द्रोण पर्व

अध्याय 26: भगदत्त और उनका हाथी पाण्डव सेना को भगाते हैं

इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि संशप्तकवधपर्वणि द्वादशदिवसयुद्धे षड्विंशोऽध्यायः ॥

69 श्लोक · 26 में से 203

इस अध्याय में क्या होता है

भगदत्त और उनका हाथी पाण्डव सेना को भगाते हैं

धृतराष्ट्र पूछते हैं कि दोनों पक्ष कैसे लड़े। सञ्जय बताते हैं कि दुर्योधन ने भीम पर हाथियों की सेना भेजी। भीम उसे तोड़ देते हैं, दुर्योधन का धनुष और रत्नजटित ध्वज काटते हैं और अंगदेश के म्लेच्छ राजा का सिर उड़ा देते हैं। तब प्राग्ज्योतिष के भगदत्त अपने महान हाथी सुप्रतीक पर आते हैं। हाथी भीम को पकड़कर कुम्हार के चाक की तरह घूमता है। भीम उसके नीचे छिपकर प्रहार करते हैं और सेना चिल्लाती है कि भीम मारे गये। युधिष्ठिर और पाञ्चाल भगदत्त को घेरते हैं। वह हाथी दशार्णराज के हाथी को गिराता है, युयुत्सु के सारथि को कुचलता है और पाण्डव सेना को ऐसे भगाता है कि लोग उसे सैकड़ों हाथी समझते हैं।

धृतराष्ट्र उवाच

26.1

तेष्वेवं सन्निवृत्तेषु प्रत्युद्यातेषु भागशः ।
कथं युयुधिरे पार्था मामकाश्च तरस्विनः

teṣvevaṃ sannivṛtteṣu pratyudyāteṣu bhāgaśaḥ |
kathaṃ yuyudhire pārthā māmakāśca tarasvinaḥ

26.2

किमर्जुनश्चाप्यकरोत्संशप्तकबलं प्रति ।
संशप्तका वा पार्थस्य किमकुर्वत सञ्जय

kimarjunaścāpyakarotsaṃśaptakabalaṃ prati |
saṃśaptakā vā pārthasya kimakurvata sañjaya

सञ्जय उवाच

26.3

तथा तेषु निवृत्तेषु प्रत्युद्यातेषु भागशः ।
स्वयमभ्यद्रवद्भीमं नागानीकेन ते सुतः

tathā teṣu nivṛtteṣu pratyudyāteṣu bhāgaśaḥ |
svayamabhyadravadbhīmaṃ nāgānīkena te sutaḥ

26.4

स नाग इव नागेन गोवृषेणेव गोवृषः ।
समाहूतः स्वयं राज्ञा नागानीकमुपाद्रवत्

sa nāga iva nāgena govṛṣeṇeva govṛṣaḥ |
samāhūtaḥ svayaṃ rājñā nāgānīkamupādravat

26.5

स युद्धकुशलः पार्थो बाहुवीर्येण चान्वितः ।
अभिनत्कुञ्जरानीकमचिरेणैव मारिष

sa yuddhakuśalaḥ pārtho bāhuvīryeṇa cānvitaḥ |
abhinatkuñjarānīkamacireṇaiva māriṣa

26.6

ते गजा गिरिसङ्काशाः क्षरन्तः सर्वतो मदम् ।
भीमसेनस्य नाराचैर्विमुखा विमदीकृताः

te gajā girisaṅkāśāḥ kṣarantaḥ sarvato madam |
bhīmasenasya nārācairvimukhā vimadīkṛtāḥ

26.7

विधमेदभ्रजालानि यथा वायुः समुद्धतः ।
व्यधमत्तान्यनीकानि तथैव पवनात्मजः

vidhamedabhrajālāni yathā vāyuḥ samuddhataḥ |
vyadhamattānyanīkāni tathaiva pavanātmajaḥ

26.8

स तेषु विसृजन्बाणान्भीमो नागेष्वशोभत ।
भुवनेष्विव सर्वेषु गभस्तीनुदितो रविः

sa teṣu visṛjanbāṇānbhīmo nāgeṣvaśobhata |
bhuvaneṣviva sarveṣu gabhastīnudito raviḥ

26.9

ते भीमबाणाभिहताः संस्यूता विबभुर्गजाः ।
गभस्तिभिरिवार्कस्य व्योम्नि नानाबलाहकाः

te bhīmabāṇābhihatāḥ saṃsyūtā vibabhurgajāḥ |
gabhastibhirivārkasya vyomni nānābalāhakāḥ

26.10

तथा गजानां कदनं कुर्वाणमनिलात्मजम् ।
क्रुद्धो दुर्योधनोऽभ्येत्य प्रत्यविध्यच्छितैः शरैः

tathā gajānāṃ kadanaṃ kurvāṇamanilātmajam |
kruddho duryodhano'bhyetya pratyavidhyacchitaiḥ śaraiḥ

26.11

ततः क्षणेन क्षितिपं क्षतजप्रतिमेक्षणः ।
क्षयं निनीषुर्निशितैर्भीमो विव्याध पत्रिभिः

tataḥ kṣaṇena kṣitipaṃ kṣatajapratimekṣaṇaḥ |
kṣayaṃ ninīṣurniśitairbhīmo vivyādha patribhiḥ

26.12

स शराचितसर्वाङ्गः क्रुद्धो विव्याध पाण्डवम् ।
नाराचैरर्करश्म्याभैर्भीमसेनं स्मयन्निव

sa śarācitasarvāṅgaḥ kruddho vivyādha pāṇḍavam |
nārācairarkaraśmyābhairbhīmasenaṃ smayanniva

26.13

तस्य नागं मणिमयं रत्नचित्रध्वजे स्थितम् ।
भल्लाभ्यां कार्मुकं चैव क्षिप्रं चिच्छेद पाण्डवः

tasya nāgaṃ maṇimayaṃ ratnacitradhvaje sthitam |
bhallābhyāṃ kārmukaṃ caiva kṣipraṃ ciccheda pāṇḍavaḥ

26.14

दुर्योधनं पीड्यमानं दृष्ट्वा भीमेन मारिष ।
चुक्षोभयिषुरभ्यागादङ्गो मातङ्गमास्थितः

duryodhanaṃ pīḍyamānaṃ dṛṣṭvā bhīmena māriṣa |
cukṣobhayiṣurabhyāgādaṅgo mātaṅgamāsthitaḥ

26.15

तमापतन्तं नागेन्द्रमम्बुदप्रतिमस्वनम् ।
कुम्भान्तरे भीमसेनो नाराचैरार्दयद्भृशम्

tamāpatantaṃ nāgendramambudapratimasvanam |
kumbhāntare bhīmaseno nārācairārdayadbhṛśam

26.16

तस्य कायं विनिर्भिद्य न्यमज्जद्धरणीतले ।
ततः पपात द्विरदो वज्राहत इवाचलः

tasya kāyaṃ vinirbhidya nyamajjaddharaṇītale |
tataḥ papāta dvirado vajrāhata ivācalaḥ

26.17

तस्वावर्जितनागस्य म्लेच्छस्याधः पतिष्यतः ।
शिरश्चिच्छेद भल्लेन क्षिप्रकारी वृकोदरः

tasvāvarjitanāgasya mlecchasyādhaḥ patiṣyataḥ |
śiraściccheda bhallena kṣiprakārī vṛkodaraḥ

26.18

तस्मिन्निपतिते वीरे सम्प्राद्रवत सा चमूः ।
सम्भ्रान्ताश्वद्विपरथा पदातीनवमृद्गती

tasminnipatite vīre samprādravata sā camūḥ |
sambhrāntāśvadviparathā padātīnavamṛdgatī

26.19

तेष्वनीकेषु भग्नेषु विद्रवत्सु समन्ततः ।
प्राग्ज्योतिषस्ततो भीमं कुञ्जरेण समाद्रवत्

teṣvanīkeṣu bhagneṣu vidravatsu samantataḥ |
prāgjyotiṣastato bhīmaṃ kuñjareṇa samādravat

26.20

येन नागेन मघवानजयद्दैत्यदानवान् ।
तदन्वयेन नागेन भीमसेनमुपाद्रवत्

yena nāgena maghavānajayaddaityadānavān |
tadanvayena nāgena bhīmasenamupādravat

26.21

स नागप्रवरो भीमं सहसा समुपाद्रवत् ।
श्रवणाभ्यामथो द्वाभ्यां संहतेन करेण च

sa nāgapravaro bhīmaṃ sahasā samupādravat |
śravaṇābhyāmatho dvābhyāṃ saṃhatena kareṇa ca

26.22

व्यावृत्तनयनः क्रुद्वः प्रमथन्निव पाण्डवम् ।
वृकोदररथं साश्वमविशेषमचूर्णयत्

vyāvṛttanayanaḥ krudvaḥ pramathanniva pāṇḍavam |
vṛkodararathaṃ sāśvamaviśeṣamacūrṇayat

26.23

पद्भ्यां भीमोऽप्यथो धावंस्तस्य गात्रेष्वलीयत ।
जानन्नञ्जलिकावेधं नापाक्रामत पाण्डवः

padbhyāṃ bhīmo'pyatho dhāvaṃstasya gātreṣvalīyata |
jānannañjalikāvedhaṃ nāpākrāmata pāṇḍavaḥ

26.24

गात्राभ्यन्तरगो भूत्वा करेणाताडयन्मुहुः ।
लालयामास तं नागं वधाकाङ्क्षिणमव्ययम्

gātrābhyantarago bhūtvā kareṇātāḍayanmuhuḥ |
lālayāmāsa taṃ nāgaṃ vadhākāṅkṣiṇamavyayam

26.25

कुलालचक्रवन्नागस्तदा तूर्णमथाभ्रमत् ।
नागायुतबलः श्रीमान्कालयानो वृकोदरम्

kulālacakravannāgastadā tūrṇamathābhramat |
nāgāyutabalaḥ śrīmānkālayāno vṛkodaram

26.26

भीमोऽपि निष्क्रम्य ततः सुप्रतीकाग्रतोऽभवत् ।
भीमं करेणावनम्य जानुभ्यामभ्यताडयत्

bhīmo'pi niṣkramya tataḥ supratīkāgrato'bhavat |
bhīmaṃ kareṇāvanamya jānubhyāmabhyatāḍayat

26.27

ग्रीवायां वेष्टयित्वैनं स गजो हन्तुमैहत ।
करवेष्टं भीमसेनो भ्रमं दत्त्वा व्यमोचयत्

grīvāyāṃ veṣṭayitvainaṃ sa gajo hantumaihata |
karaveṣṭaṃ bhīmaseno bhramaṃ dattvā vyamocayat

26.28

पुनर्गात्राणि नागस्य प्रविवेश वृकोदरः ।
यावत्प्रतिगजायातं स्वबलं प्रत्यवैक्षत ।
भीमोपि नागगात्रेभ्यो विनिःसृत्यापयाज्जवात्

punargātrāṇi nāgasya praviveśa vṛkodaraḥ |
yāvatpratigajāyātaṃ svabalaṃ pratyavaikṣata |
bhīmopi nāgagātrebhyo viniḥsṛtyāpayājjavāt

26.29

ततः सर्वस्य सैन्यस्य नादः समभवन्महान् ।
अहो धिङ्गिहतो भीमः कुज्जरेणेति मारिष

tataḥ sarvasya sainyasya nādaḥ samabhavanmahān |
aho dhiṅgihato bhīmaḥ kujjareṇeti māriṣa

26.30

तेन नागेन सन्त्रस्ता पाण्डवानामनीकिनी ।
सहसाऽभ्यद्रवद्राजन्यत्र तस्यौ वृकोदरः

tena nāgena santrastā pāṇḍavānāmanīkinī |
sahasā'bhyadravadrājanyatra tasyau vṛkodaraḥ

26.31

ततो युधिष्ठिरो राजा हतं मत्वा वृकोदरम् ।
भगदत्तं सपाञ्चाल्यः सर्वतः समवारयत्

tato yudhiṣṭhiro rājā hataṃ matvā vṛkodaram |
bhagadattaṃ sapāñcālyaḥ sarvataḥ samavārayat

26.32

तं रथं रथिनां श्रेष्ठाः परिवार्य परन्तपाः ।
अवाकिरञ्शरैस्तीक्ष्णैः शतशोऽथ सहस्रशः

taṃ rathaṃ rathināṃ śreṣṭhāḥ parivārya parantapāḥ |
avākirañśaraistīkṣṇaiḥ śataśo'tha sahasraśaḥ

26.33

स विघातं पृषत्कानामङ्कुशेन समाहरन् ।
क्षणेन पाण्डुपाञ्जालान्व्यधमत्पर्वतेश्वरः

sa vighātaṃ pṛṣatkānāmaṅkuśena samāharan |
kṣaṇena pāṇḍupāñjālānvyadhamatparvateśvaraḥ

26.34

तदद्भुतमपश्याम भगदत्तस्य संयुगे ।
तथा वृद्धस्य चरितं कुञ्जरेण विशाम्पते

tadadbhutamapaśyāma bhagadattasya saṃyuge |
tathā vṛddhasya caritaṃ kuñjareṇa viśāmpate

26.35

ततो राजा दशार्णानां प्राग्ज्योतिषमुपाद्रवत् ।
तिर्यग्यातेन नागेन समदेनाशुगामिना

tato rājā daśārṇānāṃ prāgjyotiṣamupādravat |
tiryagyātena nāgena samadenāśugāminā

26.36

तयोर्युद्धं समभवन्नागयोर्भीमरूपयोः ।
सपक्षयोः पर्वतयोर्यथा सद्रुमयोः पुरा

tayoryuddhaṃ samabhavannāgayorbhīmarūpayoḥ |
sapakṣayoḥ parvatayoryathā sadrumayoḥ purā

26.37

प्राग्ज्योतिषपतेर्नागः सन्निवृत्त्यापसृत्य च ।
पार्श्वे दशार्णाधिपतेर्भित्त्वा नागमपातयत्

prāgjyotiṣapaternāgaḥ sannivṛttyāpasṛtya ca |
pārśve daśārṇādhipaterbhittvā nāgamapātayat

26.38

तोमरैः सूर्यरश्म्याभैर्भगदत्तोऽथ सप्तभिः ।
जघान द्विरदस्थं तं शत्रुं प्रचलितासनम्

tomaraiḥ sūryaraśmyābhairbhagadatto'tha saptabhiḥ |
jaghāna dviradasthaṃ taṃ śatruṃ pracalitāsanam

26.39

व्यवच्छिद्य तु राजानं भगदत्तं युधिष्ठिरः ।
रथानीकेन महता सर्वतः पर्यवारयत्

vyavacchidya tu rājānaṃ bhagadattaṃ yudhiṣṭhiraḥ |
rathānīkena mahatā sarvataḥ paryavārayat

26.40

स कुञ्जरस्थो रथिभिः शुशुभे सर्वतो वृतः ।
पर्वते वनमध्यस्थो ज्वलन्निव हुताशनः

sa kuñjarastho rathibhiḥ śuśubhe sarvato vṛtaḥ |
parvate vanamadhyastho jvalanniva hutāśanaḥ

26.41

मण्डलं सर्वतः श्लिष्टं रथिनामुग्रधन्विनाम् ।
किरतां शरवर्षाणि स नागः पर्यवर्तत

maṇḍalaṃ sarvataḥ śliṣṭaṃ rathināmugradhanvinām |
kiratāṃ śaravarṣāṇi sa nāgaḥ paryavartata

26.42

ततः प्राग्ज्योतिषो राजा परिगृह्य महागजम् ।
प्रेषयामास सहसा युयुधानरथं प्रति

tataḥ prāgjyotiṣo rājā parigṛhya mahāgajam |
preṣayāmāsa sahasā yuyudhānarathaṃ prati

26.43

आपतन्तं च सम्प्रेक्ष्य नागं सात्वतपुङ्गवः ।
अविध्यत्पञ्चभिर्बाणैः शितैराशीविषोपमैः

āpatantaṃ ca samprekṣya nāgaṃ sātvatapuṅgavaḥ |
avidhyatpañcabhirbāṇaiḥ śitairāśīviṣopamaiḥ

26.44

शिनेः पौत्रस्य तु रथं परिगृह्य महाद्विपः ।
अभिचिक्षेप वेगेन युयुधानस्त्वपाक्रमत्

śineḥ pautrasya tu rathaṃ parigṛhya mahādvipaḥ |
abhicikṣepa vegena yuyudhānastvapākramat

26.45

बृहतः सैन्धवानश्वान्समुत्थाप्यथ सारथिः ।
तस्थौ सात्यकिमासाद्य सम्प्लुतस्तं रथं प्रति

bṛhataḥ saindhavānaśvānsamutthāpyatha sārathiḥ |
tasthau sātyakimāsādya samplutastaṃ rathaṃ prati

26.46

स तु लब्ध्वान्तरं नागस्त्वरितो रथमण्डलात् ।
निष्पतन्सततं सर्वान्परिचिक्षेप पार्थिवान्

sa tu labdhvāntaraṃ nāgastvarito rathamaṇḍalāt |
niṣpatansatataṃ sarvānparicikṣepa pārthivān

26.47

ते त्वाशुगतिना तेन त्रास्यमाना नरर्षभाः ।
तमेकं द्विरदं सङ्ख्ये मेनिरे शतशो द्विपान्

te tvāśugatinā tena trāsyamānā nararṣabhāḥ |
tamekaṃ dviradaṃ saṅkhye menire śataśo dvipān

26.48

ते गजस्थेन काल्यन्ते भगदत्तेन पार्थिवाः ।
ऐरावतस्थेन यथा देवराजेन दानवाः

te gajasthena kālyante bhagadattena pārthivāḥ |
airāvatasthena yathā devarājena dānavāḥ

26.49

तेषां प्रद्रवतां भीमः पाञ्चालानामितस्ततः ।
गजवाजिकृतः शब्दः सुमहान्समजायत

teṣāṃ pradravatāṃ bhīmaḥ pāñcālānāmitastataḥ |
gajavājikṛtaḥ śabdaḥ sumahānsamajāyata

26.50

भगदत्तेन समरे काल्यमानेषु पाण्डुषु ।
प्राग्ज्योतिषमभिक्रुद्धः पुनर्भीमः समभ्ययात्

bhagadattena samare kālyamāneṣu pāṇḍuṣu |
prāgjyotiṣamabhikruddhaḥ punarbhīmaḥ samabhyayāt

26.51

तस्याभिद्रवतो वाहान्हस्तमुक्तेन वारिणा ।
सिक्त्वा व्यत्रासयन्नागस्ते पार्थसहरंस्ततः

tasyābhidravato vāhānhastamuktena vāriṇā |
siktvā vyatrāsayannāgaste pārthasaharaṃstataḥ

26.52

ततस्तमभ्ययात्तूर्णं रुचिपर्वा कृतीसुतः ।
समघ्नञ्छरवर्षेण रथस्योऽन्तकसन्निभः

tatastamabhyayāttūrṇaṃ ruciparvā kṛtīsutaḥ |
samaghnañcharavarṣeṇa rathasyo'ntakasannibhaḥ

26.53

ततः स रुचिपर्वाणं शरेणानतपर्वणा ।
सुपर्वा पर्वतपतिर्निन्ये वैवस्वतक्षयम्

tataḥ sa ruciparvāṇaṃ śareṇānataparvaṇā |
suparvā parvatapatirninye vaivasvatakṣayam

26.54

तस्मिन्निपतिते वीरे सौभद्रो द्रौपदीसुतः ।
चेकितानो धृष्टकेतुर्ययुत्सुश्चार्दयन्द्विपम्

tasminnipatite vīre saubhadro draupadīsutaḥ |
cekitāno dhṛṣṭaketuryayutsuścārdayandvipam

26.55

त एनं शरधाराभिर्धाराभिरिव तोयदाः ।
सिषिचुर्भैरवान्नादान्विनदन्तो जिघांसवः

ta enaṃ śaradhārābhirdhārābhiriva toyadāḥ |
siṣicurbhairavānnādānvinadanto jighāṃsavaḥ

26.56

ततः पार्ष्ण्यङ्कुशाङ्गुष्ठैः कृतिना चोदितो द्विपः ।
प्रसारितकरः प्रायात्स्तब्धकर्णेक्षणो द्रुतम्

tataḥ pārṣṇyaṅkuśāṅguṣṭhaiḥ kṛtinā codito dvipaḥ |
prasāritakaraḥ prāyātstabdhakarṇekṣaṇo drutam

26.57

सोऽधिष्ठाय पदा वाहान्युयुत्सोः सूतमारुजत् ।
युयुत्सुस्तु रथाद्राजन्नपाक्रामत्त्वरान्वितः

so'dhiṣṭhāya padā vāhānyuyutsoḥ sūtamārujat |
yuyutsustu rathādrājannapākrāmattvarānvitaḥ

26.58

ततः पाण्डवयोधास्ते नागराजं शरैर्द्रुतम् ।
सिषिचुर्भैरवान्नादान्विनदन्तो जिघांसवः

tataḥ pāṇḍavayodhāste nāgarājaṃ śarairdrutam |
siṣicurbhairavānnādānvinadanto jighāṃsavaḥ

26.59

पुत्रस्तु तव सम्भ्रान्तः सौभद्रस्याप्लुतो रथम् ।
स कुञ्जरस्थो विसृजन्निषूनरिषु पार्थिवः ।
बभौ रश्मीनिवादित्यो भुवनेषु समुत्सृजन्

putrastu tava sambhrāntaḥ saubhadrasyāpluto ratham |
sa kuñjarastho visṛjanniṣūnariṣu pārthivaḥ |
babhau raśmīnivādityo bhuvaneṣu samutsṛjan

26.60

तमार्जुनिर्द्वादशभिर्युयुत्सुर्दशभिः शरैः ।
त्रिभिस्त्रिभिर्द्रौपदेया धृष्टकेतुश्च विव्यधुः

tamārjunirdvādaśabhiryuyutsurdaśabhiḥ śaraiḥ |
tribhistribhirdraupadeyā dhṛṣṭaketuśca vivyadhuḥ

26.61

चेकितानः चतुःषष्ट्या सोत्तरायुधिकं पुनः ।
प्रत्यविध्यत्ततः सर्वान्भगदत्तस्त्रिभिस्त्रिभिः

cekitānaḥ catuḥṣaṣṭyā sottarāyudhikaṃ punaḥ |
pratyavidhyattataḥ sarvānbhagadattastribhistribhiḥ

26.62

सोऽतियत्नार्पितैर्बाणैराचितो द्विरदो बभौ ।
संस्यूत इव सूर्यस्य रश्मिभिर्जलदो महान्

so'tiyatnārpitairbāṇairācito dvirado babhau |
saṃsyūta iva sūryasya raśmibhirjalado mahān

26.63

नियन्तुः शिल्पयत्नाभ्यां प्रेरितोऽरिशरार्दितः ।
परिचिक्षेप तान्नागः स रिपून्सव्यदक्षिणम्

niyantuḥ śilpayatnābhyāṃ prerito'riśarārditaḥ |
paricikṣepa tānnāgaḥ sa ripūnsavyadakṣiṇam

26.64

गोपाल इव दण्डेन यथा पशुगणान्वने ।
सङ्कालयति तां सेनां भगदत्तस्तथा मुहुः

gopāla iva daṇḍena yathā paśugaṇānvane |
saṅkālayati tāṃ senāṃ bhagadattastathā muhuḥ

26.65

क्षिप्रं श्येनाभिप्रन्नानां वायसानामिव स्वनः ।
बभूव पाण्डवेयानां भृशं विद्रवतां स्वनः

kṣipraṃ śyenābhiprannānāṃ vāyasānāmiva svanaḥ |
babhūva pāṇḍaveyānāṃ bhṛśaṃ vidravatāṃ svanaḥ

26.66

स नागराजः प्रवराङ्कुशाहतः
पुरा सपक्षोऽद्रिवरो यथा नृप ।
भयं तदा रिपुषु समादधद्भृशं
वणिग्जनानां क्षुभितो यथाऽर्णवः

sa nāgarājaḥ pravarāṅkuśāhataḥ
purā sapakṣo'drivaro yathā nṛpa |
bhayaṃ tadā ripuṣu samādadhadbhṛśaṃ
vaṇigjanānāṃ kṣubhito yathā'rṇavaḥ

26.67

ततो ध्वनिर्द्विरदरथाश्वपार्थिवै
र्भयाद्रवद्भिर्जनितोऽतिभैरवः ।
क्षितिं वियद् द्यां विदिशो दिशस्तथा
समावृणोत्पार्थिवसंयुगे ततः

tato dhvanirdviradarathāśvapārthivai
rbhayādravadbhirjanito'tibhairavaḥ |
kṣitiṃ viyad dyāṃ vidiśo diśastathā
samāvṛṇotpārthivasaṃyuge tataḥ

26.68

स तेन नागप्रवरेण पार्थिवो
भृशं जगाहे द्विषतामनीकिनीम् ।
पुरा सुगुप्तां विबुधैरिवाहवे
विरोचनो देववरूतिनीमिव

sa tena nāgapravareṇa pārthivo
bhṛśaṃ jagāhe dviṣatāmanīkinīm |
purā suguptāṃ vibudhairivāhave
virocano devavarūtinīmiva

26.69

भृशं ववौ ज्वलनसखो वियद्रजः
समावृणोन्मुहुरपि चैव सैनिकान् ।
तमेकनागं गणशो यथा गजान्
समन्ततो द्रुतमथ मेनिरे जनाः

bhṛśaṃ vavau jvalanasakho viyadrajaḥ
samāvṛṇonmuhurapi caiva sainikān |
tamekanāgaṃ gaṇaśo yathā gajān
samantato drutamatha menire janāḥ

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)