सर्ग 69: दशरथ मिथिला पहुँचते हैं

ततो रात्र्यां व्यतीतायां सोपाध्यायः सबान्धवः ।
राजा दशरथो हृष्टः सुमन्त्रमिदमब्रवीत्

tato rātryāṃ vyatītāyāṃ sopādhyāyaḥ sabāndhavaḥ |
rājā daśaratho hṛṣṭaḥ sumantramidamabravīt

अद्य सर्वे धनाध्यक्षा धनमादाय पुष्कलम् ।
व्रजन्त्वग्रे सुविहिता नानारत्नसमन्विताः

adya sarve dhanādhyakṣā dhanamādāya puṣkalam |
vrajantvagre suvihitā nānāratnasamanvitāḥ

चतुरंगबलं चापि शीघ्रं निर्यातु सर्वशः ।
ममाज्ञासमकालं च यानं युग्यमनुत्तमम्

caturaṃgabalaṃ cāpi śīghraṃ niryātu sarvaśaḥ |
mamājñāsamakālaṃ ca yānaṃ yugyamanuttamam

वसिष्ठो वामदेवश्च जाबालिरथ कश्यपः ।
मार्कण्डेयस्तु दीर्घायुर्ऋषिः कात्यायनस्तथा

vasiṣṭho vāmadevaśca jābāliratha kaśyapaḥ |
mārkaṇḍeyastu dīrghāyurṛṣiḥ kātyāyanastathā

एते द्विजाः प्रयान्त्वग्रे स्यन्दनं योजयस्व मे ।
यथा कालात्ययो न स्याद् दूता हि त्वरयन्ति माम्

ete dvijāḥ prayāntvagre syandanaṃ yojayasva me |
yathā kālātyayo na syād dūtā hi tvarayanti mām

वचनाच्च नरेन्द्रस्य सेना च चतुरंगिणी ।
राजानमृषिभिः सार्धं व्रजन्तं पृष्ठतोऽन्वयात्

vacanācca narendrasya senā ca caturaṃgiṇī |
rājānamṛṣibhiḥ sārdhaṃ vrajantaṃ pṛṣṭhato'nvayāt

गत्वा चतुरहं मार्गं विदेहानभ्युपेयिवान् ।
राजा च जनकः श्रीमान् श्रुत्वा पूजामकल्पयत्

gatvā caturahaṃ mārgaṃ videhānabhyupeyivān |
rājā ca janakaḥ śrīmān śrutvā pūjāmakalpayat

ततो राजानमासाद्य वृद्धं दशरथं नृपम् ।
मुदितो जनको राजा प्रहर्षं परमं ययौ

tato rājānamāsādya vṛddhaṃ daśarathaṃ nṛpam |
mudito janako rājā praharṣaṃ paramaṃ yayau

उवाच वचनं श्रेष्ठो नरश्रेष्ठं मुदान्वितम् ।
स्वागतं ते नरश्रेष्ठ दिष्ट्या प्राप्तोऽसि राघव

uvāca vacanaṃ śreṣṭho naraśreṣṭhaṃ mudānvitam |
svāgataṃ te naraśreṣṭha diṣṭyā prāpto'si rāghava

पुत्रयोरुभयोः प्रीतिं लप्स्यसे वीर्यनिर्जिताम् ।
दिष्ट्या प्राप्तो महातेजा वसिष्ठो भगवानृषिः

putrayorubhayoḥ prītiṃ lapsyase vīryanirjitām |
diṣṭyā prāpto mahātejā vasiṣṭho bhagavānṛṣiḥ

सह सर्वैर्द्विजश्रेष्ठैर्देवैरिव शतक्रतुः ।
दिष्ट्या मे निर्जिता विघ्ना दिष्ट्या मे पूजितं कुलम्

saha sarvairdvijaśreṣṭhairdevairiva śatakratuḥ |
diṣṭyā me nirjitā vighnā diṣṭyā me pūjitaṃ kulam

राघवैः सह सम्बन्धाद् वीर्यश्रेष्ठैर्महाबलैः ।
श्वः प्रभाते नरेन्द्र त्वं संवर्तयितुमर्हसि

rāghavaiḥ saha sambandhād vīryaśreṣṭhairmahābalaiḥ |
śvaḥ prabhāte narendra tvaṃ saṃvartayitumarhasi

यज्ञस्यान्ते नरश्रेष्ठ विवाहमृषिसत्तमैः ।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा ऋषिमध्ये नराधिपः

yajñasyānte naraśreṣṭha vivāhamṛṣisattamaiḥ |
tasya tad vacanaṃ śrutvā ṛṣimadhye narādhipaḥ

वाक्यं वाक्यविदां श्रेष्ठः प्रत्युवाच महीपतिम् ।
प्रतिग्रहो दातृवशः श्रुतमेतन्मया पुरा

vākyaṃ vākyavidāṃ śreṣṭhaḥ pratyuvāca mahīpatim |
pratigraho dātṛvaśaḥ śrutametanmayā purā

यथा वक्ष्यसि धर्मज्ञ तत् करिष्यामहे वयम् ।
तद् धर्मिष्ठं यशस्यं च वचनं सत्यवादिनः

yathā vakṣyasi dharmajña tat kariṣyāmahe vayam |
tad dharmiṣṭhaṃ yaśasyaṃ ca vacanaṃ satyavādinaḥ

श्रुत्वा विदेहाधिपतिः परं विस्मयमागतः ।
ततः सर्वे मुनिगणाः परस्परसमागमे

śrutvā videhādhipatiḥ paraṃ vismayamāgataḥ |
tataḥ sarve munigaṇāḥ parasparasamāgame

हर्षेण महता युक्तास्तां रात्रिमवसन् सुखम् ।
अथ रामो महातेजा लक्ष्मणेन समं ययौ

harṣeṇa mahatā yuktāstāṃ rātrimavasan sukham |
atha rāmo mahātejā lakṣmaṇena samaṃ yayau

विश्वामित्रं पुरस्कृत्य पितुः पादावुपस्पृशन् ।
राजा च राघवौ पुत्रौ निशाम्य परिहर्षितः

viśvāmitraṃ puraskṛtya pituḥ pādāvupaspṛśan |
rājā ca rāghavau putrau niśāmya pariharṣitaḥ

उवास परमप्रीतो जनकेनाभिपूजितः ।
जनकोऽपि महातेजाः क्रिया धर्मेण तत्त्ववित् ।
यज्ञस्य च सुताभ्यां च कृत्वा रात्रिमुवास ह

uvāsa paramaprīto janakenābhipūjitaḥ |
janako'pi mahātejāḥ kriyā dharmeṇa tattvavit |
yajñasya ca sutābhyāṃ ca kṛtvā rātrimuvāsa ha