अध्याय 106: विभीषण का राजतिलक और सेना को आशीर्वाद

तिलक बिभीषन पुनि सिरु नायो । कृपासिन्धु तब अनुज बोलायो ॥
तुम्ह कपीस अङ्गद नल नीला । जामवन्त मारुति नयसीला ॥

tilaka bibhīṣana puni siru nāyo | kṛpāsindhu taba anuja bolāyo ||
tumha kapīsa aṅgada nala nīlā | jāmavanta māruti nayasīlā ||

सब मिलि जाहु बिभीषन साथा । सारेहु तिलक कहेहु रघुनाथा ॥
पिता बचन मैं नगर न आवउँ । आपु सरिस कपि अनुज पठावउँ ॥

saba mili jāhu bibhīṣana sāthā | sārehu tilaka kahehu raghunāthā ||
pitā bacana maiṃ nagara na āvaum̐ | āpu sarisa kapi anuja paṭhāvaum̐ ||

तुरत चले कपि सुनि प्रभु बानी । कीन्ही जाइ तिलक के रचना ॥
सादर सिंहासन बैठारी । तिलक सारि अस्तुति अनुसारी ॥

turata cale kapi suni prabhu bānī | kīnhī jāi tilaka ke racanā ||
sādara siṃhāsana baiṭhārī | tilaka sāri astuti anusārī ||

जोरि पानि सबहीं सिर नाए । सहित बिभीषन प्रभु पहिँ आए ॥
तब रघुबीर बोलि सब लीन्हे । कहि प्रिय बचन सुखी सब कीन्हे ॥

jori pāni sabahīṃ sira nāe | sahita bibhīṣana prabhu pahim̐ āe ||
taba raghubīra boli saba līnhe | kahi priya bacana sukhī saba kīnhe ||