ततोऽविदूरे नलिनीं रप्रभूतकमलोत्पलाम् ।
सीताहरणदुःखार्तः पम्पां रामः समासदत्
tato'vidūre nalinīṃ raprabhūtakamalotpalām |
sītāharaṇaduḥkhārtaḥ pampāṃ rāmaḥ samāsadat
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि रामोपाख्यानपर्वणि एकाशीत्यधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
75 श्लोक · 281 में से 315
पम्पा पर श्रीराम सीता के लिए विलाप करते हैं, लक्ष्मण उन्हें सँभालते हैं। ऋष्यमूक पर हनुमान उन्हें सुग्रीव के पास ले जाते हैं, जो सीता का गिराया वस्त्र दिखाते हैं। राम सुग्रीव का अभिषेक करके वाली वध की प्रतिज्ञा करते हैं, सुग्रीव सीता को लौटाने की। तारा वाली को चेताती है कि सुग्रीव को राम का सहारा है, पर वाली लड़ने निकलता है। युद्ध में हनुमान सुग्रीव के गले में माला डालते हैं और राम का बाण वाली का हृदय भेद देता है। अशोक वाटिका में राक्षसियाँ सीता को धमकाती हैं; वे कहती हैं कि राम के सिवा किसी के पास नहीं जाऊँगी। त्रिजटा बताती है कि नलकूबर का शाप तुम्हारी रक्षा करता है, और अपने स्वप्न में रावण का विनाश और विभीषण की रक्षा देखी है।
मार्कण्डेय उवाच
ततोऽविदूरे नलिनीं रप्रभूतकमलोत्पलाम् ।
सीताहरणदुःखार्तः पम्पां रामः समासदत्
tato'vidūre nalinīṃ raprabhūtakamalotpalām |
sītāharaṇaduḥkhārtaḥ pampāṃ rāmaḥ samāsadat
मारुतेन सुशीतेन सुखेनामृतगन्धिना ।
सेव्यमानो वने तस्मिञ्जगाम मनसा प्रियाम्
mārutena suśītena sukhenāmṛtagandhinā |
sevyamāno vane tasmiñjagāma manasā priyām
विललाप सराजेन्द्रस्तत्रकान्तानुस्मरन् ।
कामबाणाभिसंतप्तं सौमित्रिस्तमथाब्रवीत्
vilalāpa sarājendrastatrakāntānusmaran |
kāmabāṇābhisaṃtaptaṃ saumitristamathābravīt
न त्वामेवंविधो भावः स्प्रष्टुमर्हति मानद ।
आत्मवन्तमिव व्याधिः पुरुषंवृद्धसेविनम्
na tvāmevaṃvidho bhāvaḥ spraṣṭumarhati mānada |
ātmavantamiva vyādhiḥ puruṣaṃvṛddhasevinam
प्रवृत्तिरुपलब्धा ते वैदेह्या रावणस्य च ।
तां त्वं पुरुषकारेण बुद्ध्या चैवोपपादय
pravṛttirupalabdhā te vaidehyā rāvaṇasya ca |
tāṃ tvaṃ puruṣakāreṇa buddhyā caivopapādaya
अभिगच्छाव सुग्रीवं शैलस्थं हरिपुङ्गवम् ।
मयि शिष्ये च भृत्ये च सहाये च समाश्वस
abhigacchāva sugrīvaṃ śailasthaṃ haripuṅgavam |
mayi śiṣye ca bhṛtye ca sahāye ca samāśvasa
एवं बहुविधैर्वाक्यैर्लक्ष्मणेन स राघवः ।
उक्तः प्रकृतिमापेदे कार्ये चानन्तरोऽभवत्
evaṃ bahuvidhairvākyairlakṣmaṇena sa rāghavaḥ |
uktaḥ prakṛtimāpede kārye cānantaro'bhavat
निषेव्य वारि पम्पायास्तर्पयित्वा पितृनपि ।
प्रतस्थतुरभौ वीरौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ
niṣevya vāri pampāyāstarpayitvā pitṛnapi |
pratasthaturabhau vīrau bhrātarau rāmalakṣmaṇau
तावृश्यमूकमभ्येत्य बहुमूलफलद्रुमम् ।
गिर्यग्रे वानरान्पञ्वीरौ ददृशतुस्तदा
tāvṛśyamūkamabhyetya bahumūlaphaladrumam |
giryagre vānarānpañvīrau dadṛśatustadā
सुग्रीवः प्रेषयामास सचिवं वानरं तयोः ।
बुद्धिमन्तं हनूमन्तं हिमवन्तमिव स्थितम्
sugrīvaḥ preṣayāmāsa sacivaṃ vānaraṃ tayoḥ |
buddhimantaṃ hanūmantaṃ himavantamiva sthitam
तेन संभाष्य पूर्वं तौ सुग्रीवमभिजग्मतुः ।
रसख्यं वानरराजेन चक्रे रामस्तदा नृप
tena saṃbhāṣya pūrvaṃ tau sugrīvamabhijagmatuḥ |
rasakhyaṃ vānararājena cakre rāmastadā nṛpa
ततः सीतां हृतां श्रुत्वा सुग्रीवो वालिना कृतम् ।
दुःखमाख्यातवान्सर्वं रामायामिततेजसे
tataḥ sītāṃ hṛtāṃ śrutvā sugrīvo vālinā kṛtam |
duḥkhamākhyātavānsarvaṃ rāmāyāmitatejase
तद्वासो दर्शयामास तस् कार्ये निवेदिते ।
वानराणां तु यत्सीता ह्रियमाणा व्यपासृजत्
tadvāso darśayāmāsa tas kārye nivedite |
vānarāṇāṃ tu yatsītā hriyamāṇā vyapāsṛjat
तत्प्रत्ययकरं लब्ध्वा सुग्रीवं प्लवगाधिपम् ।
पृथिव्यां वानरैश्वर्ये स्वयंरामोऽभ्यषेचयत्
tatpratyayakaraṃ labdhvā sugrīvaṃ plavagādhipam |
pṛthivyāṃ vānaraiśvarye svayaṃrāmo'bhyaṣecayat
प्रतिजज्ञे चकाकुत्स्थः समरे वालिनो वधम् ।
सुग्रीवश्चापि वैदेह्याः पुनरानयनं नृप
pratijajñe cakākutsthaḥ samare vālino vadham |
sugrīvaścāpi vaidehyāḥ punarānayanaṃ nṛpa
इत्येवं समयं कृत्वाविश्वास्य च परस्परम् ।
अभ्येत्य सर्वकिष्किन्धां तस्थुर्युद्धाभिकाङ्क्षिणः
ityevaṃ samayaṃ kṛtvāviśvāsya ca parasparam |
abhyetya sarvakiṣkindhāṃ tasthuryuddhābhikāṅkṣiṇaḥ
सुग्रीवः प्राप्यकिष्किन्धां ननादौघनिभस्वनः ।
नसाय् तन्ममृषे वाली तारा तं प्रत्यषेधयत्
sugrīvaḥ prāpyakiṣkindhāṃ nanādaughanibhasvanaḥ |
nasāy tanmamṛṣe vālī tārā taṃ pratyaṣedhayat
यथानदतिसुग्रीवो बलवानेष वानरः ।
मन्ये चाश्रयवान्प्राप्तो न त्वं निष्क्रान्तुमर्हसि
yathānadatisugrīvo balavāneṣa vānaraḥ |
manye cāśrayavānprāpto na tvaṃ niṣkrāntumarhasi
हेममाली ततो वाली तारां ताराधिपाननाम् ।
प्रोवाच वचनं वाग्मी तां वानरपतिः पतिः
hemamālī tato vālī tārāṃ tārādhipānanām |
provāca vacanaṃ vāgmī tāṃ vānarapatiḥ patiḥ
सर्वभूतरुतज्ञा शृणु सर्वं कपीश्वर
केन चाश्रयवान्प्राप्तो ममैप भ्रातृगन्धिकः
sarvabhūtarutajñā śṛṇu sarvaṃ kapīśvara
kena cāśrayavānprāpto mamaipa bhrātṛgandhikaḥ
चिन्तयित्वा मुहूर्तं तु तारा ताराधिपप्रभा ।
पतिमित्यब्रवीत्प्राज्ञा शृणु सर्वं कपीश्वर
cintayitvā muhūrtaṃ tu tārā tārādhipaprabhā |
patimityabravītprājñā śṛṇu sarvaṃ kapīśvara
हृतदारो महासत्वोरामो दशरथात्मजः ।
रतुल्यारिमित्रतां प्राप्तः सुग्रीवेण धनुर्धरः
hṛtadāro mahāsatvorāmo daśarathātmajaḥ |
ratulyārimitratāṃ prāptaḥ sugrīveṇa dhanurdharaḥ
भ्राता चास्य महाबाहुः सौमित्रिरपराजितः ।
लक्ष्मणो नाम मेधावी स्थितः कार्यार्थसिद्धये
bhrātā cāsya mahābāhuḥ saumitriraparājitaḥ |
lakṣmaṇo nāma medhāvī sthitaḥ kāryārthasiddhaye
मैन्दश्च द्विविदश्चापि हनूमांश्चानिलात्मजः ।
जाम्बवानृक्षराजश्च सुग्रीवसचिवाः स्थिताः
maindaśca dvividaścāpi hanūmāṃścānilātmajaḥ |
jāmbavānṛkṣarājaśca sugrīvasacivāḥ sthitāḥ
सर्व एते महात्मानो बुद्धिमन्तो महाबलाः ।
अलं तव विनाशाय रामवीर्यव्यपाश्रयाः
sarva ete mahātmāno buddhimanto mahābalāḥ |
alaṃ tava vināśāya rāmavīryavyapāśrayāḥ
तस्यास्तदाक्षिप्य वचो हितमुक्तं कपीश्वरः ।
पर्यशङ्कत तामीर्षुः सुग्रीवगतमानसाम्
tasyāstadākṣipya vaco hitamuktaṃ kapīśvaraḥ |
paryaśaṅkata tāmīrṣuḥ sugrīvagatamānasām
तारां परुषमुक्त्वा तु निर्जगाम गुहामुखात् ।
स्थितं माल्यवतोऽभ्याशे सुग्रीवं सोभ्यभाषत
tārāṃ paruṣamuktvā tu nirjagāma guhāmukhāt |
sthitaṃ mālyavato'bhyāśe sugrīvaṃ sobhyabhāṣata
असकृत्त्वं मया क्लीव निर्जितो जीवितप्रियः ।
मुक्तो गच्छसि दुर्बुद्धे कथंकारं रणे पुनः
asakṛttvaṃ mayā klīva nirjito jīvitapriyaḥ |
mukto gacchasi durbuddhe kathaṃkāraṃ raṇe punaḥ
इत्युक्तः प्राहसुग्रीवो भ्रातरं हेतुमद्वचः ।
प्राप्तकालममित्रघ्नं रामं सम्बोधयन्निव
ityuktaḥ prāhasugrīvo bhrātaraṃ hetumadvacaḥ |
prāptakālamamitraghnaṃ rāmaṃ sambodhayanniva
हृतराज्यस्य मे राजन्हृतदारस्य च त्वया ।
किं मे जीवितसामर्थ्यमिति विद्धि समागतम्
hṛtarājyasya me rājanhṛtadārasya ca tvayā |
kiṃ me jīvitasāmarthyamiti viddhi samāgatam
एवमुक्त्वाबहुविधं ततस्तौ सन्निपेततुः ।
समरे वालिसुग्रीवौ सालतालशिलायुधौ
evamuktvābahuvidhaṃ tatastau sannipetatuḥ |
samare vālisugrīvau sālatālaśilāyudhau
उभौ जघ्नतुरन्योन्यमुभौ भूमौ निपेततुः ।
उभौ ववल्गतुश्चित्रं मुष्टिभिश्च निजघ्नतुः
ubhau jaghnaturanyonyamubhau bhūmau nipetatuḥ |
ubhau vavalgatuścitraṃ muṣṭibhiśca nijaghnatuḥ
उभौ रुधिरसंसिक्तौ नखदन्तपरिक्षतौ ।
शुशुभाते तदा वीरौ पुष्पिताविव किंशुकौ
ubhau rudhirasaṃsiktau nakhadantaparikṣatau |
śuśubhāte tadā vīrau puṣpitāviva kiṃśukau
न विशेषस्तयोर्युद्धे यदा कश्चन दृश्यते ।
सुग्रीवस् तदा मालां हनुमान्कण्ठ आसजत्
na viśeṣastayoryuddhe yadā kaścana dṛśyate |
sugrīvas tadā mālāṃ hanumānkaṇṭha āsajat
स मालया तदा वीरः शुशुभे कण्ठसक्तया ।
श्रीमानिव महाशैलो मलयो मेघमालया
sa mālayā tadā vīraḥ śuśubhe kaṇṭhasaktayā |
śrīmāniva mahāśailo malayo meghamālayā
कृतचिह्नं तु सुग्रीवं रामो दृष्ट्वा महाधनुः ।
विचकर्ष धनुःश्रेष्ठं वालिमुद्दिश्य लक्षयन्
kṛtacihnaṃ tu sugrīvaṃ rāmo dṛṣṭvā mahādhanuḥ |
vicakarṣa dhanuḥśreṣṭhaṃ vālimuddiśya lakṣayan
विष्फारस्तस् धनुषो यन्त्रस्येव तदा बभौ ।
वितत्रास तदा वाली शरेणाभिहतो हृदि
viṣphārastas dhanuṣo yantrasyeva tadā babhau |
vitatrāsa tadā vālī śareṇābhihato hṛdi
स भिन्नहृदयो वाली वक्राच्छोणितमुद्वमन् ।
ददर्शावस्थितं रामं ततः सौमित्रिणा सह
sa bhinnahṛdayo vālī vakrācchoṇitamudvaman |
dadarśāvasthitaṃ rāmaṃ tataḥ saumitriṇā saha
गर्हयित्वास काकुत्स्थं पपात भुवि मूर्च्छितः ।
तारा ददर्श तं भूमौ तारापतिमिव च्युतम्
garhayitvāsa kākutsthaṃ papāta bhuvi mūrcchitaḥ |
tārā dadarśa taṃ bhūmau tārāpatimiva cyutam
हते वालिनि सुग्रीवः किष्किन्धां प्रत्यपद्यत ।
तां तारापतिमुखीं तारां निपतितेश्वराम्
hate vālini sugrīvaḥ kiṣkindhāṃ pratyapadyata |
tāṃ tārāpatimukhīṃ tārāṃ nipatiteśvarām
रामस्तु चतुरो मासान्पृष्ठे माल्यवतः शुभे ।
निवासमकरोद्धीमान्सुग्रीवेणाभ्युपस्थितः
rāmastu caturo māsānpṛṣṭhe mālyavataḥ śubhe |
nivāsamakaroddhīmānsugrīveṇābhyupasthitaḥ
रावणोऽपिपुरीं गत्वालङ्कां कामबलात्कृतः ।
सीतां निवेशयामास भवने नन्दनोपमे
rāvaṇo'pipurīṃ gatvālaṅkāṃ kāmabalātkṛtaḥ |
sītāṃ niveśayāmāsa bhavane nandanopame
अशोकवनिकाभ्यासे तापसास्रमसन्निभे ।
भर्तृस्मरणतन्वङ्गी तापसीवेषधारिणी
aśokavanikābhyāse tāpasāsramasannibhe |
bhartṛsmaraṇatanvaṅgī tāpasīveṣadhāriṇī
उपवासतपःशीला ततः सा पृथुलेक्षणा ।
उवास दुःखवसतिं फलमूलकृताशना
upavāsatapaḥśīlā tataḥ sā pṛthulekṣaṇā |
uvāsa duḥkhavasatiṃ phalamūlakṛtāśanā
दिदेश राक्षसीस्तत्ररक्षणे राक्षसाधिपः ।
प्रासासिशूलपरशुमुद्गरालातधारिणीः
dideśa rākṣasīstatrarakṣaṇe rākṣasādhipaḥ |
prāsāsiśūlaparaśumudgarālātadhāriṇīḥ
द्व्यक्षीं त्र्यक्षीं ललाटक्षीं दीर्घजिह्वामजिह्विकाम् ।
त्रिस्तनीमेकपादां च त्रिजटामेकलोचनाम्
dvyakṣīṃ tryakṣīṃ lalāṭakṣīṃ dīrghajihvāmajihvikām |
tristanīmekapādāṃ ca trijaṭāmekalocanām
एताश्चान्याश्च दीप्ताक्ष्यः करभोत्कटमूर्धजाः ।
परिवार्यासते सीतां दिवारात्रमतन्द्रिताः
etāścānyāśca dīptākṣyaḥ karabhotkaṭamūrdhajāḥ |
parivāryāsate sītāṃ divārātramatandritāḥ
तास्तु तामायतापाङ्गीं पिशाच्यो दारुणस्वराः ।
तर्जयन्ति सदा रौद्राः परुषव्यञ्जनस्वराः
tāstu tāmāyatāpāṅgīṃ piśācyo dāruṇasvarāḥ |
tarjayanti sadā raudrāḥ paruṣavyañjanasvarāḥ
खादाम पाटयामैनां तिलशः प्रविभज्यताम् ।
येयं भर्तारमस्माकमवमत्येह जीवति
khādāma pāṭayāmaināṃ tilaśaḥ pravibhajyatām |
yeyaṃ bhartāramasmākamavamatyeha jīvati
इत्येवं परिभर्त्सन्तीस्त्रासयानाः पुनः पुनः ।
भर्तृशोकसमाविष्टा निःश्वस्येदमुवाच ताः
ityevaṃ paribhartsantīstrāsayānāḥ punaḥ punaḥ |
bhartṛśokasamāviṣṭā niḥśvasyedamuvāca tāḥ
आर्याः खादत मां शीघ्रं न मे लोभोस्ति जीविते ।
विना तं पुण्डरीकाक्षं नीलकुञ्चितमूर्धजम्
āryāḥ khādata māṃ śīghraṃ na me lobhosti jīvite |
vinā taṃ puṇḍarīkākṣaṃ nīlakuñcitamūrdhajam
अद्यैवाहं निराहारा जीवितप्रियवर्जिता ।
शोषयिष्यामि गात्राणि बल्ली तलगता यथा
adyaivāhaṃ nirāhārā jīvitapriyavarjitā |
śoṣayiṣyāmi gātrāṇi ballī talagatā yathā
न त्वन्यमभिगच्छेयं पुमांसं राघवादृते ।
इति जानीत सत्यं मेक्रियतां यदनन्तरम्
na tvanyamabhigaccheyaṃ pumāṃsaṃ rāghavādṛte |
iti jānīta satyaṃ mekriyatāṃ yadanantaram
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा राक्षस्यस्ताः खरस्वनाः ।
आख्यातुं राक्षसेन्द्राय जन्मुस्तत्सर्वमादितः
tasyāstadvacanaṃ śrutvā rākṣasyastāḥ kharasvanāḥ |
ākhyātuṃ rākṣasendrāya janmustatsarvamāditaḥ
गतासु तासु सर्वासु त्रिजटा नाम राक्षसी ।
सान्त्वयामास वैदेहीं धर्मज्ञा प्रियवादिनी
gatāsu tāsu sarvāsu trijaṭā nāma rākṣasī |
sāntvayāmāsa vaidehīṃ dharmajñā priyavādinī
सीते वक्ष्यामि ते किंचिद्विश्वासं करु मे सखि ।
भयं त्वं त्यज वामोरु शृणु चेदं वचो मम
sīte vakṣyāmi te kiṃcidviśvāsaṃ karu me sakhi |
bhayaṃ tvaṃ tyaja vāmoru śṛṇu cedaṃ vaco mama
अविन्ध्यो नाम मेधावी वृद्धो राक्षसपुङ्गवः ।
स रामस्य हितान्वेषी त्वदर्थे मामचूचुदत्
avindhyo nāma medhāvī vṛddho rākṣasapuṅgavaḥ |
sa rāmasya hitānveṣī tvadarthe māmacūcudat
सीता मद्वचनाद्वाच्या समाश्वास्य प्रसाद्य च ।
भर्ता तेकुशली रामोलक्ष्मणानुगतो बली
sītā madvacanādvācyā samāśvāsya prasādya ca |
bhartā tekuśalī rāmolakṣmaṇānugato balī
सख्यं वानरराजेन शक्रप्रतिमतेजसा ।
कृतवान्राघवः श्रीमांस्त्वदर्थे च समुद्यतः
sakhyaṃ vānararājena śakrapratimatejasā |
kṛtavānrāghavaḥ śrīmāṃstvadarthe ca samudyataḥ
मा च ते भूद्भयं भीरु रावणाल्लोकगर्हितात् ।
नलकूबरशापेन रक्षिता ह्यसि नन्दिनि
mā ca te bhūdbhayaṃ bhīru rāvaṇāllokagarhitāt |
nalakūbaraśāpena rakṣitā hyasi nandini
शप्तो ह्येष पुरा पापो वधूं रम्भां परामृशन् ।
न शक्रोत्यवशां नारीमुपैतुमजितेन्द्रियः
śapto hyeṣa purā pāpo vadhūṃ rambhāṃ parāmṛśan |
na śakrotyavaśāṃ nārīmupaitumajitendriyaḥ
क्षिप्रमेष्यति ते भर्ता सुग्रीवेणाभिरक्षितः ।
सौमित्रिसहितो धीमांस्त्वां चेतो मोक्षयिष्यति
kṣiprameṣyati te bhartā sugrīveṇābhirakṣitaḥ |
saumitrisahito dhīmāṃstvāṃ ceto mokṣayiṣyati
स्वप्ना हि सुमहाघोरा दृष्टा मेऽनिष्टदर्शनाः ।
विनाशायास्य दुर्बुद्धेः पौलस्त्यस्य कुलस्य च
svapnā hi sumahāghorā dṛṣṭā me'niṣṭadarśanāḥ |
vināśāyāsya durbuddheḥ paulastyasya kulasya ca
दारुणो ह्येष दुष्टात्मा क्षुद्रकर्मा निशाचरः ।
स्वभावाच्छीलदोषेण सर्वेषां भयवर्धनः
dāruṇo hyeṣa duṣṭātmā kṣudrakarmā niśācaraḥ |
svabhāvācchīladoṣeṇa sarveṣāṃ bhayavardhanaḥ
स्पर्धते सर्वदेवैर्यः कालोपहतचेतनः ।
मया विनासलिङ्गानि स्वप्ने दृष्टानि तस्य वै
spardhate sarvadevairyaḥ kālopahatacetanaḥ |
mayā vināsaliṅgāni svapne dṛṣṭāni tasya vai
तैलाभिषिक्तो विकचो मज्जनप्के दशाननः ।
असकृत्स्वरयुक्ते तु रथे नृत्यन्निव स्थितः
tailābhiṣikto vikaco majjanapke daśānanaḥ |
asakṛtsvarayukte tu rathe nṛtyanniva sthitaḥ
कुम्भकर्णादयश्चेमे नग्नाः पतितमूर्धजाः ।
गच्छन्ति दक्षिणामाशां रक्तमाल्यानुलेपनाः
kumbhakarṇādayaśceme nagnāḥ patitamūrdhajāḥ |
gacchanti dakṣiṇāmāśāṃ raktamālyānulepanāḥ
श्वेतातपत्रः सोष्णीषः शुक्लमाल्यानुलेपनः ।
श्वेतपर्वतमारूढ एक एव विभीषणः
śvetātapatraḥ soṣṇīṣaḥ śuklamālyānulepanaḥ |
śvetaparvatamārūḍha eka eva vibhīṣaṇaḥ
सचिवाश्चास्य चत्वारः शुक्लमाल्यानुलेपनाः ।
श्वेतपर्वतमारूढा मोक्ष्यन्तेऽस्मान्महाभयात्
sacivāścāsya catvāraḥ śuklamālyānulepanāḥ |
śvetaparvatamārūḍhā mokṣyante'smānmahābhayāt
रामस्यास्त्रेण पृथिवी परिक्षिप्ता ससागरा ।
यशसा पृथिवीं कृत्स्नां पूरयिष्यति ते पतिः
rāmasyāstreṇa pṛthivī parikṣiptā sasāgarā |
yaśasā pṛthivīṃ kṛtsnāṃ pūrayiṣyati te patiḥ
हस्तिसक्थिसमारूढो भुञ्जानो मधुपायसम् ।
लक्ष्मणश्च मया दृष्टो दिधक्षुः सर्वतो दिशम्
hastisakthisamārūḍho bhuñjāno madhupāyasam |
lakṣmaṇaśca mayā dṛṣṭo didhakṣuḥ sarvato diśam
रुदती रुधिरार्द्राङ्गी व्याघ्रेण परिरक्षिता ।
असकृत्त्वं मया दृष्टा गच्छन्ती दिशमुत्तराम्
rudatī rudhirārdrāṅgī vyāghreṇa parirakṣitā |
asakṛttvaṃ mayā dṛṣṭā gacchantī diśamuttarām
हर्षमेष्यसि वैदेहि क्षिप्रं भर्त्रा समन्विता ।
राघवेण सहभ्रात्रा सीते त्वमचिरादिव
harṣameṣyasi vaidehi kṣipraṃ bhartrā samanvitā |
rāghaveṇa sahabhrātrā sīte tvamacirādiva
इत्येतन्मृगशावाक्षी तच्छ्रुत्वा त्रिजटावचः ।
बभूवाशावती बाला पुनर्भर्तृसमागमे
ityetanmṛgaśāvākṣī tacchrutvā trijaṭāvacaḥ |
babhūvāśāvatī bālā punarbhartṛsamāgame
तावदभ्यागता रौद्र्यः पिशाच्यस्ताःसुदारुणाः ।
ददृशुस्तां त्रिजटया सहासीनां यथापुरम्
tāvadabhyāgatā raudryaḥ piśācyastāḥsudāruṇāḥ |
dadṛśustāṃ trijaṭayā sahāsīnāṃ yathāpuram
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)