अध्याय 158: भीम द्वारा जटासुर का वध

ततस्तान्परिविश्वस्तान्वसतस्तत्र पाण्डवान् ।
[पर्वतेन्द्रे द्विजैः सार्धं पार्तागमनकाङ्क्षया ॥]

tatastānpariviśvastānvasatastatra pāṇḍavān |
[parvatendre dvijaiḥ sārdhaṃ pārtāgamanakāṅkṣayā ||]

गतेषु तेषु रक्षःसु भीमसेनात्मजेऽपि च ।
रहितान्मीमसेनेन कदाचित्तान्यदृच्छया ।
जहार धर्मराजं वै यमौ कृष्णां च राक्षसः

gateṣu teṣu rakṣaḥsu bhīmasenātmaje'pi ca |
rahitānmīmasenena kadācittānyadṛcchayā |
jahāra dharmarājaṃ vai yamau kṛṣṇāṃ ca rākṣasaḥ

ब्रह्मन्कथं धर्मराजं यमौ कृष्णां च राक्षसः ।
जहार चित्रं भीमश्च गतो राक्षसकण्टकः ।
वक्तुमर्हसि विप्राग्र्य व्यक्तमेतन्ममाऽनघ

brahmankathaṃ dharmarājaṃ yamau kṛṣṇāṃ ca rākṣasaḥ |
jahāra citraṃ bhīmaśca gato rākṣasakaṇṭakaḥ |
vaktumarhasi viprāgrya vyaktametanmamā'nagha

ब्राह्मणो मन्त्रकुशलः सर्वास्त्रेष्वस्त्रवित्तमः ।
इति ब्रुवन्पाण्डवेयान्पर्युपास्ते स्म नित्यदा ।
परीप्समानः पार्थानां कलापांश्च धनूंषि च

brāhmaṇo mantrakuśalaḥ sarvāstreṣvastravittamaḥ |
iti bruvanpāṇḍaveyānparyupāste sma nityadā |
parīpsamānaḥ pārthānāṃ kalāpāṃśca dhanūṃṣi ca

अन्तरं संपरिप्रेप्सुर्द्रौपद्या हरणं प्रति ।
दुष्टात्मा पापबुद्धिः स नाम्ना ख्यातो जटासुरः

antaraṃ saṃpariprepsurdraupadyā haraṇaṃ prati |
duṣṭātmā pāpabuddhiḥ sa nāmnā khyāto jaṭāsuraḥ

[पोषणं तस् राजेनद्र चक्रे पाण्डवनन्दनः ।
बुबुधे न च तं पापं भस्मच्छन्नमिवानलम्

[poṣaṇaṃ tas rājenadra cakre pāṇḍavanandanaḥ |
bubudhe na ca taṃ pāpaṃ bhasmacchannamivānalam

स भीमसेने निष्क्रान्ते मृगयार्थमरिंदमे ।
[घटोत्कचं सानुचरं दृष्ट्वा विप्रद्रुतं दिशः

sa bhīmasene niṣkrānte mṛgayārthamariṃdame |
[ghaṭotkacaṃ sānucaraṃ dṛṣṭvā vipradrutaṃ diśaḥ

लोमशप्रभृतींस्तांस्तु महर्षीश्च समाहितान् ।
स्नातुं विनिर्गतान्दृष्ट्वा पुष्पार्थं च तपोधनान्]

lomaśaprabhṛtīṃstāṃstu maharṣīśca samāhitān |
snātuṃ vinirgatāndṛṣṭvā puṣpārthaṃ ca tapodhanān]

रूपमन्यत्समास्थाय विकृतं भैरवं महत् ।
गृहीत्वा सर्वशस्त्राणि द्रौपदीं परिगृह्य च ।
प्रातिष्ठत सुदुष्टात्मा त्रीन्गृहीत्वा च पाण्डवान्

rūpamanyatsamāsthāya vikṛtaṃ bhairavaṃ mahat |
gṛhītvā sarvaśastrāṇi draupadīṃ parigṛhya ca |
prātiṣṭhata suduṣṭātmā trīngṛhītvā ca pāṇḍavān

[विक्रम्य कौशिकं खङ्गं मोक्षयित्वा ग्रहं रिपोः ।]
आक्रन्दद्भीमसेन वै येन यातो महाबलः

[vikramya kauśikaṃ khaṅgaṃ mokṣayitvā grahaṃ ripoḥ |]
ākrandadbhīmasena vai yena yāto mahābalaḥ

तमब्रवीद्धर्मराजो ह्रियमाणो युधिष्ठिरः ।
धर्मस्ते हीयते मूढ न चैनं समवेक्षसे

tamabravīddharmarājo hriyamāṇo yudhiṣṭhiraḥ |
dharmaste hīyate mūḍha na cainaṃ samavekṣase

येऽन्ये क्वचिन्मनुष्येषु तिर्यग्योनिगताश्च ये ।
धर्मं ते समवेक्षन्ते रक्षांसि च विशेषतः

ye'nye kvacinmanuṣyeṣu tiryagyonigatāśca ye |
dharmaṃ te samavekṣante rakṣāṃsi ca viśeṣataḥ

धर्मस्यराक्षसा मूलं धर्मं ते विदुरुत्तमम् ।
एतत्परीक्ष्यसर्वं त्वं समीपे स्थातुमर्हसि

dharmasyarākṣasā mūlaṃ dharmaṃ te viduruttamam |
etatparīkṣyasarvaṃ tvaṃ samīpe sthātumarhasi

देवाश्च ऋषयः सिद्धाः पितरश्चापि राक्षस ।
गन्धर्वोरगरक्षांसि वयांसि पशवस्तथा

devāśca ṛṣayaḥ siddhāḥ pitaraścāpi rākṣasa |
gandharvoragarakṣāṃsi vayāṃsi paśavastathā

तिर्यग्योनिगताश्चैव अपि कीटपिपीलिकाः ।
मनुष्यानुपजीवन्ति ततस्त्वमपि जीवसि

tiryagyonigatāścaiva api kīṭapipīlikāḥ |
manuṣyānupajīvanti tatastvamapi jīvasi

समृद्ध्या यस्य लोकस्य लोको युष्माकमृध्यति ।
इमं च लोकं शोचन्तमनुशोचन्ति देवताः ।
पूज्यमानाश्च वर्धन्ते हव्यकव्यैर्यथाविधि

samṛddhyā yasya lokasya loko yuṣmākamṛdhyati |
imaṃ ca lokaṃ śocantamanuśocanti devatāḥ |
pūjyamānāśca vardhante havyakavyairyathāvidhi

वयं राष्ट्रस्य गोप्तारो रक्षितारश्च राक्षस ।
राष्ट्रस्यारक्ष्यमाणस्य कुतो भूतिः कुतः सुखम्

vayaṃ rāṣṭrasya goptāro rakṣitāraśca rākṣasa |
rāṣṭrasyārakṣyamāṇasya kuto bhūtiḥ kutaḥ sukham

न च राजाऽवमन्तव्यो रक्षसा जात्वनागसि ।
अनुरप्यपचारश्च नास्त्यस्माकं नराशन

na ca rājā'vamantavyo rakṣasā jātvanāgasi |
anurapyapacāraśca nāstyasmākaṃ narāśana

विघसाशान्यथाशक्त्या कुर्महे देवतादिषु ।
गुरूंश्च ब्राह्मणांश्चैव प्रमाणप्रवणाः सदा

vighasāśānyathāśaktyā kurmahe devatādiṣu |
gurūṃśca brāhmaṇāṃścaiva pramāṇapravaṇāḥ sadā

द्रोग्धव्यं न च मित्रेषु न विश्वस्तेषु कर्हिचित् ।
येषां चान्नानि भुञ्जीत यत्रच स्यात्प्रतिश्रयः

drogdhavyaṃ na ca mitreṣu na viśvasteṣu karhicit |
yeṣāṃ cānnāni bhuñjīta yatraca syātpratiśrayaḥ

स त्वं प्रतिश्रयेऽस्माकं पूज्यमानः सुखोषितः ।
भुक्त्वा चान्नानि दुष्प्रज्ञ कथमस्माञ्जिहीर्षसि

sa tvaṃ pratiśraye'smākaṃ pūjyamānaḥ sukhoṣitaḥ |
bhuktvā cānnāni duṣprajña kathamasmāñjihīrṣasi

एवमेव वृथाचारो वृथा वृद्धो वृथामतिः ।
वृथामरणमर्हस्त्वं वृथाऽद्य नमविष्यसि

evameva vṛthācāro vṛthā vṛddho vṛthāmatiḥ |
vṛthāmaraṇamarhastvaṃ vṛthā'dya namaviṣyasi

अथ चेद्दुष्टबुद्धिस्त्वं सर्वैर्धर्मैर्विवर्जितः ।
प्रदाय शस्त्राण्यस्माकं युद्धेन द्रौपदीं हर

atha cedduṣṭabuddhistvaṃ sarvairdharmairvivarjitaḥ |
pradāya śastrāṇyasmākaṃ yuddhena draupadīṃ hara

अथ चेत्त्वमविज्ञाय इदं कर्म करिष्यसि ।
अधर्मं चाप्यकीर्तिं च लोके प्राप्स्यसि केवलं

atha cettvamavijñāya idaṃ karma kariṣyasi |
adharmaṃ cāpyakīrtiṃ ca loke prāpsyasi kevalaṃ

एतामद्य परामृश्य स्त्रियं राक्षस मानुषीम् ।
विषमेतत्समालोड्य कुम्भेन प्राशितं त्वया

etāmadya parāmṛśya striyaṃ rākṣasa mānuṣīm |
viṣametatsamāloḍya kumbhena prāśitaṃ tvayā

ततो युधिष्ठिरस्तस्य भारिकः समपद्यत ।
स तु भाराभिभूतात्मा न तथा शीघ्रगोऽभवत्

tato yudhiṣṭhirastasya bhārikaḥ samapadyata |
sa tu bhārābhibhūtātmā na tathā śīghrago'bhavat

अथाब्रवीद्द्रौपदीं च नकुलं च युधिष्ठिरः ।
मा भैष्टं राक्षसान्मूढाद्गतिरस्य मया हृता

athābravīddraupadīṃ ca nakulaṃ ca yudhiṣṭhiraḥ |
mā bhaiṣṭaṃ rākṣasānmūḍhādgatirasya mayā hṛtā

नातिदूरे महबाहुर्भविता पवनात्मजः ।
अस्मिन्मुहूर्ते संप्राप्ते नभविष्यति राक्षसः

nātidūre mahabāhurbhavitā pavanātmajaḥ |
asminmuhūrte saṃprāpte nabhaviṣyati rākṣasaḥ

सहदेवस्तु तं दृष्ट्वा राक्षसं मूढचेतसम् ।
उवाच वचनं राजन्कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्

sahadevastu taṃ dṛṣṭvā rākṣasaṃ mūḍhacetasam |
uvāca vacanaṃ rājankuntīputraṃ yudhiṣṭhiram

राजन्किं नाम सत्कृत्यं क्षत्रियस्यास्त्यतोऽधिकम् ।
यद्युद्धेऽभिमुखः प्राणांस्त्यजेच्छत्रुं जयेत वा

rājankiṃ nāma satkṛtyaṃ kṣatriyasyāstyato'dhikam |
yadyuddhe'bhimukhaḥ prāṇāṃstyajecchatruṃ jayeta vā

एष वास्मान्वयं वैनं युध्यमानाः परंतप ।
सूदयेम महाबाहो देशः कालो ह्ययं नृप

eṣa vāsmānvayaṃ vainaṃ yudhyamānāḥ paraṃtapa |
sūdayema mahābāho deśaḥ kālo hyayaṃ nṛpa

क्षत्रधर्मस्य संप्राप्तः कालः सत्यपराक्रम ।
जयन्तो हन्यमाना वा प्राप्तुमर्हाम सद्गतिम्

kṣatradharmasya saṃprāptaḥ kālaḥ satyaparākrama |
jayanto hanyamānā vā prāptumarhāma sadgatim

राक्षसे जीवमानेऽद्य रविरस्तमियाद्यदि ।
नाहं ब्रूयां पुनर्जातु क्षत्रियोस्मीति भारत

rākṣase jīvamāne'dya ravirastamiyādyadi |
nāhaṃ brūyāṃ punarjātu kṣatriyosmīti bhārata

भोभो राक्षस तिष्ठस्व सहदेवोस्मि पाण्डवः ।
हत्वा रवा मां नयस्वैनां हतो वा स्वप्स्यसीह वै

bhobho rākṣasa tiṣṭhasva sahadevosmi pāṇḍavaḥ |
hatvā ravā māṃ nayasvaināṃ hato vā svapsyasīha vai

तदा ब्रुवति माद्रेये भीमसेनो यदृच्छया ।
प्रादृश्यत महाबाहुः सवज्र इव वासवः

tadā bruvati mādreye bhīmaseno yadṛcchayā |
prādṛśyata mahābāhuḥ savajra iva vāsavaḥ

सोऽपश्यद्धातरौ तत्र द्रौपदीं च यशस्विनीम् ।
क्षितिस्थं सहदेवं च क्षिपन्तं राक्षसं तदा

so'paśyaddhātarau tatra draupadīṃ ca yaśasvinīm |
kṣitisthaṃ sahadevaṃ ca kṣipantaṃ rākṣasaṃ tadā

मार्गाच्च राक्षसं मूढं कालोपहतचेतसम् ।
भ्रमन्तं तत्रतत्रैव दैवेन परिमोहितम्

mārgācca rākṣasaṃ mūḍhaṃ kālopahatacetasam |
bhramantaṃ tatratatraiva daivena parimohitam

हृतान्संदृश्य तान्भ्रातृन्द्रौपदीं च महाबलः ।
क्रोधमाहारयद्भीमो राक्षसंचेदमब्रवीत्

hṛtānsaṃdṛśya tānbhrātṛndraupadīṃ ca mahābalaḥ |
krodhamāhārayadbhīmo rākṣasaṃcedamabravīt

विज्ञातोऽसि मया पूर्वं चेष्टञ्शस्त्रपरीक्षणे ।
आस्था तु त्वयि मे नास्ति यतोसि न हतस्तदा

vijñāto'si mayā pūrvaṃ ceṣṭañśastraparīkṣaṇe |
āsthā tu tvayi me nāsti yatosi na hatastadā

ब्रह्मरूपप्रतिच्छन्नो न नो वदसि चाप्रियम् ।
प्रियेषु रममाणं त्वां न चैवाप्रियकारिणम् ।
ब्रह्मरूपेण विहितं नैव हन्यामनागसम्

brahmarūpapraticchanno na no vadasi cāpriyam |
priyeṣu ramamāṇaṃ tvāṃ na caivāpriyakāriṇam |
brahmarūpeṇa vihitaṃ naiva hanyāmanāgasam

राक्षसं जानमानोऽपि यो हन्यान्नरकं व्रजेत् ।
अपक्वस्य च कालेन वधस्तव न विद्यते

rākṣasaṃ jānamāno'pi yo hanyānnarakaṃ vrajet |
apakvasya ca kālena vadhastava na vidyate

नूनमद्यासि संपक्वो यथा ते मतिरीदृशी ।
दत्ता कृष्णापहरणे कालेनाद्भुतकर्मणा ।
सोपि कालं समासाद्य तथाऽद्य नभविष्यसि

nūnamadyāsi saṃpakvo yathā te matirīdṛśī |
dattā kṛṣṇāpaharaṇe kālenādbhutakarmaṇā |
sopi kālaṃ samāsādya tathā'dya nabhaviṣyasi

बडिशोऽयंत्वया ग्रस्तः कालसूत्रेण लम्बितः ।
मत्स्योऽम्भसीव स्यूतास्यः कथमद्य गमिष्यसि

baḍiśo'yaṃtvayā grastaḥ kālasūtreṇa lambitaḥ |
matsyo'mbhasīva syūtāsyaḥ kathamadya gamiṣyasi

यं चासि प्रस्थितो देशं मनः पूर्वं गतं च ते ।
न तं गन्तासि गन्तासि मार्गं बकहिडिम्बयोः

yaṃ cāsi prasthito deśaṃ manaḥ pūrvaṃ gataṃ ca te |
na taṃ gantāsi gantāsi mārgaṃ bakahiḍimbayoḥ

एवमुक्तस्तु भीमेन राक्षसः कालचोदितः ।
भीत उत्सृज्य तान्सर्वान्युद्धाय समुपस्थितः

evamuktastu bhīmena rākṣasaḥ kālacoditaḥ |
bhīta utsṛjya tānsarvānyuddhāya samupasthitaḥ

अब्रवीच्च पुनर्भीमं रोषात्प्रस्फुरिताधरः ।
न मे मूढा दिशः पाप त्वदर्थं मे विलम्बनम्

abravīcca punarbhīmaṃ roṣātprasphuritādharaḥ |
na me mūḍhā diśaḥ pāpa tvadarthaṃ me vilambanam

श्रुता मे राक्षसा ये ये त्वया विनिहता रणे ।
तेषामद्यकरिष्यामि तवास्रेणोदकक्रियाम्

śrutā me rākṣasā ye ye tvayā vinihatā raṇe |
teṣāmadyakariṣyāmi tavāsreṇodakakriyām

एवमुक्त्वातदा भीमं राक्षसो योद्धुमाययौ ।
करालवदनः क्रोधात्कालसर्प इव श्वसन्

evamuktvātadā bhīmaṃ rākṣaso yoddhumāyayau |
karālavadanaḥ krodhātkālasarpa iva śvasan

एवमुक्तस्ततो भीमः सृक्विणी परिलेलिहन् ।
स्मयमान इव क्रोधात्साक्षात्कालान्तकोपमः

evamuktastato bhīmaḥ sṛkviṇī parilelihan |
smayamāna iva krodhātsākṣātkālāntakopamaḥ

ब्रुवन्वै तिष्ठतिष्ठेति क्रोधसंरक्तलोचनः ।
बाहुसंरम्भमेवेच्छन्नभिदुद्राव राक्षसम्

bruvanvai tiṣṭhatiṣṭheti krodhasaṃraktalocanaḥ |
bāhusaṃrambhamevecchannabhidudrāva rākṣasam

मुहुर्मुहुर्व्याददानः सृक्विणी परिसंलिहन् ।]
अभिदुद्राव संरब्धो बलो वज्रधरं यथा

muhurmuhurvyādadānaḥ sṛkviṇī parisaṃlihan |]
abhidudrāva saṃrabdho balo vajradharaṃ yathā

भीमसेनोऽप्यवष्टब्धो नियुद्धायाभवत्स्थितः ।
राक्षसोऽपि च विस्रब्धो बाहुयुद्धमकाङ्क्षत

bhīmaseno'pyavaṣṭabdho niyuddhāyābhavatsthitaḥ |
rākṣaso'pi ca visrabdho bāhuyuddhamakāṅkṣata

वर्तमाने तयो राजन्बाहुयुद्धे सुदारुणे ।
माद्रीपुत्रावतिक्रुद्धावुभावप्यभ्यधावताम्

vartamāne tayo rājanbāhuyuddhe sudāruṇe |
mādrīputrāvatikruddhāvubhāvapyabhyadhāvatām

न्यवारयत्तौ प्रहसन्कुन्तीपुत्रो वृकोदरः ।
शक्तोऽहं राक्षसस्येति प्रेक्षध्वमिति चाब्रवीत्

nyavārayattau prahasankuntīputro vṛkodaraḥ |
śakto'haṃ rākṣasasyeti prekṣadhvamiti cābravīt

आत्मना भ्रातृभिश्चैव धर्मेण सुकृतेन च ।
इष्टेन च शपे राजन्सूदयिष्यामि राक्षसम्

ātmanā bhrātṛbhiścaiva dharmeṇa sukṛtena ca |
iṣṭena ca śape rājansūdayiṣyāmi rākṣasam

इत्येवमुक्त्वा तौ वीरौ स्पर्धमानौ परस्परम् ।
बाहुभिः समसज्जेतामुभौ रक्षोवृकोदरौ

ityevamuktvā tau vīrau spardhamānau parasparam |
bāhubhiḥ samasajjetāmubhau rakṣovṛkodarau

तयोरासीत्संप्रहारः क्रुद्धयोर्भीमरक्षसोः ।
अमृष्यमाणयोः सङ्ख्ये शक्रशम्बरयोरिव

tayorāsītsaṃprahāraḥ kruddhayorbhīmarakṣasoḥ |
amṛṣyamāṇayoḥ saṅkhye śakraśambarayoriva

तौ वीरौ समभिक्रुद्धावन्योन्यं पर्यधावताम् ।
आरुज्यारुज्यतौ वृक्षानन्योन्यमभिजघ्नतुः ।
जीमूताविव धर्मान्ते विनदन्तौ महाबलौ

tau vīrau samabhikruddhāvanyonyaṃ paryadhāvatām |
ārujyārujyatau vṛkṣānanyonyamabhijaghnatuḥ |
jīmūtāviva dharmānte vinadantau mahābalau

बभञ्जतुर्महावृक्षानूरुभिर्बलिनां वरौ ।
अन्योन्येनाभिसंरब्धौ परस्परवधैषिणौ

babhañjaturmahāvṛkṣānūrubhirbalināṃ varau |
anyonyenābhisaṃrabdhau parasparavadhaiṣiṇau

तद्वृक्षयुद्धमभवनमहीरुहविनाशनम् ।
वालिसुग्रीवयोर्भ्रात्रोः पुरेव कपिसिंहयोः

tadvṛkṣayuddhamabhavanamahīruhavināśanam |
vālisugrīvayorbhrātroḥ pureva kapisiṃhayoḥ

आविध्याविध्य तौ वृक्षान्मुहूर्तमितरेतरम् ।
ताडयामासतुरुभौ विनदन्तौ मुहुर्मुहुः

āvidhyāvidhya tau vṛkṣānmuhūrtamitaretaram |
tāḍayāmāsaturubhau vinadantau muhurmuhuḥ

तस्मिन्देशे यदा वृक्षाः सर्व एव निपातिताः ।
पुगीकृताश्च शतशः परस्परवधेप्सया

tasmindeśe yadā vṛkṣāḥ sarva eva nipātitāḥ |
pugīkṛtāśca śataśaḥ parasparavadhepsayā

ततः शिलाः समादाय मुहूर्तमिव भारत ।
महाभ्रैरिव शैलेन्द्रौ युयुधाते महाबलौ

tataḥ śilāḥ samādāya muhūrtamiva bhārata |
mahābhrairiva śailendrau yuyudhāte mahābalau

शिलाभिरुग्ररूपाभिर्बृहतीभिः परस्परम् ।
वज्रैरिव महावेगैराजघ्नतुरमर्षणौ

śilābhirugrarūpābhirbṛhatībhiḥ parasparam |
vajrairiva mahāvegairājaghnaturamarṣaṇau

अभिद्रुत्य च भूयस्तावन्योन्यबलदर्पितौ ।
भुजाभ्यां परिगृह्याथ चकर्षाते गजाविव

abhidrutya ca bhūyastāvanyonyabaladarpitau |
bhujābhyāṃ parigṛhyātha cakarṣāte gajāviva

मुष्टिभिश् महाघोरैरन्योन्यमभिपेततुः ।
ततः कटकटाशब्दो बभूव शुमहात्मनोः

muṣṭibhiś mahāghorairanyonyamabhipetatuḥ |
tataḥ kaṭakaṭāśabdo babhūva śumahātmanoḥ

ततः संहृत्यमुष्टिं तु पञ्चशीर्षमिवोरगम् ।
वेगेनाभ्यहनद्भीमो राक्षसस्य शिरोधराम्

tataḥ saṃhṛtyamuṣṭiṃ tu pañcaśīrṣamivoragam |
vegenābhyahanadbhīmo rākṣasasya śirodharām

ततः श्रान्तं तु तद्रक्षो भीमसेनभुजाहतम् ।
सुपरिभ्रान्तमालक्ष्य भीमसेनोऽभ्यवर्तत

tataḥ śrāntaṃ tu tadrakṣo bhīmasenabhujāhatam |
suparibhrāntamālakṣya bhīmaseno'bhyavartata

तत एनं महाबाहुर्बाहुभ्याममरोपमः ।
समुत्क्षिप्य बलाद्भीमो निष्पिपेष महीतले

tata enaṃ mahābāhurbāhubhyāmamaropamaḥ |
samutkṣipya balādbhīmo niṣpipeṣa mahītale

ततः संपीड्य बलवद्भुजाभ्यां क्रोधमूर्च्छितः ।
तस्य गात्राणि सर्वाणि चूर्णयामास पाण्डवः ।
अरत्निना चाभिहत्य शिरः कायादपाहरत्

tataḥ saṃpīḍya balavadbhujābhyāṃ krodhamūrcchitaḥ |
tasya gātrāṇi sarvāṇi cūrṇayāmāsa pāṇḍavaḥ |
aratninā cābhihatya śiraḥ kāyādapāharat

संदष्टौष्ठं विवृत्ताक्षं फलं वृक्षादिव च्युतम् ।
जटासुरस्य तु शिरो भीमसेनबलाद्धृतम् ।
पपात रुधिरादिग्धं संदष्टदशनच्छदम्

saṃdaṣṭauṣṭhaṃ vivṛttākṣaṃ phalaṃ vṛkṣādiva cyutam |
jaṭāsurasya tu śiro bhīmasenabalāddhṛtam |
papāta rudhirādigdhaṃ saṃdaṣṭadaśanacchadam

तं निहत्यमहेष्वासो युधिष्ठिरमुपागमत् ।
स्तूयमानो द्विजाग्र्यैस्तु मरुद्भिरिव वासवः

taṃ nihatyamaheṣvāso yudhiṣṭhiramupāgamat |
stūyamāno dvijāgryaistu marudbhiriva vāsavaḥ