अथाङ्गदवचः श्रुत्वा ते सर्वे वानरर्षभाः ।
स्वं स्वं गतौ समुत्साहमूचुस्तत्र यथाक्रमम्
athāṅgadavacaḥ śrutvā te sarve vānararṣabhāḥ |
svaṃ svaṃ gatau samutsāhamūcustatra yathākramam
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये किष्किन्धाकाण्डे पञ्चषष्ठितमः सर्गः ॥४-६५॥
35 श्लोक · 65 में से 67
अंगद के वचन पर वानर क्रम से अपनी सामर्थ्य बताते हैं। गज दस योजन कूद सकता है, गवाक्ष बीस, शरभ तीस, ऋषभ चालीस, गन्धमादन पचास, मैन्द साठ, द्विविद सत्तर और सुषेण अस्सी। वृद्ध जाम्बवान कहते हैं कि युवावस्था में मैंने बलि के यज्ञ में त्रिविक्रम विष्णु की परिक्रमा की थी, पर अब वृद्ध होकर नब्बे योजन कूद सकता हूँ, जो पर्याप्त नहीं। अंगद कहते हैं कि मैं सौ योजन जा सकता हूँ, पर लौट पाने में सन्देह है। जाम्बवान कहते हैं, तुम लाख योजन भी जा सकते हो, पर नायक को भेजना उचित नहीं; तुम हमारे स्वामी और इस कार्य के मूल हो। अंगद के पूछने पर कि फिर कौन, जाम्बवान कहते हैं, मैं अभी उसे प्रेरित करता हूँ जो यह कार्य सिद्ध करेगा।
अथाङ्गदवचः श्रुत्वा ते सर्वे वानरर्षभाः ।
स्वं स्वं गतौ समुत्साहमूचुस्तत्र यथाक्रमम्
athāṅgadavacaḥ śrutvā te sarve vānararṣabhāḥ |
svaṃ svaṃ gatau samutsāhamūcustatra yathākramam
गजो गवाक्षो गवयः शरभो गन्धमादनः ।
मैन्दश्च द्विविदश्चैव सुषेणो जाम्बवांस्तथा
gajo gavākṣo gavayaḥ śarabho gandhamādanaḥ |
maindaśca dvividaścaiva suṣeṇo jāmbavāṃstathā
आबभाषे गजस्तत्र प्लवेयं दशयोजनम् ।
गवाक्षो योजनान्याह गमिष्यामीति विंशतिम्
ābabhāṣe gajastatra plaveyaṃ daśayojanam |
gavākṣo yojanānyāha gamiṣyāmīti viṃśatim
शरभो वानरस्तत्र वानरांस्तानुवाच ह ।
त्रिंशतं तु गमिष्यामि योजनानां प्लवङ्गमाः
śarabho vānarastatra vānarāṃstānuvāca ha |
triṃśataṃ tu gamiṣyāmi yojanānāṃ plavaṅgamāḥ
ऋषभो वानरस्तत्र वानरांस्तानुवाच ह ।
चत्वारिंशद् गमिष्यामि योजनानां न संशयः
ṛṣabho vānarastatra vānarāṃstānuvāca ha |
catvāriṃśad gamiṣyāmi yojanānāṃ na saṃśayaḥ
वानरांस्तु महातेजा अब्रवीद् गन्धमादनः ।
योजनानां गमिष्यामि पञ्चाशत्तु न संशयः
vānarāṃstu mahātejā abravīd gandhamādanaḥ |
yojanānāṃ gamiṣyāmi pañcāśattu na saṃśayaḥ
मैन्दस्तु वानरस्तत्र वानरांस्तानुवाच ह ।
योजनानां परं षष्टिमहं प्लवितुमुत्सहे
maindastu vānarastatra vānarāṃstānuvāca ha |
yojanānāṃ paraṃ ṣaṣṭimahaṃ plavitumutsahe
ततस्तत्र महातेजा द्विविदः प्रत्यभाषत ।
गमिष्यामि न संदेहः सप्ततिं योजनान्यहम्
tatastatra mahātejā dvividaḥ pratyabhāṣata |
gamiṣyāmi na saṃdehaḥ saptatiṃ yojanānyaham
सुषेणस्तु महातेजाः सत्त्ववान् कपिसत्तमः ।
अशीतिं प्रतिजानेऽहं योजनानां पराक्रमे
suṣeṇastu mahātejāḥ sattvavān kapisattamaḥ |
aśītiṃ pratijāne'haṃ yojanānāṃ parākrame
तेषां कथयतां तत्र सर्वांस्ताननुमान्य च ।
ततो वृद्धतमस्तेषां जाम्बवान् प्रत्यभाषत
teṣāṃ kathayatāṃ tatra sarvāṃstānanumānya ca |
tato vṛddhatamasteṣāṃ jāmbavān pratyabhāṣata
पूर्वमस्माकमप्यासीत् कश्चिद् गतिपराक्रमः ।
ते वयं वयसः पारमनुप्राप्ताः स्म साम्प्रतम्
pūrvamasmākamapyāsīt kaścid gatiparākramaḥ |
te vayaṃ vayasaḥ pāramanuprāptāḥ sma sāmpratam
किं तु नैवं गते शक्यमिदं कार्यमुपेक्षितुम् ।
यदर्थं कपिराजश्च रामश्च कृतनिश्चयौ
kiṃ tu naivaṃ gate śakyamidaṃ kāryamupekṣitum |
yadarthaṃ kapirājaśca rāmaśca kṛtaniścayau
साम्प्रतं कालमस्माकं या गतिस्तां निबोधत ।
नवतिं योजनानां तु गमिष्यामि न संशयः
sāmprataṃ kālamasmākaṃ yā gatistāṃ nibodhata |
navatiṃ yojanānāṃ tu gamiṣyāmi na saṃśayaḥ
तांश्च सर्वान् हरिश्रेष्ठाञ्जाम्बवानिदमब्रवीत् ।
न खल्वेतावदेवासीद् गमने मे पराक्रमः
tāṃśca sarvān hariśreṣṭhāñjāmbavānidamabravīt |
na khalvetāvadevāsīd gamane me parākramaḥ
मया वैरोचने यज्ञे प्रभविष्णुः सनातनः ।
प्रदक्षिणीकृतः पूर्वं क्रममाणस्त्रिविक्रमम्
mayā vairocane yajñe prabhaviṣṇuḥ sanātanaḥ |
pradakṣiṇīkṛtaḥ pūrvaṃ kramamāṇastrivikramam
स इदानीमहं वृद्धः प्लवने मन्दविक्रमः ।
यौवने च तदासीन्मे बलमप्रतिमं परम्
sa idānīmahaṃ vṛddhaḥ plavane mandavikramaḥ |
yauvane ca tadāsīnme balamapratimaṃ param
सम्प्रत्येतावदेवाद्य शक्यं मे गमने स्वतः ।
नैतावता च संसिद्धिः कार्यस्यास्य भविष्यति
sampratyetāvadevādya śakyaṃ me gamane svataḥ |
naitāvatā ca saṃsiddhiḥ kāryasyāsya bhaviṣyati
अथोत्तरमुदारार्थमब्रवीदङ्गदस्तदा ।
अनुमान्य तदा प्राज्ञो जाम्बवन्तं महाकपिः
athottaramudārārthamabravīdaṅgadastadā |
anumānya tadā prājño jāmbavantaṃ mahākapiḥ
अहमेतद् गमिष्यामि योजनानां शतं महत् ।
निवर्तने तु मे शक्तिः स्यान्न वेति न निश्चितम्
ahametad gamiṣyāmi yojanānāṃ śataṃ mahat |
nivartane tu me śaktiḥ syānna veti na niścitam
तमुवाच हरिश्रेष्ठं जाम्बवान् वाक्यकोविदः ।
ज्ञायते गमने शक्तिस्तव हर्यृक्षसत्तम
tamuvāca hariśreṣṭhaṃ jāmbavān vākyakovidaḥ |
jñāyate gamane śaktistava haryṛkṣasattama
कामं शतसहस्रं वा नह्येष विधिरुच्यते ।
योजनानां भवान् शक्तो गन्तुं प्रतिनिवर्तितुम्
kāmaṃ śatasahasraṃ vā nahyeṣa vidhirucyate |
yojanānāṃ bhavān śakto gantuṃ pratinivartitum
नहि प्रेषयिता तात स्वामी प्रेष्यः कथंचन ।
भवतायं जनः सर्वः प्रेष्यः प्लवगसत्तम
nahi preṣayitā tāta svāmī preṣyaḥ kathaṃcana |
bhavatāyaṃ janaḥ sarvaḥ preṣyaḥ plavagasattama
भवान् कलत्रमस्माकं स्वामिभावे व्यवस्थितः ।
स्वामी कलत्रं सैन्यस्य गतिरेषा परंतप
bhavān kalatramasmākaṃ svāmibhāve vyavasthitaḥ |
svāmī kalatraṃ sainyasya gatireṣā paraṃtapa
अपि वै तस्य कार्यस्य भवान् मूलमरिंदम ।
तस्मात् कलत्रवत् तात प्रतिपाल्यः सदा भवान्
api vai tasya kāryasya bhavān mūlamariṃdama |
tasmāt kalatravat tāta pratipālyaḥ sadā bhavān
मूलमर्थस्य संरक्ष्यमेष कार्यविदां नयः ।
मूले हि सति सिध्यन्ति गुणाः सर्वे फलोदयाः
mūlamarthasya saṃrakṣyameṣa kāryavidāṃ nayaḥ |
mūle hi sati sidhyanti guṇāḥ sarve phalodayāḥ
तद् भवानस्य कार्यस्य साधनं सत्यविक्रम ।
वुद्धिविक्रमसम्पन्नो हेतुरत्र परंतप
tad bhavānasya kāryasya sādhanaṃ satyavikrama |
vuddhivikramasampanno heturatra paraṃtapa
गुरुश्च गुरुपुत्रश्च त्वं हि नः कपिसत्तम ।
भवन्तमाश्रित्य वयं समर्था ह्यर्थसाधने
guruśca guruputraśca tvaṃ hi naḥ kapisattama |
bhavantamāśritya vayaṃ samarthā hyarthasādhane
उक्तवाक्यं महाप्राज्ञं जाम्बवन्तं महाकपिः ।
प्रत्युवाचोत्तरं वाक्यं वालिसूनुरथाङ्गदः
uktavākyaṃ mahāprājñaṃ jāmbavantaṃ mahākapiḥ |
pratyuvācottaraṃ vākyaṃ vālisūnurathāṅgadaḥ
यदि नाहं गमिष्यामि नान्यो वानरपुङ्गवः ।
पुनः खल्विदमस्माभिः कार्यं प्रायोपवेशनम्
yadi nāhaṃ gamiṣyāmi nānyo vānarapuṅgavaḥ |
punaḥ khalvidamasmābhiḥ kāryaṃ prāyopaveśanam
नह्यकृत्वा हरिपतेः संदेशं तस्य धीमतः ।
तत्रापि गत्वा प्राणानां न पश्ये परिरक्षणम्
nahyakṛtvā haripateḥ saṃdeśaṃ tasya dhīmataḥ |
tatrāpi gatvā prāṇānāṃ na paśye parirakṣaṇam
स हि प्रसादे चात्यर्थकोपे च हरिरीश्वरः ।
अतीत्य तस्य संदेशं विनाशो गमने भवेत्
sa hi prasāde cātyarthakope ca harirīśvaraḥ |
atītya tasya saṃdeśaṃ vināśo gamane bhavet
तत्तथा ह्यस्य कार्यस्य न भवत्यन्यथा गतिः ।
तद् भवानेव दृष्टार्थः संचिन्तयितुमर्हति
tattathā hyasya kāryasya na bhavatyanyathā gatiḥ |
tad bhavāneva dṛṣṭārthaḥ saṃcintayitumarhati
सोऽङ्गदेन तदा वीरः प्रत्युक्तः प्लवगर्षभः ।
जाम्बवानुत्तमं वाक्यं प्रोवाचेदं ततोऽङ्गदम्
so'ṅgadena tadā vīraḥ pratyuktaḥ plavagarṣabhaḥ |
jāmbavānuttamaṃ vākyaṃ provācedaṃ tato'ṅgadam
तस्य ते वीर कार्यस्य न किंचित् परिहास्यते ।
एष संचोदयाम्येनं यः कार्यं साधयिष्यति
tasya te vīra kāryasya na kiṃcit parihāsyate |
eṣa saṃcodayāmyenaṃ yaḥ kāryaṃ sādhayiṣyati
ततः प्रतीतं प्लवतां वरिष्ठ-
मेकान्तमाश्रित्य सुखोपविष्टम् ।
संचोदयामास हरिप्रवीरो
हरिप्रवीरं हनुमन्तमेव
tataḥ pratītaṃ plavatāṃ variṣṭha-
mekāntamāśritya sukhopaviṣṭam |
saṃcodayāmāsa haripravīro
haripravīraṃ hanumantameva
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)