पुत्रांश्चिरगताञ्ज्ञात्वा सगरो रघुनन्दन ।
नप्तारमब्रवीद् राजा दीप्यमानं स्वतेजसा
putrāṃściragatāñjñātvā sagaro raghunandana |
naptāramabravīd rājā dīpyamānaṃ svatejasā
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये बालकाण्डे एकचत्वारिंशः सर्गः ॥१-४१॥
26 श्लोक · 41 में से 77
पुत्रों के न लौटने पर सगर अपने वीर और विद्वान पौत्र अंशुमान को उनके मार्ग पर अश्व खोजने भेजते हैं। अंशुमान उनकी खोदी सुरंग से नीचे जाते हैं, मार्ग में हर दिग्गज का सम्मान करते हुए। उन्हें अपने चाचाओं की राख का ढेर मिलता है और पास ही चरता अश्व। जलांजलि के लिए जल नहीं मिलता। उनकी माता सुमति के भाई गरुड़ प्रकट होकर कहते हैं: इन्हें कपिल ने भस्म किया है, साधारण जल से काम नहीं चलेगा। हिमवान की बड़ी पुत्री गंगा ही इस राख को पवित्र करके इन्हें स्वर्ग पहुँचा सकती हैं। अंशुमान अश्व लेकर लौटते हैं और सगर यज्ञ पूरा करते हैं। पर गंगा को लाने का उपाय सगर नहीं खोज पाते, और तीस हज़ार वर्ष राज्य करके स्वर्ग जाते हैं।
पुत्रांश्चिरगताञ्ज्ञात्वा सगरो रघुनन्दन ।
नप्तारमब्रवीद् राजा दीप्यमानं स्वतेजसा
putrāṃściragatāñjñātvā sagaro raghunandana |
naptāramabravīd rājā dīpyamānaṃ svatejasā
शूरश्च कृतविद्यश्च पूर्वैस्तुल्योऽसि तेजसा ।
पितॄणां गतिमन्विच्छ येन चाश्वोऽपवाहितः
śūraśca kṛtavidyaśca pūrvaistulyo'si tejasā |
pitṝṇāṃ gatimanviccha yena cāśvo'pavāhitaḥ
अन्तर्भौमानि सत्त्वानि वीर्यवन्ति महान्ति च ।
तेषां तु प्रतिघातार्थं सासिं गृह्णीष्व कार्मुकम्
antarbhaumāni sattvāni vīryavanti mahānti ca |
teṣāṃ tu pratighātārthaṃ sāsiṃ gṛhṇīṣva kārmukam
अभिवाद्याभिवाद्यांस्त्वं हत्वा विघ्नकरानपि ।
सिद्धार्थः संनिवर्तस्व मम यज्ञस्य पारगः
abhivādyābhivādyāṃstvaṃ hatvā vighnakarānapi |
siddhārthaḥ saṃnivartasva mama yajñasya pāragaḥ
एवमुक्तोंऽशुमान् सम्यक् सगरेण महात्मना ।
धनुरादाय खड्गं च जगाम लघुविक्रमः
evamuktoṃ'śumān samyak sagareṇa mahātmanā |
dhanurādāya khaḍgaṃ ca jagāma laghuvikramaḥ
स खातं पितृभिर्मार्गमन्तर्भौमं महात्मभिः ।
प्रापद्यत नरश्रेष्ठ तेन राज्ञाभिचोदितः
sa khātaṃ pitṛbhirmārgamantarbhaumaṃ mahātmabhiḥ |
prāpadyata naraśreṣṭha tena rājñābhicoditaḥ
देवदानवरक्षोभिः पिशाचपतगोरगैः ।
पूज्यमानं महातेजा दिशागजमपश्यत
devadānavarakṣobhiḥ piśācapatagoragaiḥ |
pūjyamānaṃ mahātejā diśāgajamapaśyata
स तं प्रदक्षिणं कृत्वा पृष्ट्वा चैव निरामयम् ।
पितॄन् स परिपप्रच्छ वाजिहर्तारमेव च
sa taṃ pradakṣiṇaṃ kṛtvā pṛṣṭvā caiva nirāmayam |
pitṝn sa paripapraccha vājihartārameva ca
दिशागजस्तु तच्छ्रुत्वा प्रत्युवाच महामतिः ।
आसमञ्ज कृतार्थस्त्वं सहाश्वः शीघ्रमेष्यसि
diśāgajastu tacchrutvā pratyuvāca mahāmatiḥ |
āsamañja kṛtārthastvaṃ sahāśvaḥ śīghrameṣyasi
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्वानेव दिशागजान् ।
यथाक्रमं यथान्यायं प्रष्टुं समुपचक्रमे
tasya tadvacanaṃ śrutvā sarvāneva diśāgajān |
yathākramaṃ yathānyāyaṃ praṣṭuṃ samupacakrame
तैश्च सर्वैर्दिशापालैर्वाक्यज्ञैर्वाक्यकोविदैः ।
पूजितः सहयश्चैवागन्तासीत्यभिचोदितः
taiśca sarvairdiśāpālairvākyajñairvākyakovidaiḥ |
pūjitaḥ sahayaścaivāgantāsītyabhicoditaḥ
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा जगाम लघुविक्रमः ।
भस्मराशीकृता यत्र पितरस्तस्य सागराः
teṣāṃ tadvacanaṃ śrutvā jagāma laghuvikramaḥ |
bhasmarāśīkṛtā yatra pitarastasya sāgarāḥ
स दुःखवशमापन्नस्त्वसमञ्जसुतस्तदा ।
चुक्रोश परमार्तस्तु वधात् तेषां सुदुःखितः
sa duḥkhavaśamāpannastvasamañjasutastadā |
cukrośa paramārtastu vadhāt teṣāṃ suduḥkhitaḥ
यज्ञियं च हयं तत्र चरन्तमविदूरतः ।
ददर्श पुरुषव्याघ्रो दुःखशोकसमन्वितः
yajñiyaṃ ca hayaṃ tatra carantamavidūrataḥ |
dadarśa puruṣavyāghro duḥkhaśokasamanvitaḥ
स तेषां राजपुत्राणां कर्तुकामो जलक्रियाम् ।
स जलार्थी महातेजा न चापश्यज्जलाशयम्
sa teṣāṃ rājaputrāṇāṃ kartukāmo jalakriyām |
sa jalārthī mahātejā na cāpaśyajjalāśayam
विसार्य निपुणां दृष्टिं ततोऽपश्यत् खगाधिपम् ।
पितॄणां मातुलं राम सुपर्णमनिलोपमम्
visārya nipuṇāṃ dṛṣṭiṃ tato'paśyat khagādhipam |
pitṝṇāṃ mātulaṃ rāma suparṇamanilopamam
स चैनमब्रवीद् वाक्यं वैनतेयो महाबलः ।
मा शुचः पुरुषव्याघ्र वधोऽयं लोकसम्मतः
sa cainamabravīd vākyaṃ vainateyo mahābalaḥ |
mā śucaḥ puruṣavyāghra vadho'yaṃ lokasammataḥ
कपिलेनाप्रमेयेण दग्धा हीमे महाबलाः ।
सलिलं नार्हसि प्राज्ञ दातुमेषां हि लौकिकम्
kapilenāprameyeṇa dagdhā hīme mahābalāḥ |
salilaṃ nārhasi prājña dātumeṣāṃ hi laukikam
गङ्गा हिमवतो ज्येष्ठा दुहिता पुरुषर्षभ ।
तस्यां कुरु महाबाहो पितॄणां तु जल क्रियाम्
gaṅgā himavato jyeṣṭhā duhitā puruṣarṣabha |
tasyāṃ kuru mahābāho pitṝṇāṃ tu jala kriyām
भस्मराशीकृतानेतान् प्लावयेल्लोकपावनी ।
तया क्लिन्नमिदं भस्म गङ्गया लोककान्तया ।
षष्टिं पुत्रसहस्राणि स्वर्गलोकं गमिष्यति
bhasmarāśīkṛtānetān plāvayellokapāvanī |
tayā klinnamidaṃ bhasma gaṅgayā lokakāntayā |
ṣaṣṭiṃ putrasahasrāṇi svargalokaṃ gamiṣyati
निर्गच्छाश्वं महाभाग संगृह्य पुरुषर्षभ ।
यज्ञं पैतामहं वीर निर्वर्तयितुमर्हसि
nirgacchāśvaṃ mahābhāga saṃgṛhya puruṣarṣabha |
yajñaṃ paitāmahaṃ vīra nirvartayitumarhasi
सुपर्णवचनं श्रुत्वा सोंऽशुमानतिवीर्यवान् ।
त्वरितं हयमादाय पुनरायान्महातपाः
suparṇavacanaṃ śrutvā soṃ'śumānativīryavān |
tvaritaṃ hayamādāya punarāyānmahātapāḥ
ततो राजानमासाद्य दीक्षितं रघुनन्दन ।
न्यवेदयद् यथावृत्तं सुपर्णवचनं तथा
tato rājānamāsādya dīkṣitaṃ raghunandana |
nyavedayad yathāvṛttaṃ suparṇavacanaṃ tathā
तच्छ्रुत्वा घोरसंकाशं वाक्यमंशुमतो नृपः ।
यज्ञं निर्वर्तयामास यथाकल्पं यथाविधि
tacchrutvā ghorasaṃkāśaṃ vākyamaṃśumato nṛpaḥ |
yajñaṃ nirvartayāmāsa yathākalpaṃ yathāvidhi
स्वपुरं त्वगमच्छ्रीमानिष्टयज्ञो महीपतिः ।
गङ्गायाश्चागमे राजा निश्चयं नाध्यगच्छत
svapuraṃ tvagamacchrīmāniṣṭayajño mahīpatiḥ |
gaṅgāyāścāgame rājā niścayaṃ nādhyagacchata
अगत्वा निश्चयं राजा कालेन महता महान् ।
त्रिंशद्वर्षसहस्राणि राज्यं कृत्वा दिवं गतः
agatvā niścayaṃ rājā kālena mahatā mahān |
triṃśadvarṣasahasrāṇi rājyaṃ kṛtvā divaṃ gataḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)