अध्याय 125: गरुड़ की कृतज्ञता और वैकुण्ठ-गमन

मैं कृतकृत्य भयउँ तव बानी । सुनि रघुबीर भगति रस सानी ॥
राम चरन नूतन रति भई । माया जनित बिपति सब गई ॥

maiṃ kṛtakṛtya bhayaum̐ tava bānī | suni raghubīra bhagati rasa sānī ||
rāma carana nūtana rati bhaī | māyā janita bipati saba gaī ||

मोह जलधि बोहित तुम्ह भये । मो कहँ नाथ बिबिध सुख दये ॥
सो पहिँ होइ न प्रति उपकारा । बन्दउँ तव पद बारहिँ बारा ॥

moha jaladhi bohita tumha bhaye | mo kaham̐ nātha bibidha sukha daye ||
so pahim̐ hoi na prati upakārā | bandaum̐ tava pada bārahim̐ bārā ||

पूरन काम राम अनुरागी । तुम्ह सम तात न कोउ बड़भागी ॥
सन्त बिटप सरिता गिरि धरनी । पर हित हेतु सबन्ह के करनी ॥

pūrana kāma rāma anurāgī | tumha sama tāta na kou bar̤abhāgī ||
santa biṭapa saritā giri dharanī | para hita hetu sabanha ke karanī ||

सन्त हृदय नवनीत समाना । कहा कबिन्ह पै कहइ न जाना ॥
निज परिताप द्रवइ नवनीता । पर दुख द्रवहिँ सन्त सुपुनीता ॥

santa hṛdaya navanīta samānā | kahā kabinha pai kahai na jānā ||
nija paritāpa dravai navanītā | para dukha dravahim̐ santa supunītā ||

जीवन जनम सुफल मम भयऊ । तव प्रसाद संसय सब गयऊ ॥
जानेहु सदा मोहि निज किङ्कर । पुनि पुनि उमा कहइ बिहङ्ग बर ॥

jīvana janama suphala mama bhayaū | tava prasāda saṃsaya saba gayaū ||
jānehu sadā mohi nija kiṅkara | puni puni umā kahai bihaṅga bara ||