यद्येष राजा कौरव्यः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
कतमोऽस्यार्जुनो भ्राता भीमश्च कतमो बली
yadyeṣa rājā kauravyaḥ kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ |
katamo'syārjuno bhrātā bhīmaśca katamo balī
इति श्रीमन्महाभारते विराटपर्वणि वैवाहिकपर्वणि पञ्चसप्ततितमोऽध्यायः ॥
35 श्लोक · 75 में से 78
विराट पूछते हैं कि इनमें अर्जुन, बलवान भीम, नकुल, सहदेव और यशस्विनी द्रौपदी कौन हैं। अर्जुन परिचय देते हैं: रसोइया बल्लव भीम हैं, जो गन्धमादन से सौगन्धिक पुष्प लाए और वही गन्धर्व हैं जिन्होंने कीचकों का वध किया; अश्वपाल नकुल हैं और गौओं के गणक सहदेव; जिस सैरन्ध्री के कारण कीचक मरे, वह द्रुपदपुत्री, यज्ञवेदी से जन्मी द्रौपदी है। फिर भीम अर्जुन का परिचय देते हैं, जिन्होंने खाण्डव जलाया और बृहन्नला बनकर विराट के महल में रहे। वे कहते हैं कि हम यहाँ गर्भ में शिशु की तरह छिपकर रहे। उत्तर फिर हर एक को पहचान कराता है और अर्जुन के पराक्रम सुनाता है, और कैसे इस देवपुत्र ने उसे भागने से रोका। विराट अर्जुन और सब पाण्डवों को गले लगाते और युधिष्ठिर का सम्मान करते हैं।
विराट उवाच
यद्येष राजा कौरव्यः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
कतमोऽस्यार्जुनो भ्राता भीमश्च कतमो बली
yadyeṣa rājā kauravyaḥ kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ |
katamo'syārjuno bhrātā bhīmaśca katamo balī
नकुलः सहदेवो वा द्रौपदी वा यशस्विनी ।
यदा ह्यक्षैर्जिता ह्येते नान्तरा श्रूयते कथा
nakulaḥ sahadevo vā draupadī vā yaśasvinī |
yadā hyakṣairjitā hyete nāntarā śrūyate kathā
अर्जुन उवाच
य एष बललोऽभूत्ते सूपकारश्च ते नृप ।
एष भीमो महाभाग भीमवेगपराक्रमः
ya eṣa balalo'bhūtte sūpakāraśca te nṛpa |
eṣa bhīmo mahābhāga bhīmavegaparākramaḥ
एष क्रोधवशान्हत्वा पर्वते गन्धमादने ।
सौगन्धिकानि पुष्पाणि कृष्णार्थे समुपानयत्
eṣa krodhavaśānhatvā parvate gandhamādane |
saugandhikāni puṣpāṇi kṛṣṇārthe samupānayat
गन्धर्व एष वै हन्ता कीचकानां दुरात्मनाम् ।
व्याघ्रानृक्षान्गजांश्चैव हतवांश्च पुरे तव
gandharva eṣa vai hantā kīcakānāṃ durātmanām |
vyāghrānṛkṣāngajāṃścaiva hatavāṃśca pure tava
हिडिम्बं च बकं चैव किर्मीरं च जटासुरम् ।
हत्वा निष्कण्टकं चक्रे अरण्यं सर्वतः शुभम्
hiḍimbaṃ ca bakaṃ caiva kirmīraṃ ca jaṭāsuram |
hatvā niṣkaṇṭakaṃ cakre araṇyaṃ sarvataḥ śubham
यश्चासीदश्वबन्धस्ते नकुलोऽयं परन्तप ।
गोसङ्ख्यः सहदेवश्च माद्रीपुत्रौ महाबलौ
yaścāsīdaśvabandhaste nakulo'yaṃ parantapa |
gosaṅkhyaḥ sahadevaśca mādrīputrau mahābalau
शृङ्गारवेषारणौ रूपवन्तौ मनस्विनौ ।
नानारथसहस्राणां समर्थौ भरतर्षभौ
śṛṅgāraveṣāraṇau rūpavantau manasvinau |
nānārathasahasrāṇāṃ samarthau bharatarṣabhau
एषा पद्मपलाशाक्षी सुमध्या चारुहासिनी ।
सैरन्ध्री द्रौपदी राजन्यकृते कीचका हताः
eṣā padmapalāśākṣī sumadhyā cāruhāsinī |
sairandhrī draupadī rājanyakṛte kīcakā hatāḥ
द्रुपदस्य प्रिया पुत्री धृष्ट्युम्नस्य चानुजा ।
अग्निकुण्डात्समुद्भूता द्रौपदी त्ववगम्यताम्
drupadasya priyā putrī dhṛṣṭyumnasya cānujā |
agnikuṇḍātsamudbhūtā draupadī tvavagamyatām
भीम उवाच
अस्त्रज्ञो दुर्लभः कश्चित्केवलं पृथिवीमनु ।
धनुर्भृतामतिश्रेष्ठः कौन्तेयोयं धनंजयः
astrajño durlabhaḥ kaścitkevalaṃ pṛthivīmanu |
dhanurbhṛtāmatiśreṣṭhaḥ kaunteyoyaṃ dhanaṃjayaḥ
एतेन खाण्डवं तस्य ह्यकामस्य शतक्रतोः ।
दग्धं नागवनं चैव सह नागैर्नराधिप
etena khāṇḍavaṃ tasya hyakāmasya śatakratoḥ |
dagdhaṃ nāgavanaṃ caiva saha nāgairnarādhipa
वर्षं च शरवर्षेण वारितं दुर्जयेन वै ।
करमाहारिताः सर्वे पार्थिवाः पृथिवीतले
varṣaṃ ca śaravarṣeṇa vāritaṃ durjayena vai |
karamāhāritāḥ sarve pārthivāḥ pṛthivītale
स्त्रीवेषं कृतवानेष तव राजन्निवेशने ।
बृहन्नलेति यामाहुरर्जुनं जयतांवरम्
strīveṣaṃ kṛtavāneṣa tava rājanniveśane |
bṛhannaleti yāmāhurarjunaṃ jayatāṃvaram
उषिताःस्म सुखं सर्वे तव राजन्निवेशने ।
अज्ञातवासे निभृता गर्भवास इव प्रजाः
uṣitāḥsma sukhaṃ sarve tava rājanniveśane |
ajñātavāse nibhṛtā garbhavāsa iva prajāḥ
वैशंपायन उवाच
यदाऽर्जुनेन ते वीराः कथिताः पञ्च पाण्डवाः ।
पुनरेव च तान्पार्थान्दर्शयामास चोत्तरः
yadā'rjunena te vīrāḥ kathitāḥ pañca pāṇḍavāḥ |
punareva ca tānpārthāndarśayāmāsa cottaraḥ
उत्तर उवाच
य एष जाम्बूनदशुद्धगौर-
तनुर्महान्सिंह इव प्रवद्धः ।
प्रचण्डघोणः पृथुदीर्घनेत्र-
स्ताम्रायताक्षः कुरुराज एषः
ya eṣa jāmbūnadaśuddhagaura-
tanurmahānsiṃha iva pravaddhaḥ |
pracaṇḍaghoṇaḥ pṛthudīrghanetra-
stāmrāyatākṣaḥ kururāja eṣaḥ
अयं पुनर्मत्तगजेन्द्रगामी
प्रतप्तचामीकरशुद्धगौरः ।
पृथ्वायतांसो गुरुदीर्घबाहु-
र्वृकोदरः पश्यत पश्यतैनम्
ayaṃ punarmattagajendragāmī
prataptacāmīkaraśuddhagauraḥ |
pṛthvāyatāṃso gurudīrghabāhu-
rvṛkodaraḥ paśyata paśyatainam
यस्त्वेव पार्श्वेऽस्य महाधनुष्मा-
ञ्श्यामो युवा वारणयूथपोपमः ।
सिंहोन्नतांसो गजराजगामी
पद्मायताक्षोऽर्जुन एष वीरः
yastveva pārśve'sya mahādhanuṣmā-
ñśyāmo yuvā vāraṇayūthapopamaḥ |
siṃhonnatāṃso gajarājagāmī
padmāyatākṣo'rjuna eṣa vīraḥ
राज्ञः समीपे पुरुषोत्तमौ तु
यमाविमौ विष्णुमहेन्द्रकलौ ।
मनुष्यलोके सकले समोऽस्ति
ययोर्न रूपे न बले न शीले
rājñaḥ samīpe puruṣottamau tu
yamāvimau viṣṇumahendrakalau |
manuṣyaloke sakale samo'sti
yayorna rūpe na bale na śīle
आभ्यां तु पार्श्वे कनकोत्तमाङ्गी
यैषा प्रभा मूर्तिमतीव गौरी ।
नीलोत्पलाभा सुरदेवतेव
कृष्णा स्थिता मूर्तिमतीव लक्ष्मीः
ābhyāṃ tu pārśve kanakottamāṅgī
yaiṣā prabhā mūrtimatīva gaurī |
nīlotpalābhā suradevateva
kṛṣṇā sthitā mūrtimatīva lakṣmīḥ
वैशंपायन उवाच
एवं निवेद्य तान्पार्थान्पाण्डवान्पञ्च भूपतेः ।
ततोऽर्जुनस्य वैराटिः कथयामास विक्रमम्
evaṃ nivedya tānpārthānpāṇḍavānpañca bhūpateḥ |
tato'rjunasya vairāṭiḥ kathayāmāsa vikramam
अयं स द्विषतां मध्ये मृगाणामिव केसरी ।
अचरद्रथबृन्देषु निघ्नंस्तेषां परावरान्
ayaṃ sa dviṣatāṃ madhye mṛgāṇāmiva kesarī |
acaradrathabṛndeṣu nighnaṃsteṣāṃ parāvarān
अनेन विद्धा मातङ्गा महामेघोपमास्तदा ।
हिरण्यकक्ष्याः संग्रामे दन्ताभ्यामगमन्महीम्
anena viddhā mātaṅgā mahāmeghopamāstadā |
hiraṇyakakṣyāḥ saṃgrāme dantābhyāmagamanmahīm
अनेन विजिता गावो निर्जिताः कुरवो युधि ।
अस्य शङ्खस्य शब्देन कर्णौ मे बधिरीकृतौ
anena vijitā gāvo nirjitāḥ kuravo yudhi |
asya śaṅkhasya śabdena karṇau me badhirīkṛtau
जायते रोमर्षो मे संस्मृत्यास्य धनुर्ध्वनिम् ।
ध्वजस्य वानरं भूतैराक्रोशन्तं सहानुगैः
jāyate romarṣo me saṃsmṛtyāsya dhanurdhvanim |
dhvajasya vānaraṃ bhūtairākrośantaṃ sahānugaiḥ
नाददानं शरान्घोरान्न मुञ्चन्तं शरोत्करान् ।
न कार्मुकं विकर्षन्तमेनं पश्यामि संयुगे
nādadānaṃ śarānghorānna muñcantaṃ śarotkarān |
na kārmukaṃ vikarṣantamenaṃ paśyāmi saṃyuge
एतद्धनुःप्रमुक्ताश्च शराः पुङ्खानुपुङ्खिनः ।
नालक्ष्येषु रणे पेतुर्नाराचा रक्तभोजनाः
etaddhanuḥpramuktāśca śarāḥ puṅkhānupuṅkhinaḥ |
nālakṣyeṣu raṇe peturnārācā raktabhojanāḥ
तीक्ष्णनाराचसंकृत्तशिरोबाहूरुवक्षसाम् ।
कलेबराणि दृश्यन्ते योधानां साश्वसादिनां
tīkṣṇanārācasaṃkṛttaśirobāhūruvakṣasām |
kalebarāṇi dṛśyante yodhānāṃ sāśvasādināṃ
अनेन तटिनी तत्र शोणिताम्बुप्रवाहिनी ।
प्रवर्तिता भीमरूपा यां स्मृत्वाऽद्यापि मे मनः ।
प्रकम्पते चण्डवायुकम्पिता कदली यथा
anena taṭinī tatra śoṇitāmbupravāhinī |
pravartitā bhīmarūpā yāṃ smṛtvā'dyāpi me manaḥ |
prakampate caṇḍavāyukampitā kadalī yathā
अनेन राजन्वीरेण भीष्मद्रोणमुखा रथाः ।
दुर्योधनेन सहिता निर्जिता भीमकर्मणा
anena rājanvīreṇa bhīṣmadroṇamukhā rathāḥ |
duryodhanena sahitā nirjitā bhīmakarmaṇā
अयं भीतं द्रवन्तं मां देवपुत्रो न्यवारयत् ।
यस्य बाहुबलेनास्मि जीवन्प्रत्यागतः पुरम्
ayaṃ bhītaṃ dravantaṃ māṃ devaputro nyavārayat |
yasya bāhubalenāsmi jīvanpratyāgataḥ puram
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा मात्स्यराजः प्रतापवान् ।
धनंजयं परिष्वज्य पाण्डवानथ सर्वशः
tasya tadvacanaṃ śrutvā mātsyarājaḥ pratāpavān |
dhanaṃjayaṃ pariṣvajya pāṇḍavānatha sarvaśaḥ
धर्मराजं नमस्कृत्य राजा राज्येऽभिषेचितम् ।
नातृप्यद्दर्शने तेषां विराटो वाहिनीपतिः
dharmarājaṃ namaskṛtya rājā rājye'bhiṣecitam |
nātṛpyaddarśane teṣāṃ virāṭo vāhinīpatiḥ
अविभक्तं भवद्भिर्मे न सन्देहो नराधिपाः
avibhaktaṃ bhavadbhirme na sandeho narādhipāḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)