सूक्त 12: दूत और होता के रूप में वरे गये अग्नि

अ॒ग्निं दू॒तं वृ॑णीमहे॒ होता॑रं वि॒श्ववे॑दसम् ।
अ॒स्य य॒ज्ञस्य॑ सु॒क्रतु॑म्

agniṃ dūtaṃ vṛṇīmahe hotāraṃ viśvavedasam |
asya yajñasya sukratum

अ॒ग्निम॑ग्निं॒ हवी॑मभि॒ः सदा॑ हवन्त वि॒श्पति॑म् ।
ह॒व्य॒वाहं॑ पुरुप्रि॒यम्

agnimagniṃ havīmabhiḥ sadā havanta viśpatim |
havyavāhaṃ purupriyam

अग्ने॑ दे॒वाँ इ॒हा व॑ह जज्ञा॒नो वृ॒क्तब॑र्हिषे ।
असि॒ होता॑ न॒ ईड्य॑ः

agne devām̐ ihā vaha jajñāno vṛktabarhiṣe |
asi hotā na īḍyaḥ

ताँ उ॑श॒तो वि बो॑धय॒ यद॑ग्ने॒ यासि॑ दू॒त्य॑म् ।
दे॒वैरा स॑त्सि ब॒र्हिषि॑

tām̐ uśato vi bodhaya yadagne yāsi dūtyam |
devairā satsi barhiṣi

घृता॑हवन दीदिव॒ः प्रति॑ ष्म॒ रिष॑तो दह ।
अग्ने॒ त्वं र॑क्ष॒स्विन॑ः

ghṛtāhavana dīdivaḥ prati ṣma riṣato daha |
agne tvaṃ rakṣasvinaḥ

अ॒ग्निना॒ग्निः समि॑ध्यते क॒विर्गृ॒हप॑ति॒र्युवा॑ ।
ह॒व्य॒वाड्जु॒ह्वा॑स्यः

agnināgniḥ samidhyate kavirgṛhapatiryuvā |
havyavāḍjuhvāsyaḥ

क॒विम॒ग्निमुप॑ स्तुहि स॒त्यध॑र्माणमध्व॒रे ।
दे॒वम॑मीव॒चात॑नम्

kavimagnimupa stuhi satyadharmāṇamadhvare |
devamamīvacātanam

यस्त्वाम॑ग्ने ह॒विष्प॑तिर्दू॒तं दे॑व सप॒र्यति॑ ।
तस्य॑ स्म प्रावि॒ता भ॑व

yastvāmagne haviṣpatirdūtaṃ deva saparyati |
tasya sma prāvitā bhava

यो अ॒ग्निं दे॒ववी॑तये ह॒विष्माँ॑ आ॒विवा॑सति ।
तस्मै॑ पावक मृळय

yo agniṃ devavītaye haviṣmām̐ āvivāsati |
tasmai pāvaka mṛḻaya

स न॑ः पावक दीदि॒वोऽग्ने॑ दे॒वाँ इ॒हा व॑ह ।
उप॑ य॒ज्ञं ह॒विश्च॑ नः

sa naḥ pāvaka dīdivo'gne devām̐ ihā vaha |
upa yajñaṃ haviśca naḥ

स न॒ः स्तवा॑न॒ आ भ॑र गाय॒त्रेण॒ नवी॑यसा ।
र॒यिं वी॒रव॑ती॒मिष॑म्

sa naḥ stavāna ā bhara gāyatreṇa navīyasā |
rayiṃ vīravatīmiṣam

अग्ने॑ शु॒क्रेण॑ शो॒चिषा॒ विश्वा॑भिर्दे॒वहू॑तिभिः ।
इ॒मं स्तोमं॑ जुषस्व नः

agne śukreṇa śociṣā viśvābhirdevahūtibhiḥ |
imaṃ stomaṃ juṣasva naḥ