सूक्त 137: सप्तर्षि रोगी को स्वस्थ करते हैं

उ॒त दे॑वा॒ अव॑हितं॒ देवा॒ उन्न॑यथा॒ पुन॑ः ।
उ॒ताग॑श्च॒क्रुषं॑ देवा॒ देवा॑ जी॒वय॑था॒ पुन॑ः

uta devā avahitaṃ devā unnayathā punaḥ |
utāgaścakruṣaṃ devā devā jīvayathā punaḥ

द्वावि॒मौ वातौ॑ वात॒ आ सिन्धो॒रा प॑रा॒वत॑ः ।
दक्षं॑ ते अ॒न्य आ वा॑तु॒ परा॒न्यो वा॑तु॒ यद्रप॑ः

dvāvimau vātau vāta ā sindhorā parāvataḥ |
dakṣaṃ te anya ā vātu parānyo vātu yadrapaḥ

आ वा॑त वाहि भेष॒जं वि वा॑त वाहि॒ यद्रप॑ः ।
त्वं हि वि॒श्वभे॑षजो दे॒वानां॑ दू॒त ईय॑से

ā vāta vāhi bheṣajaṃ vi vāta vāhi yadrapaḥ |
tvaṃ hi viśvabheṣajo devānāṃ dūta īyase

आ त्वा॑गमं॒ शंता॑तिभि॒रथो॑ अरि॒ष्टता॑तिभिः ।
दक्षं॑ ते भ॒द्रमाभा॑र्षं॒ परा॒ यक्ष्मं॑ सुवामि ते

ā tvāgamaṃ śaṃtātibhiratho ariṣṭatātibhiḥ |
dakṣaṃ te bhadramābhārṣaṃ parā yakṣmaṃ suvāmi te

त्राय॑न्तामि॒ह दे॒वास्त्राय॑तां म॒रुतां॑ ग॒णः ।
त्राय॑न्तां॒ विश्वा॑ भू॒तानि॒ यथा॒यम॑र॒पा अस॑त्

trāyantāmiha devāstrāyatāṃ marutāṃ gaṇaḥ |
trāyantāṃ viśvā bhūtāni yathāyamarapā asat

आप॒ इद्वा उ॑ भेष॒जीरापो॑ अमीव॒चात॑नीः ।
आप॒ः सर्व॑स्य भेष॒जीस्तास्ते॑ कृण्वन्तु भेष॒जम्

āpa idvā u bheṣajīrāpo amīvacātanīḥ |
āpaḥ sarvasya bheṣajīstāste kṛṇvantu bheṣajam

हस्ता॑भ्यां॒ दश॑शाखाभ्यां जि॒ह्वा वा॒चः पु॑रोग॒वी ।
अ॒ना॒म॒यि॒त्नुभ्यां॑ त्वा॒ ताभ्यां॒ त्वोप॑ स्पृशामसि

hastābhyāṃ daśaśākhābhyāṃ jihvā vācaḥ purogavī |
anāmayitnubhyāṃ tvā tābhyāṃ tvopa spṛśāmasi