वन पर्व

अध्याय 312: मृग ब्राह्मण की अरणि लेकर भागता है

इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि आरण्येयपर्वणि द्वादशाधिकत्रिशततमोऽध्यायः ॥

21 श्लोक · 312 में से 315

इस अध्याय में क्या होता है

मृग ब्राह्मण की अरणि लेकर भागता है

जनमेजय पूछते हैं कि द्रौपदी को छुड़ाने के बाद पाण्डवों ने क्या किया। वैशम्पायन बताते हैं कि पाण्डव काम्यक छोड़कर फिर फल-मूल से भरे द्वैतवन में आ बसे। एक दिन वृक्ष से शरीर रगड़ते एक मृग के सींग में एक तपस्वी ब्राह्मण का अरणि सहित पात्र फँस गया और वह छलाँगें भरता भाग गया। अग्निहोत्र की चिन्ता में ब्राह्मण दौड़कर पाण्डवों के पास आए और अरणि लौटा लाने की विनती की। पाँचों भाई शस्त्र लेकर पीछे दौड़े , पर पास दिखते मृग को बींध न सके और वह ओझल हो गया। थके, भूखे-प्यासे वे एक घने बरगद की छाया में बैठे, और नकुल ने क्षोभ से पूछा कि धर्म और उद्यम में कभी न चूकने वाले हम इस संकट में क्यों पड़े।

जनमेजय उवाच

312.1

एवं हृतायां भार्यायां प्राप्य क्लेशमनुत्तमम् ।
प्रतिपद्य ततः कृष्णां किमकुर्वत पाण्डवाः

evaṃ hṛtāyāṃ bhāryāyāṃ prāpya kleśamanuttamam |
pratipadya tataḥ kṛṣṇāṃ kimakurvata pāṇḍavāḥ

वैशंपायन उवाच

312.2

एवं हृतायां कृष्णायां प्राप्य क्लेशमनुत्तमम् ।
विहाय काम्यकं राजा सह भ्रातृभिरच्युतः

evaṃ hṛtāyāṃ kṛṣṇāyāṃ prāpya kleśamanuttamam |
vihāya kāmyakaṃ rājā saha bhrātṛbhiracyutaḥ

312.3

पुनर्द्वैतवनं रम्यमाजगाम युधिष्ठिरः ।
स्वादुमूलफलं रम्यं विचित्रबहुपादपम्

punardvaitavanaṃ ramyamājagāma yudhiṣṭhiraḥ |
svādumūlaphalaṃ ramyaṃ vicitrabahupādapam

312.4

अनुभुक्तफलाहाराः सर्व एव मिताशनाः ।
न्यवसन्पाण्डवास्तत्रकृष्णया सह भार्यया

anubhuktaphalāhārāḥ sarva eva mitāśanāḥ |
nyavasanpāṇḍavāstatrakṛṣṇayā saha bhāryayā

312.5

वसन्द्वैतवने राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनोऽर्जुनश्चैव माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ

vasandvaitavane rājā kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ |
bhīmaseno'rjunaścaiva mādrīputrau ca pāṇḍavau

312.6

ब्राह्मणार्थे पराक्रान्ता धर्मात्मानो यतव्रताः ।
क्लेशमार्च्छन्त विपुलं सुखोदर्कं परंतपाः

brāhmaṇārthe parākrāntā dharmātmāno yatavratāḥ |
kleśamārcchanta vipulaṃ sukhodarkaṃ paraṃtapāḥ

312.7

तस्मिन्प्रतिवसन्तस्ते यत्प्रापुः कुरुसत्तमाः ।
वने क्लेशं सुखोदर्कं तत्प्रवक्ष्यामि ते शृणु

tasminprativasantaste yatprāpuḥ kurusattamāḥ |
vane kleśaṃ sukhodarkaṃ tatpravakṣyāmi te śṛṇu

312.8

अरणीसहितं भाण्डं ब्राह्मणस्य तपस्विनः ।
मृगस् घर्षणस्य विपाणे समसज्जत

araṇīsahitaṃ bhāṇḍaṃ brāhmaṇasya tapasvinaḥ |
mṛgas gharṣaṇasya vipāṇe samasajjata

312.9

तदादाय गतो राजंस्त्वरमाणो महामृगः ।
आश्रमान्तरितः शीघ्रं प्लवमानो महाजवः

tadādāya gato rājaṃstvaramāṇo mahāmṛgaḥ |
āśramāntaritaḥ śīghraṃ plavamāno mahājavaḥ

312.10

ह्रियमाणं तु तं दृष्ट्वा स विप्रः कुरुसत्तम ।
त्वरितोऽभ्यागमत्तत्रअग्निहोत्रपरीप्सया ।
तेषां तु वसतां तत्र पाण्डवानां महारथम्

hriyamāṇaṃ tu taṃ dṛṣṭvā sa vipraḥ kurusattama |
tvarito'bhyāgamattatraagnihotraparīpsayā |
teṣāṃ tu vasatāṃ tatra pāṇḍavānāṃ mahāratham

312.11

अजातशत्रुमासीनं भ्रातृभिः सहितं वने ।
आगम्य ब्राह्मणस्तूर्णं संतप्तश्चेदमब्रवीत्

ajātaśatrumāsīnaṃ bhrātṛbhiḥ sahitaṃ vane |
āgamya brāhmaṇastūrṇaṃ saṃtaptaścedamabravīt

312.12

अरणीसहितं भाण्डं समासक्तं वनस्पतौ ।
मृगस्य घऱ्षमाणस्य विषाणे समसज्जत

araṇīsahitaṃ bhāṇḍaṃ samāsaktaṃ vanaspatau |
mṛgasya ghaṟṣamāṇasya viṣāṇe samasajjata

312.13

तमादाय गतो राजंस्त्वरमाणो महामृगः ।
आश्रमात्त्वरितः शीघ्रं प्लवमानो महाजवः

tamādāya gato rājaṃstvaramāṇo mahāmṛgaḥ |
āśramāttvaritaḥ śīghraṃ plavamāno mahājavaḥ

312.14

तस्य गत्वा पदं राजन्नासाद्य च महामृगम् ।
अग्निहोत्रं न लुप्येत तदानयत पाण्डवाः

tasya gatvā padaṃ rājannāsādya ca mahāmṛgam |
agnihotraṃ na lupyeta tadānayata pāṇḍavāḥ

312.15

ब्राह्मणस्य वचः श्रुत्वा सन्तप्तोऽथ युधिष्ठिरः ।
धनुरादाय कौन्तेयः प्राद्रवद्भ्रातृभिः सह

brāhmaṇasya vacaḥ śrutvā santapto'tha yudhiṣṭhiraḥ |
dhanurādāya kaunteyaḥ prādravadbhrātṛbhiḥ saha

312.16

सन्नद्धा धन्विनः सर्वे प्राद्रवन्नरपुङ्गवाः ।
ब्राह्मणार्थे यतन्तस्ते शीघ्रमन्वगमन्मृगम्

sannaddhā dhanvinaḥ sarve prādravannarapuṅgavāḥ |
brāhmaṇārthe yatantaste śīghramanvagamanmṛgam

312.17

कर्णिनालीकनाराचानुत्सृजन्तो महारथाः ।
नाविध्यन्पाण्डवास्तत्र पश्यन्तो मृगमन्तिकात्

karṇinālīkanārācānutsṛjanto mahārathāḥ |
nāvidhyanpāṇḍavāstatra paśyanto mṛgamantikāt

312.18

तेषां प्रयतमानानां नादृश्यत महामृगः ।
अपश्यन्तोमृगं श्रान्ता दुःखं प्राप्ता मनस्विनः

teṣāṃ prayatamānānāṃ nādṛśyata mahāmṛgaḥ |
apaśyantomṛgaṃ śrāntā duḥkhaṃ prāptā manasvinaḥ

312.19

शीतलच्छायमागमय् न्यग्रोधं गहने वने ।
क्षुत्पिपासापरीताङ्गाः पाण्डवाः समुपाविशन्

śītalacchāyamāgamay nyagrodhaṃ gahane vane |
kṣutpipāsāparītāṅgāḥ pāṇḍavāḥ samupāviśan

312.20

तेषां समुपविष्टानां नकुलो दुःखितस्तदा ।
अब्रवीद्भ्रातरं श्रेष्ठममर्षात्कुरुनन्दनम्

teṣāṃ samupaviṣṭānāṃ nakulo duḥkhitastadā |
abravīdbhrātaraṃ śreṣṭhamamarṣātkurunandanam

312.21

नास्मिन्कुले जातु ममज्ज धर्मो
न चालस्यादर्थलोपो बभूव ।
अनुत्तराः सर्वभूतेषु भूप
संप्राप्ताः स्मः संशयं किंनु राजन्

nāsminkule jātu mamajja dharmo
na cālasyādarthalopo babhūva |
anuttarāḥ sarvabhūteṣu bhūpa
saṃprāptāḥ smaḥ saṃśayaṃ kiṃnu rājan

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)