तद् दृष्ट्वा सुमहत् कर्म कृतं वानरसत्तमैः ।
क्रोधमाहारयामास युधि तीव्रमकम्पनः
tad dṛṣṭvā sumahat karma kṛtaṃ vānarasattamaiḥ |
krodhamāhārayāmāsa yudhi tīvramakampanaḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे षट्पञ्चाशः सर्गः ॥ ५६॥
39 श्लोक · 56 में से 128
वानरों के पराक्रम को देखकर अकम्पन क्रोध से जल उठता है, विशाल धनुष टंकारता है और सारथि से सीधे युद्ध में रथ ले चलने को कहता है। हनुमान आगे आते हैं और वानर उनके पास जुट जाते हैं। अकम्पन उन पर वैसे बाण बरसाता है जैसे इंद्र पर्वत पर वर्षा। हनुमान हँसकर एक हाथ से बड़ी शिला उठाते हैं और फेंकते हैं, पर अकम्पन अर्धचंद्र बाणों से उसे आकाश में ही तोड़ देता है। क्रुद्ध हनुमान अश्वकर्ण वृक्ष उखाड़कर दौड़ते हैं और चारों ओर राक्षसों को मार गिराते हैं। अकम्पन उन्हें चौदह बाणों से बेधता है। फिर वे दूसरा वृक्ष उखाड़कर अकम्पन के सिर पर मारते हैं और वह मरकर गिर पड़ता है। देवता, श्रीराम, लक्ष्मण, सुग्रीव और विभीषण हनुमान का सम्मान करते हैं।
तद् दृष्ट्वा सुमहत् कर्म कृतं वानरसत्तमैः ।
क्रोधमाहारयामास युधि तीव्रमकम्पनः
tad dṛṣṭvā sumahat karma kṛtaṃ vānarasattamaiḥ |
krodhamāhārayāmāsa yudhi tīvramakampanaḥ
क्रोधमूिर्च्छत तरूपस्तु धुन्वन् परमकार्मुकम् ।
दृष्ट्वा तु कर्म शत्रूणां सारथिं वाक्यमब्रवीत्
krodhamūircchata tarūpastu dhunvan paramakārmukam |
dṛṣṭvā tu karma śatrūṇāṃ sārathiṃ vākyamabravīt
तत्रैव तावत् त्वरितो रथं प्रापय सारथे ।
एते च बलिनो घ्नन्ति सुबहून् राक्षसान् रणे
tatraiva tāvat tvarito rathaṃ prāpaya sārathe |
ete ca balino ghnanti subahūn rākṣasān raṇe
एते च बलवन्तो वा भीमकोपाश्च वानराः ।
द्रुमशैलप्रहरणास्तिष्ठन्ति प्रमुखे मम
ete ca balavanto vā bhīmakopāśca vānarāḥ |
drumaśailapraharaṇāstiṣṭhanti pramukhe mama
एतान् निहन्तुमिच्छामि समरश्लाघिनो ह्यहम् ।
एतैः प्रमथितं सर्वं रक्षसां दृश्यते बलम्
etān nihantumicchāmi samaraślāghino hyaham |
etaiḥ pramathitaṃ sarvaṃ rakṣasāṃ dṛśyate balam
ततः प्रचलिताश्वेन रथेन रथिनां वरः ।
हरीनभ्यपतद् दूराच्छरजालैरकम्पनः
tataḥ pracalitāśvena rathena rathināṃ varaḥ |
harīnabhyapatad dūrāccharajālairakampanaḥ
न स्थातुं वानराः शेकुः किं पुनर्योद्धुमाहवे ।
अकम्पनशरैर्भग्नाः सर्व एवाभिदुद्रुवुः
na sthātuṃ vānarāḥ śekuḥ kiṃ punaryoddhumāhave |
akampanaśarairbhagnāḥ sarva evābhidudruvuḥ
तान् मृत्युवशमापन्नानकम्पनशरानुगान् ।
समीक्ष्य हनुमान् ज्ञातीनुपतस्थे महाबलः
tān mṛtyuvaśamāpannānakampanaśarānugān |
samīkṣya hanumān jñātīnupatasthe mahābalaḥ
तं महाप्लवगं दृष्ट्वा सर्वे ते प्लवगर्षभाः ।
समेत्य समरे वीराः संहृष्टाः पर्यवारयन्
taṃ mahāplavagaṃ dṛṣṭvā sarve te plavagarṣabhāḥ |
sametya samare vīrāḥ saṃhṛṣṭāḥ paryavārayan
व्यवस्थितं हनूमन्तं ते दृष्ट्वा प्लवगर्षभाः ।
बभूवुर्बलवन्तो हि बलवन्तमुपाश्रिताः
vyavasthitaṃ hanūmantaṃ te dṛṣṭvā plavagarṣabhāḥ |
babhūvurbalavanto hi balavantamupāśritāḥ
अकम्पनस्तु शैलाभं हनूमन्तमवस्थितम् ।
महेन्द्र इव धाराभिः शरैरभिववर्ष ह
akampanastu śailābhaṃ hanūmantamavasthitam |
mahendra iva dhārābhiḥ śarairabhivavarṣa ha
अचिन्तयित्वा बाणौघान् शरीरे पातितान् कपिः ।
अकम्पनवधार्थाय मनो दध्रे महाबलः
acintayitvā bāṇaughān śarīre pātitān kapiḥ |
akampanavadhārthāya mano dadhre mahābalaḥ
स प्रहस्य महातेजा हनूमान् मारुतात्मजः ।
अभिदुद्राव तद्रक्षः कम्पयन्निव मेदिनीम्
sa prahasya mahātejā hanūmān mārutātmajaḥ |
abhidudrāva tadrakṣaḥ kampayanniva medinīm
तस्याथ नर्दमानस्य दीप्यमानस्य तेजसा ।
बभूव रूपं दुर्धर्षं दीप्तस्येव विभावसोः
tasyātha nardamānasya dīpyamānasya tejasā |
babhūva rūpaṃ durdharṣaṃ dīptasyeva vibhāvasoḥ
आत्मानं त्वप्रहरणं ज्ञात्वा क्रोधसमन्वितः ।
शैलमुत्पाटयामास वेगेन हरिपुङ्गवः
ātmānaṃ tvapraharaṇaṃ jñātvā krodhasamanvitaḥ |
śailamutpāṭayāmāsa vegena haripuṅgavaḥ
गृहीत्वा सुमहाशैलं पाणिनैकेन मारुतिः ।
स विनद्य महानादं भ्रामयामास वीर्यवान्
gṛhītvā sumahāśailaṃ pāṇinaikena mārutiḥ |
sa vinadya mahānādaṃ bhrāmayāmāsa vīryavān
ततस्तमभिदुद्राव राक्षसेन्द्रमकम्पनम् ।
पुरा हि नमुचिं संख्ये वज्रेणेव पुरंदरः
tatastamabhidudrāva rākṣasendramakampanam |
purā hi namuciṃ saṃkhye vajreṇeva puraṃdaraḥ
अकम्पनस्तु तद् दृष्ट्वा गिरिशृङ्गं समुद्यतम् ।
दूरादेव महाबाणैरर्धचन्द्रैर्व्यदारयत्
akampanastu tad dṛṣṭvā giriśṛṅgaṃ samudyatam |
dūrādeva mahābāṇairardhacandrairvyadārayat
तं पर्वताग्रमाकाशे रक्षोबाणविदारितम् ।
विकीर्णं पतितं दृष्ट्वा हनूमान् क्रोधमूिर्च्छतः
taṃ parvatāgramākāśe rakṣobāṇavidāritam |
vikīrṇaṃ patitaṃ dṛṣṭvā hanūmān krodhamūircchataḥ
सोऽश्वकर्णं समासाद्य रोषदर्पान्वितो हरिः ।
तूर्णमुत्पाटयामास महागिरिमिवोच्छ्रितम्
so'śvakarṇaṃ samāsādya roṣadarpānvito hariḥ |
tūrṇamutpāṭayāmāsa mahāgirimivocchritam
तं गृहीत्वा महास्कन्धं सोऽश्वकर्णं महाद्युतिः ।
प्रगृह्य परया प्रीत्या भ्रामयामास संयुगे
taṃ gṛhītvā mahāskandhaṃ so'śvakarṇaṃ mahādyutiḥ |
pragṛhya parayā prītyā bhrāmayāmāsa saṃyuge
प्रधावन्नुरुवेगेन बभञ्ज तरसा द्रुमान् ।
हनूमान् परमक्रुद्धश्चरणैर्दारयन् महीम्
pradhāvannuruvegena babhañja tarasā drumān |
hanūmān paramakruddhaścaraṇairdārayan mahīm
गजांश्च सगजारोहान् सरथान् रथिनस्तथा ।
जघान हनुमान् धीमान् राक्षसांश्च पदातिगान्
gajāṃśca sagajārohān sarathān rathinastathā |
jaghāna hanumān dhīmān rākṣasāṃśca padātigān
तमन्तकमिव क्रुद्धं सद्रुमं प्राणहारिणम् ।
हनूमन्तमभिप्रेक्ष्य राक्षसा विप्रदुद्रुवुः
tamantakamiva kruddhaṃ sadrumaṃ prāṇahāriṇam |
hanūmantamabhiprekṣya rākṣasā vipradudruvuḥ
तमापतन्तं संक्रुद्धं राक्षसानां भयावहम् ।
ददर्शाकम्पनो वीरश्चुक्षोभ च ननाद च
tamāpatantaṃ saṃkruddhaṃ rākṣasānāṃ bhayāvaham |
dadarśākampano vīraścukṣobha ca nanāda ca
स चतुर्दशभिर्बाणैर्निशितैर्देहदारणैः ।
निर्बिभेद महावीर्यं हनूमन्तमकम्पनः
sa caturdaśabhirbāṇairniśitairdehadāraṇaiḥ |
nirbibheda mahāvīryaṃ hanūmantamakampanaḥ
स तथा विप्रकीर्णस्तु नाराचैः शितशक्तिभिः ।
हनूमान् ददृशे वीरः प्ररूढ इव सानुमान्
sa tathā viprakīrṇastu nārācaiḥ śitaśaktibhiḥ |
hanūmān dadṛśe vīraḥ prarūḍha iva sānumān
विरराज महावीर्यो महाकायो महाबलः ।
पुष्पिताशोकसंकाशो विधूम इव पावकः
virarāja mahāvīryo mahākāyo mahābalaḥ |
puṣpitāśokasaṃkāśo vidhūma iva pāvakaḥ
ततोऽन्यं वृक्षमुत्पाट्य कृत्वा वेगमनुत्तमम् ।
शिरस्याभिजघानाशु राक्षसेन्द्रमकम्पनम्
tato'nyaṃ vṛkṣamutpāṭya kṛtvā vegamanuttamam |
śirasyābhijaghānāśu rākṣasendramakampanam
स वृक्षेण हतस्तेन सक्रोधेन महात्मना ।
राक्षसो वानरेन्द्रेण पपात च ममार च
sa vṛkṣeṇa hatastena sakrodhena mahātmanā |
rākṣaso vānarendreṇa papāta ca mamāra ca
तं दृष्ट्वा निहतं भूमौ राक्षसेन्द्रमकम्पनम् ।
व्यथिता राक्षसाः सर्वे क्षितिकम्प इव द्रुमाः
taṃ dṛṣṭvā nihataṃ bhūmau rākṣasendramakampanam |
vyathitā rākṣasāḥ sarve kṣitikampa iva drumāḥ
त्यक्तप्रहरणाः सर्वे राक्षसास्ते पराजिताः ।
लङ्कामभिययुस्त्रासाद् वानरैस्तैरभिद्रुताः
tyaktapraharaṇāḥ sarve rākṣasāste parājitāḥ |
laṅkāmabhiyayustrāsād vānaraistairabhidrutāḥ
ते मुक्तकेशाः सम्भ्रान्ता भग्नमानाः पराजिताः ।
भयाच्छ्रमजलैरङ्गैः प्रस्रवद्भिर्विदुद्रुवुः
te muktakeśāḥ sambhrāntā bhagnamānāḥ parājitāḥ |
bhayācchramajalairaṅgaiḥ prasravadbhirvidudruvuḥ
अन्योन्यं ये प्रमथ्नन्तो विविशुर्नगरं भयात् ।
पृष्ठतस्ते तु सम्मूढाः प्रेक्षमाणा मुहुर्मुहुः
anyonyaṃ ye pramathnanto viviśurnagaraṃ bhayāt |
pṛṣṭhataste tu sammūḍhāḥ prekṣamāṇā muhurmuhuḥ
तेषु लङ्कां प्रविष्टेषु राक्षसेषु महाबलाः ।
समेत्य हरयः सर्वे हनूमन्तमपूजयन्
teṣu laṅkāṃ praviṣṭeṣu rākṣaseṣu mahābalāḥ |
sametya harayaḥ sarve hanūmantamapūjayan
सोऽपि प्रवृद्धस्तान् सर्वान् हरीन् सम्प्रत्यपूजयत् ।
हनूमान् सत्त्वसम्पन्नो यथार्हमनुकूलतः
so'pi pravṛddhastān sarvān harīn sampratyapūjayat |
hanūmān sattvasampanno yathārhamanukūlataḥ
विनेदुश्च यथाप्राणं हरयो जितकाशिनः ।
चकृषुश्च पुनस्तत्र सप्राणानेव राक्षसान्
vineduśca yathāprāṇaṃ harayo jitakāśinaḥ |
cakṛṣuśca punastatra saprāṇāneva rākṣasān
स वीरशोभामभजन्महाकपिः
समेत्य रक्षांसि निहत्य मारुतिः ।
महासुरं भीमममित्रनाशनं
विष्णुर्यथैवोरुबलं चमूमुखे
sa vīraśobhāmabhajanmahākapiḥ
sametya rakṣāṃsi nihatya mārutiḥ |
mahāsuraṃ bhīmamamitranāśanaṃ
viṣṇuryathaivorubalaṃ camūmukhe
अपूजयन् देवगणास्तदाकपिं
स्वयं च रामोऽतिबलश्च लक्ष्मणः ।
तथैव सुग्रीवमुखाः प्लवंगमा
विभीषणश्चैव महाबलस्तदा
apūjayan devagaṇāstadākapiṃ
svayaṃ ca rāmo'tibalaśca lakṣmaṇaḥ |
tathaiva sugrīvamukhāḥ plavaṃgamā
vibhīṣaṇaścaiva mahābalastadā
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)