इस अध्याय में क्या होता है घटोत्कच द्वारा जटासुर-पुत्र अलम्बल का वध घटोत्कच को कर्ण पर चढ़ते देख दुर्योधन दुःशासन को बड़ी सेना के साथ कर्ण की रक्षा के लिए भेजता है। तभी जटासुर का पुत्र अलम्बल आकर कहता है कि पाण्डवों ने मेरे पिता को मारा था, मैं शत्रुओं के रक्त और मांस से उनका तर्पण करना चाहता हूँ। दुर्योधन उसे घटोत्कच के सामने भेजता है। दोनों राक्षस मुक्कों, गदाओं, भालों और पर्वत-शिखरों से लड़ते हैं, और सैकड़ों मायाएँ रचकर अग्नि और सागर, गरुड़ और तक्षक, मेघ और आँधी बनते हैं। अन्त में घटोत्कच बाज की तरह झपटकर अलम्बल को धरती पर पटकता है और उसका सिर काट लेता है। वह रक्त से सना सिर दुर्योधन के रथ में फेंककर कहता है कि राजा के पास खाली हाथ नहीं आना चाहिए, और फिर कर्ण से लड़ने चला जाता है।
सञ्जय उवाच
175.1 दृष्ट्वा घटोत्कचं राजन्सूतपुत्ररथं प्रति । आयान्तं तु तथायुक्तं जिघांसुं कर्णमाहवे । अब्रवीत्तत्र पुत्रस्ते दुःशासनमिदं वचः
dṛṣṭvā ghaṭotkacaṃ rājansūtaputrarathaṃ prati | āyāntaṃ tu tathāyuktaṃ jighāṃsuṃ karṇamāhave | abravīttatra putraste duḥśāsanamidaṃ vacaḥ
175.2 एतद्रक्षो रणे तूर्णं दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम् । अभियाति द्रुतं कर्णं तद्वारय महारथम्
etadrakṣo raṇe tūrṇaṃ dṛṣṭvā karṇasya vikramam | abhiyāti drutaṃ karṇaṃ tadvāraya mahāratham
175.3 वृतः सैन्येन महता याहि यत्र महाबलः । कर्णो वैकर्तनो युद्धे राक्षसेन युयुत्सति
vṛtaḥ sainyena mahatā yāhi yatra mahābalaḥ | karṇo vaikartano yuddhe rākṣasena yuyutsati
175.4 रक्ष कर्णं रणे यत्तो वृतः सैन्येन मानद । मा कर्णं राक्षसो घोरः प्रमादान्नाशयिष्यति
rakṣa karṇaṃ raṇe yatto vṛtaḥ sainyena mānada | mā karṇaṃ rākṣaso ghoraḥ pramādānnāśayiṣyati
175.5 एतस्मिन्नन्तरे राजञ्जटासुरसुतो बली । दुर्योधनमुपागम्य प्राह प्रहरतां वरः
etasminnantare rājañjaṭāsurasuto balī | duryodhanamupāgamya prāha praharatāṃ varaḥ
175.6 दुर्योधन तवामित्रान्प्रख्यातान्युद्धदुर्मदान् । पाण्डवान्हन्तुमिच्छामि त्वयाऽऽज्ञप्तः सहानुगान्
duryodhana tavāmitrānprakhyātānyuddhadurmadān | pāṇḍavānhantumicchāmi tvayā''jñaptaḥ sahānugān
175.7 जटासुरो मम पिता रक्षसां ग्रामणीः पुरा । प्रयुज्य कर्म रक्षोघ्नं क्षुद्रैः पार्थैर्निपातितः
jaṭāsuro mama pitā rakṣasāṃ grāmaṇīḥ purā | prayujya karma rakṣoghnaṃ kṣudraiḥ pārthairnipātitaḥ
175.8 तस्यापचितिमिच्छामि शत्रुशोणितपूजया । शत्रुमांसैश्च राजेन्द्र मामनुज्ञातुमर्हसि
tasyāpacitimicchāmi śatruśoṇitapūjayā | śatrumāṃsaiśca rājendra māmanujñātumarhasi
175.9 तमब्रवीत्ततो राजा प्रीयमाणः पुनःपुनः । द्रोणकर्मादिभिः सार्धं पर्याप्तोऽहं द्विषद्वधे
tamabravīttato rājā prīyamāṇaḥ punaḥpunaḥ | droṇakarmādibhiḥ sārdhaṃ paryāpto'haṃ dviṣadvadhe
175.10 त्वं तु गच्छ मयाऽऽज्ञप्तो जहि युद्धे घटोत्कचम् । राक्षसं क्रूरकर्माणं रक्षोमानुषसम्भवम्
tvaṃ tu gaccha mayā''jñapto jahi yuddhe ghaṭotkacam | rākṣasaṃ krūrakarmāṇaṃ rakṣomānuṣasambhavam
175.11 पाण्डवानां हितं नित्यं हस्त्यश्वरथघातिनम् । वैहायसगतं युद्धे प्रेषयेर्यमसादनम्
pāṇḍavānāṃ hitaṃ nityaṃ hastyaśvarathaghātinam | vaihāyasagataṃ yuddhe preṣayeryamasādanam
175.12 तथेत्युक्त्वा महाकायः समाहूय घटोत्कचम् । जाटासुरिर्भैमसेनिं नानाशस्त्रैरवाकिरत्
tathetyuktvā mahākāyaḥ samāhūya ghaṭotkacam | jāṭāsurirbhaimaseniṃ nānāśastrairavākirat
175.13 अलम्बलं च कर्णं च कुरुसैन्यं च दुस्तरम् । हैडिम्बिः प्रममाथैको महाबातोम्बुदानिव
alambalaṃ ca karṇaṃ ca kurusainyaṃ ca dustaram | haiḍimbiḥ pramamāthaiko mahābātombudāniva
175.14 ततो मायाबलं दृष्ट्वा रक्षस्तूर्णमलम्बलः । घटोत्कचं शरव्रातैर्नानालिङ्गैः समार्पयत्
tato māyābalaṃ dṛṣṭvā rakṣastūrṇamalambalaḥ | ghaṭotkacaṃ śaravrātairnānāliṅgaiḥ samārpayat
175.15 विद्धा च बहुभिर्बाणैर्भैमसेनिं महाबलः । व्यद्रावयच्छरव्रातैः पाण्डवानामनीकिनीम्
viddhā ca bahubhirbāṇairbhaimaseniṃ mahābalaḥ | vyadrāvayaccharavrātaiḥ pāṇḍavānāmanīkinīm
175.16 तेन विद्राव्यमाणानि पाण्डुसैन्यानि भारत । निशीथे विप्रकीर्यन्ते वातनुन्ना घना इव
tena vidrāvyamāṇāni pāṇḍusainyāni bhārata | niśīthe viprakīryante vātanunnā ghanā iva
175.17 घटोत्कचशरैर्नुन्ना तथैव तव वाहिनी । निशीथे प्राद्रवद्राजन्नुत्सृज्योल्काः सहस्रशः
ghaṭotkacaśarairnunnā tathaiva tava vāhinī | niśīthe prādravadrājannutsṛjyolkāḥ sahasraśaḥ
175.18 अलम्बलस्ततः क्रुद्धो भैमसेनिं महामृधे । आजघ्ने दशभिर्बाणैस्तोत्रैरिव महाद्विपम्
alambalastataḥ kruddho bhaimaseniṃ mahāmṛdhe | ājaghne daśabhirbāṇaistotrairiva mahādvipam
175.19 तिxशस्तस्य संवाहं सूतं सर्वायुधानि च । घटोत्कचः प्रचिच्छेद प्रणदंश्चातिदारुणम्
tixśastasya saṃvāhaṃ sūtaṃ sarvāyudhāni ca | ghaṭotkacaḥ praciccheda praṇadaṃścātidāruṇam
175.20 ततः कर्णं शरव्रातैः कुरूनन्यान्सहस्रशः । अलम्बलं चाभ्यवर्षन्मेघो मेरुमिवाचलम्
tataḥ karṇaṃ śaravrātaiḥ kurūnanyānsahasraśaḥ | alambalaṃ cābhyavarṣanmegho merumivācalam
175.21 ततः सञ्चुक्षुभे सैन्यं कुरूणां राक्षसार्दितम् । उपर्युपरि चान्योन्यं चतुरङ्गं ममर्द ह
tataḥ sañcukṣubhe sainyaṃ kurūṇāṃ rākṣasārditam | uparyupari cānyonyaṃ caturaṅgaṃ mamarda ha
175.22 जाटासुरिर्महाराज विरथो हतसारथिः । घटोत्कचं रणे क्रुद्धो मुष्टिनाऽभ्यहनद्दृढम्
jāṭāsurirmahārāja viratho hatasārathiḥ | ghaṭotkacaṃ raṇe kruddho muṣṭinā'bhyahanaddṛḍham
175.23 मुष्टिनाऽभ्याहतस्तेन प्रचचाल घटोत्कचः । क्षितिकम्पे यथा शैलः सवृक्षस्तृणगुल्मवान्
muṣṭinā'bhyāhatastena pracacāla ghaṭotkacaḥ | kṣitikampe yathā śailaḥ savṛkṣastṛṇagulmavān
175.24 ततः स परिघाभेन द्विट्सङ्घघ्नेन बाहुना । जाटासुरिं भैमसेनिरवधीन्मुष्टिना भृशम्
tataḥ sa parighābhena dviṭsaṅghaghnena bāhunā | jāṭāsuriṃ bhaimaseniravadhīnmuṣṭinā bhṛśam
175.25 तं प्रमथ्य ततः क्रुद्धस्तूर्णं हैडिम्बिराक्षिपत् । दोर्भ्यामिन्द्रध्वजाभाभ्यां निष्पिपेष च भूतले
taṃ pramathya tataḥ kruddhastūrṇaṃ haiḍimbirākṣipat | dorbhyāmindradhvajābhābhyāṃ niṣpipeṣa ca bhūtale
175.26 जाटासुरिर्मोक्षयित्वा आत्मानं च घटोत्कचात् । पुनरुत्थाय वेगेन घटोत्कचमुपाद्रावत्
jāṭāsurirmokṣayitvā ātmānaṃ ca ghaṭotkacāt | punarutthāya vegena ghaṭotkacamupādrāvat
175.27 अलम्बलोऽपि विक्षिप्य समुत्क्षिप्य च राक्षसम् । घटोत्कचं रणे रोषान्निष्पिपेष च भूतले
alambalo'pi vikṣipya samutkṣipya ca rākṣasam | ghaṭotkacaṃ raṇe roṣānniṣpipeṣa ca bhūtale
175.28 तयो समभवद्युद्धं गर्जतोरतिकाययोः । घटोत्कचालम्बलयोस्तुमुलं रोमहर्षणम्
tayo samabhavadyuddhaṃ garjatoratikāyayoḥ | ghaṭotkacālambalayostumulaṃ romaharṣaṇam
175.29 विशेषयन्तावन्योन्यं मायाभिरतिमायिनौ । युयुधाते महावीर्याविन्द्रवैरोचनाविव
viśeṣayantāvanyonyaṃ māyābhiratimāyinau | yuyudhāte mahāvīryāvindravairocanāviva
175.30 पावकाम्बुनिधी भूत्वा पुनर्गरुडतक्षकौ । पुनर्मेघमहाबत्तौ पुनर्वज्रमहाचलौ
pāvakāmbunidhī bhūtvā punargaruḍatakṣakau | punarmeghamahābattau punarvajramahācalau
175.31 पुनः कुञ्जरशार्दूलौ पुनः स्वर्भानुभास्करौ । एवं मायाशतसृजावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ । भृशं चित्रमयुध्येतामलम्बलघटोत्कचौ
punaḥ kuñjaraśārdūlau punaḥ svarbhānubhāskarau | evaṃ māyāśatasṛjāvanyonyavadhakāṅkṣiṇau | bhṛśaṃ citramayudhyetāmalambalaghaṭotkacau
175.32 परिघैश्च गदाभिश्च प्रासमुद्ररपट्टसैः । मुसलैः पर्वताग्रैश्च तावन्योन्यं विजघ्नतुः
parighaiśca gadābhiśca prāsamudrarapaṭṭasaiḥ | musalaiḥ parvatāgraiśca tāvanyonyaṃ vijaghnatuḥ
175.33 हयाभ्यां च गजाभ्यां च रथाभ्यां च पदातिभिः । युयुधाते महामायौ राक्षसप्रवरौ युधि
hayābhyāṃ ca gajābhyāṃ ca rathābhyāṃ ca padātibhiḥ | yuyudhāte mahāmāyau rākṣasapravarau yudhi
175.34 ततो घटोत्कचो राजन्नलम्बलवधेप्सया । उत्पतात भृशं क्रुद्धः श्येनवन्निपपात च
tato ghaṭotkaco rājannalambalavadhepsayā | utpatāta bhṛśaṃ kruddhaḥ śyenavannipapāta ca
175.35 गृहीत्वा च महाकायं राक्षसेन्द्रमलम्बलम् । उद्यम्य न्यवधीद्भूमौ मयं विष्णुरिवाहवे
gṛhītvā ca mahākāyaṃ rākṣasendramalambalam | udyamya nyavadhīdbhūmau mayaṃ viṣṇurivāhave
175.36 ततो घटोत्कचः खङ्गमुद्वृत्याद्भुतदर्शनम् । रौद्रस्य कायाद्वि शिरो भीमं विकृतदर्शनम्
tato ghaṭotkacaḥ khaṅgamudvṛtyādbhutadarśanam | raudrasya kāyādvi śiro bhīmaṃ vikṛtadarśanam
175.37 स्फुरतस्तस्य समरे नदतश्चातिभैरवम् । निचकर्त महाराज शत्रोमितविक्रमः
sphuratastasya samare nadataścātibhairavam | nicakarta mahārāja śatromitavikramaḥ
175.38 शिरस्तच्चापि सङ्गृह्य केशेषु रुधिरोक्षितम् । ययौ घटोत्कचस्तूर्णं दुर्योधनरथं प्रति
śirastaccāpi saṅgṛhya keśeṣu rudhirokṣitam | yayau ghaṭotkacastūrṇaṃ duryodhanarathaṃ prati
175.39 द्रोणकर्णकृपान्योधानतीत्य सुमहाबलः । अभ्येत्य च महाबाहुः स्मयमानः स राक्षसः
droṇakarṇakṛpānyodhānatītya sumahābalaḥ | abhyetya ca mahābāhuḥ smayamānaḥ sa rākṣasaḥ
175.40 शिरो रथेऽस्य निक्षिप्य विकृताननमूर्धजम् । प्राणदद्भैरवं नादं प्रावृषीव वलाहकः
śiro rathe'sya nikṣipya vikṛtānanamūrdhajam | prāṇadadbhairavaṃ nādaṃ prāvṛṣīva valāhakaḥ
175.41 अब्रवीच्च ततो राजन्दुर्योधनमिदं वचः
abravīcca tato rājanduryodhanamidaṃ vacaḥ
175.42 एष ते निहतो बन्धुस्त्वया दृष्टोऽस्य विक्रमः । पुनर्द्रष्टासि कर्णस्य निष्ठामेतां तथाऽऽत्मनः
eṣa te nihato bandhustvayā dṛṣṭo'sya vikramaḥ | punardraṣṭāsi karṇasya niṣṭhāmetāṃ tathā''tmanaḥ
175.43 स्वधर्ममर्थं कामं च त्रितयं योऽभिवाञ्छति । रिक्तपाणिर्न पश्येत राजानं ब्राह्मणं स्त्रियम् । तिष्ठस्व तावत्सुप्रीतो यावत्कर्णं वधाम्यहम्
svadharmamarthaṃ kāmaṃ ca tritayaṃ yo'bhivāñchati | riktapāṇirna paśyeta rājānaṃ brāhmaṇaṃ striyam | tiṣṭhasva tāvatsuprīto yāvatkarṇaṃ vadhāmyaham
175.44 एवमुक्त्वा ततः प्रायात्कर्णं प्रति नरेश्वरः । किरञ्छरगणांस्तीक्ष्णान्रुषितो रणमूर्धनि
evamuktvā tataḥ prāyātkarṇaṃ prati nareśvaraḥ | kirañcharagaṇāṃstīkṣṇānruṣito raṇamūrdhani
175.45 ततः समभवद्युद्धं घोररूपं भयानकम् । विस्मापनं महाराज नरराक्षसयोर्मृधे
tataḥ samabhavadyuddhaṃ ghorarūpaṃ bhayānakam | vismāpanaṃ mahārāja nararākṣasayormṛdhe
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)
← द्रोण पर्व · अध्याय 174 श्रीकृष्ण घटोत्कच को कर्ण के सामने भेजते हैं द्रोण पर्व · अध्याय 176 → कर्ण और घटोत्कच का रात्रिकालीन द्वन्द्व