अध्याय 22: कर्ण सारथि के रूप में शल्य को माँगता है

स्वेन च्छन्देन नः सर्वानवधीद्व्यक्तमर्जुनः ।
न ह्यस्य समरे मुच्येदन्तकोऽप्याततायिनः

svena cchandena naḥ sarvānavadhīdvyaktamarjunaḥ |
na hyasya samare mucyedantako'pyātatāyinaḥ

पार्थो ह्येकोऽहरद्भद्रामेकश्चाग्निमतर्पयत् ।
एकश्चेमां महीं जित्वा चक्रे बलिभृतो नृपान्

pārtho hyeko'haradbhadrāmekaścāgnimatarpayat |
ekaścemāṃ mahīṃ jitvā cakre balibhṛto nṛpān

एको निवातकवचनानहनद्दिव्यकार्मुकः ।
एकः किरातरूपेण स्थितं शर्वमयोधयत्

eko nivātakavacanānahanaddivyakārmukaḥ |
ekaḥ kirātarūpeṇa sthitaṃ śarvamayodhayat

एको ह्यरक्षद्भरतानेको भवमतोषयत् ।
तेनैकेन जिताः सर्वे मदीया ह्युग्रतेजसः

eko hyarakṣadbharatāneko bhavamatoṣayat |
tenaikena jitāḥ sarve madīyā hyugratejasaḥ

न ते निन्द्याः प्रशस्यास्ते यत्ते चक्रुर्ब्रवीहि तत् ।
ततो दुर्योधनः सूत पश्चात्किमकरोत्तदा

na te nindyāḥ praśasyāste yatte cakrurbravīhi tat |
tato duryodhanaḥ sūta paścātkimakarottadā

हतप्रहतविध्वस्ता विवर्मायुधवाहनाः ।
दीनस्वरा दूयमाना मानिनः शत्रुनिर्जिताः

hataprahatavidhvastā vivarmāyudhavāhanāḥ |
dīnasvarā dūyamānā māninaḥ śatrunirjitāḥ

शिबिरस्थाः पुनर्मन्त्रं मन्त्रयन्ति स्म कौरवाः ।
भग्नदंष्ट्रा हतविषाः पादाक्रान्ता इवोरगाः

śibirasthāḥ punarmantraṃ mantrayanti sma kauravāḥ |
bhagnadaṃṣṭrā hataviṣāḥ pādākrāntā ivoragāḥ

तानब्रवीत्ततः कर्णः क्रुद्वः सर्प इव श्वसन् ।
करं करेण निष्पीड्य प्रेक्षमाणस्तवात्मजम्

tānabravīttataḥ karṇaḥ krudvaḥ sarpa iva śvasan |
karaṃ kareṇa niṣpīḍya prekṣamāṇastavātmajam

यत्तो दृढश्च दक्षश्च धृतिमानर्जुनः सदा ।
सम्बोधयति चाप्येनं यथाकालमधोक्षजः

yatto dṛḍhaśca dakṣaśca dhṛtimānarjunaḥ sadā |
sambodhayati cāpyenaṃ yathākālamadhokṣajaḥ

सहसाऽस्त्रविसर्गेण वयं तेनाद्य वञ्चिताः ।
श्वस्त्वहं तस्य सङ्कल्पं सर्वं हन्ता महीपते

sahasā'stravisargeṇa vayaṃ tenādya vañcitāḥ |
śvastvahaṃ tasya saṅkalpaṃ sarvaṃ hantā mahīpate

एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा सोऽनुजज्ञे नृपोत्तमान् ।
तेऽनुज्ञाता नृपाः सर्वे स्वानि वेश्मानि भेजिरे

evamuktastathetyuktvā so'nujajñe nṛpottamān |
te'nujñātā nṛpāḥ sarve svāni veśmāni bhejire

सुखोषितास्तां रजनीं हृष्टा युद्वाय निर्ययुः ।
तेऽपश्यन्विहितं व्यूहं धर्मराजेन दुर्जयम् ।
प्रयत्नात्कुरुमुख्येन बृहस्पत्युशनोमतात्

sukhoṣitāstāṃ rajanīṃ hṛṣṭā yudvāya niryayuḥ |
te'paśyanvihitaṃ vyūhaṃ dharmarājena durjayam |
prayatnātkurumukhyena bṛhaspatyuśanomatāt

अथ प्रतीपकर्तारं प्रवीरं परवीरहा ।
सस्मार वृषभस्कन्धं कर्णं दुर्योधनस्तदा

atha pratīpakartāraṃ pravīraṃ paravīrahā |
sasmāra vṛṣabhaskandhaṃ karṇaṃ duryodhanastadā

पुरन्दरसमं युद्वे मरुद्गणसमं बले ।
कार्तवीर्यसमं वीर्ये कर्णं राज्ञोऽगमन्मनः

purandarasamaṃ yudve marudgaṇasamaṃ bale |
kārtavīryasamaṃ vīrye karṇaṃ rājño'gamanmanaḥ

सर्वेषां चैव सैन्यानां कर्णमेवागमन्मनः ।
सूतपुत्रं महेष्वासं बन्धुमात्ययिकेष्विव

sarveṣāṃ caiva sainyānāṃ karṇamevāgamanmanaḥ |
sūtaputraṃ maheṣvāsaṃ bandhumātyayikeṣviva

ततो दुर्योधनः सूत पश्चात्किमकरोत्तदा ।
यद्वोऽगमन्मनो मन्दाः कर्णं वैकर्तनं प्रति

tato duryodhanaḥ sūta paścātkimakarottadā |
yadvo'gamanmano mandāḥ karṇaṃ vaikartanaṃ prati

अप्यपश्यत राधेयं शीतार्ता इव भास्करम् ।
कृतेऽवहारे सैन्यानां प्रवृत्ते च रणे पुनः

apyapaśyata rādheyaṃ śītārtā iva bhāskaram |
kṛte'vahāre sainyānāṃ pravṛtte ca raṇe punaḥ

दुर्योधनं च तत्राजौ पाण्डवेन भृशार्दितम् ।
पराक्रान्तान्पाण्डुसुतान्दृष्ट्वाऽपि भृशार्दितम्

duryodhanaṃ ca tatrājau pāṇḍavena bhṛśārditam |
parākrāntānpāṇḍusutāndṛṣṭvā'pi bhṛśārditam

कथं वैकर्तनः कर्णस्तत्रायुध्यत सञ्जय ।
कथं च पाण्डवाः सर्वे युयुधुस्तत्र सूतजम्

kathaṃ vaikartanaḥ karṇastatrāyudhyata sañjaya |
kathaṃ ca pāṇḍavāḥ sarve yuyudhustatra sūtajam

कर्णो ह्येको महाबाहुर्हन्यात्पार्थान्ससृञ्जयान् ।
कर्णस्य भुजयोर्वीर्यं शक्रविष्णुसमं युधि

karṇo hyeko mahābāhurhanyātpārthānsasṛñjayān |
karṇasya bhujayorvīryaṃ śakraviṣṇusamaṃ yudhi

तस्य शस्त्राणि घोराणि विक्रमश्च महात्मनः ।
कर्णमाश्रित्य सङ्ग्रामे मत्तो दुर्योधनो नृपः

tasya śastrāṇi ghorāṇi vikramaśca mahātmanaḥ |
karṇamāśritya saṅgrāme matto duryodhano nṛpaḥ

दुर्योधनं ततो दृष्ट्वा पाण्डवेन भृशार्दितम् ।
पराक्रान्तान्पाण्डुसुतान्दृष्ट्वा चापि महारथः

duryodhanaṃ tato dṛṣṭvā pāṇḍavena bhṛśārditam |
parākrāntānpāṇḍusutāndṛṣṭvā cāpi mahārathaḥ

कर्णमाश्रित्य सङ्ग्रामे मन्दो दुर्योधनः पुनः ।
जेतुमुत्सहते पार्थान्सपुत्रान्सहकेशवान्

karṇamāśritya saṅgrāme mando duryodhanaḥ punaḥ |
jetumutsahate pārthānsaputrānsahakeśavān

यः सौबलं तथा तात नीतिमानिति मन्यते ।
कर्णं चाग्रतिमं युद्वे देवैरपि दुरुत्सहम्

yaḥ saubalaṃ tathā tāta nītimāniti manyate |
karṇaṃ cāgratimaṃ yudve devairapi durutsaham

मन्यतेऽभ्यधिकं पार्थादेवं चास्य हृदि स्थितम् ।
विजेष्यति रणे कर्ण एकः पर्थान्ससोमकान् ।
मम चैव सदा मन्दः शंसते नित्यमग्रतः

manyate'bhyadhikaṃ pārthādevaṃ cāsya hṛdi sthitam |
vijeṣyati raṇe karṇa ekaḥ parthānsasomakān |
mama caiva sadā mandaḥ śaṃsate nityamagrataḥ

अहो बत महद्दुःखं यत्र पाण्डुसुतान्रणे ।
नातरद्रभसः कर्णो दैवं नूनं परायणम्

aho bata mahadduḥkhaṃ yatra pāṇḍusutānraṇe |
nātaradrabhasaḥ karṇo daivaṃ nūnaṃ parāyaṇam

अहो द्यूतस्य निष्ठेयं घोरा सम्प्रति वर्तते

aho dyūtasya niṣṭheyaṃ ghorā samprati vartate

अहो तीव्राणि दुःखानि दुर्योधनकृतान्यहम् ।
सोढा घोराणि बहुशः शल्यभूतानि सञ्जय

aho tīvrāṇi duḥkhāni duryodhanakṛtānyaham |
soḍhā ghorāṇi bahuśaḥ śalyabhūtāni sañjaya

सौबलं च तदा तात नीतिमानिति मन्यते ।
कर्णश्च रभसो नित्यं राजा त चाप्यनुव्रतः

saubalaṃ ca tadā tāta nītimāniti manyate |
karṇaśca rabhaso nityaṃ rājā ta cāpyanuvrataḥ

यदेवं वर्तमानेषु महायुद्वेषु सञ्जय ।
अश्रौषं निहतान्पुत्रान्नित्यमेव विनिर्जितान्

yadevaṃ vartamāneṣu mahāyudveṣu sañjaya |
aśrauṣaṃ nihatānputrānnityameva vinirjitān

न पाण्डवानां समरे कश्चिदस्ति हतः किल ।
स्त्रीमध्यमिव गाहन्ते दैवं तु बलवत्तरम्

na pāṇḍavānāṃ samare kaścidasti hataḥ kila |
strīmadhyamiva gāhante daivaṃ tu balavattaram

[राजन्पूर्वनिमित्तानि धर्मिष्ठानि विचिन्तय] ।

[rājanpūrvanimittāni dharmiṣṭhāni vicintaya] |

अतिक्रान्तं हि यत्कार्यं पश्चाच्चिन्तयते नरः ।
तच्चास्य न भवेत्कार्यं चिन्तया च विनश्यति

atikrāntaṃ hi yatkāryaṃ paścāccintayate naraḥ |
taccāsya na bhavetkāryaṃ cintayā ca vinaśyati

तदिदं तव कार्यं तु दूरप्राप्तं विजानता ।
न कृतं यत्त्वया पूर्वं प्राप्ताप्राप्तविचारणम्

tadidaṃ tava kāryaṃ tu dūraprāptaṃ vijānatā |
na kṛtaṃ yattvayā pūrvaṃ prāptāprāptavicāraṇam

उक्तोऽसि बहुधा राज्ञन्मा युध्यस्वेति पाण्डवैः ।
न च तत्त्वग्रहीर्द्वेषात्पाण्डवेषु विशाम्पते

ukto'si bahudhā rājñanmā yudhyasveti pāṇḍavaiḥ |
na ca tattvagrahīrdveṣātpāṇḍaveṣu viśāmpate

त्वया पापानि घोराणि समाचीर्णानि पाण्डुषु ।
त्वत्कृते वर्तते घोरः पार्थिवानां जनक्षयः

tvayā pāpāni ghorāṇi samācīrṇāni pāṇḍuṣu |
tvatkṛte vartate ghoraḥ pārthivānāṃ janakṣayaḥ

तत्त्विदानीमतिक्रान्तं मा शुचो भरतर्षभ ।
शृणु सर्वं यथावृत्तं घोरं वैशसमुच्यते

tattvidānīmatikrāntaṃ mā śuco bharatarṣabha |
śṛṇu sarvaṃ yathāvṛttaṃ ghoraṃ vaiśasamucyate

प्रभातायां रजन्यां तु कर्णो राजानमभ्ययात् ।
समेत्य च महाबाहुर्दुर्योधनमथाब्रवीत्

prabhātāyāṃ rajanyāṃ tu karṇo rājānamabhyayāt |
sametya ca mahābāhurduryodhanamathābravīt

अद्य राजन्समेष्यामि पाण्डवेन यशस्विना ।
निहनिष्यामि तं वीरं स वा मां निहनिष्यति

adya rājansameṣyāmi pāṇḍavena yaśasvinā |
nihaniṣyāmi taṃ vīraṃ sa vā māṃ nihaniṣyati

बहुत्वान्मम कार्याणां तथा पार्थस्य भारत ।
नाभूत्समागमो राजन्मम चैवार्जुनस्य च

bahutvānmama kāryāṇāṃ tathā pārthasya bhārata |
nābhūtsamāgamo rājanmama caivārjunasya ca

इदं तु मे यथाप्रज्ञं शृणु वाक्यं विशाम्पते ।
अनिहत्य रणे पार्थं नाहमेष्यामि भारत

idaṃ tu me yathāprajñaṃ śṛṇu vākyaṃ viśāmpate |
anihatya raṇe pārthaṃ nāhameṣyāmi bhārata

हतप्रवीरे सैन्येऽस्मिन्मयि चावस्थिते युधि ।
अभियास्यति मां पार्थः शक्रशक्तिविनाकृतम्

hatapravīre sainye'sminmayi cāvasthite yudhi |
abhiyāsyati māṃ pārthaḥ śakraśaktivinākṛtam

ततः श्रेयस्करं यच्च तन्निबोध जनेश्वर ।
आयुधानां च मे वीर्यं दिव्यानामर्जुनस्य च

tataḥ śreyaskaraṃ yacca tannibodha janeśvara |
āyudhānāṃ ca me vīryaṃ divyānāmarjunasya ca

कार्यस्य महतो भेदे लाघवे दूरपातने ।
सौष्ठवे चास्त्रपाते च सव्यसाची न मत्समः

kāryasya mahato bhede lāghave dūrapātane |
sauṣṭhave cāstrapāte ca savyasācī na matsamaḥ

प्राणे शौर्येऽथ विज्ञाने विक्रमे चापि भारत ।
निमित्तज्ञानयोगे च सव्यसाची न मत्समः

prāṇe śaurye'tha vijñāne vikrame cāpi bhārata |
nimittajñānayoge ca savyasācī na matsamaḥ

सर्वायुधमहामात्रं विजयं नाम तद्वनुः ।
इन्द्रार्थं प्रियकामेन निर्मितं विश्वकर्मणा

sarvāyudhamahāmātraṃ vijayaṃ nāma tadvanuḥ |
indrārthaṃ priyakāmena nirmitaṃ viśvakarmaṇā

येन दैत्यगणान्राजञ्जितवान्वै शतक्रतुः ।
यस्य घोषेण दैत्यानां व्यामुह्यन्त दिशो दश

yena daityagaṇānrājañjitavānvai śatakratuḥ |
yasya ghoṣeṇa daityānāṃ vyāmuhyanta diśo daśa

तद्भार्गवाय प्रायच्छच्छक्रः परमसम्मतम् ।
तद्दिव्यं भार्गवो मह्यमददद्वनुरत्तमम्

tadbhārgavāya prāyacchacchakraḥ paramasammatam |
taddivyaṃ bhārgavo mahyamadadadvanurattamam

तेन योत्स्ये महाबाहुमर्जुनं जयतां वरम् ।
यथेन्द्रः समरे सर्वान्दैतेयान्वै समागतान् ।
निजघान तथा सर्वाञ्जेष्यामि युधि पाण्डवान्

tena yotsye mahābāhumarjunaṃ jayatāṃ varam |
yathendraḥ samare sarvāndaiteyānvai samāgatān |
nijaghāna tathā sarvāñjeṣyāmi yudhi pāṇḍavān

धनुर्घोरं रामदत्तं गाण्डीवात्तद्विशिष्यते ।
त्रिस्सप्तकृत्वः पृथिवी धनुषा येन निर्जिता

dhanurghoraṃ rāmadattaṃ gāṇḍīvāttadviśiṣyate |
trissaptakṛtvaḥ pṛthivī dhanuṣā yena nirjitā

धनुषो ह्यस्य कर्माणि दिव्यानि प्राह भार्गवः ।
तद्रामो ह्यददन्मह्यं तेन योत्स्यामि पाण्डवम्

dhanuṣo hyasya karmāṇi divyāni prāha bhārgavaḥ |
tadrāmo hyadadanmahyaṃ tena yotsyāmi pāṇḍavam

अद्य दुर्योधनाहं त्वां नन्दयिष्ये सबान्धवम् ।
निहत्य समरे वीरमर्जुनं जयतां वरम्

adya duryodhanāhaṃ tvāṃ nandayiṣye sabāndhavam |
nihatya samare vīramarjunaṃ jayatāṃ varam

सपर्वतवनद्वीपा हतवीरा ससागरा ।
पुत्रपौत्रप्रतिष्ठा ते भविष्यत्यद्य पार्थिव

saparvatavanadvīpā hatavīrā sasāgarā |
putrapautrapratiṣṭhā te bhaviṣyatyadya pārthiva

नाशक्यं विद्यते मेऽद्य त्वत्प्रियार्थं विशेषतः ।
सम्यग्धर्मानुरक्तस्य सिद्विरात्मवतो यथा

nāśakyaṃ vidyate me'dya tvatpriyārthaṃ viśeṣataḥ |
samyagdharmānuraktasya sidvirātmavato yathā

न हि मे विक्रमं सोढुं स शक्तोऽग्निं तरुर्यथा ।
अवश्यं तु मया वाच्यं येन हीनोऽस्मि फल्गुनात्

na hi me vikramaṃ soḍhuṃ sa śakto'gniṃ taruryathā |
avaśyaṃ tu mayā vācyaṃ yena hīno'smi phalgunāt

ज्या तस्य धनुषो दिव्या तथाऽक्षय्ये महेषुधी ।
सारथिस्तस्य गोविन्दो मम तादृङ्ग विद्यते

jyā tasya dhanuṣo divyā tathā'kṣayye maheṣudhī |
sārathistasya govindo mama tādṛṅga vidyate

तस्य दिव्यं धनुः श्रेष्ठं गाण्डीवमजितं युधि ।
विजयं च महद्दिव्यं ममापि धनुरुत्तमम्

tasya divyaṃ dhanuḥ śreṣṭhaṃ gāṇḍīvamajitaṃ yudhi |
vijayaṃ ca mahaddivyaṃ mamāpi dhanuruttamam

तत्राहमधिकः पार्थाद्वनुषा तेन पार्थिव ।
येन चाप्यधिको वीरः पाण्डवस्तन्निबोध मे

tatrāhamadhikaḥ pārthādvanuṣā tena pārthiva |
yena cāpyadhiko vīraḥ pāṇḍavastannibodha me

रश्मिग्राहश्च दाशार्हः सर्वलोकनमस्कृतः ।
अग्निदत्तश्च वै दिव्यो रथः काञ्चनभूषणः

raśmigrāhaśca dāśārhaḥ sarvalokanamaskṛtaḥ |
agnidattaśca vai divyo rathaḥ kāñcanabhūṣaṇaḥ

अच्छेद्याः सर्वतो वीर वाजिनश्च मनोजवाः ।
ध्वजश्च दिव्यो द्युतिमान्वानरोपि भयङ्करः

acchedyāḥ sarvato vīra vājinaśca manojavāḥ |
dhvajaśca divyo dyutimānvānaropi bhayaṅkaraḥ

कृष्णश्च जगतः स्रष्टा रथं तमभिरक्षति ।
एभिस्त्रिभिरहं हीनो युद्वुमिच्छामि पाण्डवम्

kṛṣṇaśca jagataḥ sraṣṭā rathaṃ tamabhirakṣati |
ebhistribhirahaṃ hīno yudvumicchāmi pāṇḍavam

अयं तु सदृशः शौरेः शल्यः समितिशोभनः ।
सारथ्यं यदि मे कुर्याद्द्रुवस्ते विजयो भवेत्

ayaṃ tu sadṛśaḥ śaureḥ śalyaḥ samitiśobhanaḥ |
sārathyaṃ yadi me kuryāddruvaste vijayo bhavet

तस्य मे सारथिः शल्यो भवत्वसुकरः परैः ।
नाराचान्गार्ध्रपत्रांश्च शकटानि वहन्तु मे

tasya me sārathiḥ śalyo bhavatvasukaraḥ paraiḥ |
nārācāngārdhrapatrāṃśca śakaṭāni vahantu me

रथाश्च मुख्या राजेन्द्र युक्ता वाजिभिरुत्तमैः ।
आयान्तु पश्चात्सततं मामेव भरतर्षभ

rathāśca mukhyā rājendra yuktā vājibhiruttamaiḥ |
āyāntu paścātsatataṃ māmeva bharatarṣabha

एवमभ्यधिकः पार्थाद्भविष्यामि गुणैरहम् ।
शल्योप्यभ्यधिकः कृष्णादर्जुनादपिचाप्यहम्

evamabhyadhikaḥ pārthādbhaviṣyāmi guṇairaham |
śalyopyabhyadhikaḥ kṛṣṇādarjunādapicāpyaham

यथाऽश्वहृदयं वेद दाशार्हः परवीरहा ।
तथा शल्यो विजानीते हयज्ञानं महारथः

yathā'śvahṛdayaṃ veda dāśārhaḥ paravīrahā |
tathā śalyo vijānīte hayajñānaṃ mahārathaḥ

बाहुवीर्ये समो नास्ति मद्रराजस्य कश्चन ।
तथाऽस्त्रे मत्समो नास्ति कश्चिदेव धनुर्धरः

bāhuvīrye samo nāsti madrarājasya kaścana |
tathā'stre matsamo nāsti kaścideva dhanurdharaḥ

तथा शल्यसमो नास्ति हयज्ञाने हि कश्चन ।
सोऽयमभ्यधिकः कृष्णाद्भविष्यति रथो मम

tathā śalyasamo nāsti hayajñāne hi kaścana |
so'yamabhyadhikaḥ kṛṣṇādbhaviṣyati ratho mama

एवं कृते रथस्थोऽहं गुणैरभ्यधिकोऽर्जुनात् ।
विजयेयमहं सङ्ख्ये फल्गुनं कुरुसत्तम

evaṃ kṛte rathastho'haṃ guṇairabhyadhiko'rjunāt |
vijayeyamahaṃ saṅkhye phalgunaṃ kurusattama

समुद्यातुं न शक्ष्यन्ति देवा अपि सवासवाः ।
एतत्कृतं महाराज त्वयेच्छामि परन्तप

samudyātuṃ na śakṣyanti devā api savāsavāḥ |
etatkṛtaṃ mahārāja tvayecchāmi parantapa

क्रियतामेष कामो मे मा वः कालोऽत्यगादयम् ।
एवं कृते कृतं मह्यं त्वया सर्वं भविष्यति

kriyatāmeṣa kāmo me mā vaḥ kālo'tyagādayam |
evaṃ kṛte kṛtaṃ mahyaṃ tvayā sarvaṃ bhaviṣyati

ततो द्रक्ष्यसि सङ्ग्रामे यत्करिष्यामि भारत ।
सर्वथा पाण्डवान्सङ्ख्ये विजेष्ये वै समागतान्

tato drakṣyasi saṅgrāme yatkariṣyāmi bhārata |
sarvathā pāṇḍavānsaṅkhye vijeṣye vai samāgatān

न हि मे समरे शक्ताः समुद्यातुं सुरासुराः ।
किमु पाण्डुसुता राजन्रणे मानुषयोनयः

na hi me samare śaktāḥ samudyātuṃ surāsurāḥ |
kimu pāṇḍusutā rājanraṇe mānuṣayonayaḥ

एवमुक्तस्तव सुतः कर्णेनाहवशोभिना ।
सम्पूज्य सम्प्रहृष्टात्मा ततो राधेयमब्रवीत्

evamuktastava sutaḥ karṇenāhavaśobhinā |
sampūjya samprahṛṣṭātmā tato rādheyamabravīt

एवमेतत्करिष्यामि यथा त्वं कर्ण मन्यसे ।
सोपासङ्गा रथाः साश्वाः स्वनुयास्यन्ति संयुगे

evametatkariṣyāmi yathā tvaṃ karṇa manyase |
sopāsaṅgā rathāḥ sāśvāḥ svanuyāsyanti saṃyuge

नाराचान्गार्ध्रपत्रांश्च शकटानि वहन्तु ते ।
अनुयास्याम कर्ण त्वां वयं सर्वे च पार्थिवाः

nārācāngārdhrapatrāṃśca śakaṭāni vahantu te |
anuyāsyāma karṇa tvāṃ vayaṃ sarve ca pārthivāḥ

एवमुक्त्वा महाराज तव पुत्रः प्रतापवान् ।
अभिगम्याब्रवीद्राजा मद्रराजमिदं वचः

evamuktvā mahārāja tava putraḥ pratāpavān |
abhigamyābravīdrājā madrarājamidaṃ vacaḥ