बालकाण्ड

सर्ग 17: देवताओं से वानर वीरों की उत्पत्ति

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये बालकाण्डे सप्तदशः सर्गः ॥१-१७॥

37 श्लोक · 17 में से 77

इस अध्याय में क्या होता है

देवताओं से वानर वीरों की उत्पत्ति

विष्णु के दशरथ-पुत्र बन जाने पर ब्रह्मा देवताओं से कहते हैं कि उनके लिए बलवान सहायक उत्पन्न करो, जो इच्छानुसार रूप धर सकें, वायु के समान वेग वाले और युद्ध में कुशल हों। ब्रह्मा बताते हैं कि ऋक्षराज जाम्बवान को वे पहले ही अपनी जम्हाई से उत्पन्न कर चुके हैं। देवता आज्ञा मानते हैं। इन्द्र से वाली, सूर्य से सुग्रीव, बृहस्पति से तार, कुबेर से गन्धमादन, विश्वकर्मा से नल, अग्नि से नील, अश्विनीकुमारों से मैन्द और द्विविद, वरुण से सुषेण, पर्जन्य से शरभ जन्म लेते हैं। वायु से हनुमान जन्मते हैं, वज्र के समान देह और गरुड़ के समान वेग वाले। हज़ारों वानर, ऋक्ष और गोलांगूल उत्पन्न होते हैं, बादलों और पर्वत-शिखरों जैसे विशाल, शिलाओं और वृक्षों से लड़ने वाले। श्रीराम की सहायता के लिए पृथ्वी उनसे भर जाती है।

17.1

पुत्रत्वं तु गते विष्णौ राज्ञस्तस्य महात्मनः ।
उवाच देवताः सर्वाः स्वयम्भूर्भगवानिदम्

putratvaṃ tu gate viṣṇau rājñastasya mahātmanaḥ |
uvāca devatāḥ sarvāḥ svayambhūrbhagavānidam

17.2

सत्यसंधस्य वीरस्य सर्वेषां नो हितैषिणः ।
विष्णोः सहायान् बलिनः सृजध्वं कामरूपिणः

satyasaṃdhasya vīrasya sarveṣāṃ no hitaiṣiṇaḥ |
viṣṇoḥ sahāyān balinaḥ sṛjadhvaṃ kāmarūpiṇaḥ

17.3

मायाविदश्च शूरांश्च वायुवेगसमान् जवे ।
नयज्ञान् बुद्धिसम्पन्नान् विष्णुतुल्यपराक्रमान्

māyāvidaśca śūrāṃśca vāyuvegasamān jave |
nayajñān buddhisampannān viṣṇutulyaparākramān

17.4

असंहार्यानुपायज्ञान् दिव्यसंहननान्वितान् ।
सर्वास्त्रगुणसम्पन्नानमृतप्राशनानिव

asaṃhāryānupāyajñān divyasaṃhananānvitān |
sarvāstraguṇasampannānamṛtaprāśanāniva

17.5

अप्सरस्सु च मुख्यासु गन्धर्वीणां तनूषु च ।
यक्षपन्नगकन्यासु ऋक्षविद्याधरीषु च

apsarassu ca mukhyāsu gandharvīṇāṃ tanūṣu ca |
yakṣapannagakanyāsu ṛkṣavidyādharīṣu ca

17.6

किन्नरीणां च गात्रेषु वानरीणां तनूषु च ।
सृजध्वं हरिरूपेण पुत्रांस्तुल्यपराक्रमान्

kinnarīṇāṃ ca gātreṣu vānarīṇāṃ tanūṣu ca |
sṛjadhvaṃ harirūpeṇa putrāṃstulyaparākramān

17.7

पूर्वम् एव मया सृष्टो जाम्बवान् ऋक्ष पुङ्गवः ।
जृम्भमाणस्य सहसा मम वक्रात् अजायत

pūrvam eva mayā sṛṣṭo jāmbavān ṛkṣa puṅgavaḥ |
jṛmbhamāṇasya sahasā mama vakrāt ajāyata

17.8

ते तथोक्ता भगवता तत् प्रतिश्रुत्य शासनम् ।
जनयामासुरेवं ते पुत्रान् वानररूपिणः

te tathoktā bhagavatā tat pratiśrutya śāsanam |
janayāmāsurevaṃ te putrān vānararūpiṇaḥ

17.9

ऋषयश्च महात्मानः सिद्धविद्याधरोरगाः ।
चारणाश्च सुतान् वीरान् ससृजुर्वनचारिणः

ṛṣayaśca mahātmānaḥ siddhavidyādharoragāḥ |
cāraṇāśca sutān vīrān sasṛjurvanacāriṇaḥ

17.10

वानरेन्द्रं महेन्द्राभमिन्द्रो वालिनमात्मजम् ।
सुग्रीवं जनयामास तपनस्तपतां वरः

vānarendraṃ mahendrābhamindro vālinamātmajam |
sugrīvaṃ janayāmāsa tapanastapatāṃ varaḥ

17.11

बृहस्पतिस्त्वजनयत् तारं नाम महाकपिम् ।
सर्ववानरमुख्यानां बुद्धिमन्तमनुत्तमम्

bṛhaspatistvajanayat tāraṃ nāma mahākapim |
sarvavānaramukhyānāṃ buddhimantamanuttamam

17.12

धनदस्य सुतः श्रीमान् वानरो गन्धमादनः ।
विश्वकर्मा त्वजनयन्नलं नाम महाकपिम्

dhanadasya sutaḥ śrīmān vānaro gandhamādanaḥ |
viśvakarmā tvajanayannalaṃ nāma mahākapim

17.13

पावकस्य सुतः श्रीमान् नीलोऽग्निसदृशप्रभः ।
तेजसा यशसा वीर्यादत्यरिच्यत वीर्यवान्

pāvakasya sutaḥ śrīmān nīlo'gnisadṛśaprabhaḥ |
tejasā yaśasā vīryādatyaricyata vīryavān

17.14

रूपद्रविणसम्पन्नावश्विनौ रूपसम्मतौ ।
मैन्दं च द्विविदं चैव जनयामासतुः स्वयम्

rūpadraviṇasampannāvaśvinau rūpasammatau |
maindaṃ ca dvividaṃ caiva janayāmāsatuḥ svayam

17.15

वरुणो जनयामास सुषेणं नाम वानरम् ।
शरभं जनयामास पर्जन्यस्तु महाबलः

varuṇo janayāmāsa suṣeṇaṃ nāma vānaram |
śarabhaṃ janayāmāsa parjanyastu mahābalaḥ

17.16

मारुतस्यौरसः श्रीमान् हनुमान् नाम वानरः ।
वज्रसंहननोपेतो वैनतेयसमो जवे

mārutasyaurasaḥ śrīmān hanumān nāma vānaraḥ |
vajrasaṃhananopeto vainateyasamo jave

17.17

सर्ववानरमुख्येषु बुद्धिमान् बलवानपि ।
ते सृष्टा बहुसाहस्रा दशग्रीववधोद्यताः

sarvavānaramukhyeṣu buddhimān balavānapi |
te sṛṣṭā bahusāhasrā daśagrīvavadhodyatāḥ

17.18

अप्रमेयबला वीरा विक्रान्ताः कामरूपिणः ।
ते गजाचलसंकाशा वपुष्मन्तो महाबलाः

aprameyabalā vīrā vikrāntāḥ kāmarūpiṇaḥ |
te gajācalasaṃkāśā vapuṣmanto mahābalāḥ

17.19

ऋक्षवानरगोपुच्छाः क्षिप्रमेवाभिजज्ञिरे ।
यस्य देवस्य यद्रूपं वेषो यश्च पराक्रमः

ṛkṣavānaragopucchāḥ kṣipramevābhijajñire |
yasya devasya yadrūpaṃ veṣo yaśca parākramaḥ

17.20

अजायत समं तेन तस्य तस्य पृथक् पृथक् ।
गोलाङ्गूलीषु चोत्पन्नाः किंचिदुन्नतविक्रमाः

ajāyata samaṃ tena tasya tasya pṛthak pṛthak |
golāṅgūlīṣu cotpannāḥ kiṃcidunnatavikramāḥ

17.21

ऋक्षीषु च तथा जाता वानराः किन्नरीषु च ।
देवा महर्षिगन्धर्वास्तार्क्ष्ययक्षा यशस्विनः

ṛkṣīṣu ca tathā jātā vānarāḥ kinnarīṣu ca |
devā maharṣigandharvāstārkṣyayakṣā yaśasvinaḥ

17.22

नागाः किम्पुरुषाश्चैव सिद्धविद्याधरोरगाः ।
बहवो जनयामासुर्हृष्टास्तत्र सहस्रशः

nāgāḥ kimpuruṣāścaiva siddhavidyādharoragāḥ |
bahavo janayāmāsurhṛṣṭāstatra sahasraśaḥ

17.23

चारणाश्च सुतान् वीरान् ससृजुर्वनचारिणः ।
वानरान् सुमहाकायान् सर्वान् वै वनचारिणः

cāraṇāśca sutān vīrān sasṛjurvanacāriṇaḥ |
vānarān sumahākāyān sarvān vai vanacāriṇaḥ

17.24

अप्सरस्सु च मुख्यासु तथा विद्याधरीषु च ।
नागकन्यासु च तदा गन्धर्वीणां तनूषु च ।
कामरूपबलोपेता यथाकामविचारिणः

apsarassu ca mukhyāsu tathā vidyādharīṣu ca |
nāgakanyāsu ca tadā gandharvīṇāṃ tanūṣu ca |
kāmarūpabalopetā yathākāmavicāriṇaḥ

17.25

सिंहशार्दूलसदृशा दर्पेण च बलेन च ।
शिलाप्रहरणाः सर्वे सर्वे पादपयोधिनः

siṃhaśārdūlasadṛśā darpeṇa ca balena ca |
śilāpraharaṇāḥ sarve sarve pādapayodhinaḥ

17.26

नखदंष्ट्रायुधाः सर्वे सर्वे सर्वास्त्रकोविदाः ।
विचालयेयुः शैलेन्द्रान् भेदयेयुः स्थिरान् द्रुमान्

nakhadaṃṣṭrāyudhāḥ sarve sarve sarvāstrakovidāḥ |
vicālayeyuḥ śailendrān bhedayeyuḥ sthirān drumān

17.27

क्षोभयेयुश्च वेगेन समुद्रं सरितां पतिम् ।
दारयेयुः क्षितिं पद्भ्यामाप्लवेयुर्महार्णवान्

kṣobhayeyuśca vegena samudraṃ saritāṃ patim |
dārayeyuḥ kṣitiṃ padbhyāmāplaveyurmahārṇavān

17.28

नभस्तलं विशेयुश्च गृह्णीयुरपि तोयदान् ।
गृह्णीयुरपि मातङ्गान् मत्तान् प्रव्रजतो वने

nabhastalaṃ viśeyuśca gṛhṇīyurapi toyadān |
gṛhṇīyurapi mātaṅgān mattān pravrajato vane

17.29

नर्दमानांश्च नादेन पातयेयुर्विहङ्गमान् ।
ईदृशानां प्रसूतानि हरीणां कामरूपिणाम्

nardamānāṃśca nādena pātayeyurvihaṅgamān |
īdṛśānāṃ prasūtāni harīṇāṃ kāmarūpiṇām

17.30

शतं शतसहस्राणि यूथपानां महात्मनाम् ।
ते प्रधानेषु यूथेषु हरीणां हरियूथपाः

śataṃ śatasahasrāṇi yūthapānāṃ mahātmanām |
te pradhāneṣu yūtheṣu harīṇāṃ hariyūthapāḥ

17.31

बभूवुर्यूथपश्रेष्ठान् वीरांश्चाजनयन् हरीन् ।
अन्ये ऋक्षवतः प्रस्थानुपतस्थुः सहस्रशः

babhūvuryūthapaśreṣṭhān vīrāṃścājanayan harīn |
anye ṛkṣavataḥ prasthānupatasthuḥ sahasraśaḥ

17.32

अन्ये नानाविधाञ्छैलान् काननानि च भेजिरे ।
सूर्यपुत्रं च सुग्रीवं शक्रपुत्रं च वालिनम्

anye nānāvidhāñchailān kānanāni ca bhejire |
sūryaputraṃ ca sugrīvaṃ śakraputraṃ ca vālinam

17.33

भ्रातरावुपतस्थुस्ते सर्वे च हरियूथपाः ।
नलं नीलं हनूमन्तमन्यांश्च हरियूथपान्

bhrātarāvupatasthuste sarve ca hariyūthapāḥ |
nalaṃ nīlaṃ hanūmantamanyāṃśca hariyūthapān

17.34

ते तार्क्ष्यबलसम्पन्नाः सर्वे युद्धविशारदाः ।
विचरन्तोऽर्दयन् सर्वान् सिंहव्याघ्रमहोरगान्

te tārkṣyabalasampannāḥ sarve yuddhaviśāradāḥ |
vicaranto'rdayan sarvān siṃhavyāghramahoragān

17.35

महाबलो महाबाहुर्वाली विपुलविक्रमः ।
जुगोप भुजवीर्येण ऋक्षगोपुच्छवानरान्

mahābalo mahābāhurvālī vipulavikramaḥ |
jugopa bhujavīryeṇa ṛkṣagopucchavānarān

17.36

तैरियं पृथिवी शूरैः सपर्वतवनार्णवा ।
कीर्णा विविधसंस्थानैर्नानाव्यञ्जनलक्षणैः

tairiyaṃ pṛthivī śūraiḥ saparvatavanārṇavā |
kīrṇā vividhasaṃsthānairnānāvyañjanalakṣaṇaiḥ

17.37

तैर्मेघवृन्दाचलकूटसंनिभै-
र्महाबलैर्वानरयूथपाधिपैः
बभूव भूर्भीमशरीररूपैः
समावृता रामसहायहेतोः

tairmeghavṛndācalakūṭasaṃnibhai-
rmahābalairvānarayūthapādhipaiḥ
babhūva bhūrbhīmaśarīrarūpaiḥ
samāvṛtā rāmasahāyahetoḥ

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)