अध्याय 11: धृतराष्ट्र श्रीकृष्ण के दिव्य कर्मों का कीर्तन करते हैं

शृणु दिव्यानि कर्माणि वासुदेवस्य सञ्जय ।
कृतवान्यानि गोविन्दो यथा नान्याःपुमान्क्वचित्

śṛṇu divyāni karmāṇi vāsudevasya sañjaya |
kṛtavānyāni govindo yathā nānyāḥpumānkvacit

संवर्धता गोपकुले बालेनैव महात्मना ।
विख्यापितं बलं बाह्वोस्त्रिषु लोकेषु सञ्जय

saṃvardhatā gopakule bālenaiva mahātmanā |
vikhyāpitaṃ balaṃ bāhvostriṣu lokeṣu sañjaya

पूतनां शकटं हत्वा केशिनं चैव वाजिनम् ।
ऋषभं धेनुकं चैव अरिष्टं च महाबलम्

pūtanāṃ śakaṭaṃ hatvā keśinaṃ caiva vājinam |
ṛṣabhaṃ dhenukaṃ caiva ariṣṭaṃ ca mahābalam

दावान्मुक्त्वा महाबाहुर्धृत्वा गोवर्धनं निगिम् ।
चाणूरं मुष्टिकं चैव रङ्गमध्ये निहत्य च

dāvānmuktvā mahābāhurdhṛtvā govardhanaṃ nigim |
cāṇūraṃ muṣṭikaṃ caiva raṅgamadhye nihatya ca

प्रलम्बं नरकं जम्भं पीठं चापि महासुरम् ।
मुरुं चान्तकसङ्काशमवधीत्पुष्करेक्षणः

pralambaṃ narakaṃ jambhaṃ pīṭhaṃ cāpi mahāsuram |
muruṃ cāntakasaṅkāśamavadhītpuṣkarekṣaṇaḥ

तथा कंसो महातेजा जरासन्धेन पालितः ।
विक्रमेणैव कृष्णेन सगणः पातितो रणे

tathā kaṃso mahātejā jarāsandhena pālitaḥ |
vikrameṇaiva kṛṣṇena sagaṇaḥ pātito raṇe

सुनामा रणविक्रान्तः समग्राक्षौहिणीपतिः ।
भोजराजस्य मध्यस्थो भ्राता कंसस्य वीर्यवान्

sunāmā raṇavikrāntaḥ samagrākṣauhiṇīpatiḥ |
bhojarājasya madhyastho bhrātā kaṃsasya vīryavān

बलदेवद्वितीयेन कृष्णेनामित्रघातिना ।
तरस्वी समरे दग्धः ससैन्यः शूरसेनराट्

baladevadvitīyena kṛṣṇenāmitraghātinā |
tarasvī samare dagdhaḥ sasainyaḥ śūrasenarāṭ

दुर्वासा नाम विप्रर्षिस्तथा परमकोपनः ।
आराधितः सदारेण स चास्मै प्रददौ वरान्

durvāsā nāma viprarṣistathā paramakopanaḥ |
ārādhitaḥ sadāreṇa sa cāsmai pradadau varān

तथा गान्धारराजस्य सुतां वीरः स्वयंवरे ।
निर्जित्य पृथिवीपालानावहत्पुष्करेक्षणः

tathā gāndhārarājasya sutāṃ vīraḥ svayaṃvare |
nirjitya pṛthivīpālānāvahatpuṣkarekṣaṇaḥ

अमृष्यमाणा राजानो यस्य जात्या हया इव ।
रथे वैवाहिके युक्ताः प्रतोदेन कृतव्रणाः

amṛṣyamāṇā rājāno yasya jātyā hayā iva |
rathe vaivāhike yuktāḥ pratodena kṛtavraṇāḥ

जरासन्धं महाबाहुमुपायेन जनार्दनः ।
परेण घातयामास समग्राक्षौहिणीपतिम्

jarāsandhaṃ mahābāhumupāyena janārdanaḥ |
pareṇa ghātayāmāsa samagrākṣauhiṇīpatim

चेदिराजं च विक्रान्तं राजसेनापतिं बली ।
अर्घे विवदमानं च जघान पशुवत्तदा

cedirājaṃ ca vikrāntaṃ rājasenāpatiṃ balī |
arghe vivadamānaṃ ca jaghāna paśuvattadā

सौभं दैत्यपुरं खस्थं शाल्वगुप्तं दुरासदम् ।
समुद्रकुक्षौ विक्रम्य पातयामास माधवः

saubhaṃ daityapuraṃ khasthaṃ śālvaguptaṃ durāsadam |
samudrakukṣau vikramya pātayāmāsa mādhavaḥ

अङ्गान्वङ्गान्कलिङ्गंश्च मागधान्काशिकोसलान् ।
वात्स्यगार्ग्यकरूषांश्च पौण्ड्रांश्चाप्यजयद्रणे

aṅgānvaṅgānkaliṅgaṃśca māgadhānkāśikosalān |
vātsyagārgyakarūṣāṃśca pauṇḍrāṃścāpyajayadraṇe

आवन्त्यान्दाक्षिणात्यांश्च पार्वतीयान्दशेरकान् ।
काश्मीरकानौरसिकान्पिशाचांश्च समुद्गलान्

āvantyāndākṣiṇātyāṃśca pārvatīyāndaśerakān |
kāśmīrakānaurasikānpiśācāṃśca samudgalān

काम्भोजान्वाटधानांश्च चोलान्पाण्ड्यांश्च सञ्जय ।
त्रिगर्तान्मालवांश्चैव दरदांश्च सुदुर्जयान्

kāmbhojānvāṭadhānāṃśca colānpāṇḍyāṃśca sañjaya |
trigartānmālavāṃścaiva daradāṃśca sudurjayān

नानादिग्भ्यश्च सम्प्राप्तान्खशांश्चैव शकांस्तथा ।
जितवान्पुण्डरीकाक्षो यवनं च सहानुगम्

nānādigbhyaśca samprāptānkhaśāṃścaiva śakāṃstathā |
jitavānpuṇḍarīkākṣo yavanaṃ ca sahānugam

प्रविश्य मकरावासं यादोगणनिषेवितम् ।
जिगाय वरुणं सङ्ख्ये सलिलान्तर्गतं पुरा

praviśya makarāvāsaṃ yādogaṇaniṣevitam |
jigāya varuṇaṃ saṅkhye salilāntargataṃ purā

युधि पञ्चजनं हत्वा दैत्यं पातालवासिनम् ।
पाञ्चजन्यं हृषीकेशो दिव्यं शङ्खमवाप्तवान्

yudhi pañcajanaṃ hatvā daityaṃ pātālavāsinam |
pāñcajanyaṃ hṛṣīkeśo divyaṃ śaṅkhamavāptavān

खाण्डवे पार्थसहितस्तोषयित्वा हुताशनम् ।
आग्नेयमस्त्रं दुर्धर्षं चक्रं लेभे महाबलः

khāṇḍave pārthasahitastoṣayitvā hutāśanam |
āgneyamastraṃ durdharṣaṃ cakraṃ lebhe mahābalaḥ

वैनतेयं समारुह्य त्रासयित्वाऽमरावतीम् ।
महेन्द्रभवनाद्वीरः पारिजातमुपानयत्

vainateyaṃ samāruhya trāsayitvā'marāvatīm |
mahendrabhavanādvīraḥ pārijātamupānayat

तच्च मर्षितवाञ्शक्रो जानंस्तस्य पराक्रमम् ।
राज्ञां चाप्यजितं कंचित्कृष्णेनेह न शुश्रुम

tacca marṣitavāñśakro jānaṃstasya parākramam |
rājñāṃ cāpyajitaṃ kaṃcitkṛṣṇeneha na śuśruma

यच्च तन्महदाश्चर्यं सभायां मम सञ्जय ।
कृतवान्पुण्डरीकाक्षः कस्तदन्य इहार्हति

yacca tanmahadāścaryaṃ sabhāyāṃ mama sañjaya |
kṛtavānpuṇḍarīkākṣaḥ kastadanya ihārhati

यच्च भक्त्या प्रसन्नोऽहमद्राक्षं कृष्णमीश्वरम् ।
तन्मे सुविदितं सर्वं प्रत्यक्षमिव चागमम्

yacca bhaktyā prasanno'hamadrākṣaṃ kṛṣṇamīśvaram |
tanme suviditaṃ sarvaṃ pratyakṣamiva cāgamam

नान्तो विक्रमयुक्तस्य बुद्ध्या युक्तस्य वा पुनः ।
कर्मणां शक्यते गन्तुं हृषीकेशस्य सञ्जय

nānto vikramayuktasya buddhyā yuktasya vā punaḥ |
karmaṇāṃ śakyate gantuṃ hṛṣīkeśasya sañjaya

तथा गदश्च साम्बश्च प्रद्युम्नोऽथ विदूरथः ।
अगावहोऽनिरुद्धश्च चारुदेष्णः ससारणः

tathā gadaśca sāmbaśca pradyumno'tha vidūrathaḥ |
agāvaho'niruddhaśca cārudeṣṇaḥ sasāraṇaḥ

उल्मुको निशठश्चैव झिल्ली बभ्रुश्च वीर्यवान् ।
पृथुश्च विपृथुश्चैव शमीङ्कोऽथारिमेजयः

ulmuko niśaṭhaścaiva jhillī babhruśca vīryavān |
pṛthuśca vipṛthuścaiva śamīṅko'thārimejayaḥ

एतेऽन्ये बलवन्तश्च वृष्णिवीराः प्रहारिणः ।
कथंचित्पाण्जवानीकं श्रयेयुः समरे स्थिताः

ete'nye balavantaśca vṛṣṇivīrāḥ prahāriṇaḥ |
kathaṃcitpāṇjavānīkaṃ śrayeyuḥ samare sthitāḥ

आहूता वृष्णिवीरेण केशवेन महात्मना ।
ततः संशयितं सर्वे भवेदिति मतिर्मम

āhūtā vṛṣṇivīreṇa keśavena mahātmanā |
tataḥ saṃśayitaṃ sarve bhavediti matirmama

नागायुतबलो वीरः कैलासशिखरोपमः ।
वनमाली हली रामस्तत्र यत्र जनार्दनः

nāgāyutabalo vīraḥ kailāsaśikharopamaḥ |
vanamālī halī rāmastatra yatra janārdanaḥ

यमाहुः सर्वपितरं वासुदेवं द्विजातयः ।
अपि वा ह्येष पाण्डूनां योत्स्यतेऽर्थाय सञ्जय

yamāhuḥ sarvapitaraṃ vāsudevaṃ dvijātayaḥ |
api vā hyeṣa pāṇḍūnāṃ yotsyate'rthāya sañjaya

स यदा तात सन्नह्येत्पाण्डवार्थाय सञ्जय ।
न तदा प्रतिसंयोद्धा भविता तत्र कश्चन

sa yadā tāta sannahyetpāṇḍavārthāya sañjaya |
na tadā pratisaṃyoddhā bhavitā tatra kaścana

यदि स्म कुरवः सर्वे जयेयुर्नाम पाण्डवान् ।
वार्ष्णेयोऽर्थाय तेषां वै गृह्णीयाच्छस्त्रमुत्तमम्

yadi sma kuravaḥ sarve jayeyurnāma pāṇḍavān |
vārṣṇeyo'rthāya teṣāṃ vai gṛhṇīyācchastramuttamam

ततः सर्वान्नरव्याघ्रो हत्वा नरपतीन्रणे ।
कौरवांश्च महाबाहुःकुन्त्यै दद्यात्स मेदिनीम्

tataḥ sarvānnaravyāghro hatvā narapatīnraṇe |
kauravāṃśca mahābāhuḥkuntyai dadyātsa medinīm

यस्य यन्ता हृषीकेशो योद्धा यस्य धनञ्जयः ।
रथस्य तस्य कः सङ्ख्ये प्रत्यनीको भवेद्रथः

yasya yantā hṛṣīkeśo yoddhā yasya dhanañjayaḥ |
rathasya tasya kaḥ saṅkhye pratyanīko bhavedrathaḥ

न केनचिदुपायेन कुरूणां दृश्यते जयः ।
तस्मान्मे सर्वमाचक्ष्व यथा युद्धमवर्तत

na kenacidupāyena kurūṇāṃ dṛśyate jayaḥ |
tasmānme sarvamācakṣva yathā yuddhamavartata

अर्जुनः केशवस्यात्मा कृष्णोऽप्यात्मा किरीटिनः ।
अर्जुने विजयो नित्यं कृष्णे कीर्तिश्च शाश्वती

arjunaḥ keśavasyātmā kṛṣṇo'pyātmā kirīṭinaḥ |
arjune vijayo nityaṃ kṛṣṇe kīrtiśca śāśvatī

सर्वेष्वपि च लोकेषु बीभत्सुरपराजितः ।
प्राधान्येनैव भूयिष्ठममेयाः केशवे गुणाः

sarveṣvapi ca lokeṣu bībhatsuraparājitaḥ |
prādhānyenaiva bhūyiṣṭhamameyāḥ keśave guṇāḥ

मोहाद्दुर्योधनः कृष्णं यो न वेत्तीह केशवम् ।
मोहितो दैवयोगेन मृत्युपाशपुरस्कृतः ।

mohādduryodhanaḥ kṛṣṇaṃ yo na vettīha keśavam |
mohito daivayogena mṛtyupāśapuraskṛtaḥ |

न वेद कृष्णं दाशार्हमर्जुनं चैव पाण्डवम् ।
पूर्वदेवौ महात्मानौ नरनारायणावुभौ

na veda kṛṣṇaṃ dāśārhamarjunaṃ caiva pāṇḍavam |
pūrvadevau mahātmānau naranārāyaṇāvubhau

एकात्मानौ द्विधाभूतौ दृश्येते मानवैर्भुवि ।
मनसापि हि दुर्धर्षौ सेनामेतां यशस्विनौ

ekātmānau dvidhābhūtau dṛśyete mānavairbhuvi |
manasāpi hi durdharṣau senāmetāṃ yaśasvinau

नाशयेतामिहेच्छन्तौ मानुषत्वाच्च नेच्छतः ।
युगस्येव विपर्यासो लोकानामिव मोहनम्

nāśayetāmihecchantau mānuṣatvācca necchataḥ |
yugasyeva viparyāso lokānāmiva mohanam

भीष्मस्य च वधस्तात द्रोणस्य च महात्मनः ।
न ह्येव ब्रह्मचर्येण न वेदाध्ययनेन च

bhīṣmasya ca vadhastāta droṇasya ca mahātmanaḥ |
na hyeva brahmacaryeṇa na vedādhyayanena ca

न क्रियाभिर्न चास्त्रेण मृत्योः कश्चिन्निर्वायते ।
लोकसम्भावितौ वीरौ कृतास्त्रौ युद्धदुर्मदौ

na kriyābhirna cāstreṇa mṛtyoḥ kaścinnirvāyate |
lokasambhāvitau vīrau kṛtāstrau yuddhadurmadau

भीष्मद्रोणौ हतौ श्रुत्वा किन्नु जीवामि सञ्जय ।
यां तां श्रियमसूयामः पुरा दृष्ट्वा युधिष्ठिरे

bhīṣmadroṇau hatau śrutvā kinnu jīvāmi sañjaya |
yāṃ tāṃ śriyamasūyāmaḥ purā dṛṣṭvā yudhiṣṭhire

अद्य तामनुजानीमो भीष्मद्रोणवधेन ह ।
मत्कृते चाप्यनुप्राप्तः कुरूणामेष सङ्क्षयः

adya tāmanujānīmo bhīṣmadroṇavadhena ha |
matkṛte cāpyanuprāptaḥ kurūṇāmeṣa saṅkṣayaḥ

पक्वानां हि वधे सूत वज्रायन्ते तृणान्युत ।
अनन्तमिदमैश्वर्यं लोके प्राप्तो युधिष्ठिरः

pakvānāṃ hi vadhe sūta vajrāyante tṛṇānyuta |
anantamidamaiśvaryaṃ loke prāpto yudhiṣṭhiraḥ

यस्य कोपान्महात्मानौ भीष्मद्रोणौ निपातितौ ।
प्राप्तः प्रकृतितो धर्मो न धर्मो मामकान्प्रति

yasya kopānmahātmānau bhīṣmadroṇau nipātitau |
prāptaḥ prakṛtito dharmo na dharmo māmakānprati

क्रूरः सर्वविनाशाय कालोऽसौ नातिवर्तते ।
अन्यथा चिन्तिता ह्यर्था नरैस्तात मनस्विभिः ।
अन्यथैव प्रपद्यन्ते दैवादिति मतिर्मम

krūraḥ sarvavināśāya kālo'sau nātivartate |
anyathā cintitā hyarthā naraistāta manasvibhiḥ |
anyathaiva prapadyante daivāditi matirmama

तस्मादपरिहार्येऽर्थे सम्प्राप्ते कृच्छ्र उत्तमे ।
अपारणीये दुश्चिन्त्ये यथाभूतं प्रचक्ष्व मे

tasmādaparihārye'rthe samprāpte kṛcchra uttame |
apāraṇīye duścintye yathābhūtaṃ pracakṣva me

क्षत्रञ्जयः क्षत्रदेवः क्षत्रवर्मा च मानदः ।
धृष्टद्युम्नात्मजा वीराः के तान्द्रोणादवारयन्

kṣatrañjayaḥ kṣatradevaḥ kṣatravarmā ca mānadaḥ |
dhṛṣṭadyumnātmajā vīrāḥ ke tāndroṇādavārayan

शताद्विशिष्टं यं युद्धे सममन्यन्त वृष्णयः ।
चेकितानं महेष्वासं कस्तं द्रोणादवारयत्

śatādviśiṣṭaṃ yaṃ yuddhe samamanyanta vṛṣṇayaḥ |
cekitānaṃ maheṣvāsaṃ kastaṃ droṇādavārayat

वार्धक्षेमिः कलिङ्गानां यः कन्यामाहरद्युधि ।
अनाधृष्टिरदीनात्मा कस्तं द्रोणादवारयत्

vārdhakṣemiḥ kaliṅgānāṃ yaḥ kanyāmāharadyudhi |
anādhṛṣṭiradīnātmā kastaṃ droṇādavārayat

भ्रातरः पञ्च कैकेया धार्मिकाः सत्यविक्रमाः ।
इन्द्रगोपकसङ्काशा रक्तवर्मायुधध्वजाः

bhrātaraḥ pañca kaikeyā dhārmikāḥ satyavikramāḥ |
indragopakasaṅkāśā raktavarmāyudhadhvajāḥ

मातृष्वसुः सुता वीराः पाण्डवानां जयार्थिनः ।
तान्द्रोणं हन्तुमायातान्के वीराः पर्यवारयन्

mātṛṣvasuḥ sutā vīrāḥ pāṇḍavānāṃ jayārthinaḥ |
tāndroṇaṃ hantumāyātānke vīrāḥ paryavārayan

यं योधयन्तो राजानो नाजयन्वारणावते ।
षण्मासानपि संरब्धा जिघांसन्तो युधां पतिं

yaṃ yodhayanto rājāno nājayanvāraṇāvate |
ṣaṇmāsānapi saṃrabdhā jighāṃsanto yudhāṃ patiṃ

धनुष्मतां वरं शूरं सत्यसन्धं महाबलम् ।
द्रोणात्कस्तं नरव्याघ्रं युयुत्सुं पर्यवारयत्

dhanuṣmatāṃ varaṃ śūraṃ satyasandhaṃ mahābalam |
droṇātkastaṃ naravyāghraṃ yuyutsuṃ paryavārayat

यः पुत्रं काशिराजस्य वाराणस्यां महारथम् ।
समरे स्त्रीषु गृध्यन्तं भल्लेनापाहरद्रथात्

yaḥ putraṃ kāśirājasya vārāṇasyāṃ mahāratham |
samare strīṣu gṛdhyantaṃ bhallenāpāharadrathāt

धृष्टद्युम्नं महेष्वासं पार्थानां मन्त्रधारिणम् ।
युक्तं दुर्योधनानर्थे सृष्टं द्रोणवधाय च

dhṛṣṭadyumnaṃ maheṣvāsaṃ pārthānāṃ mantradhāriṇam |
yuktaṃ duryodhanānarthe sṛṣṭaṃ droṇavadhāya ca

निर्दहन्तं रणे योधान्दारयन्तं च सर्वतः ।
द्रोणाभिमुखमायान्तं के शूराः पर्यवारयन्

nirdahantaṃ raṇe yodhāndārayantaṃ ca sarvataḥ |
droṇābhimukhamāyāntaṃ ke śūrāḥ paryavārayan

उत्सङ्ग इव सम्वृद्धं द्रुपदस्यास्त्रवित्तमम् ।
शैखण्डिनं शस्त्रगुप्तं के द्रोणादवारयन्

utsaṅga iva samvṛddhaṃ drupadasyāstravittamam |
śaikhaṇḍinaṃ śastraguptaṃ ke droṇādavārayan

य इमां पृथिवीं कृत्स्नां चर्मवत्समवेष्टयत् ।
महता रथघोषेण मुख्यारिघ्नो महारथः

ya imāṃ pṛthivīṃ kṛtsnāṃ carmavatsamaveṣṭayat |
mahatā rathaghoṣeṇa mukhyārighno mahārathaḥ

दशाश्वमेधानाजहे स्वन्नपानाप्तदक्षिणान् ।
निरर्गलान्सर्वमेधान्पुत्रवत्पालयन्प्रजाः

daśāśvamedhānājahe svannapānāptadakṣiṇān |
nirargalānsarvamedhānputravatpālayanprajāḥ

विसृष्टा दक्षिणा यस्य गङ्गाजलमवारयत् ।
गङ्गास्रोतसि यावत्यः सिकता अप्यशेषतः ।
तावतीर्गा ददौ वीर उशीनरसुतोऽध्वरे

visṛṣṭā dakṣiṇā yasya gaṅgājalamavārayat |
gaṅgāsrotasi yāvatyaḥ sikatā apyaśeṣataḥ |
tāvatīrgā dadau vīra uśīnarasuto'dhvare

न पूर्वे नापरे चक्रुरिदं केचन मानवाः ।
इतीदं चुक्रुशुर्देवाः कृते कर्मणि दुष्करे

na pūrve nāpare cakruridaṃ kecana mānavāḥ |
itīdaṃ cukruśurdevāḥ kṛte karmaṇi duṣkare

पश्यामस्त्रिषु लोकेषु न तं संस्थास्नुचारिषु ।
जातं चापि जनिष्यन्तं द्वितीयं चापि साम्प्रतम्

paśyāmastriṣu lokeṣu na taṃ saṃsthāsnucāriṣu |
jātaṃ cāpi janiṣyantaṃ dvitīyaṃ cāpi sāmpratam

अन्यमौशीनराच्छेब्याद्धुरो वोढारमित्युत ।
गतिं यस्य न यास्यन्ति मानुषा लोकवासिनः

anyamauśīnarācchebyāddhuro voḍhāramityuta |
gatiṃ yasya na yāsyanti mānuṣā lokavāsinaḥ

तस्य नप्तारमायान्तं शैब्यं कः समवारयत् ।
द्रोणायाभिमुखं यत्तं व्यात्ताननमिवान्तकम्

tasya naptāramāyāntaṃ śaibyaṃ kaḥ samavārayat |
droṇāyābhimukhaṃ yattaṃ vyāttānanamivāntakam

विराटस्य रथानीकं मत्स्यस्यामित्रघातिनः ।
प्रेप्सन्तं समरे द्रोणं के वीराः पर्यवारयन्

virāṭasya rathānīkaṃ matsyasyāmitraghātinaḥ |
prepsantaṃ samare droṇaṃ ke vīrāḥ paryavārayan

सद्यो वृकोदराज्जातो महाबलपराक्रमः ।
मायावी राक्षसो वीरो यस्मान्मम महद्भयम्

sadyo vṛkodarājjāto mahābalaparākramaḥ |
māyāvī rākṣaso vīro yasmānmama mahadbhayam

पार्थानां जयकामं तं तं पुत्राणां मम कण्टकम् ।
घटोत्कचं महात्मानं कस्तं द्रोणादवारयत्

pārthānāṃ jayakāmaṃ taṃ taṃ putrāṇāṃ mama kaṇṭakam |
ghaṭotkacaṃ mahātmānaṃ kastaṃ droṇādavārayat

एते चान्ये च बहवो येषामजितं युधि ।
त्यक्तारः संयुगे प्राणान्किं तेषामजितं युधि

ete cānye ca bahavo yeṣāmajitaṃ yudhi |
tyaktāraḥ saṃyuge prāṇānkiṃ teṣāmajitaṃ yudhi

येषां च पुरुषव्याघ्रः शार्ङ्गधन्वा व्यपाश्रयः ॥
लोकानां गुरुरत्यर्थं लोकनाथः सनातनः ।

yeṣāṃ ca puruṣavyāghraḥ śārṅgadhanvā vyapāśrayaḥ ||
lokānāṃ gururatyarthaṃ lokanāthaḥ sanātanaḥ |

नारायणोरणे नाथो दिव्यो दिव्यात्मकः प्रभुः ॥
यस्य दिव्यानि कर्माणि प्रवदन्ति मनीषिणः ।

nārāyaṇoraṇe nātho divyo divyātmakaḥ prabhuḥ ||
yasya divyāni karmāṇi pravadanti manīṣiṇaḥ |

तान्यहं कीर्तयिष्यामि भक्त्या स्थैर्यार्थमात्मनः

tānyahaṃ kīrtayiṣyāmi bhaktyā sthairyārthamātmanaḥ