सूक्त 53: तन्तु बुनो, पथरीली नदी पार करो

यमैच्छा॑म॒ मन॑सा॒ सो॒३॒॑ऽयमागा॑द्य॒ज्ञस्य॑ वि॒द्वान्परु॑षश्चिकि॒त्वान् ।
स नो॑ यक्षद्दे॒वता॑ता॒ यजी॑या॒न्नि हि षत्स॒दन्त॑र॒ः पूर्वो॑ अ॒स्मत्

yamaicchāma manasā so'yamāgādyajñasya vidvānparuṣaścikitvān |
sa no yakṣaddevatātā yajīyānni hi ṣatsadantaraḥ pūrvo asmat

अरा॑धि॒ होता॑ नि॒षदा॒ यजी॑यान॒भि प्रयां॑सि॒ सुधि॑तानि॒ हि ख्यत् ।
यजा॑महै य॒ज्ञिया॒न्हन्त॑ दे॒वाँ ईळा॑महा॒ ईड्याँ॒ आज्ये॑न

arādhi hotā niṣadā yajīyānabhi prayāṃsi sudhitāni hi khyat |
yajāmahai yajñiyānhanta devām̐ īḻāmahā īḍyām̐ ājyena

सा॒ध्वीम॑कर्दे॒ववी॑तिं नो अ॒द्य य॒ज्ञस्य॑ जि॒ह्वाम॑विदाम॒ गुह्या॑म् ।
स आयु॒रागा॑त्सुर॒भिर्वसा॑नो भ॒द्राम॑कर्दे॒वहू॑तिं नो अ॒द्य

sādhvīmakardevavītiṃ no adya yajñasya jihvāmavidāma guhyām |
sa āyurāgātsurabhirvasāno bhadrāmakardevahūtiṃ no adya

तद॒द्य वा॒चः प्र॑थ॒मं म॑सीय॒ येनासु॑राँ अ॒भि दे॒वा असा॑म ।
ऊर्जा॑द उ॒त य॑ज्ञियास॒ः पञ्च॑ जना॒ मम॑ हो॒त्रं जु॑षध्वम्

tadadya vācaḥ prathamaṃ masīya yenāsurām̐ abhi devā asāma |
ūrjāda uta yajñiyāsaḥ pañca janā mama hotraṃ juṣadhvam

पञ्च॒ जना॒ मम॑ हो॒त्रं जु॑षन्तां॒ गोजा॑ता उ॒त ये य॒ज्ञिया॑सः ।
पृ॒थि॒वी न॒ः पार्थि॑वात्पा॒त्वंह॑सो॒ऽन्तरि॑क्षं दि॒व्यात्पा॑त्व॒स्मान्

pañca janā mama hotraṃ juṣantāṃ gojātā uta ye yajñiyāsaḥ |
pṛthivī naḥ pārthivātpātvaṃhaso'ntarikṣaṃ divyātpātvasmān

तन्तुं॑ त॒न्वन्रज॑सो भा॒नुमन्वि॑हि॒ ज्योति॑ष्मतः प॒थो र॑क्ष धि॒या कृ॒तान् ।
अ॒नु॒ल्ब॒णं व॑यत॒ जोगु॑वा॒मपो॒ मनु॑र्भव ज॒नया॒ दैव्यं॒ जन॑म्

tantuṃ tanvanrajaso bhānumanvihi jyotiṣmataḥ patho rakṣa dhiyā kṛtān |
anulbaṇaṃ vayata joguvāmapo manurbhava janayā daivyaṃ janam

अ॒क्षा॒नहो॑ नह्यतनो॒त सो॑म्या॒ इष्कृ॑णुध्वं रश॒ना ओत पिं॑शत ।
अ॒ष्टाव॑न्धुरं वहता॒भितो॒ रथं॒ येन॑ दे॒वासो॒ अन॑यन्न॒भि प्रि॒यम्

akṣānaho nahyatanota somyā iṣkṛṇudhvaṃ raśanā ota piṃśata |
aṣṭāvandhuraṃ vahatābhito rathaṃ yena devāso anayannabhi priyam

अश्म॑न्वती रीयते॒ सं र॑भध्व॒मुत्ति॑ष्ठत॒ प्र त॑रता सखायः ।
अत्रा॑ जहाम॒ ये अस॒न्नशे॑वाः शि॒वान्व॒यमुत्त॑रेमा॒भि वाजा॑न्

aśmanvatī rīyate saṃ rabhadhvamuttiṣṭhata pra taratā sakhāyaḥ |
atrā jahāma ye asannaśevāḥ śivānvayamuttaremābhi vājān

त्वष्टा॑ मा॒या वे॑द॒पसा॑म॒पस्त॑मो॒ बिभ्र॒त्पात्रा॑ देव॒पाना॑नि॒ शंत॑मा ।
शिशी॑ते नू॒नं प॑र॒शुं स्वा॑य॒सं येन॑ वृ॒श्चादेत॑शो॒ ब्रह्म॑ण॒स्पति॑ः

tvaṣṭā māyā vedapasāmapastamo bibhratpātrā devapānāni śaṃtamā |
śiśīte nūnaṃ paraśuṃ svāyasaṃ yena vṛścādetaśo brahmaṇaspatiḥ

स॒तो नू॒नं क॑वय॒ः सं शि॑शीत॒ वाशी॑भि॒र्याभि॑र॒मृता॑य॒ तक्ष॑थ ।
वि॒द्वांस॑ः प॒दा गुह्या॑नि कर्तन॒ येन॑ दे॒वासो॑ अमृत॒त्वमा॑न॒शुः

sato nūnaṃ kavayaḥ saṃ śiśīta vāśībhiryābhiramṛtāya takṣatha |
vidvāṃsaḥ padā guhyāni kartana yena devāso amṛtatvamānaśuḥ

गर्भे॒ योषा॒मद॑धुर्व॒त्समा॒सन्य॑पी॒च्ये॑न॒ मन॑सो॒त जि॒ह्वया॑ ।
स वि॒श्वाहा॑ सु॒मना॑ यो॒ग्या अ॒भि सि॑षा॒सनि॑र्वनते का॒र इज्जिति॑म्

garbhe yoṣāmadadhurvatsamāsanyapīcyena manasota jihvayā |
sa viśvāhā sumanā yogyā abhi siṣāsanirvanate kāra ijjitim