अध्याय 123: भुशुण्डि का समापन, सत्संग से धन्य

कहेउँ नाथ हरि चरित अनूपा । व्यास समास स्वमति अनुरूपा ॥
श्रुति सिद्धान्त-इहइ उरगारी । राम भजिअ सब काम बिसारी ॥

kaheum̐ nātha hari carita anūpā | vyāsa samāsa svamati anurūpā ||
śruti siddhānta-ihai uragārī | rāma bhajia saba kāma bisārī ||

प्रभु रघुपति तजि सेइअ काही । मोहि से सठ पर ममता जाही ॥
तुम्ह विज्ञानरूप नहिं मोहा । नाथ कीन्ह मो पर अति छोहा ॥

prabhu raghupati taji seia kāhī | mohi se saṭha para mamatā jāhī ||
tumha vijñānarūpa nahiṃ mohā | nātha kīnha mo para ati chohā ||

पूछेहु रामकथा अति पावनि । सुक सनकादि सम्भु मन भावनि ॥
सत सङ्गति दुर्लभ संसारा । निमिष दंड भरि एकउ बारा ॥

pūchehu rāmakathā ati pāvani | suka sanakādi sambhu mana bhāvani ||
sata saṅgati durlabha saṃsārā | nimiṣa daṃḍa bhari ekau bārā ||

देखु गरुड़ निज हृदयँ बिचारी । मैं रघुबीर भजन अधिकारी ॥
सकुनाधम सब भाँति अपावन । प्रभु मोहि कीन्ह बिदित जग पावन ॥

dekhu garur̤a nija hṛdayam̐ bicārī | maiṃ raghubīra bhajana adhikārī ||
sakunādhama saba bhām̐ti apāvana | prabhu mohi kīnha bidita jaga pāvana ||