एवं विद्राव्य तत्सैन्यं पार्थो भीष्ममुपाद्रवत् ।
त्रस्तेषु सर्वसैन्येषु कौरव्यस्य महात्मनः
evaṃ vidrāvya tatsainyaṃ pārtho bhīṣmamupādravat |
trasteṣu sarvasainyeṣu kauravyasya mahātmanaḥ
इति श्रीमन्महाभारते विराटपर्वणि गोग्रहणपर्वणि द्विषष्टितमोऽध्यायः ॥
34 श्लोक · 62 में से 78
सेना को भगाकर अर्जुन भीष्म की ओर मुड़ते हैं और दो बाण उनके कानों के पास भेजकर कुशल पूछते हैं; भीष्म आशीर्वाद देते हैं कि कुन्तीपुत्र विजयी हों। कर्णपुत्र वृषसेन कुछ देर लड़ता है; अर्जुन उसका धनुष काटकर छाती में पाँच बाण मारते हैं और वह भाग जाता है। दुःशासन, विकर्ण, शकुनि और विविंशति भी खदेड़ दिए जाते हैं। तब अर्जुन उत्तर से सोने के ताल वाले ध्वज की ओर चलने को कहते हैं: भीष्म ने बचपन में हमें गोद में पाला, वे सदा हमारे और धृतराष्ट्रपुत्रों के बीच शान्ति चाहते रहे। भीष्म शंख बजाते हैं, अर्जुन देवदत्त से उत्तर देकर प्रिय अतिथि की भाँति उनका स्वागत करते हैं। इन्द्र सहित देवता कहते हैं कि भीष्म के सिवा कोई क्षत्रिय अर्जुन से द्वन्द्व नहीं कर सकता।
वैशंपायन उवाच
एवं विद्राव्य तत्सैन्यं पार्थो भीष्ममुपाद्रवत् ।
त्रस्तेषु सर्वसैन्येषु कौरव्यस्य महात्मनः
evaṃ vidrāvya tatsainyaṃ pārtho bhīṣmamupādravat |
trasteṣu sarvasainyeṣu kauravyasya mahātmanaḥ
बाणान्धनुषि संधाय चतुरः पाकशासनिः ।
भीष्मं च प्राहिणोद्भीतस्तं द्वाभ्यामभ्यवादयत्
bāṇāndhanuṣi saṃdhāya caturaḥ pākaśāsaniḥ |
bhīṣmaṃ ca prāhiṇodbhītastaṃ dvābhyāmabhyavādayat
तस्य कर्णान्तिकं गत्वा द्वावब्रूतां च कौशलम् ।
सोऽप्याशीरवदद्भीष्मः कौन्तेयो जयतामिति
tasya karṇāntikaṃ gatvā dvāvabrūtāṃ ca kauśalam |
so'pyāśīravadadbhīṣmaḥ kaunteyo jayatāmiti
नरसिंहमुपायान्तं जिगीषन्तं परान्रणे ।
वृषसेनोऽभ्ययात्तूर्णं योद्धुकामो धनंजयम्
narasiṃhamupāyāntaṃ jigīṣantaṃ parānraṇe |
vṛṣaseno'bhyayāttūrṇaṃ yoddhukāmo dhanaṃjayam
वैकर्तनात्मजो वीरः संग्रामे लोकविश्रुतः ।
शौर्यवीर्यादिभिः कर्णाद्बिम्बाद्विम्ब इवोद्धृतः
vaikartanātmajo vīraḥ saṃgrāme lokaviśrutaḥ |
śauryavīryādibhiḥ karṇādbimbādvimba ivoddhṛtaḥ
आत्मना युध्यतस्तस्य वृषसेनस्य पाण्डवः ।
मुहूर्तं तस्य तद्दृष्ट्वा हस्तलाघवपौरुषे ।
तुतोष च ततः पार्थो वृषसेनपराक्रमम्
ātmanā yudhyatastasya vṛṣasenasya pāṇḍavaḥ |
muhūrtaṃ tasya taddṛṣṭvā hastalāghavapauruṣe |
tutoṣa ca tataḥ pārtho vṛṣasenaparākramam
तस्य पार्थस्तदा क्षिप्रं क्षुरधारेण कार्मुकम् ।
न्यकृन्यद्गृध्रपत्रेण जाम्बूनदपरिष्कृतम्
tasya pārthastadā kṣipraṃ kṣuradhāreṇa kārmukam |
nyakṛnyadgṛdhrapatreṇa jāmbūnadapariṣkṛtam
अथैनं पञ्चभिर्भूयः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ।
स पार्थबाणाभिहतो रथात्प्रस्कन्द्य दुद्रुवे
athainaṃ pañcabhirbhūyaḥ pratyavidhyatstanāntare |
sa pārthabāṇābhihato rathātpraskandya dudruve
दुःशासनो विकर्णश्च शकुनिश्च विविंशतिः ।
आयान्तं भीमधन्वानं पर्यकीर्यन्त पाण्डवम्
duḥśāsano vikarṇaśca śakuniśca viviṃśatiḥ |
āyāntaṃ bhīmadhanvānaṃ paryakīryanta pāṇḍavam
तेषां पार्थो रणे क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
युगं ध्वजं शरासं च चिच्छेद तरसा रणे
teṣāṃ pārtho raṇe kruddhaḥ śaraiḥ sannataparvabhiḥ |
yugaṃ dhvajaṃ śarāsaṃ ca ciccheda tarasā raṇe
ते निकृत्तध्वजाः सर्वे छिन्नकार्मुकवेष्टनाः ।
रणमध्यादपययुः पार्थबाणाभिपीडिताः
te nikṛttadhvajāḥ sarve chinnakārmukaveṣṭanāḥ |
raṇamadhyādapayayuḥ pārthabāṇābhipīḍitāḥ
ततः प्रहस्य बीभत्सुर्वैराटिमिदमब्रवीत् ।
एतं मे प्रापयेदानीं तालं सौवर्णमुच्छ्रितम्
tataḥ prahasya bībhatsurvairāṭimidamabravīt |
etaṃ me prāpayedānīṃ tālaṃ sauvarṇamucchritam
मेघमध्ये यथा विद्युदुज्ज्वलन्ती पुनः पुनः ।
असौ शान्तनवो भीष्मस्तत्र याहि परंतप
meghamadhye yathā vidyudujjvalantī punaḥ punaḥ |
asau śāntanavo bhīṣmastatra yāhi paraṃtapa
अस्राणि तस्य दिव्यानि दर्शयिष्यामि संयुगे ।
घोररूपाणि चित्राणि लघूनि च गुरूणि च
asrāṇi tasya divyāni darśayiṣyāmi saṃyuge |
ghorarūpāṇi citrāṇi laghūni ca gurūṇi ca
अस्माकं पोषको नित्यमाबाल्यान्मत्स्यभूमिप ।
श्रेयस्कामी सदाऽस्माकं योगक्षेमकरः सदा
asmākaṃ poṣako nityamābālyānmatsyabhūmipa |
śreyaskāmī sadā'smākaṃ yogakṣemakaraḥ sadā
तस्याङ्के विर्धितो बाल्ये तद्योत्स्येऽनेन सांप्रतम् ।
अस्माकं धार्तराष्ट्राणां शमकामो दिवानिशम्
tasyāṅke virdhito bālye tadyotsye'nena sāṃpratam |
asmākaṃ dhārtarāṣṭrāṇāṃ śamakāmo divāniśam
वैशंपायन उवाच ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वैराटिः पार्थसारथिः ।
वाहयच्चोदितस्तेन रथं भीष्मरथं प्रति
vaiśaṃpāyana uvāca |
tasya tadvacanaṃ śrutvā vairāṭiḥ pārthasārathiḥ |
vāhayaccoditastena rathaṃ bhīṣmarathaṃ prati
तं रथं चोदितं दृष्ट्वा फल्गुनस्य रथोत्तमम् ।
वायुनेव महामेघं सहसाऽभिसमीरितम् ।
तं प्रत्ययाच्च गाङ्गेयो रथेनादित्यवर्चसा
taṃ rathaṃ coditaṃ dṛṣṭvā phalgunasya rathottamam |
vāyuneva mahāmeghaṃ sahasā'bhisamīritam |
taṃ pratyayācca gāṅgeyo rathenādityavarcasā
आयान्तमर्जुनं दृष्ट्वा भीष्मः परपुंजयः ।
प्रत्युञ्जगाम युद्धार्थी महर्षभमिवर्षभः
āyāntamarjunaṃ dṛṣṭvā bhīṣmaḥ parapuṃjayaḥ |
pratyuñjagāma yuddhārthī maharṣabhamivarṣabhaḥ
तथा हि गुप्त एतेषां दुराधर्षः पितामहः ।
हन्यमानेषु योघेषु धनंजयमुपाद्रवत्
tathā hi gupta eteṣāṃ durādharṣaḥ pitāmahaḥ |
hanyamāneṣu yogheṣu dhanaṃjayamupādravat
प्रगृह्य कार्मुकश्रेष्ठं जातरूपपरिष्कृतम् ।
शरानादाय तीक्ष्णाग्रान्मर्मदेहप्रमाथिनः
pragṛhya kārmukaśreṣṭhaṃ jātarūpapariṣkṛtam |
śarānādāya tīkṣṇāgrānmarmadehapramāthinaḥ
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ।
शुशुभे स नरव्याघ्रो गिरिः सूर्योत्तरे यथा
pāṇḍureṇātapatreṇa dhriyamāṇena mūrdhani |
śuśubhe sa naravyāghro giriḥ sūryottare yathā
प्राध्माप्य शङ्खं गाङ्गेयो धार्तराष्ट्रान्प्रहर्षयन् ।
प्रदक्षिणमुपावृत्य बीभत्सुं प्रत्यवारयत्
prādhmāpya śaṅkhaṃ gāṅgeyo dhārtarāṣṭrānpraharṣayan |
pradakṣiṇamupāvṛtya bībhatsuṃ pratyavārayat
तमवेक्ष्य समायान्तं कौन्तेयः परवीरहा ।
प्रत्यगृह्णादमेयात्मा प्रियातिथिमिवागतम् ।
देवदत्तं महाशङ्खं प्रदध्मौ युधि वीर्यवान्
tamavekṣya samāyāntaṃ kaunteyaḥ paravīrahā |
pratyagṛhṇādameyātmā priyātithimivāgatam |
devadattaṃ mahāśaṅkhaṃ pradadhmau yudhi vīryavān
तौ शङ्खनादावत्यर्थं भीष्मपाण्डवयोस्तदा ।
नादयामासतुर्द्यां च खं च भूमिं च सर्वशः
tau śaṅkhanādāvatyarthaṃ bhīṣmapāṇḍavayostadā |
nādayāmāsaturdyāṃ ca khaṃ ca bhūmiṃ ca sarvaśaḥ
अन्तरिक्षे च जल्पन्ति सर्वे देवाः सवासवाः ।
यदर्जुनः कुरून्सर्वान्प्राकृन्तच्छस्रतेजसा
antarikṣe ca jalpanti sarve devāḥ savāsavāḥ |
yadarjunaḥ kurūnsarvānprākṛntacchasratejasā
कुरुश्रेष्ठाविमौ वीरौ रणे भीष्मधनंजयौ ।
सर्वास्त्रकुशलौ वीरावप्रमत्तौ रणे सदा
kuruśreṣṭhāvimau vīrau raṇe bhīṣmadhanaṃjayau |
sarvāstrakuśalau vīrāvapramattau raṇe sadā
उभौ देवमनुष्येषु विश्रुतौ स्वपराक्रमैः ।
उभौ परमसंरब्धावुभौ दीप्तधनुर्धरौ
ubhau devamanuṣyeṣu viśrutau svaparākramaiḥ |
ubhau paramasaṃrabdhāvubhau dīptadhanurdharau
समागतौ नरव्याघ्रौ व्याघ्राविव तरस्विनौ ।
उभौ सदृशकर्माणौ सूर्यस्याग्नेश्च भारत
samāgatau naravyāghrau vyāghrāviva tarasvinau |
ubhau sadṛśakarmāṇau sūryasyāgneśca bhārata
वासुदेवस्य सदृशौ कार्तवीर्यसमावुभौ ।
उभौ विश्रुतकर्माणावुभौ शूरौ महाबलौ ।
सर्वास्त्रविदुषां श्रेष्ठौ सर्वशस्त्रभृतां वरौ
vāsudevasya sadṛśau kārtavīryasamāvubhau |
ubhau viśrutakarmāṇāvubhau śūrau mahābalau |
sarvāstraviduṣāṃ śreṣṭhau sarvaśastrabhṛtāṃ varau
अग्नेरिन्द्रस्य सोमस्य यमस्य वरुणस्य च ॥
अनयोः सदृशं वीर्यं मित्रस्य वरुणस्य च
agnerindrasya somasya yamasya varuṇasya ca ||
anayoḥ sadṛśaṃ vīryaṃ mitrasya varuṇasya ca
को वा कुन्तीसुतं युद्धे द्वैरथेनोपयास्यति ।
ऋते शान्तनवादन्यः क्षत्रियो भुवि विद्यते
ko vā kuntīsutaṃ yuddhe dvairathenopayāsyati |
ṛte śāntanavādanyaḥ kṣatriyo bhuvi vidyate
इति संपूजयामासुर्भीष्मं दृष्ट्वाऽर्जुनं गतम् ।
तं रणे संप्रहृष्यन्तं दृष्ट्वा देवाः सवासवाः
iti saṃpūjayāmāsurbhīṣmaṃ dṛṣṭvā'rjunaṃ gatam |
taṃ raṇe saṃprahṛṣyantaṃ dṛṣṭvā devāḥ savāsavāḥ
अथ बहुविधतूर्यशङ्खयोषैर्विविधरवैः सह सिंहनादमिश्रैः ।
कुरुवृषभमपूजयत्कुरूणां बलममराधिपसैन्यसप्रभं तत्
atha bahuvidhatūryaśaṅkhayoṣairvividharavaiḥ saha siṃhanādamiśraiḥ |
kuruvṛṣabhamapūjayatkurūṇāṃ balamamarādhipasainyasaprabhaṃ tat
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)