द्रोण पर्व

अध्याय 124: घोर सङ्कुल युद्ध और दुर्योधन का अकेले मोर्चा

इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि जयद्रथवधपर्वणि चतुर्दशदिवसयुद्धे चतुर्विंशत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥

58 श्लोक · 124 में से 203

इस अध्याय में क्या होता है

घोर सङ्कुल युद्ध और दुर्योधन का अकेले मोर्चा

धृतराष्ट्र विश्वास नहीं कर पाते कि किसी महारथी ने सात्यकि को नहीं रोका। सञ्जय कहते हैं कि उस दिन जुटी सेना अतुलनीय थी। देवों और चारणों ने कहा कि ऐसी सेनाएँ फिर नहीं जुटेंगी, और जयद्रथ की रक्षा के लिए द्रोण का बनाया व्यूह अद्वितीय था। भीम, धृष्टद्युम्न, नकुल, सहदेव और युधिष्ठिर सैनिकों को ललकारते हैं कि कौरव-सागर को मथ डालो, ताकि अर्जुन और सात्यकि जयद्रथ तक पहुँचें। दोनों ओर के वीर स्वर्ग की कामना से प्राणों की चिन्ता छोड़ लड़ते हैं। धृतराष्ट्र पूछते हैं कि क्या दुर्योधन पीठ दिखा गया। सञ्जय बताते हैं कि उसने अकेले पाण्डव सेना को ऐसे रौंदा जैसे हाथी कमल-सरोवर को, और भीम, युधिष्ठिर, विराट, द्रुपद, शिखण्डी तथा धृष्टद्युम्न को बेधा। युधिष्ठिर उसका धनुष काटते हैं, और द्रोण पाञ्चालों को रोककर उसकी रक्षा करते हैं।

धृतराष्ट्र उवाच

124.1

किं तस्यां मम सेनायां नासन्केचिन्महारथाः ।
ये तथा सात्यकिं यान्तं नैवाघ्नन्नाप्यवारयन्

kiṃ tasyāṃ mama senāyāṃ nāsankecinmahārathāḥ |
ye tathā sātyakiṃ yāntaṃ naivāghnannāpyavārayan

124.2

एको हि समरे कर्म कृतवान्सत्यविक्रमः ।
शक्रतुल्यबलो युद्धे महेन्द्रो दानवेष्विव

eko hi samare karma kṛtavānsatyavikramaḥ |
śakratulyabalo yuddhe mahendro dānaveṣviva

124.3

अथवा शून्यमासीत्तद्येन यातः स सात्यकिः ।
हतभूयिष्ठमथवा येन यातः स सात्यकिः

athavā śūnyamāsīttadyena yātaḥ sa sātyakiḥ |
hatabhūyiṣṭhamathavā yena yātaḥ sa sātyakiḥ

124.4

यत्कृतं वृष्णिवीरेण कर्म शंससि मे रणे ।
नैतदुत्सहते कर्तुं कर्म शक्रोऽपि सञ्जय

yatkṛtaṃ vṛṣṇivīreṇa karma śaṃsasi me raṇe |
naitadutsahate kartuṃ karma śakro'pi sañjaya

124.5

अश्रद्धेयमचिन्त्यं च कर्म तस्य महात्मनः ।
वृष्ण्यन्धकप्रवीरस्य श्रुत्वा मे व्यथितं मनः

aśraddheyamacintyaṃ ca karma tasya mahātmanaḥ |
vṛṣṇyandhakapravīrasya śrutvā me vyathitaṃ manaḥ

124.6

न सन्ति तस्मात्पुत्रा मे यथा सञ्जय भाषसे ।
एको वै बहुलाः सेनाः प्रामृद्गात्सत्यविक्रमः

na santi tasmātputrā me yathā sañjaya bhāṣase |
eko vai bahulāḥ senāḥ prāmṛdgātsatyavikramaḥ

124.7

कथं च युध्यमानानामपक्रान्ती महात्मनाम् ।
एको बहूनां शैनेयस्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय

kathaṃ ca yudhyamānānāmapakrāntī mahātmanām |
eko bahūnāṃ śaineyastanmamācakṣva sañjaya

सञ्जय उवाच

124.8

राजन्सेनासमुद्योगो रथनागाश्वपत्तिमान् ।
अतुल्यस्तव सेनायां युगान्तसदृशोऽभवत्

rājansenāsamudyogo rathanāgāśvapattimān |
atulyastava senāyāṃ yugāntasadṛśo'bhavat

124.9

आहूतेषु समूहेषु तव सैन्यस्य मानद ।
नास्ति लोके समः कश्चित्समूह इति मे मतिः

āhūteṣu samūheṣu tava sainyasya mānada |
nāsti loke samaḥ kaścitsamūha iti me matiḥ

124.10

तत्रव देवास्त्वभाषन्त चारणाश्च समागताः ।
एतदन्ताः समूहा वै भविष्यन्ति महीतले

tatrava devāstvabhāṣanta cāraṇāśca samāgatāḥ |
etadantāḥ samūhā vai bhaviṣyanti mahītale

124.11

न च वै तादृशो व्यूह आसीत्कश्चिद्विशाम्पते ।
यादृग्जयद्रथवधे द्रोणेन विहितोऽभवत्

na ca vai tādṛśo vyūha āsītkaścidviśāmpate |
yādṛgjayadrathavadhe droṇena vihito'bhavat

124.12

उद्धृता पृथिवी नूनं युद्धहेतोः समागतैः ।
इति तत्र जनाश्चाहुर्दृष्टा तां जनसंसदम्

uddhṛtā pṛthivī nūnaṃ yuddhahetoḥ samāgataiḥ |
iti tatra janāścāhurdṛṣṭā tāṃ janasaṃsadam

124.13

चण्डवातविभिन्नानां समुद्राणामिव स्वनः ।
रणेऽभवद्बलौघानामन्योन्यमभिधावताम्

caṇḍavātavibhinnānāṃ samudrāṇāmiva svanaḥ |
raṇe'bhavadbalaughānāmanyonyamabhidhāvatām

124.14

पार्थिवानां समेतानां बहून्यासन्नरोत्तम ।
त्वद्बले प्राण्डवानां च सहस्राणि शतानि च

pārthivānāṃ sametānāṃ bahūnyāsannarottama |
tvadbale prāṇḍavānāṃ ca sahasrāṇi śatāni ca

124.15

संरब्धानां प्रवीराणां समरे दृढकर्मणाम् ।
तत्रासीत्सुमहाशब्दस्तुमुलो रोमहर्षणः

saṃrabdhānāṃ pravīrāṇāṃ samare dṛḍhakarmaṇām |
tatrāsītsumahāśabdastumulo romaharṣaṇaḥ

124.16

पाण्‍डवानां कुरूणां च गर्जतामितरेतरम् ।
क्ष्वेलाः किलकिलाशब्दास्तत्रासन्वै सहस्रशः

pāṇ‍ḍavānāṃ kurūṇāṃ ca garjatāmitaretaram |
kṣvelāḥ kilakilāśabdāstatrāsanvai sahasraśaḥ

124.17

भेरीशब्दाश्च तुमुला बाणशब्दाश्च भारत ।
अन्योन्यं निघ्नतां चैव नराणां शुश्रुवे स्वनः

bherīśabdāśca tumulā bāṇaśabdāśca bhārata |
anyonyaṃ nighnatāṃ caiva narāṇāṃ śuśruve svanaḥ

124.18

अथाक्रन्दन्भीसमेनो धृष्टद्युम्नश्च मारिष ।
नकुलः सहदेवश्च धर्मराजश्च पाण्डवः

athākrandanbhīsameno dhṛṣṭadyumnaśca māriṣa |
nakulaḥ sahadevaśca dharmarājaśca pāṇḍavaḥ

124.19

आगच्छत प्रहरत द्रुतं विपरिधावत ।
प्रविष्टावरिसेनां हि वीरौ माधवपाण्डवौ

āgacchata praharata drutaṃ viparidhāvata |
praviṣṭāvarisenāṃ hi vīrau mādhavapāṇḍavau

124.20

यथा सुखेन गच्छेतां जयद्रथवधं प्रति ।
तथा प्रकुरुत क्षिप्रमिति सैन्यान्यचोदयन्

yathā sukhena gacchetāṃ jayadrathavadhaṃ prati |
tathā prakuruta kṣipramiti sainyānyacodayan

124.21

तयोरभावे कुरवः कृतार्थाः स्युर्वयं जिताः

tayorabhāve kuravaḥ kṛtārthāḥ syurvayaṃ jitāḥ

124.22

यत्र यातौ महात्मानौ तूर्णं परपुरञ्जयौ ।
ते यूयं सहिता भूत्वा तूर्णमेव बलार्णवम् ।
क्षोभयध्वं महावेगाः पवनः सागरं यथा

yatra yātau mahātmānau tūrṇaṃ parapurañjayau |
te yūyaṃ sahitā bhūtvā tūrṇameva balārṇavam |
kṣobhayadhvaṃ mahāvegāḥ pavanaḥ sāgaraṃ yathā

124.23

भीमसेनेन ते राजन्पाञ्चाल्येन च नोदिताः ।
आजघ्नुः कौरवान्सङ्ख्ये त्यक्त्वाऽसूनात्मनः प्रियान्

bhīmasenena te rājanpāñcālyena ca noditāḥ |
ājaghnuḥ kauravānsaṅkhye tyaktvā'sūnātmanaḥ priyān

124.24

इच्छन्तो निधनं युद्धे शस्त्रैरुत्तमतेजसः ।
स्वर्गेप्सवो मित्रकार्ये नाभ्यनन्दन्त जीवितम्

icchanto nidhanaṃ yuddhe śastrairuttamatejasaḥ |
svargepsavo mitrakārye nābhyanandanta jīvitam

124.25

तथैव तावका राजन्प्रार्थयन्तो महद्यशः ।
आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा युद्धायैवावतस्थिरे

tathaiva tāvakā rājanprārthayanto mahadyaśaḥ |
āryāṃ yuddhe matiṃ kṛtvā yuddhāyaivāvatasthire

124.26

तस्मिन्सुतुमुले युद्धे वर्तमाने भयावहे ।
जित्वा सर्वाणि सैन्यानि प्रायात्सात्यकिरर्जुनं

tasminsutumule yuddhe vartamāne bhayāvahe |
jitvā sarvāṇi sainyāni prāyātsātyakirarjunaṃ

124.27

कवचानां प्रभास्तत्र सूर्यरश्मिविराजिताः ।
दृष्टीः सङ्ख्ये सैनिकानां प्रतिजघ्नुः समन्ततः ।
ध्वजशस्त्रप्रतिहता लोकान्समवदीपयन्

kavacānāṃ prabhāstatra sūryaraśmivirājitāḥ |
dṛṣṭīḥ saṅkhye sainikānāṃ pratijaghnuḥ samantataḥ |
dhvajaśastrapratihatā lokānsamavadīpayan

124.28

चण्डवातोद्धतान्मेघान्विकिरन्रश्मिमानिव ।
तथा तव महत्सैन्यं तद्व्यरोचत तापयन्

caṇḍavātoddhatānmeghānvikiranraśmimāniva |
tathā tava mahatsainyaṃ tadvyarocata tāpayan

124.29

सम्प्रहृष्टः स सहसा तव सैन्यार्णवं प्रति ।
लोलयन्सर्वतो गत्वा समुद्रं मकरो यथा

samprahṛṣṭaḥ sa sahasā tava sainyārṇavaṃ prati |
lolayansarvato gatvā samudraṃ makaro yathā

124.30

तत्र राजन्महानासीत्सङ्ग्रामो भीतिवर्धनः ।
पाण्डवस्य महाबाहो तावकानां च दारुणः

tatra rājanmahānāsītsaṅgrāmo bhītivardhanaḥ |
pāṇḍavasya mahābāho tāvakānāṃ ca dāruṇaḥ

124.31

रुद्रस्याक्रीडसङ्काशः संहारः सर्वदेहिनाम् ।
ततः शब्दो महानासीत्प्रायाद्यत्र धनञ्चयः

rudrasyākrīḍasaṅkāśaḥ saṃhāraḥ sarvadehinām |
tataḥ śabdo mahānāsītprāyādyatra dhanañcayaḥ

124.32

तत्र स्म कदनं घोरं वर्तते पाण्डुपूर्वज ।
अर्जुनस्य महाबाहोस्तावकानां च धन्विनाम्

tatra sma kadanaṃ ghoraṃ vartate pāṇḍupūrvaja |
arjunasya mahābāhostāvakānāṃ ca dhanvinām

124.33

मध्ये भारतसैन्यस्य माधवस्य महारणे ।
द्रोणस्यापि परैः सार्धं व्यूहद्वारे सुदारुणम्

madhye bhāratasainyasya mādhavasya mahāraṇe |
droṇasyāpi paraiḥ sārdhaṃ vyūhadvāre sudāruṇam

124.34

एवमेष क्षयो वृत्तः पृथिव्यां पृथिवीपते ।
क्रुद्धेऽर्जुने तथा द्रोणे सात्वते च महारथे

evameṣa kṣayo vṛttaḥ pṛthivyāṃ pṛthivīpate |
kruddhe'rjune tathā droṇe sātvate ca mahārathe

124.35

तथा प्रयतमानानां पाण्डवानां महात्मनाम् ।
दुर्योधनो महाराजन्व्यगाहत महद्बलम्

tathā prayatamānānāṃ pāṇḍavānāṃ mahātmanām |
duryodhano mahārājanvyagāhata mahadbalam

124.36

स सन्निपातस्तुमुलस्तेषां तस्य च भारत ।
अभवत्सर्वभूतानामभावकरणो महान्

sa sannipātastumulasteṣāṃ tasya ca bhārata |
abhavatsarvabhūtānāmabhāvakaraṇo mahān

धृतराष्ट्र उवाच

124.37

तथा यातेषु सैन्येषु तथा कृच्छ्रगतः स्वयम् ।
कच्चिद्दुर्योधनः सूत नाकार्षीत्पृष्ठतो रणम्

tathā yāteṣu sainyeṣu tathā kṛcchragataḥ svayam |
kaccidduryodhanaḥ sūta nākārṣītpṛṣṭhato raṇam

124.38

एकस्य च बहूनां च सन्निपातो महाहवे ।
विशेषतो नरपतेर्विषमः प्रतिभाति मे

ekasya ca bahūnāṃ ca sannipāto mahāhave |
viśeṣato narapaterviṣamaḥ pratibhāti me

124.39

सोऽत्यन्तसुखसंवृद्धो लक्ष्म्या लोकस्य चेश्वरः ।
एको बहून्समासाद्य कच्चिन्नासीत्पराङ्मुखः

so'tyantasukhasaṃvṛddho lakṣmyā lokasya ceśvaraḥ |
eko bahūnsamāsādya kaccinnāsītparāṅmukhaḥ

सञ्जय उवाच

124.40

राजन्सङ्ग्राममाश्चर्यं तव पुत्रस्य भारत ।
एकस्य बहुभिः सार्धं शृणुष्व गदतो मम

rājansaṅgrāmamāścaryaṃ tava putrasya bhārata |
ekasya bahubhiḥ sārdhaṃ śṛṇuṣva gadato mama

124.41

दुर्योधनेन समरे पृतना पाण्डवी रणे ।
नलिनी द्वरिदेनेव समन्तात्प्रतिलोडिता

duryodhanena samare pṛtanā pāṇḍavī raṇe |
nalinī dvarideneva samantātpratiloḍitā

124.42

ततस्तां प्रहतां सेनां दृष्ट्वा पुत्रेण ते नृप ।
भीमसेनपुरोगास्तं पाञ्चालाः समुपाद्रुवन्

tatastāṃ prahatāṃ senāṃ dṛṣṭvā putreṇa te nṛpa |
bhīmasenapurogāstaṃ pāñcālāḥ samupādruvan

124.43

स भीमसेनं दशभिः शरैर्विव्याध पाण्डवम् ।
त्रिभिस्त्रिभिर्यमौ वीरौ धर्मराजं च सप्तभिः

sa bhīmasenaṃ daśabhiḥ śarairvivyādha pāṇḍavam |
tribhistribhiryamau vīrau dharmarājaṃ ca saptabhiḥ

124.44

विराटद्रुपदौ षद्भिः शतेन च शिखण्डिनम् ।
धृष्टद्युम्नं च विंशत्या द्रौपदेयांस्त्रिभिस्त्रिभिः

virāṭadrupadau ṣadbhiḥ śatena ca śikhaṇḍinam |
dhṛṣṭadyumnaṃ ca viṃśatyā draupadeyāṃstribhistribhiḥ

124.45

शतशश्चापरान्योधान्सद्विपांश्च रथान्रणे ।
शरैरवचकर्तोग्रैः क्रुद्धोऽन्तक इव प्रजाः

śataśaścāparānyodhānsadvipāṃśca rathānraṇe |
śarairavacakartograiḥ kruddho'ntaka iva prajāḥ

124.46

न सन्दधद्विमुञ्चन्वा मण्डलीकृतकार्मुकः ।
अदृश्यत रिपून्निघ्नञ्छिक्षयाऽस्तबलेन च

na sandadhadvimuñcanvā maṇḍalīkṛtakārmukaḥ |
adṛśyata ripūnnighnañchikṣayā'stabalena ca

124.47

तस्य तान्निघ्नतः शत्रून्हेमपृष्ठं महद्धनुः ।
अजस्रं मण्डलीभूतं ददृशुः समरे जनाः

tasya tānnighnataḥ śatrūnhemapṛṣṭhaṃ mahaddhanuḥ |
ajasraṃ maṇḍalībhūtaṃ dadṛśuḥ samare janāḥ

124.48

ततो युधिष्ठिरो राजा भल्लाभ्यामच्छिनद्धनुः ।
तव पुत्रस्य कौरव्य यतमानस्य संयुगे

tato yudhiṣṭhiro rājā bhallābhyāmacchinaddhanuḥ |
tava putrasya kauravya yatamānasya saṃyuge

124.49

विव्याध चैनं दशभिः सम्यगस्तैः शरोत्तमैः ।
वर्म चाशु समासाद्य ते भित्त्वा क्षितिमाविशन्

vivyādha cainaṃ daśabhiḥ samyagastaiḥ śarottamaiḥ |
varma cāśu samāsādya te bhittvā kṣitimāviśan

124.50

ततः प्रमुदिताः पार्थाः परिवव्रुर्युधिष्ठिरम् ।
यथा वृत्रवधे देवाः पुरा शक्रं महर्षयः

tataḥ pramuditāḥ pārthāḥ parivavruryudhiṣṭhiram |
yathā vṛtravadhe devāḥ purā śakraṃ maharṣayaḥ

124.51

ततोऽन्यद्धनुरादाय तव पुत्रः प्रतापवान् ।
तिष्ठेतिष्ठेति राजानं ब्रुवन्पाण्डवमभ्ययात्

tato'nyaddhanurādāya tava putraḥ pratāpavān |
tiṣṭhetiṣṭheti rājānaṃ bruvanpāṇḍavamabhyayāt

124.52

तमायान्तमभिप्रेक्ष्य तव पुत्रं महामृधे ।
प्रत्युद्ययुः समुदिताः पाञ्चाला जयगृद्धिनः

tamāyāntamabhiprekṣya tava putraṃ mahāmṛdhe |
pratyudyayuḥ samuditāḥ pāñcālā jayagṛddhinaḥ

124.53

तान्द्रोणः प्रतिजग्राह परीप्सन्युधि पाण्डवम् ।
चण्डवातोद्धुतान्मेघान्गिरिरम्बुमुचो यथा

tāndroṇaḥ pratijagrāha parīpsanyudhi pāṇḍavam |
caṇḍavātoddhutānmeghāngirirambumuco yathā

124.54

तत्र राजन्महानासीत्सङ्ग्रामो रोमहर्षणः ।
पाण्डवानां महाबाहो तावकानां च संयुगे

tatra rājanmahānāsītsaṅgrāmo romaharṣaṇaḥ |
pāṇḍavānāṃ mahābāho tāvakānāṃ ca saṃyuge

124.55

रुद्रस्याक्रीडसदृशः संहारः सर्वदेहिनाम्

rudrasyākrīḍasadṛśaḥ saṃhāraḥ sarvadehinām

124.56

ततः शब्दो महानासीद्यातो येन धनञ्जयः ।
अतीव सर्वशब्देभ्यो रोमहर्षकरः प्रभो

tataḥ śabdo mahānāsīdyāto yena dhanañjayaḥ |
atīva sarvaśabdebhyo romaharṣakaraḥ prabho

124.57

अर्जुनस्य महाबाहो तावकानां च धन्विनाम् ।
मध्ये भारतसैन्यस्य माधवस्य महारणे ।
द्रोणस्यापि परैः सार्धं व्यूहद्वारे महारणे

arjunasya mahābāho tāvakānāṃ ca dhanvinām |
madhye bhāratasainyasya mādhavasya mahāraṇe |
droṇasyāpi paraiḥ sārdhaṃ vyūhadvāre mahāraṇe

124.58

एवमेष क्षयो वृत्तः पृथिव्यां पृथिवीपते ।
क्रुद्धेऽर्जुने तथा द्रोणे सात्वते च महारथे

evameṣa kṣayo vṛttaḥ pṛthivyāṃ pṛthivīpate |
kruddhe'rjune tathā droṇe sātvate ca mahārathe

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)