अध्याय 64: भुशुण्डि गरुड़ को मानस सुनाने लगे

सुनहु तात जेहि कारन आयउँ । सो सब भयउ दरस तव पायउँ ॥
देखि परम पावन तव आश्रम । गयउ मोह संसय नाना भ्रम ॥

sunahu tāta jehi kārana āyaum̐ | so saba bhayau darasa tava pāyaum̐ ||
dekhi parama pāvana tava āśrama | gayau moha saṃsaya nānā bhrama ||

अब श्रीराम कथा अति पावनि । सदा सुखद दुख पुञ्ज नसावनि ॥
सादर तात सुनावहु मोही । बार बार बिनवउँ प्रभु तोही ॥

aba śrīrāma kathā ati pāvani | sadā sukhada dukha puñja nasāvani ||
sādara tāta sunāvahu mohī | bāra bāra binavaum̐ prabhu tohī ||

सुनत गरुड़ कै गिरा बिनीता । सरल सुप्रेम सुखद सुपुनीता ॥
भयउ तासु मन परम उछाहा । लाग कहइ रघुपति गुन गाहा ॥

sunata garur̤a kai girā binītā | sarala suprema sukhada supunītā ||
bhayau tāsu mana parama uchāhā | lāga kahai raghupati guna gāhā ||

प्रथमहिँ अति अनुराग भवानी । रामचरित-सर कहेसि बखानी ॥
पुनि नारद कर मोह अपारा । कहेसि बहुरि रावन अवतारा ॥

prathamahim̐ ati anurāga bhavānī | rāmacarita-sara kahesi bakhānī ||
puni nārada kara moha apārā | kahesi bahuri rāvana avatārā ||

प्रभु अवतार कथा पुनि गाई । तब सिसु-चरित कहेसि मन लाई ॥

prabhu avatāra kathā puni gāī | taba sisu-carita kahesi mana lāī ||