वैकर्तनं कुशलिनं निशम्य
क्रुद्धः पार्थः फल्गूनस्यामितौजाः ।
धनञ्जयं वाक्यमुवाच राजा
युधिष्ठिरः कर्णशराभितप्तः
vaikartanaṃ kuśalinaṃ niśamya
kruddhaḥ pārthaḥ phalgūnasyāmitaujāḥ |
dhanañjayaṃ vākyamuvāca rājā
yudhiṣṭhiraḥ karṇaśarābhitaptaḥ
इति श्रीमन्महाभारते कर्णपर्वणि सप्तदशदिवसयुद्धे एकसप्ततितमोऽध्यायः ॥
34 श्लोक · 71 में से 101
कर्ण के सकुशल होने की बात सुनकर, कर्ण के बाणों से तपे युधिष्ठिर अर्जुन पर क्रोध करते हैं। वे कहते हैं, कर्ण से हारकर हम सब फिर वन में जाकर तप करें या धृतराष्ट्र के पुत्रों की सेवा करें। द्वैतवन में अर्जुन ने कर्ण से लड़ने का वचन दिया था; फिर आशा जगाकर उसे धरती पर क्यों पटक दिया? वे अर्जुन के जन्म पर हुई आकाशवाणी याद दिलाते हैं, जिसने उसे इन्द्र और विष्णु के समान बताया था। त्वष्टा का बनाया रथ, कपिध्वज, सोने की मूठ वाली तलवार, ताड़ जितना ऊँचा गाण्डीव और सारथि केशव के रहते वह कर्ण से कैसे भागा? वह गाण्डीव केशव को दे दे और स्वयं उनका सारथि बने। वे कहते हैं, इससे अच्छा तो कुन्ती का गर्भ पाँचवें मास में गिर जाता।
सञ्जय उवाच
वैकर्तनं कुशलिनं निशम्य
क्रुद्धः पार्थः फल्गूनस्यामितौजाः ।
धनञ्जयं वाक्यमुवाच राजा
युधिष्ठिरः कर्णशराभितप्तः
vaikartanaṃ kuśalinaṃ niśamya
kruddhaḥ pārthaḥ phalgūnasyāmitaujāḥ |
dhanañjayaṃ vākyamuvāca rājā
yudhiṣṭhiraḥ karṇaśarābhitaptaḥ
इमां च वसतिं हित्वा भयात्कर्णेन फल्गुन ।
अहं च भीमसेनश्च माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ
imāṃ ca vasatiṃ hitvā bhayātkarṇena phalguna |
ahaṃ ca bhīmasenaśca mādrīputrau ca pāṇḍavau
वासुदेवेन सहिता वयं कर्णेन निर्जिताः ।
पुनरेव वनं गत्वा तपश्चर्यां च कुर्महे ।
अथवा धार्तराष्ट्राणां परिचर्यां चरामहे
vāsudevena sahitā vayaṃ karṇena nirjitāḥ |
punareva vanaṃ gatvā tapaścaryāṃ ca kurmahe |
athavā dhārtarāṣṭrāṇāṃ paricaryāṃ carāmahe
इत्येवमुक्त्वा बीभत्सुं रोषात्संरक्तलोचनः ।
अब्रवीत्पुनरेवात्र धर्मराजो युधिष्ठिरः
ityevamuktvā bībhatsuṃ roṣātsaṃraktalocanaḥ |
abravītpunarevātra dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ
इदं यदि द्वैतवने तु सूक्तं
कर्णं नियोद्धुं न सहे नृपेति ।
वयं ततः प्राप्तकालं यथाव--
त्कृत्वाऽभ्युपेक्षाम तथैव राज्यम्
idaṃ yadi dvaitavane tu sūktaṃ
karṇaṃ niyoddhuṃ na sahe nṛpeti |
vayaṃ tataḥ prāptakālaṃ yathāva--
tkṛtvā'bhyupekṣāma tathaiva rājyam
मयि प्रतिश्रुत्य वधं हि तस्य
बलस्य चार्धस्य तथैव युद्धे ।
आनीय मां शत्रुमध्ये स कस्मा--
त्समुन्नाम्य स्थण्डिले प्रत्यपिंष्ठाः
mayi pratiśrutya vadhaṃ hi tasya
balasya cārdhasya tathaiva yuddhe |
ānīya māṃ śatrumadhye sa kasmā--
tsamunnāmya sthaṇḍile pratyapiṃṣṭhāḥ
अन्वास्य सत्येन यदात्थ पार्थ
सत्यं शपन्वासुदेवेन सार्धम् ।
तन्नः सत्यमफलं ह्यकार्षीः
फलस्य काले चाच्छिन्नः पुष्पवृक्षम्
anvāsya satyena yadāttha pārtha
satyaṃ śapanvāsudevena sārdham |
tannaḥ satyamaphalaṃ hyakārṣīḥ
phalasya kāle cācchinnaḥ puṣpavṛkṣam
प्रच्छादितस्त्वं बालिश दुर्यशोभि--
रनर्थवाक्योऽस्यर्जुन नैव साधुः ।
त्यक्त्वा भीमं सर्वभीमेषु भीमं
संयोजितस्त्वं सूतपुत्रं निहन्तुम्
pracchāditastvaṃ bāliśa duryaśobhi--
ranarthavākyo'syarjuna naiva sādhuḥ |
tyaktvā bhīmaṃ sarvabhīmeṣu bhīmaṃ
saṃyojitastvaṃ sūtaputraṃ nihantum
यत्तद्वृथा वागुवाचान्तरिक्षे
सप्ताह्नि जाते त्वयि मन्दबुद्धौ ।
अपापीयान्वासवात्कुन्तिजातो
बहून्सङ्ग्रामानयमेव जेता
yattadvṛthā vāguvācāntarikṣe
saptāhni jāte tvayi mandabuddhau |
apāpīyānvāsavātkuntijāto
bahūnsaṅgrāmānayameva jetā
अयं जेता पाण्डवो देवसङ्घान्
सर्वाणि भूतान्यपि चोत्तमौजाः ।
अयं जेता मद्रकलिङ्गजाता--
न्दैत्यांश्च रक्षांसि समागतानि
ayaṃ jetā pāṇḍavo devasaṅghān
sarvāṇi bhūtānyapi cottamaujāḥ |
ayaṃ jetā madrakaliṅgajātā--
ndaityāṃśca rakṣāṃsi samāgatāni
भूमिं च सर्वां निखिलेन जेता
कुरूंश्च जेता स्वगणांश्च जेता ।
अस्मात्परो नो भविता धनुर्धरो
नैष्यन्न भूतः कश्चिदेनं विजेता
bhūmiṃ ca sarvāṃ nikhilena jetā
kurūṃśca jetā svagaṇāṃśca jetā |
asmātparo no bhavitā dhanurdharo
naiṣyanna bhūtaḥ kaścidenaṃ vijetā
इच्छन्नयं सर्वभूतानि कुर्या--
द्वशी वशे सर्वसमाप्तविद्यः ।
कान्त्या शशाङ्कस्य जवेन वायोः
स्यैर्येण मेरोः क्षमया पृथिव्याः
icchannayaṃ sarvabhūtāni kuryā--
dvaśī vaśe sarvasamāptavidyaḥ |
kāntyā śaśāṅkasya javena vāyoḥ
syairyeṇa meroḥ kṣamayā pṛthivyāḥ
अग्नेश्च तापे धनदस्य लक्ष्म्या
शौर्येण शक्रस्य जयेन विष्णोः ।
तुल्यो महात्मा तव कुन्ति पुत्रो
जातोऽदितेर्विष्णुरिवामितौजाः
agneśca tāpe dhanadasya lakṣmyā
śauryeṇa śakrasya jayena viṣṇoḥ |
tulyo mahātmā tava kunti putro
jāto'diterviṣṇurivāmitaujāḥ
स्वेषां जयाय द्विषतां वधाय
जातो महात्मा तव नन्दिकर्ता ।
इत्यन्तरिक्षे शतशृङ्गमूर्ध्नि
तपस्विनां शृण्वतां वागुवाच
sveṣāṃ jayāya dviṣatāṃ vadhāya
jāto mahātmā tava nandikartā |
ityantarikṣe śataśṛṅgamūrdhni
tapasvināṃ śṛṇvatāṃ vāguvāca
एवंविधस्त्वं न च भूतस्तथाद्य
देवाश्च नूनमनृतं वदन्ति
evaṃvidhastvaṃ na ca bhūtastathādya
devāśca nūnamanṛtaṃ vadanti
तथा परेषामृषिसत्तमानां
श्रुत्वा गिरः पूजयतां सदा त्वाम् ।
न सन्नतिं यामि सुयोधनस्य
न त्वां जानाम्याधिरथेर्भयार्तम्
tathā pareṣāmṛṣisattamānāṃ
śrutvā giraḥ pūjayatāṃ sadā tvām |
na sannatiṃ yāmi suyodhanasya
na tvāṃ jānāmyādhiratherbhayārtam
त्वष्ट्रा कृतं वाहमकूजनाक्षं
शुभं समास्थाय कपिध्वजं तम् ।
खङ्गं गृहीत्वा हेमचित्रावनद्वं
धनुर्वरं गाण्डिवं तालमात्रम् ।
त्वं वासुदेवेनोह्यमानः कथं नु
कर्णाद्भीतो व्यपयातोऽसि पार्थ
tvaṣṭrā kṛtaṃ vāhamakūjanākṣaṃ
śubhaṃ samāsthāya kapidhvajaṃ tam |
khaṅgaṃ gṛhītvā hemacitrāvanadvaṃ
dhanurvaraṃ gāṇḍivaṃ tālamātram |
tvaṃ vāsudevenohyamānaḥ kathaṃ nu
karṇādbhīto vyapayāto'si pārtha
पूर्वं यदुक्तं हि सुयोधनेन
न फल्गुनः प्रमुखे स्थास्यतीति ।
कर्णस्य युद्धे हि महाबलस्य
मौर्ख्यात्तु तन्नावबुद्धं मयाऽसीत्
pūrvaṃ yaduktaṃ hi suyodhanena
na phalgunaḥ pramukhe sthāsyatīti |
karṇasya yuddhe hi mahābalasya
maurkhyāttu tannāvabuddhaṃ mayā'sīt
तेनाद्य तप्स्ये भृशमप्रमेयं
यन्मित्रवर्गो नरकं प्रविष्टः ।
तदैव वाच्योऽस्मि ननु त्वयाऽहं
न योत्स्येऽहं सूतपुत्रं कथञ्चित्
tenādya tapsye bhṛśamaprameyaṃ
yanmitravargo narakaṃ praviṣṭaḥ |
tadaiva vācyo'smi nanu tvayā'haṃ
na yotsye'haṃ sūtaputraṃ kathañcit
ततो नाहं सृञ्जयान्केकयांश्च
समानयेयं सुहृदो रणाय
tato nāhaṃ sṛñjayānkekayāṃśca
samānayeyaṃ suhṛdo raṇāya
एवं गते किं च मयाऽद्य शक्यं
कार्यं कर्तुं निग्रहे सूतजस्य ।
तथैव राज्ञश्च सुयोधनस्य
ये वापि मां योद्धुकामाः समेताः
evaṃ gate kiṃ ca mayā'dya śakyaṃ
kāryaṃ kartuṃ nigrahe sūtajasya |
tathaiva rājñaśca suyodhanasya
ye vāpi māṃ yoddhukāmāḥ sametāḥ
धिगस्तु मज्जीवितमद्य कृष्ण
योऽहं वशं सूतपुत्रस्य यातः ।
मध्ये कुरूणां समुयोधनानां
ये चाप्यन्ये योद्धुकामाः समेताः
dhigastu majjīvitamadya kṛṣṇa
yo'haṃ vaśaṃ sūtaputrasya yātaḥ |
madhye kurūṇāṃ samuyodhanānāṃ
ye cāpyanye yoddhukāmāḥ sametāḥ
एकः स मे भीमसेनोऽद्यं नाथो
येनाभिपन्नोऽस्मि रणे महाभये ।
विमोच्य मां चापि रुपान्वितस्ततः
शरेण तीक्ष्णेन बिभेद कर्णम्
ekaḥ sa me bhīmaseno'dyaṃ nātho
yenābhipanno'smi raṇe mahābhaye |
vimocya māṃ cāpi rupānvitastataḥ
śareṇa tīkṣṇena bibheda karṇam
त्यक्त्वा प्राणान्समरे भीमसेन--
श्चक्रे युद्धं कुरुमुख्यैः समेतैः ।
गदाग्रहस्तो रुधिरोक्षिताङ्ग--
श्चरन्रणे काल इवान्तकाले
tyaktvā prāṇānsamare bhīmasena--
ścakre yuddhaṃ kurumukhyaiḥ sametaiḥ |
gadāgrahasto rudhirokṣitāṅga--
ścaranraṇe kāla ivāntakāle
असौ हि भीमस्य महानिनादो
मुहुर्महुः श्रूयते धार्तराष्ट्रैः ।
यदि स्म जीवेत्समरे निहन्ता
महारथानां प्रवरो नरोत्तमः
asau hi bhīmasya mahāninādo
muhurmahuḥ śrūyate dhārtarāṣṭraiḥ |
yadi sma jīvetsamare nihantā
mahārathānāṃ pravaro narottamaḥ
तवाभिमन्युस्तनयोऽद्य पार्थ
न चास्मि गन्ता समरे पराभवम् ।
अथापि जीवेत्समरे घटोत्कच--
स्तथाऽपि नाहं समरे पराङ्युखः
tavābhimanyustanayo'dya pārtha
na cāsmi gantā samare parābhavam |
athāpi jīvetsamare ghaṭotkaca--
stathā'pi nāhaṃ samare parāṅyukhaḥ
भीमस्य पुत्रः समराग्रयायी
महास्त्रविन्नापि तवानुरूपः ।
यं तं xxxसाद्य रिपोर्वलं नो
निमीलिताक्षं भयविप्लुतं भवेत्
bhīmasya putraḥ samarāgrayāyī
mahāstravinnāpi tavānurūpaḥ |
yaṃ taṃ xxxsādya riporvalaṃ no
nimīlitākṣaṃ bhayaviplutaṃ bhavet
xxxxxनिशि युद्धमेक--
स्त्यक्सा रणं यत्व भयाद्रवन्ते
xxxxxniśi yuddhameka--
styaksā raṇaṃ yatva bhayādravante
स चेत्समासाद्य महानुभावः
कर्णं रणे बाणगणैः प्रमोह्यः ।
धैर्ये स्थितेनापि च सूतजेन
शक्या हतो वासवदत्तया तया
sa cetsamāsādya mahānubhāvaḥ
karṇaṃ raṇe bāṇagaṇaiḥ pramohyaḥ |
dhairye sthitenāpi ca sūtajena
śakyā hato vāsavadattayā tayā
ममैव भाग्यानि पुरा कृतानि
पापानि नूनं फलवन्ति युद्धे ।
तृणं च कृत्वा समरे भवन्तं
ततोऽहमेवं निकृतो दुरात्मना ।
वैकर्तनेनैव तथा कृतोऽहं
यथा ह्यशक्तः क्रियते त्वबान्धवः
mamaiva bhāgyāni purā kṛtāni
pāpāni nūnaṃ phalavanti yuddhe |
tṛṇaṃ ca kṛtvā samare bhavantaṃ
tato'hamevaṃ nikṛto durātmanā |
vaikartanenaiva tathā kṛto'haṃ
yathā hyaśaktaḥ kriyate tvabāndhavaḥ
आपद्ग्रतं यश्च नरो विमोक्षये--
त्स बान्धवः स्नेहयुतः सुहृच्च ।
एवं पुराणा ऋषयो वदन्ति
धर्मः सदा सद्भिरनुष्ठितश्च
āpadgrataṃ yaśca naro vimokṣaye--
tsa bāndhavaḥ snehayutaḥ suhṛcca |
evaṃ purāṇā ṛṣayo vadanti
dharmaḥ sadā sadbhiranuṣṭhitaśca
खङ्गं विभ्रज्जातरूपत्सरुं च
धनुर्वेदं गाण्डिवं तालमात्रम् ।
स केशवेनोह्यमानः कथं नु
कर्णात्पार्थस्त्वमपैतुं समैषीः
khaṅgaṃ vibhrajjātarūpatsaruṃ ca
dhanurvedaṃ gāṇḍivaṃ tālamātram |
sa keśavenohyamānaḥ kathaṃ nu
karṇātpārthastvamapaituṃ samaiṣīḥ
स गाण्डीवं केशवाय प्रदाय
यन्ता भवेस्त्वं यदि केशवस्य ।
ततस्तरेत्केशवः कर्णमुग्रं
मरुत्सस्वो वृत्रमिवात्तवज्रः
sa gāṇḍīvaṃ keśavāya pradāya
yantā bhavestvaṃ yadi keśavasya |
tatastaretkeśavaḥ karṇamugraṃ
marutsasvo vṛtramivāttavajraḥ
मासेऽपतिष्यो यदि पञ्चमे त्वं
न वा गर्भो यद्यभवः पृथायाः ।
मत्तः श्रेयान्राजपुत्रोऽभविष्य--
न्न ते यशः फल्गुन इत्यपेयात्
māse'patiṣyo yadi pañcame tvaṃ
na vā garbho yadyabhavaḥ pṛthāyāḥ |
mattaḥ śreyānrājaputro'bhaviṣya--
nna te yaśaḥ phalguna ityapeyāt
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)