सूक्त 22: विष्णु के तीन पग और परम पद

प्रा॒त॒र्युजा॒ वि बो॑धया॒श्विना॒वेह ग॑च्छताम् ।
अ॒स्य सोम॑स्य पी॒तये॑

prātaryujā vi bodhayāśvināveha gacchatām |
asya somasya pītaye

या सु॒रथा॑ र॒थीत॑मो॒भा दे॒वा दि॑वि॒स्पृशा॑ ।
अ॒श्विना॒ ता ह॑वामहे

yā surathā rathītamobhā devā divispṛśā |
aśvinā tā havāmahe

या वां॒ कशा॒ मधु॑म॒त्यश्वि॑ना सू॒नृता॑वती ।
तया॑ य॒ज्ञं मि॑मिक्षतम्

yā vāṃ kaśā madhumatyaśvinā sūnṛtāvatī |
tayā yajñaṃ mimikṣatam

न॒हि वा॒मस्ति॑ दूर॒के यत्रा॒ रथे॑न॒ गच्छ॑थः ।
अश्वि॑ना सो॒मिनो॑ गृ॒हम्

nahi vāmasti dūrake yatrā rathena gacchathaḥ |
aśvinā somino gṛham

हिर॑ण्यपाणिमू॒तये॑ सवि॒तार॒मुप॑ ह्वये ।
स चेत्ता॑ दे॒वता॑ प॒दम्

hiraṇyapāṇimūtaye savitāramupa hvaye |
sa cettā devatā padam

अ॒पां नपा॑त॒मव॑से सवि॒तार॒मुप॑ स्तुहि ।
तस्य॑ व्र॒तान्यु॑श्मसि

apāṃ napātamavase savitāramupa stuhi |
tasya vratānyuśmasi

वि॒भ॒क्तारं॑ हवामहे॒ वसो॑श्चि॒त्रस्य॒ राध॑सः ।
स॒वि॒तारं॑ नृ॒चक्ष॑सम्

vibhaktāraṃ havāmahe vasościtrasya rādhasaḥ |
savitāraṃ nṛcakṣasam

सखा॑य॒ आ नि षी॑दत सवि॒ता स्तोम्यो॒ नु न॑ः ।
दाता॒ राधां॑सि शुम्भति

sakhāya ā ni ṣīdata savitā stomyo nu naḥ |
dātā rādhāṃsi śumbhati

अग्ने॒ पत्नी॑रि॒हा व॑ह दे॒वाना॑मुश॒तीरुप॑ ।
त्वष्टा॑रं॒ सोम॑पीतये

agne patnīrihā vaha devānāmuśatīrupa |
tvaṣṭāraṃ somapītaye

आ ग्ना अ॑ग्न इ॒हाव॑से॒ होत्रां॑ यविष्ठ॒ भार॑तीम् ।
वरू॑त्रीं धि॒षणां॑ वह

ā gnā agna ihāvase hotrāṃ yaviṣṭha bhāratīm |
varūtrīṃ dhiṣaṇāṃ vaha

अ॒भि नो॑ दे॒वीरव॑सा म॒हः शर्म॑णा नृ॒पत्नी॑ः ।
अच्छि॑न्नपत्राः सचन्ताम्

abhi no devīravasā mahaḥ śarmaṇā nṛpatnīḥ |
acchinnapatrāḥ sacantām

इ॒हेन्द्रा॒णीमुप॑ ह्वये वरुणा॒नीं स्व॒स्तये॑ ।
अ॒ग्नायीं॒ सोम॑पीतये

ihendrāṇīmupa hvaye varuṇānīṃ svastaye |
agnāyīṃ somapītaye

म॒ही द्यौः पृ॑थि॒वी च॑ न इ॒मं य॒ज्ञं मि॑मिक्षताम् ।
पि॒पृ॒तां नो॒ भरी॑मभिः

mahī dyauḥ pṛthivī ca na imaṃ yajñaṃ mimikṣatām |
pipṛtāṃ no bharīmabhiḥ

तयो॒रिद्घृ॒तव॒त्पयो॒ विप्रा॑ रिहन्ति धी॒तिभि॑ः ।
ग॒न्ध॒र्वस्य॑ ध्रु॒वे प॒दे

tayoridghṛtavatpayo viprā rihanti dhītibhiḥ |
gandharvasya dhruve pade

स्यो॒ना पृ॑थिवि भवानृक्ष॒रा नि॒वेश॑नी ।
यच्छा॑ न॒ः शर्म॑ स॒प्रथ॑ः

syonā pṛthivi bhavānṛkṣarā niveśanī |
yacchā naḥ śarma saprathaḥ

अतो॑ दे॒वा अ॑वन्तु नो॒ यतो॒ विष्णु॑र्विचक्र॒मे ।
पृ॒थि॒व्याः स॒प्त धाम॑भिः

ato devā avantu no yato viṣṇurvicakrame |
pṛthivyāḥ sapta dhāmabhiḥ

इ॒दं विष्णु॒र्वि च॑क्रमे त्रे॒धा नि द॑धे प॒दम् ।
समू॑ळ्हमस्य पांसु॒रे

idaṃ viṣṇurvi cakrame tredhā ni dadhe padam |
samūḻhamasya pāṃsure

त्रीणि॑ प॒दा वि च॑क्रमे॒ विष्णु॑र्गो॒पा अदा॑भ्यः ।
अतो॒ धर्मा॑णि धा॒रय॑न्

trīṇi padā vi cakrame viṣṇurgopā adābhyaḥ |
ato dharmāṇi dhārayan

विष्णो॒ः कर्मा॑णि पश्यत॒ यतो॑ व्र॒तानि॑ पस्प॒शे ।
इन्द्र॑स्य॒ युज्य॒ः सखा॑

viṣṇoḥ karmāṇi paśyata yato vratāni paspaśe |
indrasya yujyaḥ sakhā

तद्विष्णो॑ः पर॒मं प॒दं सदा॑ पश्यन्ति सू॒रय॑ः ।
दि॒वी॑व॒ चक्षु॒रात॑तम्

tadviṣṇoḥ paramaṃ padaṃ sadā paśyanti sūrayaḥ |
divīva cakṣurātatam

तद्विप्रा॑सो विप॒न्यवो॑ जागृ॒वांस॒ः समि॑न्धते ।
विष्णो॒र्यत्प॑र॒मं प॒दम्

tadviprāso vipanyavo jāgṛvāṃsaḥ samindhate |
viṣṇoryatparamaṃ padam