ततो दुर्योधनो राजा द्रोणेनैवं प्रचोदितः ।
अमर्षवशमापन्नो युद्धायैव मनो दधे ।
अब्रवीच्च तदा कर्णं पुत्रो दुर्योधनस्तव
tato duryodhano rājā droṇenaivaṃ pracoditaḥ |
amarṣavaśamāpanno yuddhāyaiva mano dadhe |
abravīcca tadā karṇaṃ putro duryodhanastava
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि जयद्रथवधपर्वणि चतुर्दशदिवसयुद्धे त्रिपञ्चाशदधिकशततमोऽध्यायः ॥
40 श्लोक · 153 में से 203
द्रोण के वचनों से तिलमिलाया दुर्योधन कर्ण से शिकायत करता है। अर्जुन ने देवताओं से भी अभेद्य व्यूह तोड़ा और द्रोण तथा कर्ण के यत्न करते जयद्रथ को मार दिया; अवश्य अर्जुन से स्नेह रखने वाले द्रोण ने उसे द्वार दे दिया। उसके भाई चित्रसेन आदि भी भीम के हाथ मारे गए। कर्ण आचार्य का पक्ष लेता है कि द्रोण प्राणों की चिन्ता छोड़ पूरी शक्ति से लड़ते हैं, पर वे वृद्ध हैं, जबकि अर्जुन युवा, कुशल, दिव्यास्त्रों, गाण्डीव, अभेद्य रथ और श्रीकृष्ण जैसे सारथि से युक्त है। द्रोण का कोई दोष नहीं। दैव सारे पुरुषार्थ पर भारी है; पाण्डव विष, लाक्षागृह, द्यूत और वनवास से बच निकले। फिर भी दुर्योधन यत्न से लड़े। तभी पाण्डव सेनाएँ दिखती हैं और युद्ध फिर छिड़ जाता है।
सञ्जय उवाच
ततो दुर्योधनो राजा द्रोणेनैवं प्रचोदितः ।
अमर्षवशमापन्नो युद्धायैव मनो दधे ।
अब्रवीच्च तदा कर्णं पुत्रो दुर्योधनस्तव
tato duryodhano rājā droṇenaivaṃ pracoditaḥ |
amarṣavaśamāpanno yuddhāyaiva mano dadhe |
abravīcca tadā karṇaṃ putro duryodhanastava
पश्य कृष्णसहायेन पाण्डवेन किरीटिना ।
आचार्यविहितं व्यूहं भित्त्वा देवैः सुदुर्भिदम्
paśya kṛṣṇasahāyena pāṇḍavena kirīṭinā |
ācāryavihitaṃ vyūhaṃ bhittvā devaiḥ sudurbhidam
तव व्यायच्छमानस्य द्रोणस्य च महात्मनः ।
मिषतां योधमुख्यानां सैन्धवो विनिपातितः
tava vyāyacchamānasya droṇasya ca mahātmanaḥ |
miṣatāṃ yodhamukhyānāṃ saindhavo vinipātitaḥ
पश्य राधेय पृथ्वीशाः पृथिव्यां प्रवरा युधि ।
पार्थेनैकेन निहताः सिंहेनेवेतरे मृगाः
paśya rādheya pṛthvīśāḥ pṛthivyāṃ pravarā yudhi |
pārthenaikena nihatāḥ siṃhenevetare mṛgāḥ
मम व्यायच्छमानस्य समरे शत्रुसूदन ।
अल्पावशेषं सैन्यं मे कृतं शक्रात्मजेन ह
mama vyāyacchamānasya samare śatrusūdana |
alpāvaśeṣaṃ sainyaṃ me kṛtaṃ śakrātmajena ha
कथं वै युध्यमानस्य द्रोणस्य युधि फल्गुनः ।
भिन्द्यात्सुदुर्भिदं व्यूहं यतमानोऽपि संयुगे
kathaṃ vai yudhyamānasya droṇasya yudhi phalgunaḥ |
bhindyātsudurbhidaṃ vyūhaṃ yatamāno'pi saṃyuge
प्रतिज्ञाया गतः पारं हत्वा सैन्धवमर्जुनः
pratijñāyā gataḥ pāraṃ hatvā saindhavamarjunaḥ
पश्य राधेय पृथ्वीशान्पृथिव्यां पातितान्बहून् ।
पार्थेन निहतान्सङ्ख्ये महेन्द्रोपमविक्रमान्
paśya rādheya pṛthvīśānpṛthivyāṃ pātitānbahūn |
pārthena nihatānsaṅkhye mahendropamavikramān
अनिच्छतः कथं वीर द्रोणस्य युधि पाण्डवः ।
भिन्द्यात्सुदुर्भिदं व्यृहं यतमानस्य शुप्मिणः
anicchataḥ kathaṃ vīra droṇasya yudhi pāṇḍavaḥ |
bhindyātsudurbhidaṃ vyṛhaṃ yatamānasya śupmiṇaḥ
दयितः फल्गुनो नित्यमाचार्यस्य महात्मनः ।
ततोऽस्य दत्तवान्द्वारमयुद्धेनैव शत्रुहन्
dayitaḥ phalguno nityamācāryasya mahātmanaḥ |
tato'sya dattavāndvāramayuddhenaiva śatruhan
अभयं सिन्धुराजाय दत्त्वा द्रोणः परन्तपः ।
प्रादात्किरीटिने द्वारं पश्यन्निर्गुणतां मयि
abhayaṃ sindhurājāya dattvā droṇaḥ parantapaḥ |
prādātkirīṭine dvāraṃ paśyannirguṇatāṃ mayi
यद्यदास्यदनुज्ञां वै पूर्वमेव गृहान्प्रति ।
प्रम्थातुं सिन्धुराजस्य न भवेज्जीवितक्षयः
yadyadāsyadanujñāṃ vai pūrvameva gṛhānprati |
pramthātuṃ sindhurājasya na bhavejjīvitakṣayaḥ
जयद्रथो जीवितार्थी गच्छमानो गृहान्प्रति ।
मयाऽनार्येण संरुद्धो द्रोणात्प्राप्याभयं रणे
jayadratho jīvitārthī gacchamāno gṛhānprati |
mayā'nāryeṇa saṃruddho droṇātprāpyābhayaṃ raṇe
रक्षामि सैन्धवं युद्धे नैनं प्राप्स्यति फल्गुनः ।
मम सैन्यविनाशाय रुद्धो विप्रेण सैन्धवः
rakṣāmi saindhavaṃ yuddhe nainaṃ prāpsyati phalgunaḥ |
mama sainyavināśāya ruddho vipreṇa saindhavaḥ
तस्य मे मन्दभाग्यस्य यतमानस्य संयुगे ।
हतानि सर्वसैन्यानि हतो राजा जयद्रथः
tasya me mandabhāgyasya yatamānasya saṃyuge |
hatāni sarvasainyāni hato rājā jayadrathaḥ
पश्य योधवरान्कर्ण शतशोऽथ सहस्रशः ।
पार्थनामाङ्कितैर्वाणैः सर्वे नीता यमक्षयम्
paśya yodhavarānkarṇa śataśo'tha sahasraśaḥ |
pārthanāmāṅkitairvāṇaiḥ sarve nītā yamakṣayam
कथमेकरथेनाजौ बहूनां नः प्रपश्यताम् ।
विपन्नः सैन्धवो राजा योधाश्चैव सहस्रशः
kathamekarathenājau bahūnāṃ naḥ prapaśyatām |
vipannaḥ saindhavo rājā yodhāścaiva sahasraśaḥ
अद्य मे भ्रातरः क्षीणाश्चित्रसेनादयो रणे ।
भामसनं समासाद्य पश्यतां नोदुरात्मनाम्
adya me bhrātaraḥ kṣīṇāścitrasenādayo raṇe |
bhāmasanaṃ samāsādya paśyatāṃ nodurātmanām
कर्ण उवाच
आचार्यं मा विगर्हस्व शक्त्याऽसौ युध्यते द्विजः ।
यथाबलं यथोत्साहं त्यक्त्वा जीवितमात्मनः
ācāryaṃ mā vigarhasva śaktyā'sau yudhyate dvijaḥ |
yathābalaṃ yathotsāhaṃ tyaktvā jīvitamātmanaḥ
यद्येनं समतिक्रम्य प्रविष्टः श्वेतवाहनः ।
नात्र सूक्ष्मोऽपि दोषःस्यादाचार्यस्य कथञ्चन
yadyenaṃ samatikramya praviṣṭaḥ śvetavāhanaḥ |
nātra sūkṣmo'pi doṣaḥsyādācāryasya kathañcana
कृती दक्षो युवा शूरः कृतास्त्रो लघुविक्रमः ।
दिव्यास्त्रयुक्तमास्थाय रथं वानरलक्षणम्
kṛtī dakṣo yuvā śūraḥ kṛtāstro laghuvikramaḥ |
divyāstrayuktamāsthāya rathaṃ vānaralakṣaṇam
कृष्णेन च गृहीताश्वमभेद्यकचावृतः ।
गाण्डीवमजरं दिव्यं धनुरादाय वीर्यवान्
kṛṣṇena ca gṛhītāśvamabhedyakacāvṛtaḥ |
gāṇḍīvamajaraṃ divyaṃ dhanurādāya vīryavān
प्रवर्षन्निशितान्बाणान्बाहुद्रविणदर्पितः ।
यदर्जुनोऽभ्ययाद्द्रोणमुपपन्नं हि तस्य तत्
pravarṣanniśitānbāṇānbāhudraviṇadarpitaḥ |
yadarjuno'bhyayāddroṇamupapannaṃ hi tasya tat
आचार्यः स्थविरो राजञ्शीघ्रयाने तथाऽक्षमः ।
बाहुव्यायामचेष्टायामशक्तस्तु नराधिप
ācāryaḥ sthaviro rājañśīghrayāne tathā'kṣamaḥ |
bāhuvyāyāmaceṣṭāyāmaśaktastu narādhipa
तेनैवमभ्यतिक्रान्तः श्वेताश्वः कृष्णसारथिः ।
तस्य दोषं न पश्यामि द्रोणस्यानेन हेतुना
tenaivamabhyatikrāntaḥ śvetāśvaḥ kṛṣṇasārathiḥ |
tasya doṣaṃ na paśyāmi droṇasyānena hetunā
अजय्यान्पाण्डवान्मन्ये द्रोणोनास्त्रविदा मृधे ।
तथा ह्येनमतिक्रम्य प्रविष्टः श्वेतवाहनः
ajayyānpāṇḍavānmanye droṇonāstravidā mṛdhe |
tathā hyenamatikramya praviṣṭaḥ śvetavāhanaḥ
सततं चेष्टमानानां निकृत्या विक्रमेण च ।
दैवादिष्टोऽन्यथाभावो न मन्ये विद्यते क्वचित्
satataṃ ceṣṭamānānāṃ nikṛtyā vikrameṇa ca |
daivādiṣṭo'nyathābhāvo na manye vidyate kvacit
यतो नो युध्यमानानां परं शक्त्या सुयोधन ।
सैन्धवो निहतो युद्धे दैवमत्र परं स्मृतम्
yato no yudhyamānānāṃ paraṃ śaktyā suyodhana |
saindhavo nihato yuddhe daivamatra paraṃ smṛtam
परं यत्नं कुर्वतां च त्वया सार्धं रणाजिरे ।
हत्वाऽस्माकं पौरुषं वै दैवं पश्चात्करोति नः
paraṃ yatnaṃ kurvatāṃ ca tvayā sārdhaṃ raṇājire |
hatvā'smākaṃ pauruṣaṃ vai daivaṃ paścātkaroti naḥ
दैवोपसृष्टपुरुषो यत्कर्म कुरुते क्वचित् ।
कृतं कृतं हि तत्तस्यट दैवेन विनिपात्यते
daivopasṛṣṭapuruṣo yatkarma kurute kvacit |
kṛtaṃ kṛtaṃ hi tattasyaṭa daivena vinipātyate
यत्कर्तव्यं मनुष्येण व्यवसायवता सदा ।
तत्कार्यमविशङ्केन सिद्धिर्दैवे प्रतिष्ठिता
yatkartavyaṃ manuṣyeṇa vyavasāyavatā sadā |
tatkāryamaviśaṅkena siddhirdaive pratiṣṭhitā
निकृत्या वञ्चिताः पार्था विषयोगैश्च भारत ।
दग्धा जतुगृहे चापि द्यूतेन च पराजिताः
nikṛtyā vañcitāḥ pārthā viṣayogaiśca bhārata |
dagdhā jatugṛhe cāpi dyūtena ca parājitāḥ
राजनीतिं समाश्रित्य प्रहिताश्चैव काननम् ।
यत्नेन च कृतं तत्तद्दैवेन विनिपातितम्
rājanītiṃ samāśritya prahitāścaiva kānanam |
yatnena ca kṛtaṃ tattaddaivena vinipātitam
युध्यस्व यत्नमास्थय दैवं कृत्वा निरर्थकम् ।
यततस्तव तेषां च दैवं मार्गेण यास्यति
yudhyasva yatnamāsthaya daivaṃ kṛtvā nirarthakam |
yatatastava teṣāṃ ca daivaṃ mārgeṇa yāsyati
न तेषां मतिपूर्वं हि सुकृतं दृश्यते क्वचित् ।
दुष्कृतं तव वा वीर बुद्ध्या हीनं कुरूद्वह
na teṣāṃ matipūrvaṃ hi sukṛtaṃ dṛśyate kvacit |
duṣkṛtaṃ tava vā vīra buddhyā hīnaṃ kurūdvaha
दैवं प्रमाणं सर्वस्य सुकृतस्येतरस्य वा ।
अनन्यकर्म दैवं हि जागर्ति स्वपतामपि ।
तेन युक्तो हि पुरुषः कार्याकार्ये नियुज्यते
daivaṃ pramāṇaṃ sarvasya sukṛtasyetarasya vā |
ananyakarma daivaṃ hi jāgarti svapatāmapi |
tena yukto hi puruṣaḥ kāryākārye niyujyate
बहूनि तव सैन्यानि योधाश्च बहवस्तव ।
न तथा पाण्डुपुत्राणामेवं युद्धमवर्तत
bahūni tava sainyāni yodhāśca bahavastava |
na tathā pāṇḍuputrāṇāmevaṃ yuddhamavartata
तैरल्पैर्बहवो यूयं क्षयं नीताः प्रहारिणः ।
शङ्के दैवस्य तत्कर्म पौरुषं येन नाशितम्
tairalpairbahavo yūyaṃ kṣayaṃ nītāḥ prahāriṇaḥ |
śaṅke daivasya tatkarma pauruṣaṃ yena nāśitam
सञ्जय उवाच
एवं संभाषमाणानां बहु तत्तज्जनाधिप ।
पाण्डवानामनीकानि समदृश्यन्त संयुगे
evaṃ saṃbhāṣamāṇānāṃ bahu tattajjanādhipa |
pāṇḍavānāmanīkāni samadṛśyanta saṃyuge
ततः प्रववृते युद्धं व्यतिषक्तरथद्विपम् ।
तावकानां परैः सार्धं राजन्दुर्मन्त्रिते तव
tataḥ pravavṛte yuddhaṃ vyatiṣaktarathadvipam |
tāvakānāṃ paraiḥ sārdhaṃ rājandurmantrite tava
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)