ददर्श स पुरीं रम्यां सिद्धचारणसेविताम् ।
सर्वर्तुकुसुमैः पुण्यैः पादपैरुपशोभिताम्
dadarśa sa purīṃ ramyāṃ siddhacāraṇasevitām |
sarvartukusumaiḥ puṇyaiḥ pādapairupaśobhitām
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि इन्द्रलोकाभिगमनपर्वणि त्रिचत्वारिंशोऽध्यायः ॥
43 श्लोक · 43 में से 315
अर्जुन हर ऋतु के फूलों से सुगन्धित अमरावती और नन्दन वन देखते हैं। जिसने तप न किया हो, अग्निहोत्र न रखा हो, यज्ञ न किया हो या युद्ध से पीठ फेरी हो, वह यह लोक नहीं देख सकता। देवता, गन्धर्व, सिद्ध और ऋषि उनका स्वागत करते हैं, और दिलीप जैसे राजर्षि भी वहाँ हैं। वे इन्द्र को प्रणाम करते हैं, और इन्द्र उन्हें अपने ही आसन पर बिठाकर मुस्कुराते हुए निहारते हैं। गन्धर्व गाते हैं और मेनका, रम्भा, उर्वशी आदि अप्सराएँ नाचती हैं। इन्द्र उन्हें अपना वज्र और अन्य अस्त्र देते हैं। अर्जुन पाँच वर्ष वहाँ रहते हैं, फिर इन्द्र के कहने पर मित्र चित्रसेन गन्धर्व से नृत्य, गीत और वाद्य सीखते हैं। फिर भी भाइयों और कुन्ती को याद कर उन्हें चैन नहीं मिलता।
वैशंपायन उवाच
ददर्श स पुरीं रम्यां सिद्धचारणसेविताम् ।
सर्वर्तुकुसुमैः पुण्यैः पादपैरुपशोभिताम्
dadarśa sa purīṃ ramyāṃ siddhacāraṇasevitām |
sarvartukusumaiḥ puṇyaiḥ pādapairupaśobhitām
तत्र सौगन्धिकानां च पुष्पाणां पुण्यगन्धिनाम् ।
उपवीज्यमानो मिश्रेण वायुना पुण्यगन्धिना
tatra saugandhikānāṃ ca puṣpāṇāṃ puṇyagandhinām |
upavījyamāno miśreṇa vāyunā puṇyagandhinā
नन्दनं च वनं दिव्यमप्सरोगणसेवितम् ।
ददर्श दिव्यकुसुमैराह्वयद्भिरिव द्रुमैः
nandanaṃ ca vanaṃ divyamapsarogaṇasevitam |
dadarśa divyakusumairāhvayadbhiriva drumaiḥ
नातप्ततपसा शक्यो द्रष्टुं नानाहिताग्निना ।
स लोकः पुण्यकर्तॄणां नापि युद्धे पराङ्युखैः
nātaptatapasā śakyo draṣṭuṃ nānāhitāgninā |
sa lokaḥ puṇyakartṝṇāṃ nāpi yuddhe parāṅyukhaiḥ
नायज्वभिर्नाव्रतिकैर्न वेदश्रुतिवर्जितैः ।
नानाप्लुताङ्गैस्तीर्थेषु यज्ञदानबहिष्कृतैः
nāyajvabhirnāvratikairna vedaśrutivarjitaiḥ |
nānāplutāṅgaistīrtheṣu yajñadānabahiṣkṛtaiḥ
नापि यज्ञहनैः क्षुद्रैर्द्रष्टुं शक्यः कथंचन ।
पानपैर्गुरुतल्पैश्च मांसादैर्वा दुरात्मभिः
nāpi yajñahanaiḥ kṣudrairdraṣṭuṃ śakyaḥ kathaṃcana |
pānapairgurutalpaiśca māṃsādairvā durātmabhiḥ
स तद्दिव्यं वनं पश्यन्दिव्यगीतनिनादितम् ।
प्रविवेश महाबाहुः शक्रस्य दयितां पुरीम्
sa taddivyaṃ vanaṃ paśyandivyagītanināditam |
praviveśa mahābāhuḥ śakrasya dayitāṃ purīm
तत्र देवविमानानि कामगानि सहस्रशः ।
संस्थितान्यभियातानि ददर्शायुतशस्तदा
tatra devavimānāni kāmagāni sahasraśaḥ |
saṃsthitānyabhiyātāni dadarśāyutaśastadā
संस्तूयमानो गन्धर्वैरप्सरोभिश्च पाण्डवः ।
पुष्पगन्धवहैः पुण्यैर्वायुभिश्चानुवीजितः
saṃstūyamāno gandharvairapsarobhiśca pāṇḍavaḥ |
puṣpagandhavahaiḥ puṇyairvāyubhiścānuvījitaḥ
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः ।
हृष्टाः संपूजयामासुः पार्थमक्लिष्टकारिणम्
tato devāḥ sagandharvāḥ siddhāśca paramarṣayaḥ |
hṛṣṭāḥ saṃpūjayāmāsuḥ pārthamakliṣṭakāriṇam
आसीर्वादैः स्तूयमानो दिव्यवादित्रनिःस्वनैः ।
प्रतिपेदे महाबाहुः शङ्खदुन्दुभिनादितम्
āsīrvādaiḥ stūyamāno divyavāditraniḥsvanaiḥ |
pratipede mahābāhuḥ śaṅkhadundubhināditam
नक्षत्रमार्गं विपुलं सुरवीथीति विश्रुतम् ।
इन्द्राज्ञया ययौ पार्थः स्तूयमानः समन्ततः
nakṣatramārgaṃ vipulaṃ suravīthīti viśrutam |
indrājñayā yayau pārthaḥ stūyamānaḥ samantataḥ
तत्र साध्यास्तथा विश्वे मरुतोऽथाश्विनौ तथा ।
आदित्या वसवो रुद्रास्तथा ब्रह्मर्षयोऽमलाः
tatra sādhyāstathā viśve maruto'thāśvinau tathā |
ādityā vasavo rudrāstathā brahmarṣayo'malāḥ
राजर्षयश्च बहवो दिलीपप्रमुखा नृपाः ।
तम्बुरुर्नारदश्चैव गन्धर्वौ च हाहा हूहूः
rājarṣayaśca bahavo dilīpapramukhā nṛpāḥ |
tambururnāradaścaiva gandharvau ca hāhā hūhūḥ
तान्स सर्वान्समागम्य विधिवत्कुरुनन्दनः ।
ततोऽपश्यद्देवराजं शतक्रतुमरिंदमः
tānsa sarvānsamāgamya vidhivatkurunandanaḥ |
tato'paśyaddevarājaṃ śatakratumariṃdamaḥ
ततः पार्थो महाबाहुरवतीर्य रथोत्तमात् ।
ददर्श साक्षाद्देवेशं पितरं पाकशासनम्
tataḥ pārtho mahābāhuravatīrya rathottamāt |
dadarśa sākṣāddeveśaṃ pitaraṃ pākaśāsanam
पाण्डुरेणातपत्रेण हेमदण्डेन चारुणा ।
दिव्यगन्धाधिवासेन व्यजनेन विधूयता
pāṇḍureṇātapatreṇa hemadaṇḍena cāruṇā |
divyagandhādhivāsena vyajanena vidhūyatā
विश्वावसुप्रभृतिनिर्गन्धर्वैः स्तुतिवन्दिभिः ।
स्तूयमानं द्विजाग्र्यैश्च ऋग्यजुःसामसंस्तवैः
viśvāvasuprabhṛtinirgandharvaiḥ stutivandibhiḥ |
stūyamānaṃ dvijāgryaiśca ṛgyajuḥsāmasaṃstavaiḥ
ततोऽभिगम्य कौन्तेयः शिरसाऽभ्यगमद्बली ।
स चैनं वृत्तपीनाभ्यां बाहुभ्यां प्रत्यगृह्णत
tato'bhigamya kaunteyaḥ śirasā'bhyagamadbalī |
sa cainaṃ vṛttapīnābhyāṃ bāhubhyāṃ pratyagṛhṇata
ततः शक्रासने पुण्ये देवर्षिगणसेविते ।
शक्रः पाणौ गृहीत्वैनमुपावेशयदन्तिके
tataḥ śakrāsane puṇye devarṣigaṇasevite |
śakraḥ pāṇau gṛhītvainamupāveśayadantike
मूर्धि चैनमुपाघ्राय देवेन्द्रः परवीरहा ।
अङ्कमारोपयामास प्रश्रयावनतं तदा
mūrdhi cainamupāghrāya devendraḥ paravīrahā |
aṅkamāropayāmāsa praśrayāvanataṃ tadā
सहस्राक्षनियोगात्स पार्थः शक्रासनं तदा ।
आरुरुक्षुरमेयात्मा द्वितीय इववासवः
sahasrākṣaniyogātsa pārthaḥ śakrāsanaṃ tadā |
ārurukṣurameyātmā dvitīya ivavāsavaḥ
ततः प्रेम्णा वृत्रशत्रुरर्जुनस्य शुभं मुखम् ।
पस्पर्श पुण्यगन्धेन करेण परिसान्त्वयन्
tataḥ premṇā vṛtraśatrurarjunasya śubhaṃ mukham |
pasparśa puṇyagandhena kareṇa parisāntvayan
प्रमार्जमानः शनकैर्बाहू चास्यायतौ शुभौ ।
ज्याशरक्षेपकिनौ स्तम्भाविव हिरण्मयौ
pramārjamānaḥ śanakairbāhū cāsyāyatau śubhau |
jyāśarakṣepakinau stambhāviva hiraṇmayau
वज्रग्रहणचिह्नेन करेण परिसान्त्वयन् ।
मुहुर्मुहुर्वज्रधरो बाहू चास्फोटयञ्शनैः
vajragrahaṇacihnena kareṇa parisāntvayan |
muhurmuhurvajradharo bāhū cāsphoṭayañśanaiḥ
स्मयन्निव गुडाकेशं प्रेक्षमाणः सहस्रदृक् ।
हर्षेणोत्फुल्लनयनो न चातृप्यत वृत्रहा
smayanniva guḍākeśaṃ prekṣamāṇaḥ sahasradṛk |
harṣeṇotphullanayano na cātṛpyata vṛtrahā
एकासनोपविष्टौ तौ शोभयांसचक्रतुः सभाम् ।
सूर्याचन्द्रमसौ व्योम चतुर्दश्यामिवोदितौ
ekāsanopaviṣṭau tau śobhayāṃsacakratuḥ sabhām |
sūryācandramasau vyoma caturdaśyāmivoditau
तत्र स्म गाथा गायन्ति साम्ना परमवल्गुना ।
गन्धर्वास्तुम्बुरुश्रेष्ठाः कुशला गीतसामसु
tatra sma gāthā gāyanti sāmnā paramavalgunā |
gandharvāstumburuśreṣṭhāḥ kuśalā gītasāmasu
घृताची मेनका रम्भा पूर्वचित्तिः स्वयंप्रभा ।
उर्वशी मिश्रकेशी च दण्डगौरी वरूथीनि
ghṛtācī menakā rambhā pūrvacittiḥ svayaṃprabhā |
urvaśī miśrakeśī ca daṇḍagaurī varūthīni
गोपाली सहजन्या च कुम्भयोनिः प्रजागरा ।
चित्रसेना चित्रलेखा सहा च मधुरस्वरा
gopālī sahajanyā ca kumbhayoniḥ prajāgarā |
citrasenā citralekhā sahā ca madhurasvarā
एताश्चान्याश्च ननृतुस्तत्रतत्र शुचिस्मिताः ।
चत्तप्रमथने युक्ताः सिद्धानां पद्मलोचनाः
etāścānyāśca nanṛtustatratatra śucismitāḥ |
cattapramathane yuktāḥ siddhānāṃ padmalocanāḥ
महाकटितटश्रोण्यः कम्पमानैः पयोधरैः ।
कटाक्षहावमाधुर्यैश्चेतोबुद्धिमनोहरैः
mahākaṭitaṭaśroṇyaḥ kampamānaiḥ payodharaiḥ |
kaṭākṣahāvamādhuryaiścetobuddhimanoharaiḥ
[ततो देवाः सगन्धर्वाः समादायार्घ्यमुत्तमम् ।
शक्रस्य मतमाज्ञाय पार्थमानर्चुरञ्जसा
[tato devāḥ sagandharvāḥ samādāyārghyamuttamam |
śakrasya matamājñāya pārthamānarcurañjasā
पाद्यमाचमनीयं च प्रतिग्राह्य नृपात्मजम् ।
प्रवेशयामासुरथो पुरंदरनिवेशनम्
pādyamācamanīyaṃ ca pratigrāhya nṛpātmajam |
praveśayāmāsuratho puraṃdaraniveśanam
एवं संपूजितो जिष्णुरुवास भवने पितुः ।
उपशिक्षन्महास्राणि ससंहाराणि पाण्डवः
evaṃ saṃpūjito jiṣṇuruvāsa bhavane pituḥ |
upaśikṣanmahāsrāṇi sasaṃhārāṇi pāṇḍavaḥ
शक्रस्य हस्ताद्दयितं वज्रमस्त्रं च दुःसहम् ।
अशनीश्च महानादा मेघबर्हिणलक्षणाः
śakrasya hastāddayitaṃ vajramastraṃ ca duḥsaham |
aśanīśca mahānādā meghabarhiṇalakṣaṇāḥ
गृहीतास्त्रस्तु कौन्तेयो भ्रातॄन्सस्मार पाण्डवः ।
पुरंदरनियोगाच्च पञ्चाब्दानवसत्सुखी
gṛhītāstrastu kaunteyo bhrātṝnsasmāra pāṇḍavaḥ |
puraṃdaraniyogācca pañcābdānavasatsukhī
ततः शक्रोऽब्रवीत्पार्थं कृतास्त्रं काल आगते ।
नृत्यं गीतं च कौन्तेय चित्रसेनादवाप्नुहि
tataḥ śakro'bravītpārthaṃ kṛtāstraṃ kāla āgate |
nṛtyaṃ gītaṃ ca kaunteya citrasenādavāpnuhi
वादित्रं देवविहितं नृलोके यन्न विद्यते ।
तदर्जयस्व कौन्तेय श्रेयो वै ते भविष्यति
vāditraṃ devavihitaṃ nṛloke yanna vidyate |
tadarjayasva kaunteya śreyo vai te bhaviṣyati
सखायं प्रददौ चास्य चित्रसेनं पुरंदरः ।
स तेन सह संगम्य रेमे पार्थो निरामयः
sakhāyaṃ pradadau cāsya citrasenaṃ puraṃdaraḥ |
sa tena saha saṃgamya reme pārtho nirāmayaḥ
गीतवादित्रनृत्यानि भूय एवादिदेश ह ।
तथाऽपि नालभच्छर्म तरस्वी द्यूतकारितम्
gītavāditranṛtyāni bhūya evādideśa ha |
tathā'pi nālabhaccharma tarasvī dyūtakāritam
दुःशासनवधामर्षी शकुनेः सौबलस्य च ।
ततस्तेनातुलां प्रीतिमुपागम्य क्वचित्क्वचित् ।
गान्धऱ्वमतुलं नृत्यं वादित्रं चोपलब्धवान्
duḥśāsanavadhāmarṣī śakuneḥ saubalasya ca |
tatastenātulāṃ prītimupāgamya kvacitkvacit |
gāndhaṟvamatulaṃ nṛtyaṃ vāditraṃ copalabdhavān
स शिक्षितो नृत्यगुणाननेका-
न्वादित्रगीतार्थगुणांश्च सर्वान् ।
न शर्ण लेभे परवीरहन्ता
भ्रातॄन्स्मरन्मातरं चैव कुन्तीम्
sa śikṣito nṛtyaguṇānanekā-
nvāditragītārthaguṇāṃśca sarvān |
na śarṇa lebhe paravīrahantā
bhrātṝnsmaranmātaraṃ caiva kuntīm
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)