अध्याय 8: द्वारका का डूबना और आभीरों की लूट

एवमुक्तः स बीभत्सुर्मातुलेनि परंतप ।
दुर्मना दीनवदनो वसुदेवमुवाच ह

evamuktaḥ sa bībhatsurmātuleni paraṃtapa |
durmanā dīnavadano vasudevamuvāca ha

नाहं वृष्णिप्रवीरेण बन्धुभिश्चैव मातुल ।
विहीनां पृथिवीं द्रष्टुं शक्तश्चिरमिह प्रभो

nāhaṃ vṛṣṇipravīreṇa bandhubhiścaiva mātula |
vihīnāṃ pṛthivīṃ draṣṭuṃ śaktaściramiha prabho

राजा च भीमसेनश्च सहदेवश्च पाण्डवः ।
नकुलो याज्ञसेनी च षडेकमनसो वयम्

rājā ca bhīmasenaśca sahadevaśca pāṇḍavaḥ |
nakulo yājñasenī ca ṣaḍekamanaso vayam

राज्ञः संक्रमणे चापि कामोऽयं नित्यमेव हि ।
तमिमं विद्धि सम्प्राप्तं कालं कालविदांवर

rājñaḥ saṃkramaṇe cāpi kāmo'yaṃ nityameva hi |
tamimaṃ viddhi samprāptaṃ kālaṃ kālavidāṃvara

सर्वथा वृष्णिदारांस्तु बालं वृद्धं तथैव च ।
नयिष्ये परिगृह्याहमिन्द्रप्रस्थमरिंदम

sarvathā vṛṣṇidārāṃstu bālaṃ vṛddhaṃ tathaiva ca |
nayiṣye parigṛhyāhamindraprasthamariṃdama

इत्युक्त्वा दारुकमिदं वाक्यमाह धनंजयः ।
अमात्यान्वृष्णिवीराणां द्रष्टुमिच्छामि माचिरम्

ityuktvā dārukamidaṃ vākyamāha dhanaṃjayaḥ |
amātyānvṛṣṇivīrāṇāṃ draṣṭumicchāmi māciram

इत्येवमुक्त्वा वचनं सुधर्मां यादवीं सभाम् ।
प्रविवेशार्जुनः शूरः शोचमानो महाभुजः

ityevamuktvā vacanaṃ sudharmāṃ yādavīṃ sabhām |
praviveśārjunaḥ śūraḥ śocamāno mahābhujaḥ

तमासनगतं तत्र सर्वाः प्रकृतयस्तथा ।
ब्राह्मणा नागरास्तत्र परिवार्योपतस्थिरे

tamāsanagataṃ tatra sarvāḥ prakṛtayastathā |
brāhmaṇā nāgarāstatra parivāryopatasthire

तान्दीनमनसः सर्वान्विमूढान्गतचेतसः ।
उवाचेदं वचः काले पार्थो दीनतरस्तथा

tāndīnamanasaḥ sarvānvimūḍhāngatacetasaḥ |
uvācedaṃ vacaḥ kāle pārtho dīnatarastathā

शक्रप्रस्थमहं नेष्ये पृष्णन्धकजनं स्वयम् ।
इदं तु नगरं सर्वं समुद्रः प्लावयिष्यति

śakraprasthamahaṃ neṣye pṛṣṇandhakajanaṃ svayam |
idaṃ tu nagaraṃ sarvaṃ samudraḥ plāvayiṣyati

सज्जीकुरुत यानानि रत्नानि विविधानि च ।
वज्रोऽयं भवतां राजा शक्रप्रस्थे भविष्यति

sajjīkuruta yānāni ratnāni vividhāni ca |
vajro'yaṃ bhavatāṃ rājā śakraprasthe bhaviṣyati

सप्तमे दिवसे चैव रवौ विमल उद्गते ।
बहिर्वत्स्यामहे सर्वे सज्जीभावत माचिरम्

saptame divase caiva ravau vimala udgate |
bahirvatsyāmahe sarve sajjībhāvata māciram

इत्युक्तास्तेन ते सर्वे पार्थेनाक्लिष्टकर्मणा ।
सज्जमाशु ततश्चक्रुः स्वसिद्ध्यर्थं समुत्सुकाः

ityuktāstena te sarve pārthenākliṣṭakarmaṇā |
sajjamāśu tataścakruḥ svasiddhyarthaṃ samutsukāḥ

तां रात्रिमवसत्पार्थः केशवस्य निवेशने ।
महता शोकमोहेन सहसाऽभिपरिप्लुतः

tāṃ rātrimavasatpārthaḥ keśavasya niveśane |
mahatā śokamohena sahasā'bhipariplutaḥ

श्वोभूतेऽथ ततः शौरिर्वसुदेवः प्रतापवान् ।
युक्त्वाऽऽत्मानं महातेजा जगाम गतिमुत्तमां

śvobhūte'tha tataḥ śaurirvasudevaḥ pratāpavān |
yuktvā''tmānaṃ mahātejā jagāma gatimuttamāṃ

ततः शब्दो महानासीद्वसुदेवनिवेशने ।
दारुणः क्रोशतीनां च रुदतीनां च योषिताम्

tataḥ śabdo mahānāsīdvasudevaniveśane |
dāruṇaḥ krośatīnāṃ ca rudatīnāṃ ca yoṣitām

प्रकीर्णमूर्धजाः सर्वा विमुक्ताभरणस्रजः ।
उरांसि पाणिभिर्घ्नन्त्यो व्यलपन्तकरुणं स्त्रियः ।

prakīrṇamūrdhajāḥ sarvā vimuktābharaṇasrajaḥ |
urāṃsi pāṇibhirghnantyo vyalapantakaruṇaṃ striyaḥ |

तं देवकी च भद्रा च रोहिणी मदिरा तथा ।
अन्वारोढुं व्यवसिता भर्तारं योषितां वराः

taṃ devakī ca bhadrā ca rohiṇī madirā tathā |
anvāroḍhuṃ vyavasitā bhartāraṃ yoṣitāṃ varāḥ

ततः शौरिं नृयुक्तेन बहुमूल्येन भारत ।
यानेन महता पार्थो बहिर्निष्क्रामयत्तदा

tataḥ śauriṃ nṛyuktena bahumūlyena bhārata |
yānena mahatā pārtho bahirniṣkrāmayattadā

तमन्वयुस्तत्रतत्रं दुःखसोकसमन्विताः ।
द्वारकावासिनः सर्वे पौरजानपदा हिताः

tamanvayustatratatraṃ duḥkhasokasamanvitāḥ |
dvārakāvāsinaḥ sarve paurajānapadā hitāḥ

तस्याश्वमेधिकं छत्रं दीप्यमानाश्च पावकाः ।
पुरस्तात्तस्य यानस्य याजकाश्च ततो ययुः

tasyāśvamedhikaṃ chatraṃ dīpyamānāśca pāvakāḥ |
purastāttasya yānasya yājakāśca tato yayuḥ

अनुजग्मुश्च तं वीरं देव्यस्ता वै स्वलङ्कृताः ॥
स्त्रीसहस्रैः परिवृता वधूभिश्च सहस्रशः

anujagmuśca taṃ vīraṃ devyastā vai svalaṅkṛtāḥ ||
strīsahasraiḥ parivṛtā vadhūbhiśca sahasraśaḥ

यस्तु देशः प्रियस्तस्य जीवतोऽभून्महात्मनः ।
तत्रैनमुपसंकल्प्य वितृमेधं प्रचक्रिरे

yastu deśaḥ priyastasya jīvato'bhūnmahātmanaḥ |
tatrainamupasaṃkalpya vitṛmedhaṃ pracakrire

तं चिताग्निगतं वीरं शूरपुत्रं वराङ्गनाः ।
ततोन्वारुरुहुः पत्न्यश्चतस्रः पतिलोकगाः

taṃ citāgnigataṃ vīraṃ śūraputraṃ varāṅganāḥ |
tatonvāruruhuḥ patnyaścatasraḥ patilokagāḥ

तं वै चतसृभिः स्त्रीभिरन्वितं पाण्डुनन्दनः ।
अदाहयच्चन्दनैश्च गन्धैरुच्चावचैरपि

taṃ vai catasṛbhiḥ strībhiranvitaṃ pāṇḍunandanaḥ |
adāhayaccandanaiśca gandhairuccāvacairapi

ततः प्रादुरभूच्छब्दः समिद्धस्य विभावसोः ।
सामगानां च निर्घोषो नराणां रुदतामपि

tataḥ prādurabhūcchabdaḥ samiddhasya vibhāvasoḥ |
sāmagānāṃ ca nirghoṣo narāṇāṃ rudatāmapi

ततो वज्रप्रधानास्ते वृष्ण्यन्धककुमारकाः ।
सर्वे चैवोदकं चक्रुः स्त्रियश्चैव महात्मनः ।

tato vajrapradhānāste vṛṣṇyandhakakumārakāḥ |
sarve caivodakaṃ cakruḥ striyaścaiva mahātmanaḥ |

अलुप्तधर्मस्तं धर्मं कारयित्वा स फल्गुनः ।
जगाम वृष्णयो यत्र विनष्टा भरतर्षभ

aluptadharmastaṃ dharmaṃ kārayitvā sa phalgunaḥ |
jagāma vṛṣṇayo yatra vinaṣṭā bharatarṣabha

स तान्दृष्ट्वा निपतितान्कदने भृशदुःखितः ।
बभूवातीव कौरव्यः प्राप्तकालं चकार ह

sa tāndṛṣṭvā nipatitānkadane bhṛśaduḥkhitaḥ |
babhūvātīva kauravyaḥ prāptakālaṃ cakāra ha

यथाप्रधानतश्चैव चक्रे सर्वास्तथा क्रियाः ।
ये हता ब्रह्मशापेन मुसलैरेरकोद्भवैः

yathāpradhānataścaiva cakre sarvāstathā kriyāḥ |
ye hatā brahmaśāpena musalairerakodbhavaiḥ

ततो भगवतो देहं दृष्ट्वा शिष्यः प्रलप्य च ।
स्मृत्वा तद्वचनं सर्वं मोहशोकोपबृंहितः

tato bhagavato dehaṃ dṛṣṭvā śiṣyaḥ pralapya ca |
smṛtvā tadvacanaṃ sarvaṃ mohaśokopabṛṃhitaḥ

ततः शरीरे रामस्य वासुदेवस्य चोभयोः ।
अन्वीक्ष्य दाहयामास पुरुषैराप्तकारिभिः

tataḥ śarīre rāmasya vāsudevasya cobhayoḥ |
anvīkṣya dāhayāmāsa puruṣairāptakāribhiḥ

स तेषां विधिवत्कृत्वा प्रेतकार्याणि पाण्डवः ।
सप्तमे दिवसे प्रायाद्रथमारुह्य सत्वरः

sa teṣāṃ vidhivatkṛtvā pretakāryāṇi pāṇḍavaḥ |
saptame divase prāyādrathamāruhya satvaraḥ

अश्वयुक्तै रथैश्चापि गोखरोष्ट्रयुतैरपि ।
स्त्रियस्ता वृष्णिवीराणां रुदन्त्यः शोककर्शिताः

aśvayuktai rathaiścāpi gokharoṣṭrayutairapi |
striyastā vṛṣṇivīrāṇāṃ rudantyaḥ śokakarśitāḥ

अनुजग्मुर्महात्मानं पाण्डुपुत्रं धनंजयम् ।
भृत्याश्चान्धकवृष्णीनां सादिनो रथिनश्च ये

anujagmurmahātmānaṃ pāṇḍuputraṃ dhanaṃjayam |
bhṛtyāścāndhakavṛṣṇīnāṃ sādino rathinaśca ye

वीरहीना वृद्धबालाः पौरजानपदास्तथा ।
ययुस्ते परिवार्याथ कलत्रं पार्थशासनात्

vīrahīnā vṛddhabālāḥ paurajānapadāstathā |
yayuste parivāryātha kalatraṃ pārthaśāsanāt

कुञ्जरैश्च गजारोहा ययुः शैलनिर्भस्तथा ।
सपादरक्षैः संयुक्ताः सोत्तरायुधिका ययुः

kuñjaraiśca gajārohā yayuḥ śailanirbhastathā |
sapādarakṣaiḥ saṃyuktāḥ sottarāyudhikā yayuḥ

पुत्राश्चान्धकवृष्णीनां सर्वे पार्थमनुव्रताः ।
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैव महाधनाः

putrāścāndhakavṛṣṇīnāṃ sarve pārthamanuvratāḥ |
brāhmaṇāḥ kṣatriyā vaiśyāḥ śūdrāścaiva mahādhanāḥ

दश षट् च सहस्राणि वासुदेवावरोधनम् ।
पुरस्कृत्य ययुर्वज्रं पौत्रं कृष्णस्य धीमतः

daśa ṣaṭ ca sahasrāṇi vāsudevāvarodhanam |
puraskṛtya yayurvajraṃ pautraṃ kṛṣṇasya dhīmataḥ

बहूनि च सहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ।
भोजवृष्ण्यन्धकस्त्रीणां हतनाथानि निर्ययुः

bahūni ca sahasrāṇi prayutānyarbudāni ca |
bhojavṛṣṇyandhakastrīṇāṃ hatanāthāni niryayuḥ

तत्सागरसमप्रख्यं वृष्णिचक्रं महर्द्धिमत् ।
उवाह रथिनांश्रेष्ठः पार्थः परपुरंजयः

tatsāgarasamaprakhyaṃ vṛṣṇicakraṃ maharddhimat |
uvāha rathināṃśreṣṭhaḥ pārthaḥ parapuraṃjayaḥ

निर्याते तु जने तस्मिन्सागरो मकरालयः ।
द्वारकां रत्नसंपूर्णां जलेनाप्लावयत्तदा

niryāte tu jane tasminsāgaro makarālayaḥ |
dvārakāṃ ratnasaṃpūrṇāṃ jalenāplāvayattadā

यद्यद्धि पुरुषव्याघ्रो भूमेस्तस्या व्यमुञ्चत ।
तत्तत्संप्लावयामास सलिलेन स सागरः

yadyaddhi puruṣavyāghro bhūmestasyā vyamuñcata |
tattatsaṃplāvayāmāsa salilena sa sāgaraḥ

तदद्भुतमभिप्रेक्ष्य द्वारकावासिनो जनाः ।
तूर्णात्तूर्णतरं जग्मुरहो दैवमिति ब्रुवन्

tadadbhutamabhiprekṣya dvārakāvāsino janāḥ |
tūrṇāttūrṇataraṃ jagmuraho daivamiti bruvan

काननेषु च रम्येषु पर्वतेषु नदीषु च ।
निवसन्नानयामास वृष्णिदारान्धनंजयः

kānaneṣu ca ramyeṣu parvateṣu nadīṣu ca |
nivasannānayāmāsa vṛṣṇidārāndhanaṃjayaḥ

स पञ्चनदमासाद्य धीमानतिसमृद्धिमत् ।
देशे गोपशुधान्याढ्ये निवासमकरोत्प्रभुः

sa pañcanadamāsādya dhīmānatisamṛddhimat |
deśe gopaśudhānyāḍhye nivāsamakarotprabhuḥ

ततो लोभः समभवद्दस्यूनां निहतेश्वराः ।
दृष्ट्वा स्त्रियो नीयमानाः पार्थेनैकेन भारत

tato lobhaḥ samabhavaddasyūnāṃ nihateśvarāḥ |
dṛṣṭvā striyo nīyamānāḥ pārthenaikena bhārata

ततस्ते पापकर्माणो लोभोपहतचेतसः ।
आभीरा मन्त्रयामासुः समेत्याशुभदर्शनाः

tataste pāpakarmāṇo lobhopahatacetasaḥ |
ābhīrā mantrayāmāsuḥ sametyāśubhadarśanāḥ

अयमेकोऽर्जुनो धन्वी वृद्धबालं हतेश्वरम् ।
नयत्यस्मानतिक्रम्य् योधाश्चेमे हतौजसः

ayameko'rjuno dhanvī vṛddhabālaṃ hateśvaram |
nayatyasmānatikramy yodhāśceme hataujasaḥ

ततो यष्टिप्रहरणा दस्यवस्ते सहस्रशः ।
अभ्यधावन्त वृष्णीनां तं जनं लोप्त्रहारिणः

tato yaṣṭipraharaṇā dasyavaste sahasraśaḥ |
abhyadhāvanta vṛṣṇīnāṃ taṃ janaṃ loptrahāriṇaḥ

महता सिंहनादेन त्रासयन्तः पृथग्जनम् ।
अभिपेतुर्धनार्थं ते कालपर्यायचोदिताः

mahatā siṃhanādena trāsayantaḥ pṛthagjanam |
abhipeturdhanārthaṃ te kālaparyāyacoditāḥ

ततो निवृत्तः कौन्तेयः सहसा सपदानुगः ।
उवाच तान्महाबाहुरर्जुनः प्रहसन्निव

tato nivṛttaḥ kaunteyaḥ sahasā sapadānugaḥ |
uvāca tānmahābāhurarjunaḥ prahasanniva

निवर्तध्वमधर्मज्ञा यदि जीवितुमिच्छथ ।
इदानीं शरनिर्भिन्नाः शोचध्वं निहता मया

nivartadhvamadharmajñā yadi jīvitumicchatha |
idānīṃ śaranirbhinnāḥ śocadhvaṃ nihatā mayā

तथोक्तास्तेन वीरेणि कदर्तीकृत्य तद्वचः ।
अभिपेतुर्जनं मूढा वार्यमाणाः पुनःपुनः

tathoktāstena vīreṇi kadartīkṛtya tadvacaḥ |
abhipeturjanaṃ mūḍhā vāryamāṇāḥ punaḥpunaḥ

ततोऽर्जुनो धनुर्दिव्यं गाण्डीवमजरं महत् ।
कआरोपयितुमारेभे यत्नादिव कथञ्चन

tato'rjuno dhanurdivyaṃ gāṇḍīvamajaraṃ mahat |
kaāropayitumārebhe yatnādiva kathañcana

चकार सज्यं कृच्छ्रेणि सम्भ्रमे तुमुले सति ।
चिन्तयामास शस्त्राणि न च सस्मार तान्यपि

cakāra sajyaṃ kṛcchreṇi sambhrame tumule sati |
cintayāmāsa śastrāṇi na ca sasmāra tānyapi

वैकृतं तन्महद्दृष्ट्वा भुजवीर्य तथा युधि ।
दिव्यानां च महास्त्राणां विनाशाद्व्रीडितोऽभवत्

vaikṛtaṃ tanmahaddṛṣṭvā bhujavīrya tathā yudhi |
divyānāṃ ca mahāstrāṇāṃ vināśādvrīḍito'bhavat

वृष्णियोधाश्च ते सर्वे गजाश्वरथयोधिनः ।
न शेकुरावर्तयितुं ह्रियमाणं स्वकं धनम्

vṛṣṇiyodhāśca te sarve gajāśvarathayodhinaḥ |
na śekurāvartayituṃ hriyamāṇaṃ svakaṃ dhanam

कलत्रस्य बहुत्वाद्धि सम्पतन्सु ततस्ततः ।
प्रयत्नमकरोत्पार्थो जनस्य परिरक्षणे

kalatrasya bahutvāddhi sampatansu tatastataḥ |
prayatnamakarotpārtho janasya parirakṣaṇe

मिषतां सर्वयोधानां ततस्ताः प्रमदोत्तमाः ।
समन्ततोवकृष्यन्त कामाच्चान्याः प्रवव्रजुः

miṣatāṃ sarvayodhānāṃ tatastāḥ pramadottamāḥ |
samantatovakṛṣyanta kāmāccānyāḥ pravavrajuḥ

ततो गाण्डीवनिर्मुक्तैः शरैः पार्थो धनंजयः ।
जघान दस्यून्सोद्वेगो वृष्णिभृत्यैः सहस्रशः

tato gāṇḍīvanirmuktaiḥ śaraiḥ pārtho dhanaṃjayaḥ |
jaghāna dasyūnsodvego vṛṣṇibhṛtyaiḥ sahasraśaḥ

क्षणेन तस्य ते राजन्क्षयं जग्मुरजिह्मगाः ।
अक्षया हि पुरा भूत्वा क्षीणाः क्षतजभोजनाः

kṣaṇena tasya te rājankṣayaṃ jagmurajihmagāḥ |
akṣayā hi purā bhūtvā kṣīṇāḥ kṣatajabhojanāḥ

स शरक्षयमासाद्य दुःखशोकसमाहतः ।
धनुष्कोट्या तदा दस्यूनवधीत्पाकशासनिः

sa śarakṣayamāsādya duḥkhaśokasamāhataḥ |
dhanuṣkoṭyā tadā dasyūnavadhītpākaśāsaniḥ

[प्रेक्षतस्त्वेव पार्थस्य वृष्ण्यन्धकवरस्त्रियः ।
जग्मुरादाय ते म्लेच्छाः समन्ताज्जनमेजय ॥]

[prekṣatastveva pārthasya vṛṣṇyandhakavarastriyaḥ |
jagmurādāya te mlecchāḥ samantājjanamejaya ||]

धनंजयस्तु दैवं तन्मनसाऽचिन्तयत्प्रभुः ।
दुःखसोकसमाविष्टो निःश्वासपरमोऽभवत्

dhanaṃjayastu daivaṃ tanmanasā'cintayatprabhuḥ |
duḥkhasokasamāviṣṭo niḥśvāsaparamo'bhavat

अस्त्राणां च प्रणाशेन बाहुवीर्यस्य च क्षयात् ।
धनुषश्चाविधेयत्वाच्छराणां संक्षयेण च

astrāṇāṃ ca praṇāśena bāhuvīryasya ca kṣayāt |
dhanuṣaścāvidheyatvāccharāṇāṃ saṃkṣayeṇa ca

बभूव विमनाः पार्थो दैवमित्युनुचिन्तयन् ।
न्यवर्तत ततो राजन्नेदमस्तीति चिन्तयन्

babhūva vimanāḥ pārtho daivamityunucintayan |
nyavartata tato rājannedamastīti cintayan

ततः शेषं समादाय कलत्रस्य महामतिः ।
हृतभूयिष्ठरत्नस्य कुरुक्षेत्रमवातरत्

tataḥ śeṣaṃ samādāya kalatrasya mahāmatiḥ |
hṛtabhūyiṣṭharatnasya kurukṣetramavātarat

युधिष्ठिरस्यानुमते वंशकर्तॄन्कुमारकान् ।
न्यवेशयत कौरव्यस्तत्रतत्र धनंजयः

yudhiṣṭhirasyānumate vaṃśakartṝnkumārakān |
nyaveśayata kauravyastatratatra dhanaṃjayaḥ

हार्दिक्यतनयं पार्थो नगरे मृत्तिकावते ।
अश्वपतिं खाण्डवारण्ये राज्ये तत्र न्येवशयत् ।
भोजराजकलत्रं च हृतशेषं नरोत्तमः

hārdikyatanayaṃ pārtho nagare mṛttikāvate |
aśvapatiṃ khāṇḍavāraṇye rājye tatra nyevaśayat |
bhojarājakalatraṃ ca hṛtaśeṣaṃ narottamaḥ

तथा वृद्धांश्च बालांश्च स्त्रियश्चादाय पाण्डवः ।
वीरैर्विहीनान्सर्वांस्ताञ्शक्रप्रस्थे न्यवेशयत्

tathā vṛddhāṃśca bālāṃśca striyaścādāya pāṇḍavaḥ |
vīrairvihīnānsarvāṃstāñśakraprasthe nyaveśayat

यौयुधानिं सरस्वत्याः पुत्रं सात्यकिनः प्रियम् ।
न्यवेशयत धर्मात्मा वृद्धबालपुरस्कृतम्

yauyudhāniṃ sarasvatyāḥ putraṃ sātyakinaḥ priyam |
nyaveśayata dharmātmā vṛddhabālapuraskṛtam

इन्द्रप्रस्थे ददौ राज्यं व्रज्राय परवीरहा ।
वज्रेणाक्रूरदारास्तु वार्यमाणाः प्रवव्रजुः

indraprasthe dadau rājyaṃ vrajrāya paravīrahā |
vajreṇākrūradārāstu vāryamāṇāḥ pravavrajuḥ

रुक्मिणी त्वथ गान्धारी शैब्दा हैमवतीत्यपि ।
देवी जींबवती चैव विविशुर्जातवेदसम्

rukmiṇī tvatha gāndhārī śaibdā haimavatītyapi |
devī jīṃbavatī caiva viviśurjātavedasam

सत्यभामा तथैवान्या देव्यः कृष्णस्य सम्मताः ।
वनं प्रविविशू राजंस्तापस्ये कृतनिश्चयाः

satyabhāmā tathaivānyā devyaḥ kṛṣṇasya sammatāḥ |
vanaṃ praviviśū rājaṃstāpasye kṛtaniścayāḥ

द्वारकावासिनो ये पुरुषाः पार्थमभ्ययुः ।
यथार्हं संविभज्यैनान्वज्रे पर्यददज्जयः

dvārakāvāsino ye puruṣāḥ pārthamabhyayuḥ |
yathārhaṃ saṃvibhajyainānvajre paryadadajjayaḥ

स तत्कृत्वा प्राप्तकालं बाष्णेणापिहितोऽर्जुनः ।
कृष्णद्वैपायनं व्यासं ददर्शासीनमाश्रमे

sa tatkṛtvā prāptakālaṃ bāṣṇeṇāpihito'rjunaḥ |
kṛṣṇadvaipāyanaṃ vyāsaṃ dadarśāsīnamāśrame