एतस्मिन्नैव काले तु भीष्मकस्य महात्मनः ।
हिरण्यरोम्णो नृपतेः साक्षादिन्द्रसखस्य वै
etasminnaiva kāle tu bhīṣmakasya mahātmanaḥ |
hiraṇyaromṇo nṛpateḥ sākṣādindrasakhasya vai
इति श्रीमन्महाभारते उद्योगपर्वमि सैन्यनिर्याणपर्वणि अष्टप़ञ्चाशदधिकशततमोऽध्यायः ॥
39 श्लोक · 158 में से 196
दक्षिण के भोजराज भीष्मक के पुत्र रुक्मी ने किम्पुरुष द्रुम से धनुर्वेद सीखा था और गाण्डीव तथा श्रीकृष्ण के शार्ङ्ग के समान विजय नामक धनुष पाया था। जब श्रीकृष्ण उसकी बहन रुक्मिणी को ले गए, तब उसने प्रतिज्ञा की थी कि उन्हें मारे बिना नहीं लौटूँगा; हारकर उसने लौटने के बदले भोजकट नगर बसाया। अब वह अक्षौहिणी लेकर पाण्डवों के पास आता है। वह अर्जुन से कहता है कि यदि तुम डरे हो तो मैं सहायक हूँ; द्रोण, कृप, भीष्म और कर्ण को मारकर तुम्हें पृथ्वी दे दूँगा। अर्जुन हँसते हैं। गन्धर्वों से, खाण्डव में, निवातकवचों से, विराटनगर में मेरा सहायक कौन था? मैं डरा नहीं हूँ। रुक्मी दुर्योधन के पास जाता है, वह भी उसे लौटा देता है। इस प्रकार बलराम और रुक्मी युद्ध से अलग रहते हैं।
वैशंपायन उवाच
एतस्मिन्नैव काले तु भीष्मकस्य महात्मनः ।
हिरण्यरोम्णो नृपतेः साक्षादिन्द्रसखस्य वै
etasminnaiva kāle tu bhīṣmakasya mahātmanaḥ |
hiraṇyaromṇo nṛpateḥ sākṣādindrasakhasya vai
आकूतीनामधिपतिर्भोजस्यातियशस्विनः ।
दाक्षिणात्यपतेः पुत्रो दिक्षु रुक्मीति विश्रुतः
ākūtīnāmadhipatirbhojasyātiyaśasvinaḥ |
dākṣiṇātyapateḥ putro dikṣu rukmīti viśrutaḥ
यः किंपुरुषसिंहस्य गन्धमादनवासिनः ।
कृत्स्नं शिष्यो धनुर्वेदं चतुष्पादमवाप्तवान्
yaḥ kiṃpuruṣasiṃhasya gandhamādanavāsinaḥ |
kṛtsnaṃ śiṣyo dhanurvedaṃ catuṣpādamavāptavān
यो माहेन्द्रं धनुर्लेभे तुल्यं गाण्डीवतेजसा ।
शार्ङ्गेण च महाबाहुः संमितं दिव्यलक्षणम्
yo māhendraṃ dhanurlebhe tulyaṃ gāṇḍīvatejasā |
śārṅgeṇa ca mahābāhuḥ saṃmitaṃ divyalakṣaṇam
त्रीण्येवैतानि दिव्यानि धनूंषि दिविचारिणाम् ।
वारुणं गाण्डिवं तत्र माहेन्द्रं विजयं धनुः ।
शार्ङ्ग तु वैष्णवं प्राहुर्दिव्यं तेजोमयं धनुः
trīṇyevaitāni divyāni dhanūṃṣi divicāriṇām |
vāruṇaṃ gāṇḍivaṃ tatra māhendraṃ vijayaṃ dhanuḥ |
śārṅga tu vaiṣṇavaṃ prāhurdivyaṃ tejomayaṃ dhanuḥ
धारयामास तत्कृष्णः परसेनाभयावहम् ।
गाण्डीवं पावकाल्लेभे खाण्डवे पाकशासनिः
dhārayāmāsa tatkṛṣṇaḥ parasenābhayāvaham |
gāṇḍīvaṃ pāvakāllebhe khāṇḍave pākaśāsaniḥ
द्रुमाद्रुक्मी महातेजा विजयं प्रत्यपद्यत ।
संछिद्य मौरवान्पाशान्निहत्य मुरमोजसा
drumādrukmī mahātejā vijayaṃ pratyapadyata |
saṃchidya mauravānpāśānnihatya muramojasā
निर्जित्य नरकं भौममाहृत्य मणिकुण्डले ।
षोडश स्त्रीसहस्राणि रत्नानि विविधानि च
nirjitya narakaṃ bhaumamāhṛtya maṇikuṇḍale |
ṣoḍaśa strīsahasrāṇi ratnāni vividhāni ca
प्रतिपेदे हृषीकेशः शार्ङ्गं च धनुरुत्तमम् ।
रुक्मी तु विजयं लब्ध्वा धनुर्मेघनिभस्वनम्
pratipede hṛṣīkeśaḥ śārṅgaṃ ca dhanuruttamam |
rukmī tu vijayaṃ labdhvā dhanurmeghanibhasvanam
विभीषयन्निव जगत्पाण्डवानभ्यवर्तत ।
नामृष्यत पुरा योऽसौ स्वबाहुलगर्वितः
vibhīṣayanniva jagatpāṇḍavānabhyavartata |
nāmṛṣyata purā yo'sau svabāhulagarvitaḥ
रुक्मिण्या हरणं वीरो वासुदेवेन धीमता ।
कृत्वा प्रतिज्ञां नाहत्वा निवर्तिष्ये जनार्दनम्
rukmiṇyā haraṇaṃ vīro vāsudevena dhīmatā |
kṛtvā pratijñāṃ nāhatvā nivartiṣye janārdanam
ततोऽन्वधावद्वार्ष्णेयं सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
सेनया चतुरङ्गिण्या महत्या दूरपातया
tato'nvadhāvadvārṣṇeyaṃ sarvaśastrabhṛtāṃ varaḥ |
senayā caturaṅgiṇyā mahatyā dūrapātayā
विचित्रायुधवर्मिण्या गङ्ग्येव प्रवृद्धया ।
स समासाद्य वार्ष्णेयं योगानामीश्वरं प्रभुम्
vicitrāyudhavarmiṇyā gaṅgyeva pravṛddhayā |
sa samāsādya vārṣṇeyaṃ yogānāmīśvaraṃ prabhum
व्यंसितो व्रीडितो राजन्नाजगाम स कुण्डिनम् ।
यत्रैव कृष्णेन रणे निर्जितः परवीरहा
vyaṃsito vrīḍito rājannājagāma sa kuṇḍinam |
yatraiva kṛṣṇena raṇe nirjitaḥ paravīrahā
तत्र भोजकटं नाम कृतं नगरमुत्तमम् ।
सैन्येन महता तेन प्रभूतगजवाजिना
tatra bhojakaṭaṃ nāma kṛtaṃ nagaramuttamam |
sainyena mahatā tena prabhūtagajavājinā
पुरं तद्भुवि विख्यातं नाम्ना भोजकटं नृप ।
स भोजराजः सैन्येन महता परिवारितः
puraṃ tadbhuvi vikhyātaṃ nāmnā bhojakaṭaṃ nṛpa |
sa bhojarājaḥ sainyena mahatā parivāritaḥ
अक्षौहिण्या महावीर्यः पाण्डवान्क्षिप्रमागमत् ।
ततः स कवची धन्वी तली खङ्गी शरासनी
akṣauhiṇyā mahāvīryaḥ pāṇḍavānkṣipramāgamat |
tataḥ sa kavacī dhanvī talī khaṅgī śarāsanī
रथेनादित्यवर्णेन प्रविवेश महाचमूम् ।
विदितः पाण्डवेयानां वासुदेवप्रियेप्सया
rathenādityavarṇena praviveśa mahācamūm |
viditaḥ pāṇḍaveyānāṃ vāsudevapriyepsayā
युधिष्ठिरस्तु तं राजा प्रत्युद्गम्याभ्यपूजयत् ।
स पूजितः पाण्डुपुत्रैर्यथान्यायं सुसंस्तुतः
yudhiṣṭhirastu taṃ rājā pratyudgamyābhyapūjayat |
sa pūjitaḥ pāṇḍuputrairyathānyāyaṃ susaṃstutaḥ
प्रतिगृह्य तु तान्सर्वान्विश्रान्तः सहसैनिकः ।
उवाच मध्ये वीराणां कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम्
pratigṛhya tu tānsarvānviśrāntaḥ sahasainikaḥ |
uvāca madhye vīrāṇāṃ kuntīputraṃ dhanañjayam
सहायोस्मि स्थितो युद्धे यदि भीतोसि पाण्डव ।
करिष्यामि रणे साह्यमसह्यं तव शत्रुभिः
sahāyosmi sthito yuddhe yadi bhītosi pāṇḍava |
kariṣyāmi raṇe sāhyamasahyaṃ tava śatrubhiḥ
न हि मे विक्रमे तुल्यः पुमानस्तीह कश्चन ।
हनिष्यामिरणे भागं यन्मे दास्यसि पाण्डव
na hi me vikrame tulyaḥ pumānastīha kaścana |
haniṣyāmiraṇe bhāgaṃ yanme dāsyasi pāṇḍava
अपि द्रोणकृपौ वीरौ भीष्मकर्णावथो पुनः ।
अथवा सर्व एवैते तिष्ठन्तु वसुधाधिपाः
api droṇakṛpau vīrau bhīṣmakarṇāvatho punaḥ |
athavā sarva evaite tiṣṭhantu vasudhādhipāḥ
निहत्य समरे शत्रूंस्तव दास्यामि मेदिनीम् ।
इत्युक्तो धर्मराजस्य केशवस्य च संनिधौ
nihatya samare śatrūṃstava dāsyāmi medinīm |
ityukto dharmarājasya keśavasya ca saṃnidhau
श्रृण्वतां पार्थिवेन्द्राणामन्येषां चैव सर्वशः ।
वासुदेवमभिप्रेक्ष्य धर्मराजं च पाण्डवम् ।
उवाच धीमान्कौन्तेयः प्रहस्य सखिपूर्वकम्
śrṛṇvatāṃ pārthivendrāṇāmanyeṣāṃ caiva sarvaśaḥ |
vāsudevamabhiprekṣya dharmarājaṃ ca pāṇḍavam |
uvāca dhīmānkaunteyaḥ prahasya sakhipūrvakam
युध्यमानस्य मे वीर गन्धर्वैः सुमहाबलैः ।
सहायो घोषयात्रायां कस्तदासीत्सखा मम
yudhyamānasya me vīra gandharvaiḥ sumahābalaiḥ |
sahāyo ghoṣayātrāyāṃ kastadāsītsakhā mama
तथा प्रतिभये तस्मिन्देवदानवसंकुले ।
खाण्डवे युध्यमानस्य कः सहायस्तदावभवत्
tathā pratibhaye tasmindevadānavasaṃkule |
khāṇḍave yudhyamānasya kaḥ sahāyastadāvabhavat
निवातकवचैर्युद्धे कालकेयैश्च दानवैः ।
तत्र मे युध्यमानस्य कः सहायस्तदाभवत्
nivātakavacairyuddhe kālakeyaiśca dānavaiḥ |
tatra me yudhyamānasya kaḥ sahāyastadābhavat
तथा विराटनगरे कुरुभिः सह सङ्गरे ।
युध्यतो बहुभिस्तत्र कः सहायोऽभवन्मम
tathā virāṭanagare kurubhiḥ saha saṅgare |
yudhyato bahubhistatra kaḥ sahāyo'bhavanmama
उपजीव्य रणे रुद्रं शक्रं वैश्रवणं यमम् ।
वरुणं पावकं चैव कृपं द्रोणं च माधवम्
upajīvya raṇe rudraṃ śakraṃ vaiśravaṇaṃ yamam |
varuṇaṃ pāvakaṃ caiva kṛpaṃ droṇaṃ ca mādhavam
धारयन्गाण्डिवं दिव्यं धनुस्तेजोमयं दृढम् ।
अक्षय्यशरसंयुक्तो दिव्यास्त्रपरिबृंहितः
dhārayangāṇḍivaṃ divyaṃ dhanustejomayaṃ dṛḍham |
akṣayyaśarasaṃyukto divyāstraparibṛṃhitaḥ
कौरवामां कुले जातः पाण्डोः पुत्रो विशेषतः ।
द्रोणं व्यपदिशञ्छिष्यो वासुदेवसहायवान्
kauravāmāṃ kule jātaḥ pāṇḍoḥ putro viśeṣataḥ |
droṇaṃ vyapadiśañchiṣyo vāsudevasahāyavān
कथमस्मद्विधो ब्रूयाद्भीतोऽस्मीति यशोहरम् ।
वचनं नरशार्दूल वज्रायुधसमस्वनम्
kathamasmadvidho brūyādbhīto'smīti yaśoharam |
vacanaṃ naraśārdūla vajrāyudhasamasvanam
नास्मि भीतो महाबाहो सहायार्थश्च नास्ति मे ।
यथाकामं यथायोगं गच्छ वात्रैव तिष्ठ वा
nāsmi bhīto mahābāho sahāyārthaśca nāsti me |
yathākāmaṃ yathāyogaṃ gaccha vātraiva tiṣṭha vā
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य विजयस्य च धीमतः ।
विनिवर्त्य ततो रुक्मी सेनां सागरसंनिभाम् ।
दुर्योधनमुपागच्छत्तथैव भरतर्षभ
tacchrutvā vacanaṃ tasya vijayasya ca dhīmataḥ |
vinivartya tato rukmī senāṃ sāgarasaṃnibhām |
duryodhanamupāgacchattathaiva bharatarṣabha
तथैव चाभिगम्यैनमुवाच वसुधाधिपः ।
प्रत्याख्यातश्च तेनापि स तदा शूरमानिना
tathaiva cābhigamyainamuvāca vasudhādhipaḥ |
pratyākhyātaśca tenāpi sa tadā śūramāninā
द्वावेव तु महाराज तस्माद्युद्धादपेयतुः ।
रौहिणेयश्च वार्ष्णेयो रुक्मी च वसुधाधिप
dvāveva tu mahārāja tasmādyuddhādapeyatuḥ |
rauhiṇeyaśca vārṣṇeyo rukmī ca vasudhādhipa
गते रामे तीर्थयात्रां भीष्मकस्य सुते तथा ।
उपाविशन्पाण्डवेया मन्त्राय पुनरेव च
gate rāme tīrthayātrāṃ bhīṣmakasya sute tathā |
upāviśanpāṇḍaveyā mantrāya punareva ca
समितिर्धर्मराजस्य सा पार्थिवसमाकुला ।
शुशुभे तारकैश्चित्रा द्यौश्चन्द्रेणेव भारत
samitirdharmarājasya sā pārthivasamākulā |
śuśubhe tārakaiścitrā dyauścandreṇeva bhārata
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)