कर्ण पर्व

अध्याय 28: शिव से मिले परशुराम के अस्त्र कर्ण तक पहुँचे

इति श्रीमन्महाभारते कर्णपर्वणि अष्टविंशोऽध्यायः ॥

35 श्लोक · 28 में से 101

इस अध्याय में क्या होता है

शिव से मिले परशुराम के अस्त्र कर्ण तक पहुँचे

दुर्योधन एक और कथा सुनाता है। जमदग्निपुत्र परशुराम ने अस्त्रों के लिए भक्ति और शान्ति से शिव की आराधना की। वर्षों की आराधना के बाद, जब बलवान दैत्य देवताओं को सता रहे थे, शिव ने राम को उनके विरुद्ध भेजा। राम ने पूछा कि बिना अस्त्रों के कैसे लडूँ; शिव बोले, जाओ, तुम जीतोगे। राम ने वज्र जैसे प्रहारों से दैत्यों को मार डाला। शिव के स्पर्श से उनके घाव तुरन्त भर गए, और प्रसन्न होकर शिव ने उन्हें दिव्य अस्त्र और वर दिए। उन्हीं परशुराम ने कर्ण को पूरा धनुर्वेद सिखाया। दुर्योधन कहता है कि हिरनी बाघ को जन्म नहीं देती; कवच कुण्डल सहित जन्मा कर्ण सूतकुल का नहीं, क्षत्रिय कुल का देवपुत्र है।

दुर्योधन उवाच

28.1

इमं चाप्यपरं भूय इति हासं निबोध मे ।
पितुर्मम सकाशे वै ब्राह्मणः प्राह धर्मवित्

imaṃ cāpyaparaṃ bhūya iti hāsaṃ nibodha me |
piturmama sakāśe vai brāhmaṇaḥ prāha dharmavit

28.2

श्रुत्वा चैतद्वचश्चित्रं हेतुकार्यार्थतत्त्ववित् ।
कुरु शल्य विनिश्चित्य मा भूदत्र विचारणा

śrutvā caitadvacaścitraṃ hetukāryārthatattvavit |
kuru śalya viniścitya mā bhūdatra vicāraṇā

28.3

भार्गवाणां कुले जातो जमदग्निर्महातपाः ।
तस्य रामेति विख्यातः पुत्रस्तेजोगुणान्वितः

bhārgavāṇāṃ kule jāto jamadagnirmahātapāḥ |
tasya rāmeti vikhyātaḥ putrastejoguṇānvitaḥ

28.4

स तीव्रं तप आस्थाय सम्प्रसादितवान्भवम् ।
अस्त्रहेतोः प्रसन्नात्मा नियतः संयतेन्द्रियः

sa tīvraṃ tapa āsthāya samprasāditavānbhavam |
astrahetoḥ prasannātmā niyataḥ saṃyatendriyaḥ

28.5

तस्मै तुष्टो महादेवो भक्त्या च प्रशमेन च ।
हृद्गतं चास्य विज्ञाय दर्शयामास शङ्करः ।
प्रत्यक्षेण महादेवः स्वां तनुं सर्वशङ्करः

tasmai tuṣṭo mahādevo bhaktyā ca praśamena ca |
hṛdgataṃ cāsya vijñāya darśayāmāsa śaṅkaraḥ |
pratyakṣeṇa mahādevaḥ svāṃ tanuṃ sarvaśaṅkaraḥ

शङ्कर उवाच

28.6

राम तुष्टोऽस्मि भद्रं ते विदितं तव चेप्सितम् ।
कुरुष्व पूतमात्मानं सर्वमेतदवाप्स्यसि

rāma tuṣṭo'smi bhadraṃ te viditaṃ tava cepsitam |
kuruṣva pūtamātmānaṃ sarvametadavāpsyasi

28.7

दास्यामि ते तदाऽस्त्राणि यदा पूतो भविष्यसि ।
अपात्रमसमर्थं च दहन्त्यस्त्राणि भार्गव

dāsyāmi te tadā'strāṇi yadā pūto bhaviṣyasi |
apātramasamarthaṃ ca dahantyastrāṇi bhārgava

28.8

इत्युक्तो जामदग्न्यस्तु देवदेवेन शूलिना ।
प्रत्युवाच महात्मानं शिरसाऽवनतः प्रभुम्

ityukto jāmadagnyastu devadevena śūlinā |
pratyuvāca mahātmānaṃ śirasā'vanataḥ prabhum

28.9

यदा जानासि देवेश पात्रं मामस्त्रधारणे ।
तदा शुश्रूषतेऽस्त्राणि भवान्मे दातुमर्हति

yadā jānāsi deveśa pātraṃ māmastradhāraṇe |
tadā śuśrūṣate'strāṇi bhavānme dātumarhati

28.10

ततः स तपसा चैव व्रतेन नियमेन च ।
पूजोपहारबलिभिर्होममन्त्रपुरस्कृतैः

tataḥ sa tapasā caiva vratena niyamena ca |
pūjopahārabalibhirhomamantrapuraskṛtaiḥ

28.11

समाराधितवाञ्शर्वं बहुवर्षगणांस्तदा ।
प्रसन्नश्च महादेवो भार्गवस्य महात्मनः

samārādhitavāñśarvaṃ bahuvarṣagaṇāṃstadā |
prasannaśca mahādevo bhārgavasya mahātmanaḥ

28.12

असकृच्चाब्रवीत्तस्य गुणान्देव्याः सकाशतः ।
भक्तिमानेष सततं मयि रामो दृढव्रतः

asakṛccābravīttasya guṇāndevyāḥ sakāśataḥ |
bhaktimāneṣa satataṃ mayi rāmo dṛḍhavrataḥ

28.13

एवमस्य गुणान्प्रीतो बहुशो कथयद्विभुः ।
देवतानां पितॄणां च समक्षमरिसूदन

evamasya guṇānprīto bahuśo kathayadvibhuḥ |
devatānāṃ pitṝṇāṃ ca samakṣamarisūdana

28.14

एतस्मिन्नेव काले तु दैत्या ह्यासन्महाबलाः ।
तैस्तदा दर्पमोहाद्वै अबाध्यन्त दिवौकसः

etasminneva kāle tu daityā hyāsanmahābalāḥ |
taistadā darpamohādvai abādhyanta divaukasaḥ

28.15

ततः सम्भूय विबुधास्तान्हन्तुं कृतनिश्चयाः ।
चक्रुः शत्रुवधे यत्नं दैत्याञ्चेतुमशक्नुवन्

tataḥ sambhūya vibudhāstānhantuṃ kṛtaniścayāḥ |
cakruḥ śatruvadhe yatnaṃ daityāñcetumaśaknuvan

28.16

अभिगम्य ततो देवा महेश्वरमुमापतिम् ।
प्रासादयंस्तदा भक्त्या जहि शत्रुगणानिति

abhigamya tato devā maheśvaramumāpatim |
prāsādayaṃstadā bhaktyā jahi śatrugaṇāniti

28.17

प्रतिज्ञाय ततो देवो देवतानां रिपुक्षयम् ।
रामं भार्गवमाहूय सोऽभ्यभाषत शङ्करः

pratijñāya tato devo devatānāṃ ripukṣayam |
rāmaṃ bhārgavamāhūya so'bhyabhāṣata śaṅkaraḥ

28.18

रिपून्भार्गव देवानां जहि सर्वान्समागतान् ।
लोकानां हितकामार्थं मत्प्रियार्थं तथैव च

ripūnbhārgava devānāṃ jahi sarvānsamāgatān |
lokānāṃ hitakāmārthaṃ matpriyārthaṃ tathaiva ca

परशुराम उवाच

28.19

का शक्तिर्मम देवेश अकृतास्त्रस्य संयुगे ।
निहन्तुं दानवान्सर्वान्कृतास्त्रान्युद्धदुर्मदान्

kā śaktirmama deveśa akṛtāstrasya saṃyuge |
nihantuṃ dānavānsarvānkṛtāstrānyuddhadurmadān

ईश्वर उवाच

28.20

गच्छ त्वं मदनुज्ञानान्निहनिष्यसि शात्रवान् ।
विजित्य च रिपून्सर्वान्गुणान्प्राप्स्यसि पुष्कलान्

gaccha tvaṃ madanujñānānnihaniṣyasi śātravān |
vijitya ca ripūnsarvānguṇānprāpsyasi puṣkalān

दुर्योधन उवाच

28.21

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं प्रतिगृह्य च सर्वशः ।
रामः कृतस्वस्त्ययनः प्रययौ दानवान्प्रति

etacchrutvā tu vacanaṃ pratigṛhya ca sarvaśaḥ |
rāmaḥ kṛtasvastyayanaḥ prayayau dānavānprati

28.22

ततोऽजयद्देवशत्रून्महादर्पबलान्वितान् ।
वज्राशनिसमस्पर्शैः प्रहारैरेव भार्गवः

tato'jayaddevaśatrūnmahādarpabalānvitān |
vajrāśanisamasparśaiḥ prahāraireva bhārgavaḥ

28.23

स दानवैः क्षततनुर्जामदग्न्यो नृपोत्तम ।
संस्पृष्टः स्थाणुना सद्यो निर्व्रणः समपद्यत

sa dānavaiḥ kṣatatanurjāmadagnyo nṛpottama |
saṃspṛṣṭaḥ sthāṇunā sadyo nirvraṇaḥ samapadyata

28.24

प्रीतश्च भगवान्देवः कर्मणा तेन तस्य वै ।
वरान्प्रादाद्बहुविधान्भार्गवाय महात्मने

prītaśca bhagavāndevaḥ karmaṇā tena tasya vai |
varānprādādbahuvidhānbhārgavāya mahātmane

28.25

उक्तश्च प्रीतियुक्तेन देवदेवेन शूलिना

uktaśca prītiyuktena devadevena śūlinā

28.26

निपातात्तव शस्त्राणां शरीरे याऽभवद्रुजा ।
तया ते मानुषं कर्म व्यपोहं भृगुनन्दन ।
गृहाणास्त्राणि दिव्यानि मत्सकाशाद्यथेप्सितं

nipātāttava śastrāṇāṃ śarīre yā'bhavadrujā |
tayā te mānuṣaṃ karma vyapohaṃ bhṛgunandana |
gṛhāṇāstrāṇi divyāni matsakāśādyathepsitaṃ

28.27

ततोऽस्त्राणि समग्राणि वरांश्च मनसेप्सितान् ।
लब्ध्वा बहुविधान्रामः प्रणम्यशिरसा शिवम् ।
अनुज्ञां प्राप्य देवेशाज्जगाम स महातपाः

tato'strāṇi samagrāṇi varāṃśca manasepsitān |
labdhvā bahuvidhānrāmaḥ praṇamyaśirasā śivam |
anujñāṃ prāpya deveśājjagāma sa mahātapāḥ

28.28

एवमेतत्पुरावृत्तं तथा कथितवानृषिः

evametatpurāvṛttaṃ tathā kathitavānṛṣiḥ

28.29

भार्गवोऽपि ददौ सर्वं धनुर्वेदं महात्मने ।
कर्णाय पुरुषव्याघ्रः सुप्रीतेनान्तरात्मना

bhārgavo'pi dadau sarvaṃ dhanurvedaṃ mahātmane |
karṇāya puruṣavyāghraḥ suprītenāntarātmanā

28.30

वृजिनं न भवेत्किञ्चिदस्य कर्णस्य पार्थिव ।
सूतेन वर्धितो नित्यं न सूतो नृप एव सः

vṛjinaṃ na bhavetkiñcidasya karṇasya pārthiva |
sūtena vardhito nityaṃ na sūto nṛpa eva saḥ

28.31

विशुद्धयोनिं विज्ञाय दिव्यान्यस्त्राण्यदाद्भृगुः ।
नापि सूतकुले जातं मन्ये कर्णं कथञ्चन ।
देवपुत्रमदं मन्ये क्षत्रियाणां कुलोद्भवम्

viśuddhayoniṃ vijñāya divyānyastrāṇyadādbhṛguḥ |
nāpi sūtakule jātaṃ manye karṇaṃ kathañcana |
devaputramadaṃ manye kṣatriyāṇāṃ kulodbhavam

28.32

विसृष्टमविबोधार्थं कुलस्येंति मतिर्मम ।
सर्वथा न ह्यसो शल्य कर्णः सूतकुलोद्भवः

visṛṣṭamavibodhārthaṃ kulasyeṃti matirmama |
sarvathā na hyaso śalya karṇaḥ sūtakulodbhavaḥ

28.33

सकुण्डलं सकवचं दीर्घबाहुमरिन्दमम् ।
कथमादित्यसङ्काशं मृगी सिंहं प्रसूयते

sakuṇḍalaṃ sakavacaṃ dīrghabāhumarindamam |
kathamādityasaṅkāśaṃ mṛgī siṃhaṃ prasūyate

28.34

पश्य ह्यस्य भुजौ पीनौ नागराजकरोपमौ ।
वक्षः पश्य विशालं च सर्वशस्त्रसहं रणे

paśya hyasya bhujau pīnau nāgarājakaropamau |
vakṣaḥ paśya viśālaṃ ca sarvaśastrasahaṃ raṇe

28.35

न त्वेव प्राकृतः कश्चित्कर्णो वैकर्तनो वृषा ।
महात्माह्येष राजेन्द्र रामशिष्यः प्रतापवान्

na tveva prākṛtaḥ kaścitkarṇo vaikartano vṛṣā |
mahātmāhyeṣa rājendra rāmaśiṣyaḥ pratāpavān

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)