स्वसैन्यं निहतं दृष्ट्वा राजा दुर्योधनः स्वयम् ।
अभ्यधावत्सुसंक्रुद्धो भीमसेनमरिन्दमम्
svasainyaṃ nihataṃ dṛṣṭvā rājā duryodhanaḥ svayam |
abhyadhāvatsusaṃkruddho bhīmasenamarindamam
इति श्रीमन्महाभारते भीष्मपर्वणि भीष्मवधपर्वणि अष्टमदिवसयुद्धे चतुर्नवतितमोऽध्यायः ॥
50 श्लोक · 94 में से 122
दुर्योधन भीम पर आक्रमण कर उनका धनुष काटता है और छाती पर ऐसा बाण मारता है कि भीम ध्वजदण्ड पकड़ लेते हैं। द्रोण भीम को छब्बीस बाण मारते हैं, और भीम के दस बाणों से वृद्ध आचार्य रथ में मूर्च्छित हो जाते हैं। दुर्योधन और अश्वत्थामा उन पर दौड़ते हैं; भीम गदा लेकर रथ से कूदते हैं। भीम के मित्र नील अश्वत्थामा को घायल करते हैं, जो उनके घोड़े और सारथि मारकर उन्हें गिरा देते हैं। घटोत्कच अश्वत्थामा पर टूटते हैं। तब घटोत्कच भयानक माया रचते हैं: कौरव द्रोण, दुर्योधन, शल्य और अश्वत्थामा को कटे और लहूलुहान पड़े देखते हैं और शिविर की ओर भागते हैं। संजय और भीष्म पुकारते हैं कि यह राक्षसी माया है, पर कोई नहीं सुनता। सूर्यास्त पर पाण्डव विजयनाद करते हैं।
सञ्जय उवाच
स्वसैन्यं निहतं दृष्ट्वा राजा दुर्योधनः स्वयम् ।
अभ्यधावत्सुसंक्रुद्धो भीमसेनमरिन्दमम्
svasainyaṃ nihataṃ dṛṣṭvā rājā duryodhanaḥ svayam |
abhyadhāvatsusaṃkruddho bhīmasenamarindamam
प्रगृह्य सुमहच्चापमिन्द्राशनिसमस्वनम् ।
महता शरवर्षेण पाण्डवं समवाकिरत्
pragṛhya sumahaccāpamindrāśanisamasvanam |
mahatā śaravarṣeṇa pāṇḍavaṃ samavākirat
अर्धचन्द्रं च संधाय सुतीक्ष्णं लोमवापिनम् ।
भीमसेनस्य चिच्छेद चापं क्रोधसमन्वितः
ardhacandraṃ ca saṃdhāya sutīkṣṇaṃ lomavāpinam |
bhīmasenasya ciccheda cāpaṃ krodhasamanvitaḥ
तदन्तरं च संप्रेक्ष्य त्वरमामो महारथः ।
प्रसंदधे शितं बाणं गिरीणामपि दारणम्
tadantaraṃ ca saṃprekṣya tvaramāmo mahārathaḥ |
prasaṃdadhe śitaṃ bāṇaṃ girīṇāmapi dāraṇam
तेनोरसि महाराज भीमसेनमताडयत् ।
स गाढविद्धो व्यथितः सृक्विणी परिसंलिहन्
tenorasi mahārāja bhīmasenamatāḍayat |
sa gāḍhaviddho vyathitaḥ sṛkviṇī parisaṃlihan
समाललम्बे तेजस्वी ध्वजं हेमपरिष्कृतम् ।
तथा विमनसं दृष्ट्वा भीमसेनं घटोत्कचः
samālalambe tejasvī dhvajaṃ hemapariṣkṛtam |
tathā vimanasaṃ dṛṣṭvā bhīmasenaṃ ghaṭotkacaḥ
क्रोधेनाभिप्रजज्वाल दिधक्षन्निव पावकः ।
अभिमन्युमुखाश्चापि पाण्डवानां महारथाः
krodhenābhiprajajvāla didhakṣanniva pāvakaḥ |
abhimanyumukhāścāpi pāṇḍavānāṃ mahārathāḥ
समभ्यधावन्क्रोशन्तो राजानं जातसंभ्रमाः ।
संप्रेक्ष्य तान्संपततः संक्रुद्धाञ्जातसंभ्रमान्
samabhyadhāvankrośanto rājānaṃ jātasaṃbhramāḥ |
saṃprekṣya tānsaṃpatataḥ saṃkruddhāñjātasaṃbhramān
भारद्वाजोऽब्रवीद्वाक्यं तावकानां महारथान् ।
क्षिप्रं गच्छत भद्रं वो राजानं परिरक्षत
bhāradvājo'bravīdvākyaṃ tāvakānāṃ mahārathān |
kṣipraṃ gacchata bhadraṃ vo rājānaṃ parirakṣata
संशयं परमं प्राप्तं मञ्जन्तं व्यसनार्णवे ।
एते क्रुद्धा महेष्वासाः पाण्डवानां महारथाः
saṃśayaṃ paramaṃ prāptaṃ mañjantaṃ vyasanārṇave |
ete kruddhā maheṣvāsāḥ pāṇḍavānāṃ mahārathāḥ
भीमसेनं पुरस्कृत्य दुर्योधनमुपाद्रवन् ।
नानाविधानि शस्त्राणि विसृजन्तो महारथाः
bhīmasenaṃ puraskṛtya duryodhanamupādravan |
nānāvidhāni śastrāṇi visṛjanto mahārathāḥ
नदन्तो भैरवान्नादांस्त्रासयन्तश्च भूमिपान् ।
तदाऽऽचार्यवचः श्रुत्वा सौमदत्तिपुरोगमाः
nadanto bhairavānnādāṃstrāsayantaśca bhūmipān |
tadā''cāryavacaḥ śrutvā saumadattipurogamāḥ
तावकाः समवर्तन्त पाम्डवानामनीकिनीम् ।
कृपो भूरिश्रवाः शल्यो द्रोणपुत्रो विविंशतिः
tāvakāḥ samavartanta pāmḍavānāmanīkinīm |
kṛpo bhūriśravāḥ śalyo droṇaputro viviṃśatiḥ
चित्रसेनो विकर्णश्च सैन्धवोऽथ बृहद्बलः ।
आवन्त्यौ च महेष्वासौ कौरवं पर्यवारयन्
citraseno vikarṇaśca saindhavo'tha bṛhadbalaḥ |
āvantyau ca maheṣvāsau kauravaṃ paryavārayan
ते विंशतिपदं गत्वा संप्रहारं प्रचक्रिरे ।
पाण्डवा धार्तराष्ट्राश्च परस्परजिघांसवःक
te viṃśatipadaṃ gatvā saṃprahāraṃ pracakrire |
pāṇḍavā dhārtarāṣṭrāśca parasparajighāṃsavaḥka
एवमुक्त्वा महाबाहुर्महद्विष्फार्य कार्मुकम् ।
भारद्वाजस्ततो भीमं षड्विंशत्या समार्पयत्
evamuktvā mahābāhurmahadviṣphārya kārmukam |
bhāradvājastato bhīmaṃ ṣaḍviṃśatyā samārpayat
भूयश्चैनं महाबाहुः शरैः शीघ्रमवाकिरत् ।
पर्वतं वारिधाराभिः प्रावृषीव वलाहकः
bhūyaścainaṃ mahābāhuḥ śaraiḥ śīghramavākirat |
parvataṃ vāridhārābhiḥ prāvṛṣīva valāhakaḥ
तं प्रत्यविध्यद्दशभिर्भीमसेनः शिलीमुखैः ।
त्वरमाणो महेष्वासः सव्ये पार्श्वे महाबलः
taṃ pratyavidhyaddaśabhirbhīmasenaḥ śilīmukhaiḥ |
tvaramāṇo maheṣvāsaḥ savye pārśve mahābalaḥ
स गाढविद्धो व्यथितो वयोवृद्धश्च भारत ।
प्रनष्टसंज्ञः सहसा रथोपस्थ उपाविशत्
sa gāḍhaviddho vyathito vayovṛddhaśca bhārata |
pranaṣṭasaṃjñaḥ sahasā rathopastha upāviśat
गुरुं प्रव्यथितं दृष्ट्वा राजा दुर्योधनः स्वयम् ।
द्रौणायनिश्च संक्रुद्धौ भीमसेनमभिद्रुतौ
guruṃ pravyathitaṃ dṛṣṭvā rājā duryodhanaḥ svayam |
drauṇāyaniśca saṃkruddhau bhīmasenamabhidrutau
तावापतन्तौ संप्रेक्ष्य कालान्तकयमोपमौ ।
भीमसेनो महाबाहुर्गदामादाय सत्वरम्
tāvāpatantau saṃprekṣya kālāntakayamopamau |
bhīmaseno mahābāhurgadāmādāya satvaram
अवप्लुत्य रथात्तूर्णं तस्थौ गिरिरिवाचलः ।
समुद्यम्य गदां गुर्वी यमदण्डोपमां रणे ।
avaplutya rathāttūrṇaṃ tasthau giririvācalaḥ |
samudyamya gadāṃ gurvī yamadaṇḍopamāṃ raṇe |
तमुद्यतगदं दृष्ट्वा कैलासमिव शृङ्गिणम् ।
कौरवो द्रोणपुत्रश्च सहितावभ्यधावताम्
tamudyatagadaṃ dṛṣṭvā kailāsamiva śṛṅgiṇam |
kauravo droṇaputraśca sahitāvabhyadhāvatām
तावापतन्तौ सहितौ त्वरितौ बलिनां वरौ ।
अभ्यधावत वेगेन त्वरमाणो वृकोदरः
tāvāpatantau sahitau tvaritau balināṃ varau |
abhyadhāvata vegena tvaramāṇo vṛkodaraḥ
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य संक्रुद्धं भीमदर्शनम् ।
समभ्यधावंस्त्वरिताः कौरवाणां महारथाः
tamāpatantaṃ saṃprekṣya saṃkruddhaṃ bhīmadarśanam |
samabhyadhāvaṃstvaritāḥ kauravāṇāṃ mahārathāḥ
भारद्वाजमुखाः सर्वे भीमसेनजिघांसया ।
नानाविधानि शस्त्राणि भीमस्योरस्यपातयन्
bhāradvājamukhāḥ sarve bhīmasenajighāṃsayā |
nānāvidhāni śastrāṇi bhīmasyorasyapātayan
सहिताः पाण्डवं सर्वे पीडयन्तः समन्ततः ।
तं दृष्ट्वा संशयं प्राप्तं पीड्यमानं महारथम्
sahitāḥ pāṇḍavaṃ sarve pīḍayantaḥ samantataḥ |
taṃ dṛṣṭvā saṃśayaṃ prāptaṃ pīḍyamānaṃ mahāratham
अभिमन्युप्रभृतयः पाण्डवानां महारथाःक ।
अभ्यदावन्परीप्सन्तः प्राणांस्त्यक्त्वा सुदुस्त्यजान्
abhimanyuprabhṛtayaḥ pāṇḍavānāṃ mahārathāḥka |
abhyadāvanparīpsantaḥ prāṇāṃstyaktvā sudustyajān
अनूपाधिपतिः शूरो भीमस्य दयितः सखा ।
नीलो नीलाम्बुदप्रख्यः संक्रुद्धो द्रौणिमभ्यात्
anūpādhipatiḥ śūro bhīmasya dayitaḥ sakhā |
nīlo nīlāmbudaprakhyaḥ saṃkruddho drauṇimabhyāt
स्पर्धते हि महेष्वासो नित्यं द्रोणसुतेन सः ।
स विष्फार्य महच्चापं द्रौणिं विव्याध पत्रिणा
spardhate hi maheṣvāso nityaṃ droṇasutena saḥ |
sa viṣphārya mahaccāpaṃ drauṇiṃ vivyādha patriṇā
यथा शक्रो महाराज पुरा विव्याध दानवम् ।
विप्रचित्तिं दुराधर्षं देवतानां भयंकरम्
yathā śakro mahārāja purā vivyādha dānavam |
vipracittiṃ durādharṣaṃ devatānāṃ bhayaṃkaram
येन लोकत्रयं क्रोधात्रासितं स्वेन तेजसाक ।
स रुद्रेण जितः पूर्वं निहतो मातरिश्वना
तथा नीलेन निर्भिन्नः सम्यङ्भुक्तेन पत्रिणा
yena lokatrayaṃ krodhātrāsitaṃ svena tejasāka |
sa rudreṇa jitaḥ pūrvaṃ nihato mātariśvanā
tathā nīlena nirbhinnaḥ samyaṅbhuktena patriṇā
संजातरुधिरोत्पीडो द्रौणिः क्रोधसमन्वितः ।
स विष्फार्य धनुश्चित्रमिन्द्राशनिसमस्वनम्
saṃjātarudhirotpīḍo drauṇiḥ krodhasamanvitaḥ |
sa viṣphārya dhanuścitramindrāśanisamasvanam
दध्रे नीलविनाशाय मतिं मतिमतां वरः ।
ततः संधाय विमलान्भल्लान्कर्मारमार्जितान्
dadhre nīlavināśāya matiṃ matimatāṃ varaḥ |
tataḥ saṃdhāya vimalānbhallānkarmāramārjitān
जघान चतुरो वाहान्पातयामास च ध्वजम् ।
सूतं चैकेन भल्लेन रथनीडादपाहरत्
सप्तमेन च भल्लेन नीलं विव्याध वक्षसि
jaghāna caturo vāhānpātayāmāsa ca dhvajam |
sūtaṃ caikena bhallena rathanīḍādapāharat
saptamena ca bhallena nīlaṃ vivyādha vakṣasi
स गाढविद्धो व्यथितो रथोपस्थ उपाविशत् ।
मोहितं वीक्ष्य राजानं नीलमश्मचयोपमम्
sa gāḍhaviddho vyathito rathopastha upāviśat |
mohitaṃ vīkṣya rājānaṃ nīlamaśmacayopamam
घटोत्कचोऽभिसंक्रुद्धो ज्ञातिभिः परिवारितः ।
अभिदुद्राव वेगेन द्रौणिमाहवशोभिनम् ।
तथेतरे चाभ्यधावन्राक्षसा युद्धदुर्मदाः
ghaṭotkaco'bhisaṃkruddho jñātibhiḥ parivāritaḥ |
abhidudrāva vegena drauṇimāhavaśobhinam |
tathetare cābhyadhāvanrākṣasā yuddhadurmadāḥ
भीमसेनो महाबाहुर्नीलं नीलाञ्जनप्रभम् ।
आरोप्य स्वरथं वीरो दुर्योधनमपाद्रवत्
bhīmaseno mahābāhurnīlaṃ nīlāñjanaprabham |
āropya svarathaṃ vīro duryodhanamapādravat
घटोत्कचं च संप्रेक्ष्य राक्षसं घोरदर्शनम् ॥
अभ्यधावत तेजस्वी भारज्वाजात्मजस्त्वरन्
ghaṭotkacaṃ ca saṃprekṣya rākṣasaṃ ghoradarśanam ||
abhyadhāvata tejasvī bhārajvājātmajastvaran
निजघान च संक्रुद्धो राक्षसान्भीमदर्शनान् ।
योऽभवन्नग्रतः क्रुद्धा राक्षसस्य पुरःसराः ।
विमुखांश्चैव तान्दृष्ट्वा द्रौणिचापच्युतैः शरैः
nijaghāna ca saṃkruddho rākṣasānbhīmadarśanān |
yo'bhavannagrataḥ kruddhā rākṣasasya puraḥsarāḥ |
vimukhāṃścaiva tāndṛṣṭvā drauṇicāpacyutaiḥ śaraiḥ
अक्रुद्ध्यत महाकायो भैमसेनिर्घटोत्कचः ।
प्रादुश्चक्रे ततो मायां घोररूपां सुदारुणाम्
akruddhyata mahākāyo bhaimasenirghaṭotkacaḥ |
prāduścakre tato māyāṃ ghorarūpāṃ sudāruṇām
मोहयन्समरे द्रौणिं मायावी राक्षसाधिपः ।
ततस्ते तावकाः सर्वे मायया विमुखीकृताःक
mohayansamare drauṇiṃ māyāvī rākṣasādhipaḥ |
tataste tāvakāḥ sarve māyayā vimukhīkṛtāḥka
अन्योन्यं समपश्यन्त निकृत्ता मेदिनीतले ।
विचेष्टमानाः कृपणाः शोणितेन परिप्लुताः
anyonyaṃ samapaśyanta nikṛttā medinītale |
viceṣṭamānāḥ kṛpaṇāḥ śoṇitena pariplutāḥ
द्रोणं दुर्योधनं शल्यमश्वत्थामानमेव च ।
प्रायशश्च महेष्वासा ये प्रधानाः स्म कौरवाः
droṇaṃ duryodhanaṃ śalyamaśvatthāmānameva ca |
prāyaśaśca maheṣvāsā ye pradhānāḥ sma kauravāḥ
विध्वस्ता रथिनः सर्वे गजाश्च विनिपातिताः ।
हयाश्चैव हयारोहाः सन्निकृत्ताः सहस्रशः
vidhvastā rathinaḥ sarve gajāśca vinipātitāḥ |
hayāścaiva hayārohāḥ sannikṛttāḥ sahasraśaḥ
तद्दृष्ट्वा तावकं सैन्यं विद्रुतं शिबिरं प्रति ।
मम प्राक्रोशतो राजंस्तथा देवव्रतस्य च
taddṛṣṭvā tāvakaṃ sainyaṃ vidrutaṃ śibiraṃ prati |
mama prākrośato rājaṃstathā devavratasya ca
युध्यध्वं मा पलायध्वं मायैषा राक्षसी रणे ।
घटोत्कचप्रमुक्तेति नातिष्ठन्त विमोहिताः
yudhyadhvaṃ mā palāyadhvaṃ māyaiṣā rākṣasī raṇe |
ghaṭotkacapramukteti nātiṣṭhanta vimohitāḥ
नैव ते श्रद्दधुर्भीता वदतोरावयोर्वचः ।
तांश्च प्रद्रवतो दृष्ट्वा जयं प्राप्ताश्च पाण्डवाः
naiva te śraddadhurbhītā vadatorāvayorvacaḥ |
tāṃśca pradravato dṛṣṭvā jayaṃ prāptāśca pāṇḍavāḥ
घटोत्कचेन सहिताः सिंहनादान्प्रचक्रिरे ।
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषैः समन्तान्नेदिरे भृशम्
ghaṭotkacena sahitāḥ siṃhanādānpracakrire |
śaṅkhadundubhinirghoṣaiḥ samantānnedire bhṛśam
एवं तव बलं सर्वं हैडिम्बेन महात्मना ।
सूर्यास्तमनवेलायां प्रभग्नं विद्रुतं दिशः
evaṃ tava balaṃ sarvaṃ haiḍimbena mahātmanā |
sūryāstamanavelāyāṃ prabhagnaṃ vidrutaṃ diśaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)