ततो रामः सुवेलाग्रं योजनद्वयमण्डलम् ।
उपारोहत् ससुग्रीवो हरियूथैः समन्वितः
tato rāmaḥ suvelāgraṃ yojanadvayamaṇḍalam |
upārohat sasugrīvo hariyūthaiḥ samanvitaḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे चत्वारिंशः सर्गः ॥६-४०॥
30 श्लोक · 40 में से 128
सुग्रीव और वानर सेनापतियों के साथ श्रीराम सुवेल के शिखर पर चढ़कर विश्वकर्मा द्वारा त्रिकूट पर बनाई लंका को देखते हैं। एक गोपुर के ऊपर उन्हें स्वयं रावण दिखाई देता है, चँवर डुलाए जा रहे हैं, सिर पर श्वेत छत्र है, और लाल वस्त्रों में वह संध्या की धूप से रँगे मेघ जैसा लगता है। उसे देखते ही सुग्रीव स्वयं को रोक नहीं पाते। गर्जना करते हुए वे शिखर से उछलकर गोपुर पर पहुँचते हैं, रावण का चमकता मुकुट खींचकर भूमि पर गिरा देते हैं। दोनों राजा भिड़ जाते हैं: मुक्कों, थप्पड़ों, कोहनियों और उँगलियों से, मल्लविद्या के हर दाँव-पेच से। जब रावण माया का प्रयोग करने लगता है, तो सुग्रीव आकाश में उछलकर श्रीराम के पास लौट आते हैं, और वानर हर्ष से उनका सम्मान करते हैं।
ततो रामः सुवेलाग्रं योजनद्वयमण्डलम् ।
उपारोहत् ससुग्रीवो हरियूथैः समन्वितः
tato rāmaḥ suvelāgraṃ yojanadvayamaṇḍalam |
upārohat sasugrīvo hariyūthaiḥ samanvitaḥ
स्थित्वा मुहूर्तं तत्रैव दिशो दश विलोकयन् ।
त्रिकूटशिखरे रम्ये निर्मितां विश्वकर्मणा
sthitvā muhūrtaṃ tatraiva diśo daśa vilokayan |
trikūṭaśikhare ramye nirmitāṃ viśvakarmaṇā
ददर्श लङ्कां सुन्यस्तां रम्यकाननशोभिताम् ।
तस्य गोपुरशृङ्गस्थं राक्षसेन्द्रं दुरासदम्
dadarśa laṅkāṃ sunyastāṃ ramyakānanaśobhitām |
tasya gopuraśṛṅgasthaṃ rākṣasendraṃ durāsadam
श्वेतचामरपर्यन्तं विजयच्छत्रशोभितम् ।
रक्तचन्दनसंलिप्तं रत्नाभरणभूषितम्
śvetacāmaraparyantaṃ vijayacchatraśobhitam |
raktacandanasaṃliptaṃ ratnābharaṇabhūṣitam
नीलजीमूतसंकाशं हेमसंछादिताम्बरम् ।
ऐरावतविषाणाग्रैरुत्कृष्टकिणवक्षसम्
nīlajīmūtasaṃkāśaṃ hemasaṃchāditāmbaram |
airāvataviṣāṇāgrairutkṛṣṭakiṇavakṣasam
शशलोहितरागेण संवीतं रक्तवाससा ।
संध्यातपेन संछन्नं मेघराशिमिवाम्बरे
śaśalohitarāgeṇa saṃvītaṃ raktavāsasā |
saṃdhyātapena saṃchannaṃ megharāśimivāmbare
पश्यतां वानरेन्द्राणां राघवस्यापि पश्यतः ।
दर्शनाद् राक्षसेन्द्रस्य सुग्रीवः सहसोत्थितः
paśyatāṃ vānarendrāṇāṃ rāghavasyāpi paśyataḥ |
darśanād rākṣasendrasya sugrīvaḥ sahasotthitaḥ
क्रोधवेगेन संयुक्तः सत्त्वेन च बलेन च ।
अचलाग्रादथोत्थाय पुप्लुवे गोपुरस्थले
krodhavegena saṃyuktaḥ sattvena ca balena ca |
acalāgrādathotthāya pupluve gopurasthale
स्थित्वा मुहूर्तं सम्प्रेक्ष्य निर्भयेनान्तरात्मना ।
तृणीकृत्य च तद् रक्षः सोऽब्रवीत् परुषं वचः
sthitvā muhūrtaṃ samprekṣya nirbhayenāntarātmanā |
tṛṇīkṛtya ca tad rakṣaḥ so'bravīt paruṣaṃ vacaḥ
लोकनाथस्य रामस्य सखा दासोऽस्मि राक्षस ।
न मया मोक्ष्यसेऽद्य त्वं पार्थिवेन्द्रस्य तेजसा
lokanāthasya rāmasya sakhā dāso'smi rākṣasa |
na mayā mokṣyase'dya tvaṃ pārthivendrasya tejasā
इत्युक्त्वा सहसोत्पत्य पुप्लुवे तस्य चोपरि ।
आकृष्य मुकुटं चित्रं पातयामास तद् भुवि
ityuktvā sahasotpatya pupluve tasya copari |
ākṛṣya mukuṭaṃ citraṃ pātayāmāsa tad bhuvi
समीक्ष्य तूर्णमायान्तं बभाषे तं निशाचरः ।
सुग्रीवस्त्वं परोक्षं मे हीनग्रीवो भविष्यसि
samīkṣya tūrṇamāyāntaṃ babhāṣe taṃ niśācaraḥ |
sugrīvastvaṃ parokṣaṃ me hīnagrīvo bhaviṣyasi
इत्युक्त्वोत्थाय तं क्षिप्रं बाहुभ्यामाक्षिपत् तले ।
कन्दुवत् स समुत्थाय बाहुभ्यामाक्षिपद्धरिः
ityuktvotthāya taṃ kṣipraṃ bāhubhyāmākṣipat tale |
kanduvat sa samutthāya bāhubhyāmākṣipaddhariḥ
परस्परं स्वेदविदिग्धगात्रौ
परस्परं शोणितरक्तदेहौ ।
परस्परं श्लिष्टनिरुद्धचेष्टौ
परस्परं शाल्मलिकिंशुकाविव
parasparaṃ svedavidigdhagātrau
parasparaṃ śoṇitaraktadehau |
parasparaṃ śliṣṭaniruddhaceṣṭau
parasparaṃ śālmalikiṃśukāviva
मुष्टिप्रहारैश्च तलप्रहारै-
ररत्निघातैश्च कराग्रघातैः ।
तौ चक्रतुर्युद्धमसह्यरूपं
महाबलौ राक्षसवानरेन्द्रौ
muṣṭiprahāraiśca talaprahārai-
raratnighātaiśca karāgraghātaiḥ |
tau cakraturyuddhamasahyarūpaṃ
mahābalau rākṣasavānarendrau
कृत्वा नियुद्धं भृशमुग्रवेगौ
कालं चिरं गोपुरवेदिमध्ये ।
उत्क्षिप्य चोत्क्षिप्य विनम्य देहौ
पादक्रमाद् गोपुरवेदिलग्नौ
kṛtvā niyuddhaṃ bhṛśamugravegau
kālaṃ ciraṃ gopuravedimadhye |
utkṣipya cotkṣipya vinamya dehau
pādakramād gopuravedilagnau
अन्योन्यमापीड्य विलग्नदेहौ
तौ पेततुः सालनिखातमध्ये ।
उत्पेततुर्भूमितलं स्पृशन्तौ
स्थित्वा मुहूर्तं त्वभिनिःश्वसन्तौ
anyonyamāpīḍya vilagnadehau
tau petatuḥ sālanikhātamadhye |
utpetaturbhūmitalaṃ spṛśantau
sthitvā muhūrtaṃ tvabhiniḥśvasantau
आलिङ्ग्य चालिङ्ग्य च बाहुयोक्त्रैः
संयोजयामासतुराहवे तौ ।
संरम्भशिक्षाबलसम्प्रयुक्तौ
सुचेरतुः सम्प्रति युद्धमार्गैः
āliṅgya cāliṅgya ca bāhuyoktraiḥ
saṃyojayāmāsaturāhave tau |
saṃrambhaśikṣābalasamprayuktau
suceratuḥ samprati yuddhamārgaiḥ
शार्दूलसिंहाविव जातदंष्ट्रौ
गजेन्द्रपोताविव सम्प्रयुक्तौ ।
संहत्य संवेद्य च तौ कराभ्यां
तौ पेततुर्वै युगपद् धरायाम्
śārdūlasiṃhāviva jātadaṃṣṭrau
gajendrapotāviva samprayuktau |
saṃhatya saṃvedya ca tau karābhyāṃ
tau petaturvai yugapad dharāyām
उद्यम्य चान्योन्यमधिक्षिपन्तौ
संचक्रमाते बहु युद्धमार्गे ।
व्यायामशिक्षाबलसम्प्रयुक्तौ
क्लमं न तौ जग्मतुराशु वीरौ
udyamya cānyonyamadhikṣipantau
saṃcakramāte bahu yuddhamārge |
vyāyāmaśikṣābalasamprayuktau
klamaṃ na tau jagmaturāśu vīrau
बाहूत्तमैर्वारणवारणाभै-
र्निवारयन्तौ परवारणाभौ ।
चिरेण कालेन भृशं प्रयुद्धौ
संचेरतुर्मण्डलमार्गमाशु
bāhūttamairvāraṇavāraṇābhai-
rnivārayantau paravāraṇābhau |
cireṇa kālena bhṛśaṃ prayuddhau
saṃceraturmaṇḍalamārgamāśu
तौ परस्परमासाद्य यत्तावन्योन्यसूदने ।
मार्जाराविव भक्षार्थेऽवतस्थाते मुहुर्मुहुः
tau parasparamāsādya yattāvanyonyasūdane |
mārjārāviva bhakṣārthe'vatasthāte muhurmuhuḥ
मण्डलानि विचित्राणि स्थानानि विविधानि च ।
गोमूत्रकाणि चित्राणि गतप्रत्यागतानि च
maṇḍalāni vicitrāṇi sthānāni vividhāni ca |
gomūtrakāṇi citrāṇi gatapratyāgatāni ca
तिरश्चीनगतान्येव तथा वक्रगतानि च ।
परिमोक्षं प्रहाराणां वर्जनं परिधावनम्
tiraścīnagatānyeva tathā vakragatāni ca |
parimokṣaṃ prahārāṇāṃ varjanaṃ paridhāvanam
अभिद्रवणमाप्लावमवस्थानं सविग्रहम् ।
परावृत्तमपावृत्तमपद्रुतमवप्लुतम्
abhidravaṇamāplāvamavasthānaṃ savigraham |
parāvṛttamapāvṛttamapadrutamavaplutam
उपन्यस्तमपन्यस्तं युद्धमार्गविशारदौ ।
तौ विचेरतुरन्योन्यं वानरेन्द्रश्च रावणः
upanyastamapanyastaṃ yuddhamārgaviśāradau |
tau viceraturanyonyaṃ vānarendraśca rāvaṇaḥ
एतस्मिन्नन्तरे रक्षो मायाबलमथात्मनः ।
आरब्धुमुपसम्पेदे ज्ञात्वा तं वानराधिपः
etasminnantare rakṣo māyābalamathātmanaḥ |
ārabdhumupasampede jñātvā taṃ vānarādhipaḥ
उत्पपात तदाऽऽकाशं जितकाशी जितक्लमः ।
रावणः स्थित एवात्र हरिराजेन वञ्चितः
utpapāta tadā''kāśaṃ jitakāśī jitaklamaḥ |
rāvaṇaḥ sthita evātra harirājena vañcitaḥ
अथ हरिवरनाथः प्राप्तसंग्रामकीर्ति-
र्निशिचरपतिमाजौ योजयित्वा श्रमेण ।
गगनमतिविशालं लङ्घयित्वार्कसूनु-
र्हरिगणबलमध्ये रामपार्श्वं जगाम
atha harivaranāthaḥ prāptasaṃgrāmakīrti-
rniśicarapatimājau yojayitvā śrameṇa |
gaganamativiśālaṃ laṅghayitvārkasūnu-
rharigaṇabalamadhye rāmapārśvaṃ jagāma
इति स सवितृसूनुस्तत्र तत् कर्म कृत्वा
पवनगतिरनीकं प्राविशत् सम्प्रहृष्टः ।
रघुवरनृपसूनोर्वर्धयन् युद्धहर्षं
तरुमृगगणमुख्यैः पूज्यमानो हरीन्द्रः
iti sa savitṛsūnustatra tat karma kṛtvā
pavanagatiranīkaṃ prāviśat samprahṛṣṭaḥ |
raghuvaranṛpasūnorvardhayan yuddhaharṣaṃ
tarumṛgagaṇamukhyaiḥ pūjyamāno harīndraḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)