तथा प्रमथमानं तं महेष्वासानजिह्मगैः ।
आर्जुनिं मामकाः सङ्ख्ये के त्वेनं समवारयन्
tathā pramathamānaṃ taṃ maheṣvāsānajihmagaiḥ |
ārjuniṃ māmakāḥ saṅkhye ke tvenaṃ samavārayan
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि अभिमन्युवधपर्वणि त्रयोदशदिवसयुद्धे अष्टत्रिंशोऽध्यायः ॥
24 श्लोक · 38 में से 203
धृतराष्ट्र पूछते हैं कि अभिमन्यु के सामने कौन टिका। शल्य को गिरा देखकर शल्य का छोटा भाई आता है, अभिमन्यु, उनके घोड़ों और सारथि को बींधता है और रुकने को ललकारता है। फुर्तीले अभिमन्यु उसका सिर, भुजाएँ, धनुष, घोड़े, छत्र, ध्वज, पहिये और तरकश ऐसे काटते हैं कि वह दिखता भी नहीं, और वह आँधी में उखड़े विशाल वृक्ष की तरह गिरता है। उसके अनुचर भाग जाते हैं। तब कौरव योद्धा गरजते हुए घेरते हैं और अभिमन्यु मुस्कुराकर पहले प्रहार करने वाले हर योद्धा को उत्तर देते हैं। वे श्रीकृष्ण और अर्जुन से सीखे अस्त्र दिखाते हैं। उनका धनुष शरद के सूर्य की तरह घूमता है, और द्रोण की रथसेना पीठ फेर लेती है।
धृतराष्ट्र उवाच
तथा प्रमथमानं तं महेष्वासानजिह्मगैः ।
आर्जुनिं मामकाः सङ्ख्ये के त्वेनं समवारयन्
tathā pramathamānaṃ taṃ maheṣvāsānajihmagaiḥ |
ārjuniṃ māmakāḥ saṅkhye ke tvenaṃ samavārayan
सञ्जय उवाच
शृणु राजन्कुमारस्य रणे विक्रीडितं महत् ।
बिभित्सतो रथानीकं भारद्वाजेन रक्षितम्
śṛṇu rājankumārasya raṇe vikrīḍitaṃ mahat |
bibhitsato rathānīkaṃ bhāradvājena rakṣitam
मद्रेशं सादितं दृष्ट्वा सौभद्रेणाशुगै रणे ।
शल्यादवरजः क्रुद्ध क्रिन्बाणान्समभ्ययात्
madreśaṃ sāditaṃ dṛṣṭvā saubhadreṇāśugai raṇe |
śalyādavarajaḥ kruddha krinbāṇānsamabhyayāt
स विद्ध्वा दशभिर्बाणैः साश्वयन्तारमार्जुनिम् ।
उदक्रोशन्महाशब्दं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्
sa viddhvā daśabhirbāṇaiḥ sāśvayantāramārjunim |
udakrośanmahāśabdaṃ tiṣṭhatiṣṭheti cābravīt
तस्यार्जुनिः शिरोग्रीवं पाणिपादं धनुर्हयान् ।
छत्रं ध्वजं नियन्तारं त्रिवेणुं चाप्युपस्करम्
tasyārjuniḥ śirogrīvaṃ pāṇipādaṃ dhanurhayān |
chatraṃ dhvajaṃ niyantāraṃ triveṇuṃ cāpyupaskaram
चक्रं युगं च तूणीरं ह्यनुकर्षं सायकैः ।
पताकां चक्रगोप्तारौ सर्वोपकरणानि च
cakraṃ yugaṃ ca tūṇīraṃ hyanukarṣaṃ sāyakaiḥ |
patākāṃ cakragoptārau sarvopakaraṇāni ca
लघुहस्तः प्रचिच्छेद ददृशे तं न कश्चन ।
स पपात क्षितौ क्षीणः प्रविद्धाभरणाम्बरः
laghuhastaḥ praciccheda dadṛśe taṃ na kaścana |
sa papāta kṣitau kṣīṇaḥ praviddhābharaṇāmbaraḥ
वायुनेव महाचैत्यः समूलं चित्रवेदिकः ।
अनुगास्तस्य वित्रस्ताः प्राद्रवन्सर्वतो दिशः
vāyuneva mahācaityaḥ samūlaṃ citravedikaḥ |
anugāstasya vitrastāḥ prādravansarvato diśaḥ
आर्जुनेः कर्म तद्दृष्ट्वा सम्प्रणेदुः समन्ततः ।
नादेन सर्वभूतानि साधुसाध्विति भारत
ārjuneḥ karma taddṛṣṭvā sampraṇeduḥ samantataḥ |
nādena sarvabhūtāni sādhusādhviti bhārata
शल्यभ्रातर्यथारुग्णे बहुशस्तस्य सैनिकाः ।
कुलाधिवासनामानि श्रावयन्तोऽर्जुनात्मजम्
śalyabhrātaryathārugṇe bahuśastasya sainikāḥ |
kulādhivāsanāmāni śrāvayanto'rjunātmajam
अभ्यधावन्त सङ्क्रुद्धा विविधायुधपाणयः ।
रथैरश्वैर्गजैश्चान्ये पद्भिश्चान्ये बलोत्कटाः
abhyadhāvanta saṅkruddhā vividhāyudhapāṇayaḥ |
rathairaśvairgajaiścānye padbhiścānye balotkaṭāḥ
बाणशब्देन महता रथनेमिस्वनेन च ।
हुंकारैः क्ष्वेडितोत्कृष्टैः सिंहनादैः सगर्जितैः
bāṇaśabdena mahatā rathanemisvanena ca |
huṃkāraiḥ kṣveḍitotkṛṣṭaiḥ siṃhanādaiḥ sagarjitaiḥ
ज्यातलत्रस्वनैरन्ये गर्जन्तोऽर्जुननन्दनम् ।
ब्रुवन्तश्च न नो जीवन्मोक्ष्यसे जीवितादिति
jyātalatrasvanairanye garjanto'rjunanandanam |
bruvantaśca na no jīvanmokṣyase jīvitāditi
तांस्तथा ब्रुवतो दृष्ट्वा सौभद्रः प्रहसन्निव ।
यो योस्मै प्राहरत्पूर्वं तं तं विव्याध पत्रिभिः
tāṃstathā bruvato dṛṣṭvā saubhadraḥ prahasanniva |
yo yosmai prāharatpūrvaṃ taṃ taṃ vivyādha patribhiḥ
सन्दर्शयिष्यन्नस्त्राणि विचित्राणि लघूनि च ।
आर्जुनिः समरे शूरो मृदुपूर्वमयुध्यत
sandarśayiṣyannastrāṇi vicitrāṇi laghūni ca |
ārjuniḥ samare śūro mṛdupūrvamayudhyata
वासुदेवादुपात्तं यदस्त्रं यच्च धनञ्जयात् ।
अदर्शयत तत्कार्ष्णिः कृष्णाभ्यामविशेषवत्
vāsudevādupāttaṃ yadastraṃ yacca dhanañjayāt |
adarśayata tatkārṣṇiḥ kṛṣṇābhyāmaviśeṣavat
दूरमस्य गुरुं भारं साध्वसं च पुनः पुनः ।
सन्दधद्विसृजंश्चेषून्निर्विशेषमदृश्यत
dūramasya guruṃ bhāraṃ sādhvasaṃ ca punaḥ punaḥ |
sandadhadvisṛjaṃśceṣūnnirviśeṣamadṛśyata
चापमण्डलमेवास्य विस्फुरद्दिक्ष्वदृश्यत ।
सुदीप्तस्य शरत्काले सवितुर्मण्डलं यथा
cāpamaṇḍalamevāsya visphuraddikṣvadṛśyata |
sudīptasya śaratkāle saviturmaṇḍalaṃ yathā
ज्याशब्दः शुश्रुवे तस्य तलशब्दश्च दारुणः ।
महाशनिमुचः काले पयोदस्येव निःस्वनः
jyāśabdaḥ śuśruve tasya talaśabdaśca dāruṇaḥ |
mahāśanimucaḥ kāle payodasyeva niḥsvanaḥ
हीमानमर्षी सौभद्रो मानकृत्प्रियदर्शनः ।
सम्मिमानयिषुर्वीरानिष्वस्त्रैश्चाप्ययुध्यत
hīmānamarṣī saubhadro mānakṛtpriyadarśanaḥ |
sammimānayiṣurvīrāniṣvastraiścāpyayudhyata
मृदुर्भूत्वा महाराज दारुणः समपद्यत ।
वर्षाभ्यतीतो भगवाञ्शरदीव दिवाकरः
mṛdurbhūtvā mahārāja dāruṇaḥ samapadyata |
varṣābhyatīto bhagavāñśaradīva divākaraḥ
शरान्विचित्रान्सुबहून्रुक्मपुङ्खाञ्शिलाशितान् ।
मुमोच शतशः क्रुद्धो गभस्तीनिव भास्करः
śarānvicitrānsubahūnrukmapuṅkhāñśilāśitān |
mumoca śataśaḥ kruddho gabhastīniva bhāskaraḥ
क्षुरप्रैर्वत्सदन्तैश्च विपाठेश्च महायशाः ।
नाराचैरर्धचन्द्राभैर्भल्लैरञ्जलिकैरपि
kṣuraprairvatsadantaiśca vipāṭheśca mahāyaśāḥ |
nārācairardhacandrābhairbhallairañjalikairapi
अवाकिरद्रथानीकं भारद्वाजस्य पश्यतः ।
ततस्तत्सैन्यमभवद्विमुखं शरपीडितम्
avākiradrathānīkaṃ bhāradvājasya paśyataḥ |
tatastatsainyamabhavadvimukhaṃ śarapīḍitam
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)