धनञ्जयोत्सुकास्ते तु वने तस्मिन्महारथाः ।
न्यवसन्त महाभागा द्रौपद्या सह कृष्णया
dhanañjayotsukāste tu vane tasminmahārathāḥ |
nyavasanta mahābhāgā draupadyā saha kṛṣṇayā
26 श्लोक · 79 में से 315
भाई धनञ्जय की याद में वन में रहते हैं, और युधिष्ठिर भी उदास हो जाते हैं। तभी अग्नि के समान तेजस्वी देवर्षि नारद पधारते हैं। युधिष्ठिर भाइयों सहित अर्घ्य और पाद्य देकर उनकी पूजा करते हैं। नारद पूछते हैं कि मैं क्या दूँ। युधिष्ठिर कहते हैं कि आपकी कृपा ही पर्याप्त है, पर एक प्रश्न है: जो तीर्थपरायण होकर पृथ्वी की प्रदक्षिणा करे, उसे कितना फल मिलता है? नारद कहते हैं कि मैं वह बताऊँगा जो भीष्म ने पुलस्त्य से सुना था। पितृव्रत धारण कर गङ्गाद्वार में भीष्म पितरों, देवों और ऋषियों का तर्पण कर रहे थे, तभी पुलस्त्य प्रकट हुए। भीष्म ने उनकी पूजा की, स्वयं को उनका दास कहा और मौन खड़े रहे, जब तक प्रसन्न मुनि बोलने न लगे।
वैशंपायन उवाच
धनञ्जयोत्सुकास्ते तु वने तस्मिन्महारथाः ।
न्यवसन्त महाभागा द्रौपद्या सह कृष्णया
dhanañjayotsukāste tu vane tasminmahārathāḥ |
nyavasanta mahābhāgā draupadyā saha kṛṣṇayā
धनं जयोत्सुकानां तु भ्रातॄणां कृष्णया सह ।
श्रुत्वा वाक्यानि विमना धर्मराजोप्यजायत
dhanaṃ jayotsukānāṃ tu bhrātṝṇāṃ kṛṣṇayā saha |
śrutvā vākyāni vimanā dharmarājopyajāyata
अथापश्यन्महात्मानं देवर्षिं तत्र नारदम् ।
दीप्यमानं श्रिया ब्राह्म्या दीप्ताग्निसमतेजसम्
athāpaśyanmahātmānaṃ devarṣiṃ tatra nāradam |
dīpyamānaṃ śriyā brāhmyā dīptāgnisamatejasam
तमागतमभिप्रेक्ष्य भ्रातृभिः सह धर्मराट् ।
प्रत्युत्थाय यथान्यायं पूजां चक्रे महात्मने
tamāgatamabhiprekṣya bhrātṛbhiḥ saha dharmarāṭ |
pratyutthāya yathānyāyaṃ pūjāṃ cakre mahātmane
स तैः परिवृतः श्रीमान्भ्रातृभिः कुरुसत्तमः ।
विबभावतिदीप्तौजा देवैरिव शतक्रतुः
sa taiḥ parivṛtaḥ śrīmānbhrātṛbhiḥ kurusattamaḥ |
vibabhāvatidīptaujā devairiva śatakratuḥ
यथा च वेदान्सावित्री याज्ञसेनी तथा पतीन् ।
न जहौ धर्मतः पार्थान्मेरुमर्कप्रभा यथा
yathā ca vedānsāvitrī yājñasenī tathā patīn |
na jahau dharmataḥ pārthānmerumarkaprabhā yathā
अर्ध्यं पाद्यमथानीय त्वभ्यवायदच्युतः ।
नारदस्तु महातेजाः स्वस्त्यस्त्वित्यभ्यभाषत
ardhyaṃ pādyamathānīya tvabhyavāyadacyutaḥ |
nāradastu mahātejāḥ svastyastvityabhyabhāṣata
ततो युधिष्ठिरो राजा दृष्ट्वा देवर्षिसत्तमम् ।
यथार्हं पूजयामास विधिवत्कुरुनन्दनः
tato yudhiṣṭhiro rājā dṛṣṭvā devarṣisattamam |
yathārhaṃ pūjayāmāsa vidhivatkurunandanaḥ
प्रतिगृह्य च तां पूजां नारदो भगवानृषिः ।
आश्वासयद्धर्मसुतं युक्तरूपमिवानघ
pratigṛhya ca tāṃ pūjāṃ nārado bhagavānṛṣiḥ |
āśvāsayaddharmasutaṃ yuktarūpamivānagha
उवाच च महात्मानं धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
ब्रूहि धर्मभृतां श्रेष्ठ केनार्थः किं ददानि ते
uvāca ca mahātmānaṃ dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram |
brūhi dharmabhṛtāṃ śreṣṭha kenārthaḥ kiṃ dadāni te
अथ धर्मसुतो राजा प्रणम्य भ्रातृभिः सह ।
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा नारदं देवसंमितम्
atha dharmasuto rājā praṇamya bhrātṛbhiḥ saha |
uvāca prāñjalirbhūtvā nāradaṃ devasaṃmitam
न्वयि तुष्टे महाभाग सर्वलोकाभिपूजिते ।
कृतमित्येव मन्येऽहं प्रसादात्तव सुव्रत
nvayi tuṣṭe mahābhāga sarvalokābhipūjite |
kṛtamityeva manye'haṃ prasādāttava suvrata
यदि त्वहमनुग्राह्यो भ्रातृभिः सहितोऽनघ ।
संदेहं मे सुनिश्रेष्ठ तत्वतश्छेत्तुमर्हसि
yadi tvahamanugrāhyo bhrātṛbhiḥ sahito'nagha |
saṃdehaṃ me suniśreṣṭha tatvataśchettumarhasi
प्रदक्षिणां यः कुरुते पृथिवीं तीर्थतत्परः ।
किं फलं तस्य कार्त्स्न्येन तद्भवान्वक्तुमर्हति
pradakṣiṇāṃ yaḥ kurute pṛthivīṃ tīrthatatparaḥ |
kiṃ phalaṃ tasya kārtsnyena tadbhavānvaktumarhati
नारद उवाच
शृणु राजन्नवहितो यथा भीष्मेण धीमता ।
पुलस्त्यस्य सकाशाद्वै सर्वमेतदुपश्रुतम्
śṛṇu rājannavahito yathā bhīṣmeṇa dhīmatā |
pulastyasya sakāśādvai sarvametadupaśrutam
पुरा भागीरथीतीरे भीष्मो धर्मभृतांवरः ।
पित्र्यं व्रतं समास्थाय न्यवसन्मुनिभिः सह
purā bhāgīrathītīre bhīṣmo dharmabhṛtāṃvaraḥ |
pitryaṃ vrataṃ samāsthāya nyavasanmunibhiḥ saha
शुभे देशे तथा राजन्पुण्ये देवर्षिसेविते ।
गङ्गाद्वारे महाभाग देवगन्धर्वसेविते
śubhe deśe tathā rājanpuṇye devarṣisevite |
gaṅgādvāre mahābhāga devagandharvasevite
स पितॄंस्तर्पयामास देवांश्च परमद्युतिः ।
ऋषींश्च तर्पयामास विधिदृष्टेन कर्मणा
sa pitṝṃstarpayāmāsa devāṃśca paramadyutiḥ |
ṛṣīṃśca tarpayāmāsa vidhidṛṣṭena karmaṇā
कस्य चित्त्वथ कालस्य जपन्नेव महायशाः ।
ददर्शाद्भुतसंकाशं पुलस्त्यमृषिसत्तमम्
kasya cittvatha kālasya japanneva mahāyaśāḥ |
dadarśādbhutasaṃkāśaṃ pulastyamṛṣisattamam
स तं दृष्ट्वोग्रतपसं दीप्यमानमिव श्रिया ।
प्रहर्षमतुलं लेभे विस्मयं परमं ययौ
sa taṃ dṛṣṭvogratapasaṃ dīpyamānamiva śriyā |
praharṣamatulaṃ lebhe vismayaṃ paramaṃ yayau
उपस्थितं महाभागं पूजयामास भारत ।
भीष्मो धर्मभृतां श्रेष्ठो विधिदृष्टेन कर्मणा
upasthitaṃ mahābhāgaṃ pūjayāmāsa bhārata |
bhīṣmo dharmabhṛtāṃ śreṣṭho vidhidṛṣṭena karmaṇā
शिरसा चाघमादाय शुचिः प्रयतमानसः ।
नाम संकीर्तयामास तस्मिन्ब्रह्मर्षिसत्तमे
śirasā cāghamādāya śuciḥ prayatamānasaḥ |
nāma saṃkīrtayāmāsa tasminbrahmarṣisattame
भीष्मोऽहमस्मि भद्रं ते दासोऽस्मि तव सुव्रत ।
तव संदर्शनादेव मुक्तोऽहं सर्वकिल्वपैः
bhīṣmo'hamasmi bhadraṃ te dāso'smi tava suvrata |
tava saṃdarśanādeva mukto'haṃ sarvakilvapaiḥ
रएवमुक्त्वा महाराज भीष्मो धर्मभृतांवरः ।
वाग्यतः प्राञ्जलिर्भूत्वातूष्णीमासीद्युधिष्ठिर
raevamuktvā mahārāja bhīṣmo dharmabhṛtāṃvaraḥ |
vāgyataḥ prāñjalirbhūtvātūṣṇīmāsīdyudhiṣṭhira
तं दृष्ट्वा नियमेनाथ स्वाध्यायाम्नायकर्शितम् ।
भीष्मं कुरुकुलश्रेष्ठं मुनिः प्रीतमनाऽभवत्
taṃ dṛṣṭvā niyamenātha svādhyāyāmnāyakarśitam |
bhīṣmaṃ kurukulaśreṣṭhaṃ muniḥ prītamanā'bhavat
ततः स मधुरेणाथ स्वरेण सुमहातपाः ।
उवाच वाक्यं धर्मज्ञः पुलस्त्यः प्रीतमानसः
tataḥ sa madhureṇātha svareṇa sumahātapāḥ |
uvāca vākyaṃ dharmajñaḥ pulastyaḥ prītamānasaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)