किष्किन्धाकाण्ड

सर्ग 13: किष्किन्धा का मार्ग और सप्तजन आश्रम

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये किष्किन्धाकाण्डे त्रयोदशः सर्गः ॥४-१३॥

30 श्लोक · 13 में से 67

इस अध्याय में क्या होता है

किष्किन्धा का मार्ग और सप्तजन आश्रम

आगे सुग्रीव और पीछे लक्ष्मण के साथ श्रीराम ऋष्यमूक से वाली द्वारा पालित किष्किन्धा की ओर चलते हैं। मार्ग में वे फूले वृक्ष, कमलों वाले सरोवर और निर्भय चरते मृग देखते हैं। केलों और पक्षियों से भरा एक सुन्दर कुंज आश्रम-सा दिखता है और राम जिज्ञासा से सुग्रीव से उसके विषय में पूछते हैं। सुग्रीव बताते हैं कि यह सात मुनियों, सप्तजन, का आश्रम था, जो जल में सिर नीचे करके केवल वायु पर रहते थे और सशरीर स्वर्ग गए। उनके प्रभाव से पशु-पक्षी इस स्थान से दूर रहते हैं और भूल से भीतर जाने वाले लौटते नहीं। राम और लक्ष्मण हाथ जोड़कर उन महात्माओं को प्रणाम करते हैं। फिर आगे बढ़कर वे वाली से रक्षित किष्किन्धा को देखते हैं।

13.1

ऋष्यमूकात् स धर्मात्मा किष्किन्धां लक्ष्मणाग्रजः ।
जगाम सह सुग्रीवो वालिविक्रमपालिताम्

ṛṣyamūkāt sa dharmātmā kiṣkindhāṃ lakṣmaṇāgrajaḥ |
jagāma saha sugrīvo vālivikramapālitām

13.2

समुद्यम्य महच्चापं रामः काञ्चनभूषितम् ।
शरांश्चादित्यसंकाशान् गृहीत्वा रणसाधकान्

samudyamya mahaccāpaṃ rāmaḥ kāñcanabhūṣitam |
śarāṃścādityasaṃkāśān gṛhītvā raṇasādhakān

13.3

अग्रतस्तु ययौ तस्य राघवस्य महात्मनः ।
सुग्रीवः संहतग्रीवो लक्ष्मणश्च महाबलः

agratastu yayau tasya rāghavasya mahātmanaḥ |
sugrīvaḥ saṃhatagrīvo lakṣmaṇaśca mahābalaḥ

13.4

पृष्ठतो हनुमान् वीरो नलो नीलश्च वीर्यवान् ।
तारश्चैव महातेजा हरियूथपयूथपः

pṛṣṭhato hanumān vīro nalo nīlaśca vīryavān |
tāraścaiva mahātejā hariyūthapayūthapaḥ

13.5

ते वीक्षमाणा वृक्षांश्च पुष्पभारावलम्बिनः ।
प्रसन्नाम्बुवहाश्चैव सरितः सागरंगमाः

te vīkṣamāṇā vṛkṣāṃśca puṣpabhārāvalambinaḥ |
prasannāmbuvahāścaiva saritaḥ sāgaraṃgamāḥ

13.6

कन्दराणि च शैलांश्च निर्दराणि गुहास्तथा ।
शिखराणि च मुख्यानि दरीश्च प्रियदर्शनाः

kandarāṇi ca śailāṃśca nirdarāṇi guhāstathā |
śikharāṇi ca mukhyāni darīśca priyadarśanāḥ

13.7

वैदूर्यविमलैस्तोयैः पद्मैश्चाकोशकुड्मलैः ।
शोभितान् सजलान् मार्गे तटाकांश्चावलोकयन्

vaidūryavimalaistoyaiḥ padmaiścākośakuḍmalaiḥ |
śobhitān sajalān mārge taṭākāṃścāvalokayan

13.8

कारण्डैः सारसैर्हंसैर्वञ्जुलैर्जलकुक्कुटैः ।
चक्रवाकैस्तथा चान्यैः शकुनैः प्रतिनादितान्

kāraṇḍaiḥ sārasairhaṃsairvañjulairjalakukkuṭaiḥ |
cakravākaistathā cānyaiḥ śakunaiḥ pratināditān

13.9

मृदुशष्पाङ्कुराहारान्निर्भयान् वनगोचरान् ।
चरतः सर्वतः पश्यन् स्थलीषु हरिणान् स्थितान्

mṛduśaṣpāṅkurāhārānnirbhayān vanagocarān |
carataḥ sarvataḥ paśyan sthalīṣu hariṇān sthitān

13.10

तटाकवैरिणश्चापि शुक्लदन्तविभूषितान् ।
घोरानेकचरान् वन्यान् द्विरदान् कूलघातिनः

taṭākavairiṇaścāpi śukladantavibhūṣitān |
ghorānekacarān vanyān dviradān kūlaghātinaḥ

13.11

मत्तान् गिरितटोत्कृष्टान् पर्वतानिव जङ्गमान् ।
वानरान् द्विरदप्रख्यान् महीरेणुसमुक्षितान्

mattān giritaṭotkṛṣṭān parvatāniva jaṅgamān |
vānarān dviradaprakhyān mahīreṇusamukṣitān

13.12

वने वनचरांश्चान्यान् खेचरांश्च विहंगमान् ।
पश्यन्तस्त्वरिता जग्मुः सुग्रीववशवर्तिनः

vane vanacarāṃścānyān khecarāṃśca vihaṃgamān |
paśyantastvaritā jagmuḥ sugrīvavaśavartinaḥ

13.13

तेषां तु गच्छतां तत्र त्वरितं रघुनन्दनः ।
द्रुमषण्डवनं दृष्ट्वा रामः सुग्रीवमब्रवीत्

teṣāṃ tu gacchatāṃ tatra tvaritaṃ raghunandanaḥ |
drumaṣaṇḍavanaṃ dṛṣṭvā rāmaḥ sugrīvamabravīt

13.14

एष मेघ इवाकाशे वृक्षषण्डः प्रकाशते ।
मेघसंघातविपुलः पर्यन्तकदलीवृतः

eṣa megha ivākāśe vṛkṣaṣaṇḍaḥ prakāśate |
meghasaṃghātavipulaḥ paryantakadalīvṛtaḥ

13.15

किमेतज्ज्ञातुमिच्छामि सखे कौतूहलं मम ।
कौतूहलापनयनं कर्तुमिच्छाम्यहं त्वया

kimetajjñātumicchāmi sakhe kautūhalaṃ mama |
kautūhalāpanayanaṃ kartumicchāmyahaṃ tvayā

13.16

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राघवस्य महात्मनः ।
गच्छन् नेवाचचक्षेऽथ सुग्रीवस्तन्महद् वनम्

tasya tadvacanaṃ śrutvā rāghavasya mahātmanaḥ |
gacchan nevācacakṣe'tha sugrīvastanmahad vanam

13.17

एतद् राघव विस्तीर्णमाश्रमं श्रमनाशनम् ।
उद्यानवनसम्पन्नं स्वादुमूलफलोदकम्

etad rāghava vistīrṇamāśramaṃ śramanāśanam |
udyānavanasampannaṃ svādumūlaphalodakam

13.18

अत्र सप्तजना नाम मुनयः संशितव्रताः ।
सप्तैवासन्नधःशीर्षा नियतं जलशायिनः

atra saptajanā nāma munayaḥ saṃśitavratāḥ |
saptaivāsannadhaḥśīrṣā niyataṃ jalaśāyinaḥ

13.19

सप्तरात्रे कृताहारा वायुनाचलवासिनः ।
दिवं वर्षशतैर्याताः सप्तभिः सकलेवराः

saptarātre kṛtāhārā vāyunācalavāsinaḥ |
divaṃ varṣaśatairyātāḥ saptabhiḥ sakalevarāḥ

13.20

तेषामेतत्प्रभावेण द्रुमप्राकारसंवृतम् ।
आश्रमं सुदुराधर्षमपि सेन्द्रैः सुरासुरैः

teṣāmetatprabhāveṇa drumaprākārasaṃvṛtam |
āśramaṃ sudurādharṣamapi sendraiḥ surāsuraiḥ

13.21

पक्षिणो वर्जयन्त्येतत् तथान्ये वनचारिणः ।
विशन्ति मोहाद् येऽप्यत्र न निवर्तन्ति ते पुनः

pakṣiṇo varjayantyetat tathānye vanacāriṇaḥ |
viśanti mohād ye'pyatra na nivartanti te punaḥ

13.22

विभूषणरवाश्चात्र श्रूयन्ते सकलाक्षराः ।
तूर्यगीतस्वनश्चापि गन्धो दिव्यश्च राघव

vibhūṣaṇaravāścātra śrūyante sakalākṣarāḥ |
tūryagītasvanaścāpi gandho divyaśca rāghava

13.23

त्रेताग्नयोऽपि दीप्यन्ते धूमो ह्येष प्रदृश्यते ।
वेष्टयन्निव वृक्षाग्रान् कपोताङ्गारुणो घनः

tretāgnayo'pi dīpyante dhūmo hyeṣa pradṛśyate |
veṣṭayanniva vṛkṣāgrān kapotāṅgāruṇo ghanaḥ

13.24

एते वृक्षाः प्रकाशन्ते धूमसंसक्तमस्तकाः ।
मेघजालप्रतिच्छन्ना वैडूर्यगिरयो यथा

ete vṛkṣāḥ prakāśante dhūmasaṃsaktamastakāḥ |
meghajālapraticchannā vaiḍūryagirayo yathā

13.25

कुरु प्रणामं धर्मात्मंस्तेषामुद्दिश्य राघव ।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा प्रयतः संहताञ्जलिः

kuru praṇāmaṃ dharmātmaṃsteṣāmuddiśya rāghava |
lakṣmaṇena saha bhrātrā prayataḥ saṃhatāñjaliḥ

13.26

प्रणमन्ति हि ये तेषामृषीणां भावितात्मनाम् ।
न तेषामशुभं किंचिच्छरीरे राम विद्यते

praṇamanti hi ye teṣāmṛṣīṇāṃ bhāvitātmanām |
na teṣāmaśubhaṃ kiṃciccharīre rāma vidyate

13.27

ततो रामः सह भ्रात्रा लक्ष्मणेन कृताञ्जलिः ।
समुद्दिश्य महात्मानस्तानृषीनभ्यवादयत्

tato rāmaḥ saha bhrātrā lakṣmaṇena kṛtāñjaliḥ |
samuddiśya mahātmānastānṛṣīnabhyavādayat

13.28

अभिवाद्य च धर्मात्मा रामो भ्राता च लक्ष्मणः ।
सुग्रीवो वानराश्चैव जम्मुः संहृष्टमानसाः

abhivādya ca dharmātmā rāmo bhrātā ca lakṣmaṇaḥ |
sugrīvo vānarāścaiva jammuḥ saṃhṛṣṭamānasāḥ

13.29

ते गत्वा दूरमध्वानं तस्मात् सप्तजनाश्रमात् ।
ददृशुस्तां दुराधर्षां किष्किन्धां वालिपालिताम्

te gatvā dūramadhvānaṃ tasmāt saptajanāśramāt |
dadṛśustāṃ durādharṣāṃ kiṣkindhāṃ vālipālitām

13.30

ततस्तु रामानुजरामवानराः
प्रगृह्य शस्त्राण्युदितोग्रतेजसः ।
पुरीं सुरेशात्मजवीर्यपालितां
वधाय शत्रोः पुनरागतास्त्विह

tatastu rāmānujarāmavānarāḥ
pragṛhya śastrāṇyuditogratejasaḥ |
purīṃ sureśātmajavīryapālitāṃ
vadhāya śatroḥ punarāgatāstviha

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)