ततः सेना तव विभो मद्रराजपुरस्कृता ।
पुनरभ्यद्रवत्पार्थान्वेगेन महता रणे
tataḥ senā tava vibho madrarājapuraskṛtā |
punarabhyadravatpārthānvegena mahatā raṇe
इति श्रीमन्महाभारते शल्यपर्वणि शल्यवधपर्वणि अष्टादशदिवसयुद्धे पञ्चदशोऽध्यायः ॥
75 श्लोक · 15 में से 67
शल्य पाण्डव सेना को पीछे धकेलते हैं और चन्द्रमा के पास शनि की भाँति युधिष्ठिर के निकट दिखते हैं। क्षुब्ध युधिष्ठिर भाइयों और श्रीकृष्ण को बुलाते हैं। भीष्म, द्रोण और कर्ण के विरुद्ध सबने अपना भाग पूरा किया, अब शल्य उनका भाग है, और वे क्षात्रधर्म से मामा से लड़ेंगे, जीतेंगे या मरेंगे। नकुल सहदेव चक्ररक्षक हों, सात्यकि और धृष्टद्युम्न दोनों ओर, अर्जुन पीछे और भीम आगे। उधर दुर्योधन भीम का सिंहध्वज काटता है, भीम की रथशक्ति उसे मूर्च्छित करती है और भीम उसके सारथि का सिर काटते हैं। खिले किंशुक जैसे लहूलुहान युधिष्ठिर और शल्य प्राणों का जुआ खेलते हैं। युधिष्ठिर शल्य के घोड़े मारकर ध्वज काटते हैं, अश्वत्थामा शल्य को हटा ले जाते हैं, और वे नए रथ पर लौटते हैं।
सञ्जय उवाच
ततः सेना तव विभो मद्रराजपुरस्कृता ।
पुनरभ्यद्रवत्पार्थान्वेगेन महता रणे
tataḥ senā tava vibho madrarājapuraskṛtā |
punarabhyadravatpārthānvegena mahatā raṇe
पीडितास्तावकाः सर्वे प्रधावन्तो रणोत्कटाः ।
क्षणेन चैव पार्थांस्ते बहुत्वात्समलोडयन्
pīḍitāstāvakāḥ sarve pradhāvanto raṇotkaṭāḥ |
kṣaṇena caiva pārthāṃste bahutvātsamaloḍayan
ते वध्यमानाः समरे पाण्डवा नावतस्थिरे ।
क्षणेनैव महाराज पश्यतोः कृष्णपार्थयोः
te vadhyamānāḥ samare pāṇḍavā nāvatasthire |
kṣaṇenaiva mahārāja paśyatoḥ kṛṣṇapārthayoḥ
ततो धनञ्जयः क्रुद्धः कृपं सह पदानुगैः ।
अवाकिरच्छरौघेण कृतवर्माणमेव च
tato dhanañjayaḥ kruddhaḥ kṛpaṃ saha padānugaiḥ |
avākiraccharaugheṇa kṛtavarmāṇameva ca
शकुनिं सहदेवस्तु सहसैन्यमवाकिरत् ।
नकुलः पार्श्वतः स्थित्वा मद्रराजमयोधयत्
śakuniṃ sahadevastu sahasainyamavākirat |
nakulaḥ pārśvataḥ sthitvā madrarājamayodhayat
द्रौपदेया नरेन्द्राश्च भूयिष्ठान्समवारयन् ।
द्रोणपुत्रं च पाञ्चाल्यः शिखण्डी समवारयत्
draupadeyā narendrāśca bhūyiṣṭhānsamavārayan |
droṇaputraṃ ca pāñcālyaḥ śikhaṇḍī samavārayat
भीमसेनस्तु राजानं गदापाणिरवारयत् ।
शल्यं तु सह सैन्येन कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः
bhīmasenastu rājānaṃ gadāpāṇiravārayat |
śalyaṃ tu saha sainyena kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ
ततः समभवद्युद्धं संसक्तं तत्रतत्र ह ।
तावकानां परेषां च सङ्ग्रामेष्वनिवर्तिनाम्
tataḥ samabhavadyuddhaṃ saṃsaktaṃ tatratatra ha |
tāvakānāṃ pareṣāṃ ca saṅgrāmeṣvanivartinām
तत्र पश्यामहे कर्म शल्यस्यातिमहद्रणे ।
यदेकः सर्वसैन्यानि पाण्डवानामयोधयत्
tatra paśyāmahe karma śalyasyātimahadraṇe |
yadekaḥ sarvasainyāni pāṇḍavānāmayodhayat
व्यदृश्यत तदा शल्यो युधिष्ठिरसमीपतः ।
क्रूरश्चन्द्रमसोऽभ्याशे शनैश्चर इव ग्रहः
vyadṛśyata tadā śalyo yudhiṣṭhirasamīpataḥ |
krūraścandramaso'bhyāśe śanaiścara iva grahaḥ
पीडयित्वा तु राजानं शरैराशीविषोपमैः ।
अभ्यधावत्पुनर्भीमं शरवर्षैरवाकिरत्
pīḍayitvā tu rājānaṃ śarairāśīviṣopamaiḥ |
abhyadhāvatpunarbhīmaṃ śaravarṣairavākirat
तस्य तल्लाघवं दृष्ट्वा तथैव च कृतास्त्रताम् ।
अपूजयन्ननीकानि परेषां तावकानि च
tasya tallāghavaṃ dṛṣṭvā tathaiva ca kṛtāstratām |
apūjayannanīkāni pareṣāṃ tāvakāni ca
पीड्यमानास्तु शल्येन पाण्डवा भृशाविक्षताः ।
प्राद्रवन्त रणं हित्वा क्रोशमाने युधिष्ठिरे
pīḍyamānāstu śalyena pāṇḍavā bhṛśāvikṣatāḥ |
prādravanta raṇaṃ hitvā krośamāne yudhiṣṭhire
वध्यमानेष्वनीकेषु मद्रराजेन पाण्डवः ।
अमर्षवशमापन्नो धर्मराजो युधिष्ठिरः
vadhyamāneṣvanīkeṣu madrarājena pāṇḍavaḥ |
amarṣavaśamāpanno dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ
ततः पौरुषमास्थाय मद्रराजमताडयत् ।
जयो वाऽस्तु वधो वेति कृतबुद्धिर्महारथः
tataḥ pauruṣamāsthāya madrarājamatāḍayat |
jayo vā'stu vadho veti kṛtabuddhirmahārathaḥ
समाहूयाब्रवीत्सर्वान्भ्रातॄन्कृष्णं च पाण्डवः
samāhūyābravītsarvānbhrātṝnkṛṣṇaṃ ca pāṇḍavaḥ
भीष्मो द्रोणश्च कर्णश्च ये चान्ये पृथिवीक्षितः ।
कौरवार्थे पराक्रान्ताः सङ्ग्रामे निधनं गताः ।
यथाभागं यथोत्साहं भवन्तः कृतपौरुषाः
bhīṣmo droṇaśca karṇaśca ye cānye pṛthivīkṣitaḥ |
kauravārthe parākrāntāḥ saṅgrāme nidhanaṃ gatāḥ |
yathābhāgaṃ yathotsāhaṃ bhavantaḥ kṛtapauruṣāḥ
भागोऽवशिष्ट एकोऽयं मम शल्यो महारथः ।
सोऽहमद्य युधा जेतुमाशंसे मद्रकाधिपम्
bhāgo'vaśiṣṭa eko'yaṃ mama śalyo mahārathaḥ |
so'hamadya yudhā jetumāśaṃse madrakādhipam
तत्र यन्मानसं मह्यं तत्सर्वं निगदामि वः ।
चक्ररक्षाविमौ वीरौ मम माद्रवतीसुतौ
tatra yanmānasaṃ mahyaṃ tatsarvaṃ nigadāmi vaḥ |
cakrarakṣāvimau vīrau mama mādravatīsutau
अजेयौ वासवेनापि समरे शूरसम्मतौ ।
साध्विमौ मातुलं युद्धे क्षत्रधर्मपुरस्कृतौ
ajeyau vāsavenāpi samare śūrasammatau |
sādhvimau mātulaṃ yuddhe kṣatradharmapuraskṛtau
मदर्थे प्रतियुध्येतां मानार्हौ सत्यसङ्गरौ ।
मां वा शल्यो रणे हन्ता तं वाऽहं भद्रमस्तु वः ।
इति सत्यामिमां वाणीं लोकवीरा निबोधत
madarthe pratiyudhyetāṃ mānārhau satyasaṅgarau |
māṃ vā śalyo raṇe hantā taṃ vā'haṃ bhadramastu vaḥ |
iti satyāmimāṃ vāṇīṃ lokavīrā nibodhata
योत्स्येऽहं मातुलेनाद्य क्षात्रधर्मेण पार्थिवाः ।
स्वमंशमभिसन्धाय विजयायेतराय वा
yotsye'haṃ mātulenādya kṣātradharmeṇa pārthivāḥ |
svamaṃśamabhisandhāya vijayāyetarāya vā
तस्य मेऽप्यधिकं शस्त्रं सर्वोपकरणानि च ।
संयुज्यन्तां रथे क्षिप्रं शास्त्रवद्रथयोजकैः
tasya me'pyadhikaṃ śastraṃ sarvopakaraṇāni ca |
saṃyujyantāṃ rathe kṣipraṃ śāstravadrathayojakaiḥ
शैनेयो दक्षिणं चक्रं धृष्टद्युम्नस्तथोत्तरम् ।
पृष्ठगोपो भवत्वद्य मम पार्थो धनञ्जयः
śaineyo dakṣiṇaṃ cakraṃ dhṛṣṭadyumnastathottaram |
pṛṣṭhagopo bhavatvadya mama pārtho dhanañjayaḥ
पुरःसरो ममाद्यास्तु भीमः शस्त्रभृतां वरः ।
एवमभ्यधिकः शल्याद्भविष्यामि महामृधे
puraḥsaro mamādyāstu bhīmaḥ śastrabhṛtāṃ varaḥ |
evamabhyadhikaḥ śalyādbhaviṣyāmi mahāmṛdhe
एवमुक्तास्तथा चक्रुस्तदा राज्ञः प्रियैषिणः
evamuktāstathā cakrustadā rājñaḥ priyaiṣiṇaḥ
ततः प्रहर्षः सैव्यानां पुनरासीत्तदाः मृधे ।
पाञ्चालानां सोमकानां मात्स्यानां च विशेषतः
tataḥ praharṣaḥ saivyānāṃ punarāsīttadāḥ mṛdhe |
pāñcālānāṃ somakānāṃ mātsyānāṃ ca viśeṣataḥ
प्रतिज्ञातं च सङ्ग्रामे धर्मराजस्य पूजयन् ।
ततः शङ्खांश्च भेरीश्च शतशश्चैव पुष्करान् ।
अवादयन्त पाञ्चालाः सिंहनादांश्च नेदिरे
pratijñātaṃ ca saṅgrāme dharmarājasya pūjayan |
tataḥ śaṅkhāṃśca bherīśca śataśaścaiva puṣkarān |
avādayanta pāñcālāḥ siṃhanādāṃśca nedire
तेऽभ्यधावन्त संरब्धा मद्रराजं तरस्विनम् ।
महता हर्षजेनाथ नादेन कुरुपुङ्गवाः
te'bhyadhāvanta saṃrabdhā madrarājaṃ tarasvinam |
mahatā harṣajenātha nādena kurupuṅgavāḥ
हादेन गजघण्टानां शङ्खानां निनदेन च ।
तूर्यशब्देन महता नादयन्तश्च मेदिनीम्
hādena gajaghaṇṭānāṃ śaṅkhānāṃ ninadena ca |
tūryaśabdena mahatā nādayantaśca medinīm
तान्प्रत्यगृह्णात्पुत्रस्ते मद्रराजश्च वीर्यवान् ।
महामेघानिव बहूञ्शैलावस्तोदयावुभौ
tānpratyagṛhṇātputraste madrarājaśca vīryavān |
mahāmeghāniva bahūñśailāvastodayāvubhau
शल्यस्तु समरश्लाघी धर्मराजमरिन्दमम् ।
ववर्ष शरवर्षेण शम्बरं मघवा इव
śalyastu samaraślāghī dharmarājamarindamam |
vavarṣa śaravarṣeṇa śambaraṃ maghavā iva
तथैव कुरुराजोऽपि प्रगृह्य रुचिरं धनुः ।
द्रोणोपदेशान्विविधान्दर्शयानो महामनाः ।
ववर्ष शरवर्षाणि चित्रं लघु च सुष्ठु च
tathaiva kururājo'pi pragṛhya ruciraṃ dhanuḥ |
droṇopadeśānvividhāndarśayāno mahāmanāḥ |
vavarṣa śaravarṣāṇi citraṃ laghu ca suṣṭhu ca
न चास्य विवरं कश्चिद्ददर्श चरतो रणे
na cāsya vivaraṃ kaściddadarśa carato raṇe
तावुभौ विविधैर्बाणैस्ततक्षाते परस्परम् ।
शार्दूलावामिषप्रेप्सू पराक्रान्ताविवाहवे
tāvubhau vividhairbāṇaistatakṣāte parasparam |
śārdūlāvāmiṣaprepsū parākrāntāvivāhave
भीमस्तु तव पुत्रेण युद्धशौण्डेन सङ्गतः
bhīmastu tava putreṇa yuddhaśauṇḍena saṅgataḥ
पाञ्चाल्यः सात्यकिश्चैव माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
शकुनिप्रमुखान्वीरान्प्रत्यगृह्णन्समन्ततः
pāñcālyaḥ sātyakiścaiva mādrīputrau ca pāṇḍavau |
śakunipramukhānvīrānpratyagṛhṇansamantataḥ
तदासीत्तुमुलं युद्धं पुनरेव जयैषिणाम् ।
तावकानां परेषां च राजन्दुर्मन्त्रिते तव
tadāsīttumulaṃ yuddhaṃ punareva jayaiṣiṇām |
tāvakānāṃ pareṣāṃ ca rājandurmantrite tava
दुर्योधनस्तु भीमस्य शरेणानतपर्वणा ।
चिच्छेदादिश्य सङ्ग्रामे ध्वजं हेमपरिष्कृतम्
duryodhanastu bhīmasya śareṇānataparvaṇā |
cicchedādiśya saṅgrāme dhvajaṃ hemapariṣkṛtam
स किङ्किणीकजालेन महता चारुदर्शनः ।
पपात रुचिरः सिंहो भीमसेनस्य पश्यतः
sa kiṅkiṇīkajālena mahatā cārudarśanaḥ |
papāta ruciraḥ siṃho bhīmasenasya paśyataḥ
पुनश्चास्य धनुश्चित्रं गजराजकरोपमम् ।
क्षुरेण शितधारेण प्रचकर्त नराधिपः
punaścāsya dhanuścitraṃ gajarājakaropamam |
kṣureṇa śitadhāreṇa pracakarta narādhipaḥ
स च्छिन्नधन्वा तेजस्वी रथशक्त्या सुतं तव ।
बिभेदोरसि विक्रम्य स रथोपस्थ आविशत्
sa cchinnadhanvā tejasvī rathaśaktyā sutaṃ tava |
bibhedorasi vikramya sa rathopastha āviśat
तस्मिन्मोहमनुप्राप्ते पुनरेव वृकोदरः ।
यन्तुरेव शिरः कायात्क्षुरप्रेणाहरत्तदा
tasminmohamanuprāpte punareva vṛkodaraḥ |
yantureva śiraḥ kāyātkṣurapreṇāharattadā
हतसूता हयास्तस्य रथमादाय भारत ।
व्यद्रवन्त दिशो राजन्हाहाकारस्तदाऽभवत्
hatasūtā hayāstasya rathamādāya bhārata |
vyadravanta diśo rājanhāhākārastadā'bhavat
तमभ्यधावंस्त्राणार्थं द्रोणपुत्रो महारथः ।
कृपश्च कृतवर्मां च पुत्रं ते हि परीप्सवः
tamabhyadhāvaṃstrāṇārthaṃ droṇaputro mahārathaḥ |
kṛpaśca kṛtavarmāṃ ca putraṃ te hi parīpsavaḥ
तस्मिन्विलुलिते सैन्ये त्रस्तांस्तस्य पदानुगान् ।
गाण्डीवधन्वा विस्फार्य धनुस्तानहनच्छरैः
tasminvilulite sainye trastāṃstasya padānugān |
gāṇḍīvadhanvā visphārya dhanustānahanaccharaiḥ
युधिष्ठिरस्तु मद्रेशमभ्यधावदमर्षितः ।
स्वयं सन्नोदयन्नश्वान्दन्तवर्णान्मनोजवान्
yudhiṣṭhirastu madreśamabhyadhāvadamarṣitaḥ |
svayaṃ sannodayannaśvāndantavarṇānmanojavān
तत्राश्चर्यपमश्याम कुन्तीपुत्रे युधिष्ठिरे ।
पुरा भूत्वा मृदुर्दान्तो यत्तदा दारुणोऽभवत्
tatrāścaryapamaśyāma kuntīputre yudhiṣṭhire |
purā bhūtvā mṛdurdānto yattadā dāruṇo'bhavat
विवृताक्षश्च कौन्तेयो वेपमानश्च मन्युना ।
चिच्छेद योधान्निशितैः शरैः शतसहस्रशः
vivṛtākṣaśca kaunteyo vepamānaśca manyunā |
ciccheda yodhānniśitaiḥ śaraiḥ śatasahasraśaḥ
यांयां प्रत्युद्ययौ सेनां तांतां ज्येष्ठः स पाण्डवः ।
शरैरपातयद्राजन्गिरीन्वज्रैरिवोत्तमैः
yāṃyāṃ pratyudyayau senāṃ tāṃtāṃ jyeṣṭhaḥ sa pāṇḍavaḥ |
śarairapātayadrājangirīnvajrairivottamaiḥ
साश्वसूतध्वजरथान्रथिनः पातयन्बहून् ।
अक्रीडदेको बलवान्पवनस्तोयदानिव
sāśvasūtadhvajarathānrathinaḥ pātayanbahūn |
akrīḍadeko balavānpavanastoyadāniva
साश्वारोहांश्च तुरगान्पत्तींश्चैव सहस्रधा ।
व्यपोथयत सङ्ग्रामे क्रुद्धो रुद्रः पशूनिव
sāśvārohāṃśca turagānpattīṃścaiva sahasradhā |
vyapothayata saṅgrāme kruddho rudraḥ paśūniva
शून्यमायोधनं कृत्वा शरवर्षैः समन्ततः ।
अभ्यद्रवत मद्रेशं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्
śūnyamāyodhanaṃ kṛtvā śaravarṣaiḥ samantataḥ |
abhyadravata madreśaṃ tiṣṭhatiṣṭheti cābravīt
तस्य तच्चरितं दृष्ट्वा संग्रामे भीमकर्मणः ।
वित्रेसुस्तावकाः सर्वे शल्यस्त्वेनं समभ्ययात्
tasya taccaritaṃ dṛṣṭvā saṃgrāme bhīmakarmaṇaḥ |
vitresustāvakāḥ sarve śalyastvenaṃ samabhyayāt
ततस्तौ भृशसङ्क्रुद्धौ प्रध्माय सलिलोद्भवौ ।
समाहूय तदाऽन्योन्यं भर्त्सयन्तौ समीयतुः
tatastau bhṛśasaṅkruddhau pradhmāya salilodbhavau |
samāhūya tadā'nyonyaṃ bhartsayantau samīyatuḥ
शल्यस्तु शरवर्षेण पीडयामास पाण्डवम् ।
मद्रराजं तु कौन्तेयः शरवर्षैरवाकिरत्
śalyastu śaravarṣeṇa pīḍayāmāsa pāṇḍavam |
madrarājaṃ tu kaunteyaḥ śaravarṣairavākirat
अदृश्येतां तदा राजन्कङ्कपत्रिभिराचितौ ।
उद्भिन्नरुधिरौ शूरौ मद्रराजयुधिष्ठिरौ ।
पुष्पिताविव रेजाते वने शाल्मलिकिंशुकौ
adṛśyetāṃ tadā rājankaṅkapatribhirācitau |
udbhinnarudhirau śūrau madrarājayudhiṣṭhirau |
puṣpitāviva rejāte vane śālmalikiṃśukau
दीव्यमानौ महात्मानौ प्राणद्यूतेन दुर्मदौ ।
दृष्ट्वा सर्वाणि सैन्यानि नाध्यवस्यंस्तयोर्जयम्
dīvyamānau mahātmānau prāṇadyūtena durmadau |
dṛṣṭvā sarvāṇi sainyāni nādhyavasyaṃstayorjayam
हत्वा मद्राधिपं पार्थो भोक्ष्यतेऽद्य वसुन्धराम् ।
शल्यो वा पाण्डवं हत्वा दद्याद्दुर्योधनाय गाम्
hatvā madrādhipaṃ pārtho bhokṣyate'dya vasundharām |
śalyo vā pāṇḍavaṃ hatvā dadyādduryodhanāya gām
इतीव निश्चयो नाभूद्योधानां तत्र भारत ।
प्रदक्षिणमभूत्सर्वं धर्मराजस्य युध्यतः
itīva niścayo nābhūdyodhānāṃ tatra bhārata |
pradakṣiṇamabhūtsarvaṃ dharmarājasya yudhyataḥ
ततः शरशतं शल्यो मुमोचाशु युधिष्ठिरे ।
धनुश्चास्य शिताग्रेण बाणेन निरुकृन्तत
tataḥ śaraśataṃ śalyo mumocāśu yudhiṣṭhire |
dhanuścāsya śitāgreṇa bāṇena nirukṛntata
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय शल्यं शरशतैस्त्रिभिः ।
अविध्यत्कार्मुकं चास्य क्षुरेण निरकृन्तत
so'nyatkārmukamādāya śalyaṃ śaraśataistribhiḥ |
avidhyatkārmukaṃ cāsya kṣureṇa nirakṛntata
अथास्य निजघानाश्वांश्चतुरो नतपर्वभिः ।
द्वाभ्यामतिशिताग्राभ्यामुभौ तत्पार्ष्णिसारथी
athāsya nijaghānāśvāṃścaturo nataparvabhiḥ |
dvābhyāmatiśitāgrābhyāmubhau tatpārṣṇisārathī
ततोऽस्य दीप्यमानेन पीतेन निशितेन च ।
प्रमुखे वर्तमानस्य भल्लेनापाहरद्वृजम्
tato'sya dīpyamānena pītena niśitena ca |
pramukhe vartamānasya bhallenāpāharadvṛjam
ततः प्रभग्नं तत्सैन्यं दौर्योधनमरिन्दम
tataḥ prabhagnaṃ tatsainyaṃ dauryodhanamarindama
ततो मद्राधिपं द्रौणिरभ्यधावत्तथा कृतम् ।
आरोप्य चैनं स्वरथं त्वरमाणः प्रदुद्रुवे
tato madrādhipaṃ drauṇirabhyadhāvattathā kṛtam |
āropya cainaṃ svarathaṃ tvaramāṇaḥ pradudruve
मुहूर्तमिव तौ गत्वा नर्दमाने युधिष्ठिरे ।
गत्वा ततो मद्रपतिरन्यं स्यन्दनमास्थितः
muhūrtamiva tau gatvā nardamāne yudhiṣṭhire |
gatvā tato madrapatiranyaṃ syandanamāsthitaḥ
विधिवत्कल्पितं शुभ्रं महाम्बुदनिनादिनम् ।
सज्जयन्त्रोपकरणं द्विषतां रोमहर्षणम्
vidhivatkalpitaṃ śubhraṃ mahāmbudaninādinam |
sajjayantropakaraṇaṃ dviṣatāṃ romaharṣaṇam
तथान्यद्धनुरादाय बलवान्वेगवत्तरम् ॥
युधिष्ठिरं मद्रपतिर्भित्त्वा सिंह इवानदत्
tathānyaddhanurādāya balavānvegavattaram ||
yudhiṣṭhiraṃ madrapatirbhittvā siṃha ivānadat
ततः स शरवर्षेण पर्जन्य इव वृष्टिमान् ।
अभ्यवर्षदमेयात्मा क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभः
tataḥ sa śaravarṣeṇa parjanya iva vṛṣṭimān |
abhyavarṣadameyātmā kṣatriyānkṣatriyarṣabhaḥ
सात्यकिं दशभिर्विद्ध्वा भीमसेनं त्रिभिः शरैः ।
सहदेवं त्रिभिर्विद्धा युधिष्ठिरमपीडयत्
sātyakiṃ daśabhirviddhvā bhīmasenaṃ tribhiḥ śaraiḥ |
sahadevaṃ tribhirviddhā yudhiṣṭhiramapīḍayat
तांस्तानन्यान्महेष्वासान्साश्वान्सरथकूबरान् ।
अर्दयामास विशिखैरुल्काभिरिव कुञ्जरान्
tāṃstānanyānmaheṣvāsānsāśvānsarathakūbarān |
ardayāmāsa viśikhairulkābhiriva kuñjarān
कुञ्जरान्कुञ्जरारोहानश्वप्रयायिनः ।
रथांश्च रथिभिः सार्धं जघान रथिनां वरः
kuñjarānkuñjarārohānaśvaprayāyinaḥ |
rathāṃśca rathibhiḥ sārdhaṃ jaghāna rathināṃ varaḥ
बाहूंश्चिच्छेद तरसा सायुधान्केतनानि च ।
चकार च महीं योधैः स्तीर्णां वेदीं कुशैरिव
bāhūṃściccheda tarasā sāyudhānketanāni ca |
cakāra ca mahīṃ yodhaiḥ stīrṇāṃ vedīṃ kuśairiva
तथा तमरिसैन्यानि घ्नन्तं मृत्युमिवान्तकम् ।
परिवव्रुर्भृशं क्रुद्धाः पाण्डुपाञ्चालसोमकाः
tathā tamarisainyāni ghnantaṃ mṛtyumivāntakam |
parivavrurbhṛśaṃ kruddhāḥ pāṇḍupāñcālasomakāḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)