सोमदत्तसुतं पश्य युयुधानेन पातितम् ।
वितुद्यमानं विहगैर्बहुभिर्माधवान्तिके
somadattasutaṃ paśya yuyudhānena pātitam |
vitudyamānaṃ vihagairbahubhirmādhavāntike
इति श्रीमन्महाभारते स्त्रीपर्वणि स्त्रीविलापपर्वणि चतुर्विंशोऽध्यायः ॥
30 श्लोक · 24 में से 27
गान्धारी सोमदत्त-पुत्र भूरिश्रवा को दिखाती हैं, जिसे सात्यकि ने मारा और पक्षी नोच रहे हैं। उसकी माता सोमदत्त को सान्त्वना देती है कि कम से कम आप अनेक यज्ञ करने वाले पुत्र को मरा नहीं देख रहे, और उसकी पाँच विधवा पुत्रवधुएँ एक वस्त्र में दौड़ रही हैं। एक पत्नी उसकी कटी भुजा गोद में लेकर विलाप करती है: अर्जुन ने असावधान वीर की भुजा कैसे काटी, और दो ने मिलकर एक को कैसे मारा? फिर गान्धारी सहदेव से मारे गए उसके मामा शकुनि को दिखाती हैं, जो सैकड़ों रूप धरता था और जिसकी माया पाण्डवों के तेज से जल गई। उसी से यह महावैर आरम्भ हुआ। उसने भी शस्त्र से लोक पाए हैं; वहाँ भी वह मेरे पुत्रों को भाइयों से न लड़ाए।
गान्धार्युवाच
सोमदत्तसुतं पश्य युयुधानेन पातितम् ।
वितुद्यमानं विहगैर्बहुभिर्माधवान्तिके
somadattasutaṃ paśya yuyudhānena pātitam |
vitudyamānaṃ vihagairbahubhirmādhavāntike
पुत्रशोकाभिसन्तप्तः शोमदत्तो जनार्दन ।
युयुधानं महेष्वासं गर्हयन्निव दृश्यते
putraśokābhisantaptaḥ śomadatto janārdana |
yuyudhānaṃ maheṣvāsaṃ garhayanniva dṛśyate
असौ हि भूरिश्वसो माता शोकपरिप्लुता ।
आश्वासयति भर्तारं सोमदत्तमनिन्दिता
asau hi bhūriśvaso mātā śokapariplutā |
āśvāsayati bhartāraṃ somadattamaninditā
दिष्ट्या नैनं महाराज दारुणं भरतक्षयम् ।
कुरुसङ्क्रन्दनं घोरं युगान्तमनुपश्यसि
diṣṭyā nainaṃ mahārāja dāruṇaṃ bharatakṣayam |
kurusaṅkrandanaṃ ghoraṃ yugāntamanupaśyasi
दिष्ट्या यूपध्वजं पुत्रं वीरं भूरिसहस्रदम् ।
अनेकक्रतुयज्वानं निहतं नानुपश्यसि
diṣṭyā yūpadhvajaṃ putraṃ vīraṃ bhūrisahasradam |
anekakratuyajvānaṃ nihataṃ nānupaśyasi
दिष्ट्या स्नुषाणामाक्रन्दे घोरं विलपितं बहु ।
न शृणोषि महाराज सारसीनामिवार्णवे
diṣṭyā snuṣāṇāmākrande ghoraṃ vilapitaṃ bahu |
na śṛṇoṣi mahārāja sārasīnāmivārṇave
एकवस्त्रास्तु पञ्चैताः प्रकीर्णासितमूर्धजाः ।
स्नुषास्ते परिधावन्ति हतापत्या हतेश्वराः
ekavastrāstu pañcaitāḥ prakīrṇāsitamūrdhajāḥ |
snuṣāste paridhāvanti hatāpatyā hateśvarāḥ
श्वापदैर्भक्ष्यमाणं त्वमहो दिष्ट्या न पश्यसि ।
छिन्नबाहुं नरव्याघ्रमर्जुनेन निपातितम्
śvāpadairbhakṣyamāṇaṃ tvamaho diṣṭyā na paśyasi |
chinnabāhuṃ naravyāghramarjunena nipātitam
शलं विनिहतं सङ्ख्ये भूरिश्रवसमेव च ।
स्नुषाश्च विविधाः सर्वा दिष्ट्या नाद्येह पश्यसि
śalaṃ vinihataṃ saṅkhye bhūriśravasameva ca |
snuṣāśca vividhāḥ sarvā diṣṭyā nādyeha paśyasi
दिष्ट्या तत्काञ्चनं छत्रं यूपकेतोर्महात्मनः ।
विनीकीर्णं रथोपस्थे सौमदत्तेर्न पश्यसि
diṣṭyā tatkāñcanaṃ chatraṃ yūpaketormahātmanaḥ |
vinīkīrṇaṃ rathopasthe saumadatterna paśyasi
अमूस्तु भूरिश्रवसो भार्याः सात्यकिना हतम् ।
परिवार्यानुशोचन्ति भर्तारमसितेक्षणाः
amūstu bhūriśravaso bhāryāḥ sātyakinā hatam |
parivāryānuśocanti bhartāramasitekṣaṇāḥ
एता विलप्य करुणं भर्तृशोकेन कर्शिताः ।
पतन्त्यभिमुखा भूमौ कृपणं बत केशव
etā vilapya karuṇaṃ bhartṛśokena karśitāḥ |
patantyabhimukhā bhūmau kṛpaṇaṃ bata keśava
बीभत्सुरतिबीभत्सं कर्मेदमकरोत्कथम् ।
प्रमत्तस्य यदच्छैत्सीद्बाहुं शूरस्य यज्वनः
bībhatsuratibībhatsaṃ karmedamakarotkatham |
pramattasya yadacchaitsīdbāhuṃ śūrasya yajvanaḥ
ततः पापतरं कर्म कृतवानपि सात्यकिः ।
यस्मात्प्रायोपविष्टस्य प्राहार्षीत्संशितात्मनः
tataḥ pāpataraṃ karma kṛtavānapi sātyakiḥ |
yasmātprāyopaviṣṭasya prāhārṣītsaṃśitātmanaḥ
एको द्वाभ्यां हतः शेते क्षत्रधर्मेण धार्मिकः ।
किन्नु वक्ष्यति वै सत्सु गोष्ठीषु च सभासु च
eko dvābhyāṃ hataḥ śete kṣatradharmeṇa dhārmikaḥ |
kinnu vakṣyati vai satsu goṣṭhīṣu ca sabhāsu ca
अपुण्यमयशस्यं च कर्मेदं सात्यकिः स्वयम् ।
इति यूपध्वजस्यैताः स्त्रियः क्रोशन्ति माधव
apuṇyamayaśasyaṃ ca karmedaṃ sātyakiḥ svayam |
iti yūpadhvajasyaitāḥ striyaḥ krośanti mādhava
भार्या यूपध्वजस्यैषा करसम्मितमध्यमा ।
कृत्वोत्सङ्गे भुजं भर्तुः कृपणं परिदेवति
bhāryā yūpadhvajasyaiṣā karasammitamadhyamā |
kṛtvotsaṅge bhujaṃ bhartuḥ kṛpaṇaṃ paridevati
अयं स हन्ता शूराणां मित्राणामभयप्रदः ।
प्रदाता गोसहस्राणां क्षत्रियान्तकरः करः
ayaṃ sa hantā śūrāṇāṃ mitrāṇāmabhayapradaḥ |
pradātā gosahasrāṇāṃ kṣatriyāntakaraḥ karaḥ
अयं स रशनोत्कर्षी पीनस्तनविमर्दनः ।
नाभ्यूरुजघनस्पर्शी नीवीविस्रंसनः करः
ayaṃ sa raśanotkarṣī pīnastanavimardanaḥ |
nābhyūrujaghanasparśī nīvīvisraṃsanaḥ karaḥ
वासुदेवस्य सान्निध्ये पार्थेनाक्लिष्टकर्मणा ।
युध्यतः समरेऽन्येन प्रमत्तस्य निपातितः
vāsudevasya sānnidhye pārthenākliṣṭakarmaṇā |
yudhyataḥ samare'nyena pramattasya nipātitaḥ
किन्नु वक्ष्यसि संसत्सु कथासु च जनार्दन ।
अर्जुनस्य महत्कर्म स्वयं वा स किरीटभृत्
kinnu vakṣyasi saṃsatsu kathāsu ca janārdana |
arjunasya mahatkarma svayaṃ vā sa kirīṭabhṛt
इत्येवं गर्हयित्वैषा तूष्णीमास्ते वराङ्गना ।
तामेतामनुशोचन्ति सपत्न्यः स्वामिव स्नुषाम्
ityevaṃ garhayitvaiṣā tūṣṇīmāste varāṅganā |
tāmetāmanuśocanti sapatnyaḥ svāmiva snuṣām
गान्धारराजः शकुनिर्बलवान्सत्यविक्रमः ।
निहतः सहदेवेन भागिनेमेन मातुलः
gāndhārarājaḥ śakunirbalavānsatyavikramaḥ |
nihataḥ sahadevena bhāginemena mātulaḥ
यः पुरा हेमदण्डाभ्यां व्यजनाभ्यां स्म वीज्यते ।
स एष पक्षिभिः पक्षैः शयान उपवीज्यते
yaḥ purā hemadaṇḍābhyāṃ vyajanābhyāṃ sma vījyate |
sa eṣa pakṣibhiḥ pakṣaiḥ śayāna upavījyate
यः स्वरूपाणि कुरुते शतशोऽथ सहस्रशः ।
तस्य मायाविनो माया दग्धाः पाण्डवतेजसा
yaḥ svarūpāṇi kurute śataśo'tha sahasraśaḥ |
tasya māyāvino māyā dagdhāḥ pāṇḍavatejasā
मायया निकृतिप्रज्ञो जितवान्यो युधिष्ठिरम् ।
सभायां विपुलं राज्यं स जहौ जीवितं कथम्
māyayā nikṛtiprajño jitavānyo yudhiṣṭhiram |
sabhāyāṃ vipulaṃ rājyaṃ sa jahau jīvitaṃ katham
शकुन्ताः शकुनिं कृष्ण समन्तात्पर्युपासते ।
कितवं मम पुत्राणां विनाशायोपशिक्षितम्
śakuntāḥ śakuniṃ kṛṣṇa samantātparyupāsate |
kitavaṃ mama putrāṇāṃ vināśāyopaśikṣitam
एतेनैतन्महद्वैरं प्रसक्तं पाण्डवैः सह ।
वधाय मम पुत्राणामात्मनः सगणस्य च
etenaitanmahadvairaṃ prasaktaṃ pāṇḍavaiḥ saha |
vadhāya mama putrāṇāmātmanaḥ sagaṇasya ca
यथैव मम पुत्राणां लोकाः शस्त्रजिताः प्रभो ।
एवमस्यापि दुर्बुद्धेर्लोकाः शस्त्रेण वै जिताः
yathaiva mama putrāṇāṃ lokāḥ śastrajitāḥ prabho |
evamasyāpi durbuddherlokāḥ śastreṇa vai jitāḥ
कथं च नायं तत्रापि पुत्रान्मे भ्रातृभिः सह ।
विरोधयेदृजुप्रज्ञाननृजुर्मधुसूदन
kathaṃ ca nāyaṃ tatrāpi putrānme bhrātṛbhiḥ saha |
virodhayedṛjuprajñānanṛjurmadhusūdana
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)