ततो दुर्योधनो दृष्ट्वा भीमसेनं तथाऽऽगतम् ।
प्रत्युद्ययावदीनात्मा वेगेन महता नदन्
tato duryodhano dṛṣṭvā bhīmasenaṃ tathā''gatam |
pratyudyayāvadīnātmā vegena mahatā nadan
इति श्रीमन्महाभारते शल्यपर्वणि गदायुद्धपर्वणि अष्टपञ्चाशत्तमोऽध्यायः ॥
72 श्लोक · 58 में से 67
दुर्योधन गरजता हुआ भीम पर झपटता है और दोनों सींगवाले साँडों की तरह भिड़ते हैं; हर प्रहार पर वज्र जैसा शब्द होता है। वे साँस लेकर फिर भिड़ते हैं, गदायुद्ध की हर चाल से घूमते और छल करते हैं, और देवता तथा गन्धर्व हर्ष से देखते हैं। यमदण्ड जैसी भीम की गदा घुमाने पर धुआँ और लपटें छोड़ती है। दुर्योधन भीम पर प्रहार करता है, पर वे काँपते तक नहीं। भीम उसकी पसली पर मारते हैं, वह घुटनों पर गिरता है, फिर महान शाल वृक्ष की तरह धराशायी होता है, और पाण्डव जयघोष करते हैं। वह उठकर भीम को गिरा देता है और उनका कवच तोड़ देता है, आकाश से पुष्पवर्षा होती है। दूसरे योद्धा दौड़ते हैं, पर भीम उन्हें लौटा देते हैं।
सञ्जय उवाच
ततो दुर्योधनो दृष्ट्वा भीमसेनं तथाऽऽगतम् ।
प्रत्युद्ययावदीनात्मा वेगेन महता नदन्
tato duryodhano dṛṣṭvā bhīmasenaṃ tathā''gatam |
pratyudyayāvadīnātmā vegena mahatā nadan
समापेततुरन्योन्यं शृङ्गिणौ वृषभाविव ।
महानिर्घातघोषश्च प्रहाराणामजायत
samāpetaturanyonyaṃ śṛṅgiṇau vṛṣabhāviva |
mahānirghātaghoṣaśca prahārāṇāmajāyata
अभवच्च तयोर्युद्वं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
जिघृक्षतोर्यथाऽन्योन्यमिन्द्रप्रह्लादयोरिव
abhavacca tayoryudvaṃ tumulaṃ romaharṣaṇam |
jighṛkṣatoryathā'nyonyamindraprahlādayoriva
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गौ गदाहस्तौ मनस्विनौ ।
ददृशाते महात्मानौ पुष्पिताविव किंशुकौ
rudhirokṣitasarvāṅgau gadāhastau manasvinau |
dadṛśāte mahātmānau puṣpitāviva kiṃśukau
तथा तस्मिन्महायुद्धे वर्तमाने सुदारुणे ।
खद्योतसङ्खैरिव खं दर्शनीयं व्यरोचत
tathā tasminmahāyuddhe vartamāne sudāruṇe |
khadyotasaṅkhairiva khaṃ darśanīyaṃ vyarocata
तथा तस्मिन्वर्तमाने सङ्कुले तुमुले भृशम् ।
उभावपि परिश्रान्तौ युध्यमानावरिन्दमौ
tathā tasminvartamāne saṅkule tumule bhṛśam |
ubhāvapi pariśrāntau yudhyamānāvarindamau
तौ मुहूर्तं समाश्वस्य पुनरेव परन्तपौ ।
सम्प्रहारयतां चित्रे सम्प्रगृह्य गदे शुभे
tau muhūrtaṃ samāśvasya punareva parantapau |
samprahārayatāṃ citre sampragṛhya gade śubhe
तौ तु दृष्ट्वा महावीर्यौ समाश्वस्तौ नरर्षभौ ।
बलिनौ वारणौ यद्वद्वासितार्थे मदोत्कटौ
tau tu dṛṣṭvā mahāvīryau samāśvastau nararṣabhau |
balinau vāraṇau yadvadvāsitārthe madotkaṭau
समानवीर्यौ सम्प्रेक्ष्य प्रगृहीतगदावुभौ ।
प्रहर्षं परमं जग्मुर्देवगन्धर्वदानवाः
samānavīryau samprekṣya pragṛhītagadāvubhau |
praharṣaṃ paramaṃ jagmurdevagandharvadānavāḥ
प्रगृहीतगदौ दृष्ट्वा दुर्योधनवृकोदरौ ।
संशयः सर्वभूतानां विजये समपद्यत
pragṛhītagadau dṛṣṭvā duryodhanavṛkodarau |
saṃśayaḥ sarvabhūtānāṃ vijaye samapadyata
समागम्य ततो भूयो भ्रातरौ बलिनां वरौ ।
अन्योन्यस्यान्तरप्रेप्सू प्रचक्रातेऽन्तरं प्रति
samāgamya tato bhūyo bhrātarau balināṃ varau |
anyonyasyāntaraprepsū pracakrāte'ntaraṃ prati
यमदण्डोपमां गुर्वीमिन्द्राशनिमिवोद्यताम् ।
ददृशुः प्रेक्षका राजन्रौद्रीं विशसनीं गदाम्
yamadaṇḍopamāṃ gurvīmindrāśanimivodyatām |
dadṛśuḥ prekṣakā rājanraudrīṃ viśasanīṃ gadām
आविद्ध्यतो गतां तस्य भीमसेनस्य संयुगे ।
शब्दः सुतुमुलो घोरो मुहूर्तं समपद्यत
āviddhyato gatāṃ tasya bhīmasenasya saṃyuge |
śabdaḥ sutumulo ghoro muhūrtaṃ samapadyata
आविद्ध्यन्तमरिं प्रेक्ष्य धार्तराष्ट्रोऽथ पाण्डवम् ।
गदामतुलवेगां तां विस्मितः सम्बभूव ह
āviddhyantamariṃ prekṣya dhārtarāṣṭro'tha pāṇḍavam |
gadāmatulavegāṃ tāṃ vismitaḥ sambabhūva ha
चरंश्च विविधान्मार्गान्मण्डलानि च भारत ।
अशोभत तदा वीरो भूय एव वृकोदरः
caraṃśca vividhānmārgānmaṇḍalāni ca bhārata |
aśobhata tadā vīro bhūya eva vṛkodaraḥ
तौ परस्परमासाद्य यत्तावन्योन्यसूदने ।
मार्जाराविव भक्षार्थे ततक्षाते मुहुर्मुहुः
tau parasparamāsādya yattāvanyonyasūdane |
mārjārāviva bhakṣārthe tatakṣāte muhurmuhuḥ
अचरद्भीमसेनस्तु मार्गान्बहुविधांस्तथा ।
मण्डलानि विचित्राणि गतप्रत्यागतानि च
acaradbhīmasenastu mārgānbahuvidhāṃstathā |
maṇḍalāni vicitrāṇi gatapratyāgatāni ca
गोमूत्रिकाणि चित्राणि स्थानानि विविधानि च ।
परिमोक्षं प्रहाराणां वर्जनं परिधावनम्
gomūtrikāṇi citrāṇi sthānāni vividhāni ca |
parimokṣaṃ prahārāṇāṃ varjanaṃ paridhāvanam
अभिद्रवणमाक्षेपमवस्थानं सविग्रहम् ।
मत्स्योद्वृत्तं सोरुवृत्तमवप्लुतमुपप्लुतम्
abhidravaṇamākṣepamavasthānaṃ savigraham |
matsyodvṛttaṃ soruvṛttamavaplutamupaplutam
उपन्यस्तमपन्यस्तं गदायुद्धविशारदौ ।
एवं तौ विचरन्तौ तु न्यघ्नतां वै परस्परम्
upanyastamapanyastaṃ gadāyuddhaviśāradau |
evaṃ tau vicarantau tu nyaghnatāṃ vai parasparam
वञ्चयानौ पुनश्चैव चेरतुः कुरुसत्तमौ ।
विक्रीडन्तौ सुबलिनौ मण्डलानि विचेरतुः
vañcayānau punaścaiva ceratuḥ kurusattamau |
vikrīḍantau subalinau maṇḍalāni viceratuḥ
[तौ दर्शयन्तौ समरे युद्धक्रीडां समन्ततः ।
गदाभ्यां सहसाऽन्योन्यमाजघ्नतुररिन्दमौ
[tau darśayantau samare yuddhakrīḍāṃ samantataḥ |
gadābhyāṃ sahasā'nyonyamājaghnaturarindamau
परस्परं समासाद्य दंष्ट्राभ्यां द्विरदौ यथा ।
अशोभेतां महाराज शोणितेन परिप्लुतौ
parasparaṃ samāsādya daṃṣṭrābhyāṃ dviradau yathā |
aśobhetāṃ mahārāja śoṇitena pariplutau
एवं तदभवद्युद्धं घोररूपं परन्तप ।
परिवृत्तेऽहनि क्रूरं वृत्रवासवयोरिव ॥]
evaṃ tadabhavadyuddhaṃ ghorarūpaṃ parantapa |
parivṛtte'hani krūraṃ vṛtravāsavayoriva ||]
गदाहस्तौ ततस्तौ तु मण्डलावस्थितौ बली ।
दक्षिणं मण्डलं राजन्धार्तराष्ट्रोऽभ्यवर्तत ।
सव्यं तु मण्डलं तत्र भीमसेनोऽभ्यवर्तत
gadāhastau tatastau tu maṇḍalāvasthitau balī |
dakṣiṇaṃ maṇḍalaṃ rājandhārtarāṣṭro'bhyavartata |
savyaṃ tu maṇḍalaṃ tatra bhīmaseno'bhyavartata
तथा तु चरतस्तस्य भीमस्य रणमूर्धनि ।
दुर्योधनो महाराज पार्श्वदेशेऽभ्यताडयत्
tathā tu caratastasya bhīmasya raṇamūrdhani |
duryodhano mahārāja pārśvadeśe'bhyatāḍayat
आहतस्तु ततो भीमः पुत्रेण तव भारत ।
आविध्यत गदां गुवीं प्रहारं तमचिन्तयन्
āhatastu tato bhīmaḥ putreṇa tava bhārata |
āvidhyata gadāṃ guvīṃ prahāraṃ tamacintayan
इन्द्राशनिसमां घोरां यमदण्डमिवोद्यताम् ।
ददृशुस्ते महाराज भीमसेनस्य तां गदाम्
indrāśanisamāṃ ghorāṃ yamadaṇḍamivodyatām |
dadṛśuste mahārāja bhīmasenasya tāṃ gadām
आविध्यन्तं गदां दृष्ट्वा भीमसेनं तवात्मजः ।
समुद्यम्य गदां घोरां प्रत्यविध्यत्परन्तपः
āvidhyantaṃ gadāṃ dṛṣṭvā bhīmasenaṃ tavātmajaḥ |
samudyamya gadāṃ ghorāṃ pratyavidhyatparantapaḥ
गदामारुतवेगेन तव पुत्रस्य भारत ।
शब्द आसीत्सुतुमुलस्तेजश्च समजायत
gadāmārutavegena tava putrasya bhārata |
śabda āsītsutumulastejaśca samajāyata
स चरन्विविधान्मार्गान्मण्डलानि च भागशः ।
समशोभत तेजस्वी भूयो भीमात्सुयोधनः
sa caranvividhānmārgānmaṇḍalāni ca bhāgaśaḥ |
samaśobhata tejasvī bhūyo bhīmātsuyodhanaḥ
आविद्धा सर्ववेगेन भीमेन महती गदा ।
सधूमं सार्चिषं चाग्निं मुमोचोग्रमहास्वना
āviddhā sarvavegena bhīmena mahatī gadā |
sadhūmaṃ sārciṣaṃ cāgniṃ mumocogramahāsvanā
आधूतां भीमसेनेन गदां दृष्ट्वा सुयोधनः ।
अद्रिसारमयीं गुर्वीमाविध्यन्बह्वशोभत
ādhūtāṃ bhīmasenena gadāṃ dṛṣṭvā suyodhanaḥ |
adrisāramayīṃ gurvīmāvidhyanbahvaśobhata
गदामारुतवेगं हि दृष्ट्वा तस्य महात्मनः ।
भयं विवेश पाण्डूंस्तु सर्वानेव ससात्यकीन्
gadāmārutavegaṃ hi dṛṣṭvā tasya mahātmanaḥ |
bhayaṃ viveśa pāṇḍūṃstu sarvāneva sasātyakīn
तौ दर्शयन्तौ समरे युद्धक्रीडां समन्ततः ।
गदाभ्यां सहसाऽन्योन्यमाजघ्नतुररिन्दमौ
tau darśayantau samare yuddhakrīḍāṃ samantataḥ |
gadābhyāṃ sahasā'nyonyamājaghnaturarindamau
तौ परस्परमासाद्य दंष्ट्राभ्यां द्विरदौ यथा ।
अशोभेतां महाराज शोणितेन परिप्लुतौ
tau parasparamāsādya daṃṣṭrābhyāṃ dviradau yathā |
aśobhetāṃ mahārāja śoṇitena pariplutau
एवं तदभवद्युद्धं घोररूपमसंवृतम् ।
परिवृत्तेऽहनि क्रूरं वृत्रवासवयोरिव
evaṃ tadabhavadyuddhaṃ ghorarūpamasaṃvṛtam |
parivṛtte'hani krūraṃ vṛtravāsavayoriva
दृष्ट्वा व्यवस्थितं भीमं तव पुत्रो महाबलः ।
चरंश्चित्रतरान्मा र्गान्कौन्तेयमभिदुद्रुवे
dṛṣṭvā vyavasthitaṃ bhīmaṃ tava putro mahābalaḥ |
caraṃścitratarānmā rgānkaunteyamabhidudruve
तस्य भीमो महावेगां जाम्बूनदपरिष्कृताम् ।
अतिक्रुद्धस्य क्रुद्धस्तु ताडयामास तां गदाम्
tasya bhīmo mahāvegāṃ jāmbūnadapariṣkṛtām |
atikruddhasya kruddhastu tāḍayāmāsa tāṃ gadām
सविस्फुलिङ्गो निर्हादस्तयोस्तत्राभिघातजः ।
प्रादुरासीन्महाराज घृष्टयोर्वज्रयोरिव
savisphuliṅgo nirhādastayostatrābhighātajaḥ |
prādurāsīnmahārāja ghṛṣṭayorvajrayoriva
वेगवत्या तया तत्र भीमसेनप्रमुक्तया ।
निपतन्त्या महाराज पृथिवी समकम्पत
vegavatyā tayā tatra bhīmasenapramuktayā |
nipatantyā mahārāja pṛthivī samakampata
तां नामृष्यत कौरव्यो गदां प्रतिहतां रणे ।
मत्तो द्विप इव क्रुद्धः प्रतिकुञ्जरदर्शनात्
tāṃ nāmṛṣyata kauravyo gadāṃ pratihatāṃ raṇe |
matto dvipa iva kruddhaḥ pratikuñjaradarśanāt
स सव्यं मण्डलं राजा उद्धाम्य कृतनिश्चयः ।
आजघ्ने मूर्ध्नि कौन्तेयं गदया भीमवेगया
sa savyaṃ maṇḍalaṃ rājā uddhāmya kṛtaniścayaḥ |
ājaghne mūrdhni kaunteyaṃ gadayā bhīmavegayā
तया त्वभिहतो भीमः पुत्रेण तव पाण्डवः ।
नाकम्पत महाराज तदद्भुतमिवाभवत्
tayā tvabhihato bhīmaḥ putreṇa tava pāṇḍavaḥ |
nākampata mahārāja tadadbhutamivābhavat
आश्चर्यं चापि तद्राजन्सर्वसैन्यान्यपूजयन् ।
यद्गदाभिहतो भीमो नाकम्पत पदात्पदम्
āścaryaṃ cāpi tadrājansarvasainyānyapūjayan |
yadgadābhihato bhīmo nākampata padātpadam
ततो गुरुतरां दीप्तां गदां हेमपरिष्कृताम् ।
दुर्योधनाय व्यसृजद्भीमो भीमपराक्रमः
tato gurutarāṃ dīptāṃ gadāṃ hemapariṣkṛtām |
duryodhanāya vyasṛjadbhīmo bhīmaparākramaḥ
तं प्रहारमसम्भ्रान्तो लाघवेन महाबलः ।
मोघं दुर्योधनश्चक्रे तत्राभूद्विस्मयो महान्
taṃ prahāramasambhrānto lāghavena mahābalaḥ |
moghaṃ duryodhanaścakre tatrābhūdvismayo mahān
सा तु मोघा गदा राजन्पतन्ती भीमचोदिता ।
चालयामास पृथिवीं महानिर्घातनिःस्वनाः
sā tu moghā gadā rājanpatantī bhīmacoditā |
cālayāmāsa pṛthivīṃ mahānirghātaniḥsvanāḥ
आस्थाय कौशिकान्मार्गानुत्पतन्स पुनः पुनः ।
गदानिपातं प्रज्ञाय भीमसेनं च वञ्चितम्
āsthāya kauśikānmārgānutpatansa punaḥ punaḥ |
gadānipātaṃ prajñāya bhīmasenaṃ ca vañcitam
वञ्चयित्वा तदा भीमं गदया कुरुसत्तमः ।
ताडयामास सङ्क्रुद्धो वक्षोदेशे महाबलः
vañcayitvā tadā bhīmaṃ gadayā kurusattamaḥ |
tāḍayāmāsa saṅkruddho vakṣodeśe mahābalaḥ
गदया निहतो भीमो मुह्यमानो महारणे ।
नाभ्यमन्यत कर्तव्यं पुत्रेणाभ्याहतस्तव
gadayā nihato bhīmo muhyamāno mahāraṇe |
nābhyamanyata kartavyaṃ putreṇābhyāhatastava
तस्मिंस्तथा वर्तमाने राजन्सोमकपाण्डवाः ।
भृशोपहतसङ्कल्पा नहृष्टमनसोऽभवन्
tasmiṃstathā vartamāne rājansomakapāṇḍavāḥ |
bhṛśopahatasaṅkalpā nahṛṣṭamanaso'bhavan
स तु तेन प्रहारेण मातङ्ग इव रोषितः ।
हस्तिवद्वस्तिसंकाशमभिदुद्राव ते सुतम्
sa tu tena prahāreṇa mātaṅga iva roṣitaḥ |
hastivadvastisaṃkāśamabhidudrāva te sutam
ततस्तु तरसा भीमो गदया तनयं तव ।
अभिदुद्राव वेगेन सिंहो वनगजं यथा
tatastu tarasā bhīmo gadayā tanayaṃ tava |
abhidudrāva vegena siṃho vanagajaṃ yathā
उपसृत्य तु राजानं गदामोक्षविशारदः ।
आविध्यत गदां राजन्समुद्दिश्य सुतं तव
upasṛtya tu rājānaṃ gadāmokṣaviśāradaḥ |
āvidhyata gadāṃ rājansamuddiśya sutaṃ tava
अताडयद्भीमसेनः पार्श्वे दुर्योधनं तदा ।
स विह्वलः प्रहारेण जानुभ्यामगमन्महीम्
atāḍayadbhīmasenaḥ pārśve duryodhanaṃ tadā |
sa vihvalaḥ prahāreṇa jānubhyāmagamanmahīm
तस्मिन्कुरुकुलश्रेष्ठे जानुभ्यामवनीं गते ।
उदतिष्ठत्ततो नादः सृञ्जयानां जगत्पते
tasminkurukulaśreṣṭhe jānubhyāmavanīṃ gate |
udatiṣṭhattato nādaḥ sṛñjayānāṃ jagatpate
तेषां तु निनदं श्रुत्वा शृञ्जयानां नरर्षभः ।
अमर्षाद्भरतश्रेष्ठ पुत्रस्ते समकुप्यत
teṣāṃ tu ninadaṃ śrutvā śṛñjayānāṃ nararṣabhaḥ |
amarṣādbharataśreṣṭha putraste samakupyata
उत्थाय तु महाबाहुर्महानाग इव श्वसन् ।
दिधक्षन्निव नेत्राभ्यां भीमसेनमवैक्षत
utthāya tu mahābāhurmahānāga iva śvasan |
didhakṣanniva netrābhyāṃ bhīmasenamavaikṣata
ततः स भरतश्रेष्ठो गदापाणिरभिद्रवन् ।
प्रमथिष्यन्निव शिरो भीमसेनस्य संयुगे
tataḥ sa bharataśreṣṭho gadāpāṇirabhidravan |
pramathiṣyanniva śiro bhīmasenasya saṃyuge
स महात्मा महात्मानं भीमं भीमपराक्रमः ।
अताडयच्छङ्खदेशे न चचालाचलोपमः
sa mahātmā mahātmānaṃ bhīmaṃ bhīmaparākramaḥ |
atāḍayacchaṅkhadeśe na cacālācalopamaḥ
स भूयः शुशुभे पार्थस्ताडितो गदया रणे ।
उद्भिन्नरुधिरो राजन्प्रभिन्न इव कुञ्चरः
sa bhūyaḥ śuśubhe pārthastāḍito gadayā raṇe |
udbhinnarudhiro rājanprabhinna iva kuñcaraḥ
ततो गदां वीरहणीमयोमयीं
प्रगृह्य वज्राशनितुल्यनिःस्वनाम् ।
अताडयच्छत्रुममित्रकर्शनो
बलेन विक्रम्य धनञ्जयाग्रजः
tato gadāṃ vīrahaṇīmayomayīṃ
pragṛhya vajrāśanitulyaniḥsvanām |
atāḍayacchatrumamitrakarśano
balena vikramya dhanañjayāgrajaḥ
स भीमसेनाभिहतस्तवात्मजः
पपात सङ्कम्पितदेहबन्धनः ।
सुपुष्पितो मारुतवेगताडितो
वने महासाल इवावघूर्णितः
sa bhīmasenābhihatastavātmajaḥ
papāta saṅkampitadehabandhanaḥ |
supuṣpito mārutavegatāḍito
vane mahāsāla ivāvaghūrṇitaḥ
ततः प्रणेदुर्जहृषुश्च पाण्डवाः
समीक्ष्य पुत्रं पतितं क्षितौ तव ।
ततः सुतस्ते प्रतिलभ्य चेतनां
समुत्पपात द्विरदो यथा हदात्
tataḥ praṇedurjahṛṣuśca pāṇḍavāḥ
samīkṣya putraṃ patitaṃ kṣitau tava |
tataḥ sutaste pratilabhya cetanāṃ
samutpapāta dvirado yathā hadāt
स पार्थिवो नित्यममर्षितस्तदा
महारथः शिक्षितवत्परिभ्रमन् ।
अताडयत्पाण्डवमग्रतः स्थितं
स विह्वलाङ्गो जगतीमुपास्पृशत्
sa pārthivo nityamamarṣitastadā
mahārathaḥ śikṣitavatparibhraman |
atāḍayatpāṇḍavamagrataḥ sthitaṃ
sa vihvalāṅgo jagatīmupāspṛśat
स सिंहनादं विननाद कौरवो
निपात्य भूमौ युधि भीममोजसा ।
बिभेद चैवाशनितुल्यमोजसा
गदानिपातेन शरीररक्षणम्
sa siṃhanādaṃ vinanāda kauravo
nipātya bhūmau yudhi bhīmamojasā |
bibheda caivāśanitulyamojasā
gadānipātena śarīrarakṣaṇam
ततोऽन्तरिक्षे निनदो महानभू--
द्दिवौकसामप्सरसां च नेदुषाम् ।
पपात चोच्चैरमरप्रवेरितं
विचित्रपुष्पोत्करवर्षमुत्तमम्
tato'ntarikṣe ninado mahānabhū--
ddivaukasāmapsarasāṃ ca neduṣām |
papāta coccairamarapraveritaṃ
vicitrapuṣpotkaravarṣamuttamam
ततः परानाविशदुत्तमं भयं
समीक्ष्य भूमौ पतितं नरोत्तमम् ।
अहीयमानं च बलेन कौरवं
निशाम्य भेदं सुदृढस्य वर्मणः
tataḥ parānāviśaduttamaṃ bhayaṃ
samīkṣya bhūmau patitaṃ narottamam |
ahīyamānaṃ ca balena kauravaṃ
niśāmya bhedaṃ sudṛḍhasya varmaṇaḥ
ततो मुहूर्तादुपलभ्य चेतनां
प्रमृज्य वक्त्रं रुधिराक्तमात्मनः ।
धृतिं समालम्ब्य विवृत्य लोचने
बलेन संस्तभ्य वृकोदरः स्थितः
tato muhūrtādupalabhya cetanāṃ
pramṛjya vaktraṃ rudhirāktamātmanaḥ |
dhṛtiṃ samālambya vivṛtya locane
balena saṃstabhya vṛkodaraḥ sthitaḥ
ततो यमौ यमसदृशौ पराक्रमे
सपार्षतः शिनितनयश्च वीर्यवान् ।
समाह्वयन्नहमहमित्यभित्वरं--
स्तवात्मजं समभिययुर्वधैषिणः
tato yamau yamasadṛśau parākrame
sapārṣataḥ śinitanayaśca vīryavān |
samāhvayannahamahamityabhitvaraṃ--
stavātmajaṃ samabhiyayurvadhaiṣiṇaḥ
निवर्त्य तान्पुनरपि पाण्डवो बली
तवात्मजं स्वयमभिगम्य कालवत् ।
चचार चाप्यपगतखेदवेपथुः
सुरेश्वरो नमुचिमिवोत्तमं रणे
nivartya tānpunarapi pāṇḍavo balī
tavātmajaṃ svayamabhigamya kālavat |
cacāra cāpyapagatakhedavepathuḥ
sureśvaro namucimivottamaṃ raṇe
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)