पति॒र्भग॑ः ।
ऋ॒भुर्वाज॑ ऋभुक्षण॒ः परि॑ज्मा विश्ववेदसः

uta no rudrā cinmṛḻatāmaśvinā viśve devāso rathaspatirbhagaḥ |
ṛbhurvāja ṛbhukṣaṇaḥ parijmā viśvavedasaḥ

ऋ॒भुरृ॑भु॒क्षा ऋ॒भुर्वि॑ध॒तो मद॒ आ ते॒ हरी॑ जूजुवा॒नस्य॑ वा॒जिना॑ ।
दु॒ष्टरं॒ यस्य॒ साम॑ चि॒दृध॑ग्य॒ज्ञो न मानु॑षः

ṛbhurṛbhukṣā ṛbhurvidhato mada ā te harī jūjuvānasya vājinā |
duṣṭaraṃ yasya sāma cidṛdhagyajño na mānuṣaḥ

कृ॒धी नो॒ अह्र॑यो देव सवित॒ः स च॑ स्तुषे म॒घोना॑म् ।
स॒हो न॒ इन्द्रो॒ वह्नि॑भि॒र्न्ये॑षां चर्षणी॒नां च॒क्रं र॒श्मिं न यो॑युवे

kṛdhī no ahrayo deva savitaḥ sa ca stuṣe maghonām |
saho na indro vahnibhirnyeṣāṃ carṣaṇīnāṃ cakraṃ raśmiṃ na yoyuve

ऐषु॑ द्यावापृथिवी धातं म॒हद॒स्मे वी॒रेषु॑ वि॒श्वच॑र्षणि॒ श्रव॑ः ।
पृ॒क्षं वाज॑स्य सा॒तये॑ पृ॒क्षं रा॒योत तु॒र्वणे॑

aiṣu dyāvāpṛthivī dhātaṃ mahadasme vīreṣu viśvacarṣaṇi śravaḥ |
pṛkṣaṃ vājasya sātaye pṛkṣaṃ rāyota turvaṇe

ए॒तं शंस॑मिन्द्रास्म॒युष्ट्वं कूचि॒त्सन्तं॑ सहसावन्न॒भिष्ट॑ये ।
सदा॑ पाह्य॒भिष्ट॑ये मे॒दतां॑ वे॒दता॑ वसो

etaṃ śaṃsamindrāsmayuṣṭvaṃ kūcitsantaṃ sahasāvannabhiṣṭaye |
sadā pāhyabhiṣṭaye medatāṃ vedatā vaso

ए॒तं मे॒ स्तोमं॑ त॒ना न सूर्ये॑ द्यु॒तद्या॑मानं वावृधन्त नृ॒णाम् ।
सं॒वन॑नं॒ नाश्व्यं॒ तष्टे॒वान॑पच्युतम्

etaṃ me stomaṃ tanā na sūrye dyutadyāmānaṃ vāvṛdhanta nṛṇām |
saṃvananaṃ nāśvyaṃ taṣṭevānapacyutam

वा॒वर्त॒ येषां॑ रा॒या यु॒क्तैषां॑ हिर॒ण्ययी॑ ।
ने॒मधि॑ता॒ न पौंस्या॒ वृथे॑व वि॒ष्टान्ता॑

vāvarta yeṣāṃ rāyā yuktaiṣāṃ hiraṇyayī |
nemadhitā na pauṃsyā vṛtheva viṣṭāntā

प्र तद्दु॒ःशीमे॒ पृथ॑वाने वे॒ने प्र रा॒मे वो॑च॒मसु॑रे म॒घव॑त्सु ।
ये यु॒क्त्वाय॒ पञ्च॑ श॒तास्म॒यु प॒था वि॒श्राव्ये॑षाम्

pra tadduḥśīme pṛthavāne vene pra rāme vocamasure maghavatsu |
ye yuktvāya pañca śatāsmayu pathā viśrāvyeṣām

अधीन्न्वत्र॑ सप्त॒तिं च॑ स॒प्त च॑ ।
स॒द्यो दि॑दिष्ट॒ तान्व॑ः स॒द्यो दि॑दिष्ट पा॒र्थ्यः स॒द्यो दि॑दिष्ट माय॒वः

adhīnnvatra saptatiṃ ca sapta ca |
sadyo didiṣṭa tānvaḥ sadyo didiṣṭa pārthyaḥ sadyo didiṣṭa māyavaḥ