अव्यक्तस्य नरश्रेष्ठ कालसङ्ख्यां निबोध मे ।
पञ्चकल्पसहस्राणि द्विगुणान्यहरुच्यते
avyaktasya naraśreṣṭha kālasaṅkhyāṃ nibodha me |
pañcakalpasahasrāṇi dviguṇānyaharucyate
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि षोडशाधिकत्रिशततमोऽध्यायः ॥
21 श्लोक · 316 में से 372
याज्ञवल्क्य जनक को काल का मान बताते हैं। अव्यक्त का दिन दस हज़ार कल्पों का है और रात भी उतनी ही। जागकर वह पहले सब देहधारियों के जीवन का आधार ओषधियाँ रचता है, फिर हिरण्यमय अण्ड से ब्रह्मा को। ब्रह्मा एक वर्ष अण्ड में रहकर निकलते हैं और उसके एक आधे से द्युलोक और दूसरे से पृथ्वी बनाते हैं, बीच में आकाश रखते हैं। उनका दिन साढ़े सात हज़ार कल्पों का कहा गया है। वे अहंकार को और चार मानस पुत्रों को रचते हैं, जो पितरों के भी पिता हैं, और पितरों के पुत्र देवता हैं। परमेष्ठी अहंकार पाँच महाभूत रचता है। मन इन्द्रियों का स्वामी है, आँख भी मन से ही देखती है।
याज्ञवल्क्य उवाच
अव्यक्तस्य नरश्रेष्ठ कालसङ्ख्यां निबोध मे ।
पञ्चकल्पसहस्राणि द्विगुणान्यहरुच्यते
avyaktasya naraśreṣṭha kālasaṅkhyāṃ nibodha me |
pañcakalpasahasrāṇi dviguṇānyaharucyate
रात्रिरेतावती चास्य प्रतिबुद्धो नराधिप ।
सृजत्योषधिमेवाग्रे जीवनं सर्वदेहिनाम्
rātriretāvatī cāsya pratibuddho narādhipa |
sṛjatyoṣadhimevāgre jīvanaṃ sarvadehinām
ततो ब्रह्माणमसृजद्धैरण्याण्डसमुद्भवम् ।
सा मूर्तिः सर्वभूतानामित्येवमनुशुश्रुम
tato brahmāṇamasṛjaddhairaṇyāṇḍasamudbhavam |
sā mūrtiḥ sarvabhūtānāmityevamanuśuśruma
संवत्सरमुषित्वाण्डे निष्क्रम्य च महामुनिः ।
संदधेऽर्धं महीं कृत्स्नां दिवमर्धं प्रजापतिः
saṃvatsaramuṣitvāṇḍe niṣkramya ca mahāmuniḥ |
saṃdadhe'rdhaṃ mahīṃ kṛtsnāṃ divamardhaṃ prajāpatiḥ
द्यावापृथिव्योरिज्येष राजन्वेदेषु पठ्यते ।
तयोः शकलयोर्मध्यमाकाशमकरोत्प्रभुः
dyāvāpṛthivyorijyeṣa rājanvedeṣu paṭhyate |
tayoḥ śakalayormadhyamākāśamakarotprabhuḥ
एतस्यापि च सङ्ख्यानं वेदवेदाङ्गपारगैः ।
दशकल्पसहस्राणि पादोनान्यहरुच्यते
etasyāpi ca saṅkhyānaṃ vedavedāṅgapāragaiḥ |
daśakalpasahasrāṇi pādonānyaharucyate
रात्रिमेतावतीं चास्व प्राहुरध्यात्मचिन्तकाः ।
सृजत्यहंकारमृषिर्भूतं दिव्यात्मकं तथा
rātrimetāvatīṃ cāsva prāhuradhyātmacintakāḥ |
sṛjatyahaṃkāramṛṣirbhūtaṃ divyātmakaṃ tathā
चतुरश्चापरान्पुत्रान्देहात्पूर्वं महानृषिः ।
ते वै पितृभ्यः पितरः श्रूयन्तें राजसत्तम
caturaścāparānputrāndehātpūrvaṃ mahānṛṣiḥ |
te vai pitṛbhyaḥ pitaraḥ śrūyanteṃ rājasattama
देवाः पितॄणां च सुता देवैर्लोकाः समावृताः ।
चराचरा नरश्रेष्ठ इत्येवमनुशुश्रुम
devāḥ pitṝṇāṃ ca sutā devairlokāḥ samāvṛtāḥ |
carācarā naraśreṣṭha ityevamanuśuśruma
परमेष्ठी त्वहंकारोऽसृजद्भूतानि पञ्चधा ।
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम्
parameṣṭhī tvahaṃkāro'sṛjadbhūtāni pañcadhā |
pṛthivī vāyurākāśamāpo jyotiśca pañcamam
एतस्यापि निशामाहुस्तृतीयमथ कुर्वतः ।
पञ्च कल्पसहस्राणि तावदेवाहरुच्यते
etasyāpi niśāmāhustṛtīyamatha kurvataḥ |
pañca kalpasahasrāṇi tāvadevāharucyate
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गन्धश्च पञ्चमः ।
एते विशेषा राजेन्द्र महाभूतेषु पञ्चसु
śabdaḥ sparśaśca rūpaṃ ca raso gandhaśca pañcamaḥ |
ete viśeṣā rājendra mahābhūteṣu pañcasu
यैराविष्टानि भूतानि अहन्यहनि पार्थिव ।
अन्योन्यं स्पृहयन्त्येते अन्योन्यस्याहिते रताः
yairāviṣṭāni bhūtāni ahanyahani pārthiva |
anyonyaṃ spṛhayantyete anyonyasyāhite ratāḥ
अन्योन्यमतिवर्तन्ते अन्योन्यस्पर्धिनस्तथा ।
ते वध्यमाना ह्यन्योन्यं गुणैर्हारिभिरव्ययाः
anyonyamativartante anyonyaspardhinastathā |
te vadhyamānā hyanyonyaṃ guṇairhāribhiravyayāḥ
इहैव परिवर्तन्ते तिर्यग्योनिप्रवेशिनः ।
त्रीणि कल्पसहस्राणि एतेषामहरुच्यते
ihaiva parivartante tiryagyonipraveśinaḥ |
trīṇi kalpasahasrāṇi eteṣāmaharucyate
रात्रिरेतावती चैव मनसश्च नराधिप ।
मनश्चरति राजेन्द्र चरितं सर्वमिन्द्रियैः
rātriretāvatī caiva manasaśca narādhipa |
manaścarati rājendra caritaṃ sarvamindriyaiḥ
न चेन्द्रियाणि पश्यन्ति मन एवात्र पश्यति ।
चक्षुः पश्यति रूपाणि मनसा तु न चक्षुषा
na cendriyāṇi paśyanti mana evātra paśyati |
cakṣuḥ paśyati rūpāṇi manasā tu na cakṣuṣā
मनसि व्याकुले चक्षुः पश्यन्नपि न पश्यति ।
अथेन्द्रियाणि सर्वाणि पश्यन्तीत्यभिचक्षते
manasi vyākule cakṣuḥ paśyannapi na paśyati |
athendriyāṇi sarvāṇi paśyantītyabhicakṣate
मनस्युपरते राजन्निन्द्रियोपरमो भवेत्
manasyuparate rājannindriyoparamo bhavet
न चेन्द्रियव्युपरमे मनस्युपरमो भवेत् ।
एवं मनः प्रधानानि इन्द्रियाणि प्रभावयेत्
na cendriyavyuparame manasyuparamo bhavet |
evaṃ manaḥ pradhānāni indriyāṇi prabhāvayet
इन्द्रियाणां तु सर्वेषामीश्वरं मन उच्यते ।
एतद्विशन्ति भूतानि सर्वाणीह महायशः
indriyāṇāṃ tu sarveṣāmīśvaraṃ mana ucyate |
etadviśanti bhūtāni sarvāṇīha mahāyaśaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)