अध्याय 211: गरुड़ भीष्म को विष्णु की महिमा बताते हैं

देवानुरमनुष्येषु ऋषिमुख्येषु वा पुनः ।
विष्णोस्तत्वं यथाख्यातं को विद्वाननुवेत्ति तत्

devānuramanuṣyeṣu ṛṣimukhyeṣu vā punaḥ |
viṣṇostatvaṃ yathākhyātaṃ ko vidvānanuvetti tat

एतन्मे सर्वमाचक्ष्व न मे तृप्तिर्हि तत्वतः ।
वर्तते भरतश्रेष्ठ सर्वज्ञोऽसीति मे मतिः

etanme sarvamācakṣva na me tṛptirhi tatvataḥ |
vartate bharataśreṣṭha sarvajño'sīti me matiḥ

कारितोऽहं त्वया राजन्यदॄत्तं च पुरा मम ।
गरुडेन पुरा मह्यं संवादोऽभूभृतोत्तम्

kārito'haṃ tvayā rājanyadṝttaṃ ca purā mama |
garuḍena purā mahyaṃ saṃvādo'bhūbhṛtottam

पुराहं तप आस्थाय वासुदेवपरायणः ।
ध्यायन्स्तुवन्नमस्यंश्च यजमानस्तमेवच ।
गङ्गद्वीपे समासीनो दशवर्षाणि भारत

purāhaṃ tapa āsthāya vāsudevaparāyaṇaḥ |
dhyāyanstuvannamasyaṃśca yajamānastamevaca |
gaṅgadvīpe samāsīno daśavarṣāṇi bhārata

माता च मम ता देवी जननी लोकपावनी ।
समासीना समीपे मे रक्षणार्थं ममाच्युत

mātā ca mama tā devī jananī lokapāvanī |
samāsīnā samīpe me rakṣaṇārthaṃ mamācyuta

तस्मिन्कालेऽद्भुतः श्रीमान्सर्ववेदमयः प्रभुः ।
सुपर्णः पततांश्रेष्ठो मेरुमन्दरसन्निभः ।
आजगाम विशुद्धात्मा गङ्गां द्रष्टुं महायशाः

tasminkāle'dbhutaḥ śrīmānsarvavedamayaḥ prabhuḥ |
suparṇaḥ patatāṃśreṣṭho merumandarasannibhaḥ |
ājagāma viśuddhātmā gaṅgāṃ draṣṭuṃ mahāyaśāḥ

तमागतं महात्मानं प्रत्युद्गम्याहमर्थितः ।
प्रणिपत्य यथान्यायं कृताज्जलिरवस्थितः

tamāgataṃ mahātmānaṃ pratyudgamyāhamarthitaḥ |
praṇipatya yathānyāyaṃ kṛtājjaliravasthitaḥ

सोऽपि देवो महाभागामभिनन्द्य च जाह्नवीम् ।
तथा च पूजितः श्रीमानुणेपाविशदासने

so'pi devo mahābhāgāmabhinandya ca jāhnavīm |
tathā ca pūjitaḥ śrīmānuṇepāviśadāsane

ततः कथान्तरे तं वै वचनं चेदमव्रवम् ।
वेदवेद महावीर्य वैनतेग महाबल

tataḥ kathāntare taṃ vai vacanaṃ cedamavravam |
vedaveda mahāvīrya vainatega mahābala

नारायणं हृषीकेशं सहमानोऽनिशं हरिम् ।
जानासि तं यथा वक्तुं यादृग्भूतो जनार्दनः ।
ममापि तस्य सद्भातं वक्तुमर्हसि सत्तम

nārāyaṇaṃ hṛṣīkeśaṃ sahamāno'niśaṃ harim |
jānāsi taṃ yathā vaktuṃ yādṛgbhūto janārdanaḥ |
mamāpi tasya sadbhātaṃ vaktumarhasi sattama

शृणु भीष्म यथान्यायं पुरा त्वमिह सत्तमाः ।
अनेके पुनयः सिद्धा मानसोत्तरवासिनः ॥
पगच्छुर्मा महाप्राज्ञा वासुदेवपरायणाः

śṛṇu bhīṣma yathānyāyaṃ purā tvamiha sattamāḥ |
aneke punayaḥ siddhā mānasottaravāsinaḥ ||
pagacchurmā mahāprājñā vāsudevaparāyaṇāḥ

पक्षीन्द्र वासुदेवस्य तत्वं वेत्सि परं पदम् ।
स्वसा सयो न तस्यास्ति सन्निकृष्टप्रियोपि च

pakṣīndra vāsudevasya tatvaṃ vetsi paraṃ padam |
svasā sayo na tasyāsti sannikṛṣṭapriyopi ca

तेषामहं वचः श्रुत्वा प्रणिपत्य महाहरिम् ।
अब्रवं च यथावृत्तं मम नारायणस्य च

teṣāmahaṃ vacaḥ śrutvā praṇipatya mahāharim |
abravaṃ ca yathāvṛttaṃ mama nārāyaṇasya ca

शृणुध्वं मुनिशार्दूला हृत्वा सोममहं पुरा ।
आकाशे पतमानस्तु वाक्यं तत्र शृणोमि वै

śṛṇudhvaṃ muniśārdūlā hṛtvā somamahaṃ purā |
ākāśe patamānastu vākyaṃ tatra śṛṇomi vai

साधुसाधु महाबाहो प्रीतोस्मि तव दर्शनात् ।
वृणीष्व वचनं मत्तः पक्षीन्द्र गरुडाधुना

sādhusādhu mahābāho prītosmi tava darśanāt |
vṛṇīṣva vacanaṃ mattaḥ pakṣīndra garuḍādhunā

त्वामहं भक्तितत्वज्ञो ब्रवै वचनमुत्तमम् ।
इत्याह स्म ध्रुवं तत्र मामाह भगवान्पुनः

tvāmahaṃ bhaktitatvajño bravai vacanamuttamam |
ityāha sma dhruvaṃ tatra māmāha bhagavānpunaḥ

ऋषिरस्मि महावीर्य न मां जानाति वा मयि ।
असूयति च मां मूढ तच्छ्रुत्वा गर्वमास्थितः

ṛṣirasmi mahāvīrya na māṃ jānāti vā mayi |
asūyati ca māṃ mūḍha tacchrutvā garvamāsthitaḥ

अहं देवनिकायानां मध्ये वचनमब्रवम् ।
ऋषे पूर्वं वरं मत्तस्त्वं वृणीष्व ततो ह्यहम् ।
वृणे त्वत्तो वरं पश्चादित्येवं मुनिसत्तमाः

ahaṃ devanikāyānāṃ madhye vacanamabravam |
ṛṣe pūrvaṃ varaṃ mattastvaṃ vṛṇīṣva tato hyaham |
vṛṇe tvatto varaṃ paścādityevaṃ munisattamāḥ

तस्मात्त्वां भगवान्देवः श्रीमाञ्श्रीवत्सलक्षणः ।
अद्य पश्यति पक्षीन्द्र वाहनं भव मे सदा ।
वृणेऽहं वरमेतद्धि त्वत्तोऽद्य पतगेश्वर

tasmāttvāṃ bhagavāndevaḥ śrīmāñśrīvatsalakṣaṇaḥ |
adya paśyati pakṣīndra vāhanaṃ bhava me sadā |
vṛṇe'haṃ varametaddhi tvatto'dya patageśvara

तथेति तं वीक्ष्य मातामनहंकारमास्थितम् ।
जेतुकामो ह्यहं विष्णुं मायया मायिनं हरिम्

tatheti taṃ vīkṣya mātāmanahaṃkāramāsthitam |
jetukāmo hyahaṃ viṣṇuṃ māyayā māyinaṃ harim

त्वत्तो ह्यहं वृणे त्वद्य वरं ऋषिवरोत्तम ।
तवोपरिष्टात्स्थास्यामि वरमेतत्प्रयच्छ मे

tvatto hyahaṃ vṛṇe tvadya varaṃ ṛṣivarottama |
tavopariṣṭātsthāsyāmi varametatprayaccha me

तथेति च हसन्प्राह हरिर्नारायणः प्रभुः ।
ध्वजं च मे भव सदा त्वमेव विहगेश्वर ।
उपरिष्टात्स्थितिस्तेऽस्तु मम पक्षीन्द्र सर्वदा

tatheti ca hasanprāha harirnārāyaṇaḥ prabhuḥ |
dhvajaṃ ca me bhava sadā tvameva vihageśvara |
upariṣṭātsthitiste'stu mama pakṣīndra sarvadā

इत्युक्त्वा भगवान्देवः शङ्खचक्रगदाधरः ।
सहस्रचरणः श्रीमान्सहस्रादित्यसन्निभः

ityuktvā bhagavāndevaḥ śaṅkhacakragadādharaḥ |
sahasracaraṇaḥ śrīmānsahasrādityasannibhaḥ

सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्रनयनो महान् ।
सहस्रमकुटोऽचिन्त्यः सहस्रवदनो विभुः

sahasraśīrṣā puruṣaḥ sahasranayano mahān |
sahasramakuṭo'cintyaḥ sahasravadano vibhuḥ

विद्युन्मालानिभैर्दिव्यैर्नानाभरणराजिभिः ।
क्वचित्संदृश्यमानस्तु चतुर्बाहुः क्वचिद्वरिः

vidyunmālānibhairdivyairnānābharaṇarājibhiḥ |
kvacitsaṃdṛśyamānastu caturbāhuḥ kvacidvariḥ

क्वचिज्ज्योतिर्मयोचिन्त्यः क्वचित्स्कन्धे समाहितः ।
एवं मम जयन्देवस्तत्रैवान्तरधीयत

kvacijjyotirmayocintyaḥ kvacitskandhe samāhitaḥ |
evaṃ mama jayandevastatraivāntaradhīyata

ततोऽहं विस्मयापन्नः कृत्वा कार्यमनुत्तमम् ।
अस्याविमुच्य जननीं मया सह मुनीश्वराः

tato'haṃ vismayāpannaḥ kṛtvā kāryamanuttamam |
asyāvimucya jananīṃ mayā saha munīśvarāḥ

अचिन्त्योऽयमहं भूयः कोऽसौ मामब्रवीत्पुरा ।
कीदृग्विधः स भगवानिति मत्वा तमास्थितः

acintyo'yamahaṃ bhūyaḥ ko'sau māmabravītpurā |
kīdṛgvidhaḥ sa bhagavāniti matvā tamāsthitaḥ

अनन्तरं देवदेवं स्कन्धे मम समाश्रितम् ।
अद्राक्षं पुण्डरीकाक्षं वहमानोऽहमद्भुतम्

anantaraṃ devadevaṃ skandhe mama samāśritam |
adrākṣaṃ puṇḍarīkākṣaṃ vahamāno'hamadbhutam

अवशस्तस्य भावेन यत्र यत्र स चेच्छति ।
विस्मयापन्नहृदयो ह्यहं किमिति चिन्तयन् ।
अन्तर्जलमहं सर्वं वहमानोऽगमं पुनः

avaśastasya bhāvena yatra yatra sa cecchati |
vismayāpannahṛdayo hyahaṃ kimiti cintayan |
antarjalamahaṃ sarvaṃ vahamāno'gamaṃ punaḥ

सेन्द्रैर्देवैर्महाभागैर्ब्रह्माद्यैः कल्पजीविभिः ।
स्तूयमानो ह्यहमपि तैस्तैरभ्यर्चितः पृथक्

sendrairdevairmahābhāgairbrahmādyaiḥ kalpajīvibhiḥ |
stūyamāno hyahamapi taistairabhyarcitaḥ pṛthak

क्षीरोदस्योत्तरे कूले दिव्ये मणिमये शुभे ।
वैकर्णनाम सदनं हरेस्तस्य महात्मनः

kṣīrodasyottare kūle divye maṇimaye śubhe |
vaikarṇanāma sadanaṃ harestasya mahātmanaḥ

दिव्यं तेजोमयं श्रीमदचिन्त्यममरैरपि ।
तेजोनिलमयैः स्तम्भैर्नानासंस्थानसंस्थितैः

divyaṃ tejomayaṃ śrīmadacintyamamarairapi |
tejonilamayaiḥ stambhairnānāsaṃsthānasaṃsthitaiḥ

विभूषितं हिरण्येन भास्वरेण समन्ततः ।
दिव्यं ज्योतिः समायुक्तं गीतवादित्रशोभितम्

vibhūṣitaṃ hiraṇyena bhāsvareṇa samantataḥ |
divyaṃ jyotiḥ samāyuktaṃ gītavāditraśobhitam

शृणोमि शब्दं तत्राहं न पश्यामि शरीरिणम् ।
न च स्थलं न चान्यच्च पादयोस्तं समन्ततः ।
वेपमानो ह्यहं तत्र विष्ठितोऽहं कृताञ्जलिः

śṛṇomi śabdaṃ tatrāhaṃ na paśyāmi śarīriṇam |
na ca sthalaṃ na cānyacca pādayostaṃ samantataḥ |
vepamāno hyahaṃ tatra viṣṭhito'haṃ kṛtāñjaliḥ

ततो ब्रह्मादयो देवा लोकपालास्तथैव च ।
सनन्दनाद्या मुनयस्तथाऽन्ये परजीविनः

tato brahmādayo devā lokapālāstathaiva ca |
sanandanādyā munayastathā'nye parajīvinaḥ

प्राप्तास्तत्र सभाद्वारि देवगन्धर्वसत्तमाः ।
ब्रह्माणं परतः कृत्वा कृताञ्जलिपुटास्तदा

prāptāstatra sabhādvāri devagandharvasattamāḥ |
brahmāṇaṃ parataḥ kṛtvā kṛtāñjalipuṭāstadā

ततस्तदन्तरे तस्मिन्क्षीरोदार्णवशीकरैः ।
बोध्यमानो महाविष्णुराविर्भूत इवाबभौ

tatastadantare tasminkṣīrodārṇavaśīkaraiḥ |
bodhyamāno mahāviṣṇurāvirbhūta ivābabhau

फणासहस्रमालाढ्यं शेषमव्यक्तसंस्थितम् ।
पश्याम्यहं मुदाऽऽकाशे यस्योपरि जनार्दनम्

phaṇāsahasramālāḍhyaṃ śeṣamavyaktasaṃsthitam |
paśyāmyahaṃ mudā''kāśe yasyopari janārdanam

दीर्घवृत्तैः समैः पीनैः केयूरवलयोज्ज्वलैः ।
चर्तुभिर्बाहुभिर्युक्तं------------

dīrghavṛttaiḥ samaiḥ pīnaiḥ keyūravalayojjvalaiḥ |
cartubhirbāhubhiryuktaṃ------------

पिताम्बरेण संवीतं कौस्तुभेन विराजितम् ।
वक्षस्थलेन संयुक्तं पद्मयाऽधिष्ठितेन च

pitāmbareṇa saṃvītaṃ kaustubhena virājitam |
vakṣasthalena saṃyuktaṃ padmayā'dhiṣṭhitena ca

ईषदुन्मीलिताक्षं तं सर्वकारणकारणम् ।
क्षीरोदस्योपरि बभौ नीलाभ्रं परमं यथा

īṣadunmīlitākṣaṃ taṃ sarvakāraṇakāraṇam |
kṣīrodasyopari babhau nīlābhraṃ paramaṃ yathā

न कश्चिद्वदते कश्चिन्न व्याहरति कश्चन ।
ब्रह्मादिस्तम्बपर्यन्तं माशब्दमिति रोषितम् ।
भ्रुकुटीकुटिलाक्षास्ते नानाभूतगणाः स्थिताः

na kaścidvadate kaścinna vyāharati kaścana |
brahmādistambaparyantaṃ māśabdamiti roṣitam |
bhrukuṭīkuṭilākṣāste nānābhūtagaṇāḥ sthitāḥ

कृत्वा च प्रस्थितं तत्र जगतां हितकाम्यया ।
गच्छध्वमिति मामुक्त्वा गरुडेत्याह मां ततः

kṛtvā ca prasthitaṃ tatra jagatāṃ hitakāmyayā |
gacchadhvamiti māmuktvā garuḍetyāha māṃ tataḥ

ततोऽहं प्रणिपत्याग्रे कृताञ्जलिरवस्थितः ।
आगच्छेति च मामुक्त्वा पूर्वोत्तरपथं गतः

tato'haṃ praṇipatyāgre kṛtāñjaliravasthitaḥ |
āgaccheti ca māmuktvā pūrvottarapathaṃ gataḥ

अतीव मृदुभावेन गच्छन्निव स दृश्यते ।
अयुतं नियुतं चाहं प्रयुतं चार्बुदं तथा ।
पतमानोऽहमनिशं योजनानि ततस्ततः

atīva mṛdubhāvena gacchanniva sa dṛśyate |
ayutaṃ niyutaṃ cāhaṃ prayutaṃ cārbudaṃ tathā |
patamāno'hamaniśaṃ yojanāni tatastataḥ

ननु तत्वमहं भक्तो विष्ठितोस्मि प्रशास्तु नः ।
आगच्छ गरुडेत्येवं पुनराह स माधवः

nanu tatvamahaṃ bhakto viṣṭhitosmi praśāstu naḥ |
āgaccha garuḍetyevaṃ punarāha sa mādhavaḥ

ततो भूयो ह्यहं पातं पतमानो विहायसम् ।
आजगाम ततो घोरं शतकोटिसमावृतम्

tato bhūyo hyahaṃ pātaṃ patamāno vihāyasam |
ājagāma tato ghoraṃ śatakoṭisamāvṛtam

तामसानीव भूतानि पर्वताभानि तत्र ह ।
समानानीव पद्मानि ततोऽहं भीत आस्थितः

tāmasānīva bhūtāni parvatābhāni tatra ha |
samānānīva padmāni tato'haṃ bhīta āsthitaḥ

ततो मां किंकरो घोरः शतयोजनमायतम् ।
निगृह्य पाणिना तस्माच्चिक्षेप च स लोष्टवत्

tato māṃ kiṃkaro ghoraḥ śatayojanamāyatam |
nigṛhya pāṇinā tasmāccikṣepa ca sa loṣṭavat

तत्तमोऽहमतिक्रम्य ह्यापं चैव विहायसम् ।
हुङ्कारघोपं तत्राहमशनीपातसन्निभान् ।
कर्णमूले ह्यशृण्वन्तस्ततो भूतैः समास्थितः

tattamo'hamatikramya hyāpaṃ caiva vihāyasam |
huṅkāraghopaṃ tatrāhamaśanīpātasannibhān |
karṇamūle hyaśṛṇvantastato bhūtaiḥ samāsthitaḥ

ततोऽहं देवदेवेश त्राहि मां पुष्करेक्षण ।
इत्यब्रवमहं तत्र ततो विष्णुरुवाच माम्

tato'haṃ devadeveśa trāhi māṃ puṣkarekṣaṇa |
ityabravamahaṃ tatra tato viṣṇuruvāca mām

सुषिरस्य मुखे कश्चिन्मां चिक्षेप भयङ्करः ।
अतीतोऽहं क्षणादग्निमपश्यं वायुमण्डलम्

suṣirasya mukhe kaścinmāṃ cikṣepa bhayaṅkaraḥ |
atīto'haṃ kṣaṇādagnimapaśyaṃ vāyumaṇḍalam

आकाशमिव संप्रेक्ष्य क्षेप्तुकाममुपागतः ।
तत्राहं दुःखितो भूतः क्रोशमानो ह्यवस्थितः

ākāśamiva saṃprekṣya kṣeptukāmamupāgataḥ |
tatrāhaṃ duḥkhito bhūtaḥ krośamāno hyavasthitaḥ

क्षणान्तरेण घोरेण क्रुद्धो हि परमात्मना ।
स्वपक्षराजिना दृष्ट्वा मां चिक्षेप भयङ्करः

kṣaṇāntareṇa ghoreṇa kruddho hi paramātmanā |
svapakṣarājinā dṛṣṭvā māṃ cikṣepa bhayaṅkaraḥ

-----गरुडकुलं सहस्रादित्यसन्निभम् ।
मां दृष्ट्वाऽप्यथ संस्थेऽथ ह्यल्पकालोऽतिदुर्बलः

-----garuḍakulaṃ sahasrādityasannibham |
māṃ dṛṣṭvā'pyatha saṃsthe'tha hyalpakālo'tidurbalaḥ

अहो विहङ्गमः प्राप्त इति विस्मयमानसाः ।
मां दृष्ट्वोचुरहं तत्र पश्यामि गरुडध्वजम्

aho vihaṅgamaḥ prāpta iti vismayamānasāḥ |
māṃ dṛṣṭvocurahaṃ tatra paśyāmi garuḍadhvajam

सहस्रयोजनायामं सहस्रादित्यवर्चसम् ।
सहस्रगरुडारूढं गरुडास्ते महाबलाः

sahasrayojanāyāmaṃ sahasrādityavarcasam |
sahasragaruḍārūḍhaṃ garuḍāste mahābalāḥ

अत्याश्चर्यमिमं देव वपुषाऽस्मत्कुलोद्भवः ।
स्वल्पप्राणः स्वल्पकायः कोसौ पक्षी इहागतः

atyāścaryamimaṃ deva vapuṣā'smatkulodbhavaḥ |
svalpaprāṇaḥ svalpakāyaḥ kosau pakṣī ihāgataḥ

तच्छ्रुत्वाऽहं नष्टगर्वो भीतो लज्जासमन्वितः ।
स्वयं बुद्ध्श्च संविग्नस्ततो ह्यशृणवं पुनः

tacchrutvā'haṃ naṣṭagarvo bhīto lajjāsamanvitaḥ |
svayaṃ buddhśca saṃvignastato hyaśṛṇavaṃ punaḥ

आगच्छ गरुडेत्येव ततोऽहं यानमास्थितः ।
परार्ध्यं च ततो गत्वा योजनानां शतं पुनः ।
तत्रापश्यमहं यो वै ब्रह्माणं परमेष्ठिनम्

āgaccha garuḍetyeva tato'haṃ yānamāsthitaḥ |
parārdhyaṃ ca tato gatvā yojanānāṃ śataṃ punaḥ |
tatrāpaśyamahaṃ yo vai brahmāṇaṃ parameṣṭhinam

तत्रापि चापरं तत्र शतकोटिपितामहान् ।
पुनरेहीत्युवाचोच्चैर्भगवान्मधुसूदनः

tatrāpi cāparaṃ tatra śatakoṭipitāmahān |
punarehītyuvācoccairbhagavānmadhusūdanaḥ

महाकुलं ततोऽपश्यं प्रमाणानि तमव्ययम् ।
कपित्थफलसंकाशमन्धकारैः समाश्रितम्

mahākulaṃ tato'paśyaṃ pramāṇāni tamavyayam |
kapitthaphalasaṃkāśamandhakāraiḥ samāśritam

तत्र स्थितो हरिः श्रीमानण्डमेकं बिभेद ह ।
महद्भूतं हि मां गृह्य दत्त्वा वै प्राक्षिपत्पुनः

tatra sthito hariḥ śrīmānaṇḍamekaṃ bibheda ha |
mahadbhūtaṃ hi māṃ gṛhya dattvā vai prākṣipatpunaḥ

तन्सध्ये सागरान्सप्त ब्रह्माणं च तथा सुरान् ।
पश्याम्यहं यथायोगं मातरं स्वकुलं तथा

tansadhye sāgarānsapta brahmāṇaṃ ca tathā surān |
paśyāmyahaṃ yathāyogaṃ mātaraṃ svakulaṃ tathā

एवं मयाऽनुभूतं हि तत्वान्वेषणकाङ्क्षिणा ।
शिबिकासदृशं मां वै पश्यध्वं मुनिसत्तमाः

evaṃ mayā'nubhūtaṃ hi tatvānveṣaṇakāṅkṣiṇā |
śibikāsadṛśaṃ māṃ vai paśyadhvaṃ munisattamāḥ

इत्येवमब्रवं विप्रान्भीष्म यन्मे पुराऽभवत् ।
तत्ते सर्वं यथान्यायमुक्तवानस्मि सत्तम

ityevamabravaṃ viprānbhīṣma yanme purā'bhavat |
tatte sarvaṃ yathānyāyamuktavānasmi sattama

योगिनस्तं प्रपश्यन्ति ज्ञानं दृष्ट्वा परं हरिम् ।
नान्यथा शक्यरूपोसौ ज्ञानगम्यः परः पुमान्

yoginastaṃ prapaśyanti jñānaṃ dṛṣṭvā paraṃ harim |
nānyathā śakyarūposau jñānagamyaḥ paraḥ pumān

अनन्यया च भक्त्या च प्राप्तुं शक्यो महाहरिः

ananyayā ca bhaktyā ca prāptuṃ śakyo mahāhariḥ

इत्येवमुक्त्वा भगवान्सुपर्णः पक्षिराट् प्रभुः ।
आमन्त्र्य जननीं मे वै तत्रैवान्तरधीयत

ityevamuktvā bhagavānsuparṇaḥ pakṣirāṭ prabhuḥ |
āmantrya jananīṃ me vai tatraivāntaradhīyata

तस्माद्राजेन्द्र सर्वात्मा वासुदेवः प्रधानकृत् ।
ज्ञानेन भक्त्या सुलभो नान्यथेति मतिर्मम

tasmādrājendra sarvātmā vāsudevaḥ pradhānakṛt |
jñānena bhaktyā sulabho nānyatheti matirmama