ततः श्वेताश्वसंयुक्ते नारायणसमाहिते ।
तिष्ठन्रथवरे श्रीमानर्जुनः समपद्यत
tataḥ śvetāśvasaṃyukte nārāyaṇasamāhite |
tiṣṭhanrathavare śrīmānarjunaḥ samapadyata
इति श्रीमन्महाभारते कर्णपर्वणि सप्तदशदिवसयुद्धे पञ्चषष्टितमोऽध्यायः ॥
38 श्लोक · 65 में से 101
अर्जुन कौरव सेना को ऐसे मथते हैं जैसे पवन समुद्र को। इसी बीच दुर्योधन आधी सेना लेकर युधिष्ठिर को घेरता है और तिहत्तर बाणों से बींधता है। युधिष्ठिर चित्रसेन को भगा देते हैं। कौरव राजा को पकड़ने दौड़ते हैं, तब नकुल, सहदेव, धृष्टद्युम्न और भीम एक अक्षौहिणी के साथ रक्षा को आते हैं। कर्ण भारी बाणवर्षा से उन सबको रोकता है। सहदेव दुर्योधन को बीस बाणों से घायल करता है, तो कर्ण पाण्डव सेना को तितर-बितर करता है। युधिष्ठिर कर्ण को पचास बाण मारते हैं, कर्ण मुस्कुराकर उनकी छाती बींधता है। गहरे घाव से युधिष्ठिर रथ में बैठकर सारथि से चलने को कहते हैं। कौरव उन्हें पकड़ने चिल्लाते हैं, पर सत्रह सौ केकय पाञ्चालों के साथ उन्हें रोकते हैं, और दुर्योधन तथा भीम आमने-सामने आते हैं।
सञ्जय उवाच
ततः श्वेताश्वसंयुक्ते नारायणसमाहिते ।
तिष्ठन्रथवरे श्रीमानर्जुनः समपद्यत
tataḥ śvetāśvasaṃyukte nārāyaṇasamāhite |
tiṣṭhanrathavare śrīmānarjunaḥ samapadyata
तद्बलं नृपतिश्रेष्ठ तावकं विजयो रणे ।
व्यक्षोभयदुदीर्णाश्वं महोदधिमिवानिलः
tadbalaṃ nṛpatiśreṣṭha tāvakaṃ vijayo raṇe |
vyakṣobhayadudīrṇāśvaṃ mahodadhimivānilaḥ
दुर्योधनस्तव सुतः प्रमत्ते श्वेतवाहने ।
अभ्येत्य सहसा क्रुद्धः सैन्यार्धेनाभिसंवृतः
duryodhanastava sutaḥ pramatte śvetavāhane |
abhyetya sahasā kruddhaḥ sainyārdhenābhisaṃvṛtaḥ
पर्यवारयदायान्तं युधिष्ठिरममर्षणम् ।
क्षुरप्राणां त्रिसप्तत्या ततोऽविध्यत पाण्डवम्
paryavārayadāyāntaṃ yudhiṣṭhiramamarṣaṇam |
kṣuraprāṇāṃ trisaptatyā tato'vidhyata pāṇḍavam
अक्रुध्यत भृशं तत्र कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
स भल्लांस्त्रिंशतस्तूर्णं तव पुत्रे न्यवेशयत्
akrudhyata bhṛśaṃ tatra kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ |
sa bhallāṃstriṃśatastūrṇaṃ tava putre nyaveśayat
ततो धावन्त कौरव्या जिघृक्षन्तो युधिष्ठिरम्
tato dhāvanta kauravyā jighṛkṣanto yudhiṣṭhiram
दुष्टभावान्पराञ्ज्ञात्वा समवेता महारथाः ।
आजग्मुस्तं परीप्सन्तः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्
duṣṭabhāvānparāñjñātvā samavetā mahārathāḥ |
ājagmustaṃ parīpsantaḥ kuntīputraṃ yudhiṣṭhiram
युधिष्ठिरश्चित्रसेनं शरवर्षैरवाकिरत् ।
चित्रसेनस्तु कौन्तेयं सङ्क्रुद्धः समवारयत्
yudhiṣṭhiraścitrasenaṃ śaravarṣairavākirat |
citrasenastu kaunteyaṃ saṅkruddhaḥ samavārayat
मुहूर्ताद्विमुखीकृत्य चित्रसेनं स धर्मराट् ।
तावकं सैन्यमभ्यघ्नत्समन्तान्निशितैः शरैः
muhūrtādvimukhīkṛtya citrasenaṃ sa dharmarāṭ |
tāvakaṃ sainyamabhyaghnatsamantānniśitaiḥ śaraiḥ
तावका हि माबाहो दुर्योधनपुरोगमाः ।
युधिष्ठिरं जिघृक्षन्तः सर्वसैन्यं समाक्षिपन्
tāvakā hi mābāho duryodhanapurogamāḥ |
yudhiṣṭhiraṃ jighṛkṣantaḥ sarvasainyaṃ samākṣipan
दृष्टप्रभावांस्तान्मत्वा समवेतान्महारथान् ।
आजग्मुः सम्परीप्सन्तः पाण्डवेयं युधिष्ठिरम्
dṛṣṭaprabhāvāṃstānmatvā samavetānmahārathān |
ājagmuḥ samparīpsantaḥ pāṇḍaveyaṃ yudhiṣṭhiram
नकुलः सहदेवश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
अक्षौहिण्या परिवृतास्तेऽभ्यधावन्युधिष्टिरम्
nakulaḥ sahadevaśca dhṛṣṭadyumnaśca pārṣataḥ |
akṣauhiṇyā parivṛtāste'bhyadhāvanyudhiṣṭiram
भीमसेनश्च नाराचैर्मृद्रंस्तव महारथान् ।
अभ्यधावदभिप्रेप्सू राजानं शत्रुभिर्वृतम्
bhīmasenaśca nārācairmṛdraṃstava mahārathān |
abhyadhāvadabhiprepsū rājānaṃ śatrubhirvṛtam
तांस्तु सर्वान्महेष्वासान्कर्णो वैकर्तनो वृषा ।
शरवर्षेण महता प्रत्यवारयदागतान्
tāṃstu sarvānmaheṣvāsānkarṇo vaikartano vṛṣā |
śaravarṣeṇa mahatā pratyavārayadāgatān
शरौघान्विसृजन्तस्ते प्रेयन्तश्च कुञ्जरान् ।
न शेकुर्यत्नवन्तोऽपि राधेयं प्रतिवीक्षितुम्
śaraughānvisṛjantaste preyantaśca kuñjarān |
na śekuryatnavanto'pi rādheyaṃ prativīkṣitum
तांश्च सर्वान्महेष्वासान्सर्वशस्त्रविशारदान् ।
महता शरवर्षेण राधेयः प्रत्यवारयत्
tāṃśca sarvānmaheṣvāsānsarvaśastraviśāradān |
mahatā śaravarṣeṇa rādheyaḥ pratyavārayat
दुर्योधनं च विंशत्या नाराचानां कृती बली ।
अविध्यत्तूर्णमभ्येत्य सहदेवो महीपतिम्
duryodhanaṃ ca viṃśatyā nārācānāṃ kṛtī balī |
avidhyattūrṇamabhyetya sahadevo mahīpatim
स विद्धः सहदेवेन रराज बलसन्निधौ ।
प्रभिन्न इव मातङ्गो रुधिरेण परिप्लुतः
sa viddhaḥ sahadevena rarāja balasannidhau |
prabhinna iva mātaṅgo rudhireṇa pariplutaḥ
दृष्ट्वा तव सुतं तत्र गाढविद्धं सुतेजनैः ।
अभ्यधावद्दृढं क्रुद्धो राधेयो रथिनां वरः
dṛṣṭvā tava sutaṃ tatra gāḍhaviddhaṃ sutejanaiḥ |
abhyadhāvaddṛḍhaṃ kruddho rādheyo rathināṃ varaḥ
दुर्योधनं तथा दृष्ट्वा शीघ्रमस्त्रमुदीर्य सः ।
अवधीत्पाण्डवानीकं पाञ्चालांश्चैव मारिष
duryodhanaṃ tathā dṛṣṭvā śīghramastramudīrya saḥ |
avadhītpāṇḍavānīkaṃ pāñcālāṃścaiva māriṣa
ततो यौधिष्ठिरं सैन्यं वध्यमानं महात्मना ।
सहसा प्राद्रावद्राजन्मूतपुत्रशरार्दितम्
tato yaudhiṣṭhiraṃ sainyaṃ vadhyamānaṃ mahātmanā |
sahasā prādrāvadrājanmūtaputraśarārditam
विविधा विशिखास्तत्र सम्पतन्ति परस्परम् ।
भल्लाः पुङ्खसमाश्लिष्टाः सूतपुत्रधनुश्च्युताः
vividhā viśikhāstatra sampatanti parasparam |
bhallāḥ puṅkhasamāśliṣṭāḥ sūtaputradhanuścyutāḥ
अन्तरिक्षे शरौघाणां पततां च परस्परम् ।
सङ्घर्पेण महाराज पावकः समजायत
antarikṣe śaraughāṇāṃ patatāṃ ca parasparam |
saṅgharpeṇa mahārāja pāvakaḥ samajāyata
तकतो दशदिशः कर्णः शलभैरिव यायिभिः ।
अभ्यघ्नंस्तरसा राजञ्शरैः परशरीरगैः
takato daśadiśaḥ karṇaḥ śalabhairiva yāyibhiḥ |
abhyaghnaṃstarasā rājañśaraiḥ paraśarīragaiḥ
रक्तचन्दनसन्दिग्धौ मणिहेमविभूषितौ ।
बाहू व्यत्यक्षिपत्कर्णः परमास्त्रं विदर्शयन्
raktacandanasandigdhau maṇihemavibhūṣitau |
bāhū vyatyakṣipatkarṇaḥ paramāstraṃ vidarśayan
ततः सर्वा दिशो राजन्सायकैर्विप्रमोहयन् ।
अपीडयद्भृशं कर्णो धर्मराजं युधिष्ठिरम्
tataḥ sarvā diśo rājansāyakairvipramohayan |
apīḍayadbhṛśaṃ karṇo dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram
ततः क्रुद्धो महाराज धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
निशितैरिषुभिः कर्णं पञ्चाशद्भिः समार्पयत्
tataḥ kruddho mahārāja dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ |
niśitairiṣubhiḥ karṇaṃ pañcāśadbhiḥ samārpayat
[बाणान्धकारमभवत्तद्युद्धं घोरदर्शनम् ।
हाहाकारो महानासीत्तावकानां विशाम्पते
[bāṇāndhakāramabhavattadyuddhaṃ ghoradarśanam |
hāhākāro mahānāsīttāvakānāṃ viśāmpate
वध्यमाने तदा सैन्ये धर्मपुत्रेण मारिष ।
सायकैर्विविधैस्तीक्ष्णैः कङ्कपत्रैः शिलाशितैः ।
भल्लैरनेकैर्विविधैः शक्त्यृष्टिमुसलैरपि
vadhyamāne tadā sainye dharmaputreṇa māriṣa |
sāyakairvividhaistīkṣṇaiḥ kaṅkapatraiḥ śilāśitaiḥ |
bhallairanekairvividhaiḥ śaktyṛṣṭimusalairapi
यत्र यत्र स धर्मात्मा दुष्टां दृष्टिं व्यसर्जयत् ।
तत्र तत्र व्यशीर्यन्त तावका भरतर्षभ
yatra yatra sa dharmātmā duṣṭāṃ dṛṣṭiṃ vyasarjayat |
tatra tatra vyaśīryanta tāvakā bharatarṣabha
कर्णोऽपि भृशसङ्कुद्रो धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
नाराचैरर्धचन्द्रैश्च वत्सदन्तैश्च संयुगे
karṇo'pi bhṛśasaṅkudro dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram |
nārācairardhacandraiśca vatsadantaiśca saṃyuge
अमर्षी क्रोधनश्चैव रोषप्रस्फुरिताननः ।
सायकैरप्रमेयात्मा युधिष्ठिरमभिद्रवत्
amarṣī krodhanaścaiva roṣaprasphuritānanaḥ |
sāyakairaprameyātmā yudhiṣṭhiramabhidravat
युधिष्ठिरश्चापि स तं स्वर्णपुङ्खैः शितैः शरैः ॥]
yudhiṣṭhiraścāpi sa taṃ svarṇapuṅkhaiḥ śitaiḥ śaraiḥ ||]
प्रहसन्निव तं कर्णः कङ्कपत्रैः शिलाशितैः ।
उरस्यविध्यद्राजानं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्
prahasanniva taṃ karṇaḥ kaṅkapatraiḥ śilāśitaiḥ |
urasyavidhyadrājānaṃ kuntīputraṃ yudhiṣṭhiram
स पीडितो भृशं तेन धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
उपविश्य रथोपस्थे सूतं याहीत्यनोदयत्
sa pīḍito bhṛśaṃ tena dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ |
upaviśya rathopasthe sūtaṃ yāhītyanodayat
अक्रोशन्त ततः सर्वे धार्तराष्ट्राः सराजकाः ।
गृह्णीध्वमिति राजानमभ्यधावन्त सर्वशः
akrośanta tataḥ sarve dhārtarāṣṭrāḥ sarājakāḥ |
gṛhṇīdhvamiti rājānamabhyadhāvanta sarvaśaḥ
ततः शताः सप्तदश केकयानां प्रहारिणाम् ।
पञ्चालैः सहिता राजन्धार्तराष्ट्रान्न्यवारयन्
tataḥ śatāḥ saptadaśa kekayānāṃ prahāriṇām |
pañcālaiḥ sahitā rājandhārtarāṣṭrānnyavārayan
तस्मिन्सुतुमुले युद्धे वर्तमाने जनक्षये ।
दुर्योधनश्च भीमश्च समेयातां महाबलौ
tasminsutumule yuddhe vartamāne janakṣaye |
duryodhanaśca bhīmaśca sameyātāṃ mahābalau
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)