तया परुषमुक्तस्तु कुपितो राघवानुजः ।
स विकांक्षन् भृशं रामं प्रतस्थे नचिरादिव
tayā paruṣamuktastu kupito rāghavānujaḥ |
sa vikāṃkṣan bhṛśaṃ rāmaṃ pratasthe nacirādiva
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे षट्चत्वारिंशः सर्गः ॥३-४६॥
38 श्लोक · 46 में से 75
लक्ष्मण के जाते ही रावण अवसर पाता है। वह सुन्दर गेरुए वस्त्र, शिखा, छत्र, खड़ाऊँ, बाएँ कंधे पर दण्ड और कमण्डलु लिए परिव्राजक संन्यासी के वेश में सीता के सामने आता है। उसे देखकर वन स्तब्ध हो जाता है: वृक्ष हिलना बन्द कर देते हैं, पवन थम जाता है और गोदावरी भय से धीमी बहने लगती है। रावण पीले रेशमी वस्त्र पहने कमलनयनी सीता के पास जाकर उनके रूप की लम्बी प्रशंसा करता है और पूछता है कि तुम लक्ष्मी हो, देवी हो, अप्सरा हो या वसुओं में से कोई। ऐसा रूप मैंने पृथ्वी पर नहीं देखा; राक्षसों से भरा यह वन तुम्हारे योग्य नहीं। ब्राह्मण वेश देखकर सीता अतिथि के रूप में उसे जल, आसन और भोजन अर्पित करती हैं।
तया परुषमुक्तस्तु कुपितो राघवानुजः ।
स विकांक्षन् भृशं रामं प्रतस्थे नचिरादिव
tayā paruṣamuktastu kupito rāghavānujaḥ |
sa vikāṃkṣan bhṛśaṃ rāmaṃ pratasthe nacirādiva
तदासाद्य दशग्रीवः क्षिप्रमन्तरमास्थितः ।
अभिचक्राम वैदेहीं परिव्राजकरूपधृक्
tadāsādya daśagrīvaḥ kṣipramantaramāsthitaḥ |
abhicakrāma vaidehīṃ parivrājakarūpadhṛk
श्लक्ष्णकाषायसंवीतः शिखी छत्री उपानही ।
वामे चांसेऽवसज्याथ शुभे यष्टिकमण्डलू
ślakṣṇakāṣāyasaṃvītaḥ śikhī chatrī upānahī |
vāme cāṃse'vasajyātha śubhe yaṣṭikamaṇḍalū
परिव्राजकरूपेण वैदेहीमन्ववर्तत ।
तामाससादातिबलो भ्रातृभ्यां रहितां वने
parivrājakarūpeṇa vaidehīmanvavartata |
tāmāsasādātibalo bhrātṛbhyāṃ rahitāṃ vane
रहितां सूर्यचन्द्राभ्यां संध्यामिव महत्तमः ।
तामपश्यत् ततो बालां राजपुत्रीं यशस्विनीम्
rahitāṃ sūryacandrābhyāṃ saṃdhyāmiva mahattamaḥ |
tāmapaśyat tato bālāṃ rājaputrīṃ yaśasvinīm
रोहिणीं शशिना हीनां ग्रहवद् भृशदारुणः ।
तमुग्रं पापकर्माणं जनस्थानगता द्रुमाः
rohiṇīṃ śaśinā hīnāṃ grahavad bhṛśadāruṇaḥ |
tamugraṃ pāpakarmāṇaṃ janasthānagatā drumāḥ
संदृश्य न प्रकम्पन्ते न प्रवाति च मारुतः ।
शीघ्रस्रोताश्च तं दृष्ट्वा वीक्षन्तं रक्तलोचनम्
saṃdṛśya na prakampante na pravāti ca mārutaḥ |
śīghrasrotāśca taṃ dṛṣṭvā vīkṣantaṃ raktalocanam
स्तिमितं गन्तुमारेभे भयाद् गोदावरी नदी ।
रामस्य त्वन्तरं प्रेप्सुर्दशग्रीवस्तदन्तरे
stimitaṃ gantumārebhe bhayād godāvarī nadī |
rāmasya tvantaraṃ prepsurdaśagrīvastadantare
उपतस्थे च वैदेहीं भिक्षुरूपेण रावणः ।
अभव्यो भव्यरूपेण भर्तारमनुशोचतीम्
upatasthe ca vaidehīṃ bhikṣurūpeṇa rāvaṇaḥ |
abhavyo bhavyarūpeṇa bhartāramanuśocatīm
अभ्यवर्तत वैदेहीं चित्रामिव शनैश्चरः ।
सहसा भव्यरूपेण तृणैः कूप इवावृतः
abhyavartata vaidehīṃ citrāmiva śanaiścaraḥ |
sahasā bhavyarūpeṇa tṛṇaiḥ kūpa ivāvṛtaḥ
अतिष्ठत् प्रेक्ष्य वैदेहीं रामपत्नीं यशस्विनीम् ।
तिष्ठन् सम्प्रेक्ष्य च तदा पत्नीं रामस्य रावणः
atiṣṭhat prekṣya vaidehīṃ rāmapatnīṃ yaśasvinīm |
tiṣṭhan samprekṣya ca tadā patnīṃ rāmasya rāvaṇaḥ
शुभां रुचिरदन्तोष्ठीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ।
आसीनां पर्णशालायां बाष्पशोकाभिपीडिताम्
śubhāṃ ruciradantoṣṭhīṃ pūrṇacandranibhānanām |
āsīnāṃ parṇaśālāyāṃ bāṣpaśokābhipīḍitām
स तां पद्मपलाशाक्षीं पीतकौशेयवासिनीम् ।
अभ्यगच्छत वैदेहीं हृष्टचेता निशाचरः
sa tāṃ padmapalāśākṣīṃ pītakauśeyavāsinīm |
abhyagacchata vaidehīṃ hṛṣṭacetā niśācaraḥ
दृष्ट्वा कामशराविद्धो ब्रह्मघोषमुदीरयन् ।
अब्रवीत् प्रश्रितं वाक्यं रहिते राक्षसाधिपः
dṛṣṭvā kāmaśarāviddho brahmaghoṣamudīrayan |
abravīt praśritaṃ vākyaṃ rahite rākṣasādhipaḥ
तामुत्तमां त्रिलोकानां पद्महीनामिव श्रियम् ।
विभ्राजमानां वपुषा रावणः प्रशशंस ह
tāmuttamāṃ trilokānāṃ padmahīnāmiva śriyam |
vibhrājamānāṃ vapuṣā rāvaṇaḥ praśaśaṃsa ha
रौप्यकाञ्चनवर्णाभे पीतकौशेयवासिनि ।
कमलानां शुभां मालां पद्मिनीव च बिभ्रती
raupyakāñcanavarṇābhe pītakauśeyavāsini |
kamalānāṃ śubhāṃ mālāṃ padminīva ca bibhratī
ह्रीः श्रीः कीर्तिः शुभा लक्ष्मीरप्सरा वा शुभानने ।
भूतिर्वा त्वं वरारोहे रतिर्वा स्वैरचारिणी
hrīḥ śrīḥ kīrtiḥ śubhā lakṣmīrapsarā vā śubhānane |
bhūtirvā tvaṃ varārohe ratirvā svairacāriṇī
समाः शिखरिणः स्निग्धाः पाण्डुरा दशनास्तव ।
विशाले विमले नेत्रे रक्तान्ते कृष्णतारके
samāḥ śikhariṇaḥ snigdhāḥ pāṇḍurā daśanāstava |
viśāle vimale netre raktānte kṛṣṇatārake
विशालं जघनं पीनमूरू करिकरोपमौ ।
एतावुपचितौ वृत्तौ संहतौ सम्प्रगल्भितौ
viśālaṃ jaghanaṃ pīnamūrū karikaropamau |
etāvupacitau vṛttau saṃhatau sampragalbhitau
पीनोन्नतमुखौ कान्तौ स्निग्धतालफलोपमौ ।
मणिप्रवेकाभरणौ रुचिरौ ते पयोधरौ
pīnonnatamukhau kāntau snigdhatālaphalopamau |
maṇipravekābharaṇau rucirau te payodharau
चारुस्मिते चारुदति चारुनेत्रे विलासिनि ।
मनो हरसि मे रामे नदीकूलमिवाम्भसा
cārusmite cārudati cārunetre vilāsini |
mano harasi me rāme nadīkūlamivāmbhasā
करान्तमितमध्यासि सुकेशे संहतस्तनि ।
नैव देवी न गन्धर्वी न यक्षी न च किंनरी
karāntamitamadhyāsi sukeśe saṃhatastani |
naiva devī na gandharvī na yakṣī na ca kiṃnarī
नैवंरूपा मया नारी दृष्टपूर्वा महीतले ।
रूपमग्र्यं च लोकेषु सौकुमार्यं वयश्च ते
naivaṃrūpā mayā nārī dṛṣṭapūrvā mahītale |
rūpamagryaṃ ca lokeṣu saukumāryaṃ vayaśca te
इह वासश्च कान्तारे चित्तमुन्माथयन्ति मे ।
सा प्रतिक्राम भद्रं ते न त्वं वस्तुमिहार्हसि
iha vāsaśca kāntāre cittamunmāthayanti me |
sā pratikrāma bhadraṃ te na tvaṃ vastumihārhasi
राक्षसानामयं वासो घोराणां कामरूपिणाम् ।
प्रासादाग्राणि रम्याणि नगरोपवनानि च
rākṣasānāmayaṃ vāso ghorāṇāṃ kāmarūpiṇām |
prāsādāgrāṇi ramyāṇi nagaropavanāni ca
सम्पन्नानि सुगन्धीनि युक्तान्याचरितुं त्वया ।
वरं माल्यं वरं गन्धं वरं वस्त्रं च शोभने
sampannāni sugandhīni yuktānyācarituṃ tvayā |
varaṃ mālyaṃ varaṃ gandhaṃ varaṃ vastraṃ ca śobhane
भर्तारं च वरं मन्ये त्वद्युक्तमसितेक्षणे ।
का त्वं भवसि रुद्राणां मरुतां वा शुचिस्मिते
bhartāraṃ ca varaṃ manye tvadyuktamasitekṣaṇe |
kā tvaṃ bhavasi rudrāṇāṃ marutāṃ vā śucismite
वसूनां वा वरारोहे देवता प्रतिभासि मे ।
नेह गच्छन्ति गन्धर्वा न देवा न च किन्नराः
vasūnāṃ vā varārohe devatā pratibhāsi me |
neha gacchanti gandharvā na devā na ca kinnarāḥ
राक्षसानामयं वासः कथं तु त्वमिहागता ।
इह शाखामृगाः सिंहा द्वीपिव्याघ्रमृगा वृकाः
rākṣasānāmayaṃ vāsaḥ kathaṃ tu tvamihāgatā |
iha śākhāmṛgāḥ siṃhā dvīpivyāghramṛgā vṛkāḥ
ऋक्षास्तरक्षवः कङ्काः कथं तेभ्यो न बिभ्यसे ।
मदान्वितानां घोराणां कुञ्जराणां तरस्विनाम्
ṛkṣāstarakṣavaḥ kaṅkāḥ kathaṃ tebhyo na bibhyase |
madānvitānāṃ ghorāṇāṃ kuñjarāṇāṃ tarasvinām
कथमेका महारण्ये न बिभेषि वरानने ।
कासि कस्य कुतश्च त्वं किं निमित्तं च दण्डकान्
kathamekā mahāraṇye na bibheṣi varānane |
kāsi kasya kutaśca tvaṃ kiṃ nimittaṃ ca daṇḍakān
एका चरसि कल्याणि घोरान् राक्षससेवितान् ।
इति प्रशस्ता वैदेही रावणेन महात्मना
ekā carasi kalyāṇi ghorān rākṣasasevitān |
iti praśastā vaidehī rāvaṇena mahātmanā
द्विजातिवेषेण हि तं दृष्ट्वा रावणमागतम् ।
सर्वैरतिथिसत्कारैः पूजयामास मैथिली
dvijātiveṣeṇa hi taṃ dṛṣṭvā rāvaṇamāgatam |
sarvairatithisatkāraiḥ pūjayāmāsa maithilī
उपानीयासनं पूर्वं पाद्येनाभिनिमन्त्र्य च ।
अब्रवीत् सिद्धमित्येव तदा तं सौम्यदर्शनम्
upānīyāsanaṃ pūrvaṃ pādyenābhinimantrya ca |
abravīt siddhamityeva tadā taṃ saumyadarśanam
द्विजातिवेषेण समीक्ष्य मैथिली
समागतं पात्रकुसुम्भधारिणम् ।
अशक्यमुद्द्वेष्टुमुपायदर्शना-
न्न्यमन्त्रयद् ब्राह्मणवत् तथागतम्
dvijātiveṣeṇa samīkṣya maithilī
samāgataṃ pātrakusumbhadhāriṇam |
aśakyamuddveṣṭumupāyadarśanā-
nnyamantrayad brāhmaṇavat tathāgatam
इयं बृसी ब्राह्मण काममास्यता-
मिदं च पाद्यं प्रतिगृह्यतामिति ।
इदं च सिद्धं वनजातमुत्तमं
त्वदर्थमव्यग्रमिहोपभुज्यताम्
iyaṃ bṛsī brāhmaṇa kāmamāsyatā-
midaṃ ca pādyaṃ pratigṛhyatāmiti |
idaṃ ca siddhaṃ vanajātamuttamaṃ
tvadarthamavyagramihopabhujyatām
निमन्त्र्यमाणः प्रतिपूर्णभाषिणीं
नरेन्द्रपत्नीं प्रसमीक्ष्य मैथिलीम् ।
प्रसह्य तस्या हरणे दृढं मनः
समर्पयामास वधाय रावणः
nimantryamāṇaḥ pratipūrṇabhāṣiṇīṃ
narendrapatnīṃ prasamīkṣya maithilīm |
prasahya tasyā haraṇe dṛḍhaṃ manaḥ
samarpayāmāsa vadhāya rāvaṇaḥ
ततः सुवेषं मृगयागतं पतिं
प्रतीक्षमाणा सहलक्ष्मणं तदा ।
निरीक्षमाणा हरितं ददर्श त-
न्महद् वनं नैव तु रामलक्ष्मणौ
tataḥ suveṣaṃ mṛgayāgataṃ patiṃ
pratīkṣamāṇā sahalakṣmaṇaṃ tadā |
nirīkṣamāṇā haritaṃ dadarśa ta-
nmahad vanaṃ naiva tu rāmalakṣmaṇau
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)