इस अध्याय में क्या होता है द्रोण की दुर्योधन को सीख, जयद्रथ की रक्षा अर्जुन, सात्यकि और भीम के व्यूह पार कर जाने पर दुर्योधन द्रोण के पास दौड़कर शिकायत करता है कि योद्धा विश्वास नहीं करते कि धनुर्वेद के आचार्य को लाँघा गया। द्रोण कहते हैं कि जो बीत गया सो गया। तीन महारथी पार निकल गए हैं और सेना आगे-पीछे से दबी है, इसलिए अब जयद्रथ की रक्षा ही काम है। शकुनि की बुद्धि से उपजा द्यूत फिर आया है, जिसमें सेना बिसात है और बाण पासे। सब प्राण देकर भी सिन्धुराज की रक्षा करें, और द्रोण यहीं पाञ्चालों को रोकेंगे। दुर्योधन जाकर चक्ररक्षक युधामन्यु और उत्तमौजा से भिड़ता है। घोड़े मारे जाने पर वह गदा से उत्तमौजा का रथ तोड़ देता है और शल्य के रथ पर चढ़ता है। दोनों राजकुमार दूसरे रथों पर अर्जुन तक पहुँच जाते हैं।
सञ्जय उवाच
130.1 तस्मिन्विलुलिते सैन्ये सैन्धवायार्जुने गते । सात्वते भीमसेने च पुत्रस्ते द्रोणमभ्ययात् । त्वरन्नेकरथेनैव बहु कृत्यं विचिन्तयन्
tasminvilulite sainye saindhavāyārjune gate | sātvate bhīmasene ca putraste droṇamabhyayāt | tvarannekarathenaiva bahu kṛtyaṃ vicintayan
130.2 स रथस्तव पुत्रस्य त्वरया परया युतः । तूर्णमभ्यद्रवद्द्रोणं मनोमारुतवेगवान्
sa rathastava putrasya tvarayā parayā yutaḥ | tūrṇamabhyadravaddroṇaṃ manomārutavegavān
130.3 इह दृष्ट इतो नष्टः सरथः प्राद्रवन्नृपः । मुहूर्तादिव पुत्रस्ते द्रोणमासाद्य मारिष । ससम्भ्रमामिदं वाक्यमब्रवीत्कुरनन्दनः
iha dṛṣṭa ito naṣṭaḥ sarathaḥ prādravannṛpaḥ | muhūrtādiva putraste droṇamāsādya māriṣa | sasambhramāmidaṃ vākyamabravītkuranandanaḥ
130.4 अर्जुनो भीमसेनश्च सात्यकिश्चापराजितः । विजित्य सर्वसैन्यानि सुमहान्ति महारथाः
arjuno bhīmasenaśca sātyakiścāparājitaḥ | vijitya sarvasainyāni sumahānti mahārathāḥ
130.5 सम्प्राप्ताः सिन्धुराजस्य समीपमनिवारिताः । व्यायच्छन्ति च तत्रापि सर्व एवापराजिताः
samprāptāḥ sindhurājasya samīpamanivāritāḥ | vyāyacchanti ca tatrāpi sarva evāparājitāḥ
130.6 यदि तावद्रणे पार्थो व्यतिक्रान्तो महारथः । कथं सात्यकिभीमाभ्यां व्यतिक्रान्तोऽसि मानद
yadi tāvadraṇe pārtho vyatikrānto mahārathaḥ | kathaṃ sātyakibhīmābhyāṃ vyatikrānto'si mānada
130.7 आश्चर्यभूतो लोकेऽस्मिन्समुद्रस्येव शोषणम् । निर्जयस्तव विप्राग्र्य सात्वतेनार्जुनेन च । तथैव भीमसेनेन लोकः संवदते भृशम्
āścaryabhūto loke'sminsamudrasyeva śoṣaṇam | nirjayastava viprāgrya sātvatenārjunena ca | tathaiva bhīmasenena lokaḥ saṃvadate bhṛśam
130.8 कथं द्रोणो जितः सङ्ख्ये धनुर्वेदस्य पारगः । इत्येवं ब्रुवते योधा अश्रद्धेयमिदं तव
kathaṃ droṇo jitaḥ saṅkhye dhanurvedasya pāragaḥ | ityevaṃ bruvate yodhā aśraddheyamidaṃ tava
130.9 नाश एव तु मे नूनं मन्दभाग्यस्य संयुगे । यत्र त्वां पुरुषव्याघ्रं व्यतिक्रान्तास्त्रयो रथाः
nāśa eva tu me nūnaṃ mandabhāgyasya saṃyuge | yatra tvāṃ puruṣavyāghraṃ vyatikrāntāstrayo rathāḥ
द्रोण उवाच
130.10 एवं गते तु कृत्येऽस्मिन्ब्रूहि यत्ते विवक्षितम् । यद्गतं गतमेवेदं शेषं चिन्तय मानद
evaṃ gate tu kṛtye'sminbrūhi yatte vivakṣitam | yadgataṃ gatamevedaṃ śeṣaṃ cintaya mānada
दुर्योधन उवाच
130.11 यत्कृत्यं सिन्धुराजस्य प्राप्तकालमनन्तरम् । तत्संविधीयतां क्षिप्रं साधु सञ्चिन्त्य नो द्विज
yatkṛtyaṃ sindhurājasya prāptakālamanantaram | tatsaṃvidhīyatāṃ kṣipraṃ sādhu sañcintya no dvija
द्रोण उवाच
130.12 चिन्त्यं बहुविधं तात यत्कृत्यं तच्छृणुष्व मे । त्रयो हि समतिक्रान्ताः पाण्डवानां महारथाः
cintyaṃ bahuvidhaṃ tāta yatkṛtyaṃ tacchṛṇuṣva me | trayo hi samatikrāntāḥ pāṇḍavānāṃ mahārathāḥ
130.13 यावत्तेषां भयं पश्चात्तावदेषां पुरःसरम् । तद्गरीयस्तरं मन्ये यत्र कृष्णधनञ्जयौ
yāvatteṣāṃ bhayaṃ paścāttāvadeṣāṃ puraḥsaram | tadgarīyastaraṃ manye yatra kṛṣṇadhanañjayau
130.14 सा पुरस्ताच्च पश्चाच्च गृहीता भारती चमूः । तत्र कृत्यमहं मन्ये सैन्धवस्याभिरक्षणम्
sā purastācca paścācca gṛhītā bhāratī camūḥ | tatra kṛtyamahaṃ manye saindhavasyābhirakṣaṇam
130.15 स नो रक्ष्यतमस्तात क्रुद्धाद्भीतो धनञ्जयात् । गतौ च सैन्धवं भीमौ युयुधानवृकोदरौ
sa no rakṣyatamastāta kruddhādbhīto dhanañjayāt | gatau ca saindhavaṃ bhīmau yuyudhānavṛkodarau
130.16 सम्प्राप्तं तदिदं द्यूतं यत्तच्छकुनिबुद्धिजम् । न सभायां जयो वृत्तो नापि तत्र पराजयः । इह नो ग्लहमानानामद्य तावज्जयाजयौ
samprāptaṃ tadidaṃ dyūtaṃ yattacchakunibuddhijam | na sabhāyāṃ jayo vṛtto nāpi tatra parājayaḥ | iha no glahamānānāmadya tāvajjayājayau
130.17 यान्स्म तान्ग्लहते घोराञ्छकुनिः कुरुसंसदि । अक्षान्स मन्यमानः प्राक्शरास्ते हि दुरासदाः
yānsma tānglahate ghorāñchakuniḥ kurusaṃsadi | akṣānsa manyamānaḥ prākśarāste hi durāsadāḥ
130.18 यत्र ते बहवस्तात कौरवेया व्यवस्थिताः । सेनां दुरोदरं विद्धि शरानक्षान्विशाम्पते । ग्लहं च सैन्धवं राजंस्तत्र द्यूतस्य निश्चयः
yatra te bahavastāta kauraveyā vyavasthitāḥ | senāṃ durodaraṃ viddhi śarānakṣānviśāmpate | glahaṃ ca saindhavaṃ rājaṃstatra dyūtasya niścayaḥ
130.19 सैन्धवे तु महद्द्यूंत समासक्तं परैः सह । अत्र ते ध्रुवमायत्तो जयो वाऽजय एव वा
saindhave tu mahaddyūṃta samāsaktaṃ paraiḥ saha | atra te dhruvamāyatto jayo vā'jaya eva vā
130.20 अत्र सर्वे महाराज त्यक्त्वा जीवितमात्मनः । सैन्धवस्य रणे रक्षां विधिवत्कर्तुमर्हथ । तत्र नो ग्लहमानानां ध्रुवौ जयपराजयौ
atra sarve mahārāja tyaktvā jīvitamātmanaḥ | saindhavasya raṇe rakṣāṃ vidhivatkartumarhatha | tatra no glahamānānāṃ dhruvau jayaparājayau
130.21 यत्र ते परमेष्वासा यत्ता रक्षन्ति सैन्धवम् । तत्र गच्छ स्वयं शीघ्रं तांश्च रक्षस्व रक्षिणः
yatra te parameṣvāsā yattā rakṣanti saindhavam | tatra gaccha svayaṃ śīghraṃ tāṃśca rakṣasva rakṣiṇaḥ
130.22 इहैव त्वहमासिष्ये प्रेषयिष्यामि चापरान् । निरोत्स्यामि च पाञ्चालान्सहितान्पाण्डुसृञ्जयैः
ihaiva tvahamāsiṣye preṣayiṣyāmi cāparān | nirotsyāmi ca pāñcālānsahitānpāṇḍusṛñjayaiḥ
सञ्जय उवाच
130.23 ततो दुर्योधनोऽगच्छत्तूर्णमाचार्यशासनात् । उद्यम्यात्मानमुग्राय कर्मणे स पदानुगः
tato duryodhano'gacchattūrṇamācāryaśāsanāt | udyamyātmānamugrāya karmaṇe sa padānugaḥ
130.24 चक्ररक्षौ तु पाञ्चाल्यौ युधामन्यूत्तमौजसौ । बाह्येन सेनामभ्येत्य जग्मतुः सव्यसाचिनम्
cakrarakṣau tu pāñcālyau yudhāmanyūttamaujasau | bāhyena senāmabhyetya jagmatuḥ savyasācinam
130.25 यौ तु पूर्वं महाराज वारितौ कृतवर्मणा । प्रविष्टे त्वर्जुने राजंस्तव सैन्यं युयुत्सया
yau tu pūrvaṃ mahārāja vāritau kṛtavarmaṇā | praviṣṭe tvarjune rājaṃstava sainyaṃ yuyutsayā
130.26 पार्श्वे भित्त्वा चमूं वीरौ प्रविष्टौ तव वाहिनीम् । पार्श्वेन सैन्यमायान्तौ कुरुराजो ददर्श ह
pārśve bhittvā camūṃ vīrau praviṣṭau tava vāhinīm | pārśvena sainyamāyāntau kururājo dadarśa ha
130.27 ताभ्यां दुर्योधनः सार्धमकरोत्सङ्ख्यमुत्तमम् । त्वरितस्त्वरमाणाभ्यां भ्रातृभ्यां भारतो बली
tābhyāṃ duryodhanaḥ sārdhamakarotsaṅkhyamuttamam | tvaritastvaramāṇābhyāṃ bhrātṛbhyāṃ bhārato balī
130.28 तावेनमभ्यद्रवतामुभावुद्यतकार्मुकौ । महारथसमाख्यातौ क्षत्रियप्रवरौ युधि
tāvenamabhyadravatāmubhāvudyatakārmukau | mahārathasamākhyātau kṣatriyapravarau yudhi
130.29 तमविध्यद्युधामन्युस्त्रिंशता कङ्कपत्रिभिः । विंशत्या सारथिं चास्य चतुर्भिश्चतुरो हयान्
tamavidhyadyudhāmanyustriṃśatā kaṅkapatribhiḥ | viṃśatyā sārathiṃ cāsya caturbhiścaturo hayān
130.30 दुर्योधनो युधामन्योर्ध्वजमेकेषुणाऽच्छिनत् । एकेन कार्मुकं चास्य चकर्त तनयस्तव
duryodhano yudhāmanyordhvajamekeṣuṇā'cchinat | ekena kārmukaṃ cāsya cakarta tanayastava
130.31 सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपाहरत् । ततोऽविध्यच्छरैस्तीक्ष्णैश्चतुर्भिश्चतुरो हयान्
sārathiṃ cāsya bhallena rathanīḍādapāharat | tato'vidhyaccharaistīkṣṇaiścaturbhiścaturo hayān
130.32 युधामन्युश्च सङ्क्रुद्धः सरांस्त्रिंशतमाहवे । व्यसृजत्तव पुत्रस्य त्वरमाणः स्तनान्तरे
yudhāmanyuśca saṅkruddhaḥ sarāṃstriṃśatamāhave | vyasṛjattava putrasya tvaramāṇaḥ stanāntare
130.33 तथोत्तमौजाः सङ्क्रुद्धः शरैर्हेमविभूषितैः । अविध्यत्सारथिं चास्य प्राहिणोद्यमसादनम्
tathottamaujāḥ saṅkruddhaḥ śarairhemavibhūṣitaiḥ | avidhyatsārathiṃ cāsya prāhiṇodyamasādanam
130.34 दुर्योधनोऽपि राजेन्द्र पाञ्चाल्यस्यौत्तमौजसः । जघान चतुरोऽस्याश्चानुभौ तौ पार्ष्णिसारथी
duryodhano'pi rājendra pāñcālyasyauttamaujasaḥ | jaghāna caturo'syāścānubhau tau pārṣṇisārathī
130.35 उत्तमौजा हताश्वस्तु हतसूतश्च संयुगे । आरुरोह रथं भ्रातुर्युधामन्योरभित्वरन्
uttamaujā hatāśvastu hatasūtaśca saṃyuge | āruroha rathaṃ bhrāturyudhāmanyorabhitvaran
130.36 स रथं प्राप्य तं भ्रातुर्दुर्योधनहयाञ्शरैः । बहुभिस्ताडयामास ते हताः प्रापतन्भुवि
sa rathaṃ prāpya taṃ bhrāturduryodhanahayāñśaraiḥ | bahubhistāḍayāmāsa te hatāḥ prāpatanbhuvi
130.37 हयेषु पतितेष्वस्य चिच्छेद परमेषुणा । युधामन्युर्धनुः शीघ्रं शरावापं च संयुगे । अविध्यत्सारथिं चास्य प्राहिणोद्यमसादनम्
hayeṣu patiteṣvasya ciccheda parameṣuṇā | yudhāmanyurdhanuḥ śīghraṃ śarāvāpaṃ ca saṃyuge | avidhyatsārathiṃ cāsya prāhiṇodyamasādanam
130.38 हताश्वसूतात्सरथादवतीर्य नराधिपः । गदामादाय ते पुत्रः पाञ्चल्यावभ्यधावत
hatāśvasūtātsarathādavatīrya narādhipaḥ | gadāmādāya te putraḥ pāñcalyāvabhyadhāvata
130.39 तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य क्रुद्धं कुरुपतिं तदा । अवप्लुतौ रथोपस्थाद्युधामन्यूत्तमौजसौ
tamāpatantaṃ samprekṣya kruddhaṃ kurupatiṃ tadā | avaplutau rathopasthādyudhāmanyūttamaujasau
130.40 ततः स हेमचित्रं तं गदया स्यन्दनं गती । सङ्क्रुद्धः पोथयामास साश्वसूतध्वजं नृप
tataḥ sa hemacitraṃ taṃ gadayā syandanaṃ gatī | saṅkruddhaḥ pothayāmāsa sāśvasūtadhvajaṃ nṛpa
130.41 एतदीदृशकं पुत्रस्तवाकार्षीज्जनाधिप । गदया गदिनां श्रेष्ठः सर्वलोकमहारथः
etadīdṛśakaṃ putrastavākārṣījjanādhipa | gadayā gadināṃ śreṣṭhaḥ sarvalokamahārathaḥ
130.42 भङ्क्त्वा रथं स पुत्रस्ते हताश्वो हतसारथिः । मद्रराजरथं तूर्णमारुरोह परन्तपः
bhaṅktvā rathaṃ sa putraste hatāśvo hatasārathiḥ | madrarājarathaṃ tūrṇamāruroha parantapaḥ
130.43 पाञ्चालानां ततो मुख्यौ राजपुत्रौ महारथौ । रथावन्यौ समारुह्य बीभत्सुमभिजग्मुतः
pāñcālānāṃ tato mukhyau rājaputrau mahārathau | rathāvanyau samāruhya bībhatsumabhijagmutaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)
← द्रोण पर्व · अध्याय 129 भीम कर्ण को हराकर दुःशल को मारते हैं द्रोण पर्व · अध्याय 131 → कर्ण भीम को ललकारते हैं और हारते हैं