तथा विधौ प्रवृत्ते तु सर्व एव महर्षयः ।
पितृयज्ञानकुर्वन्त विधिदृष्टेन कर्मणा
tathā vidhau pravṛtte tu sarva eva maharṣayaḥ |
pitṛyajñānakurvanta vidhidṛṣṭena karmaṇā
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि एकोनचत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः ॥
24 श्लोक · 139 में से 274
श्राद्ध का विधान चल पड़ा तो सब ऋषि और चारों वर्ण पिण्ड देने लगे, और पितर तथा देवता न पचने वाले अन्न से पीड़ित होने लगे। वे सोम के पास गए। सोम ने उन्हें मेरु के शिखर पर बैठे ब्रह्मा के पास भेजा। ब्रह्मा ने अपने पास बैठे अग्नि की ओर संकेत किया। अग्नि ने वचन दिया कि वे हर निवाप में साथ भोजन करेंगे और अन्न पच जाएगा। इसी कारण अग्नि को पहला भाग दिया जाता है, और अग्नि के रहते ब्रह्मराक्षस और राक्षस श्राद्ध को दूषित नहीं कर पाते। फिर भीष्म क्रम बताते हैं, पहले पिता को पिण्ड, फिर पितामह को, फिर प्रपितामह को, और हर पिण्ड पर सावित्री का जप। ब्रह्मा, पुलस्त्य, वसिष्ठ, पुलह, अङ्गिरा, क्रतु और कश्यप महायोगेश्वर कहे गए हैं।
भीष्म उवाच
तथा विधौ प्रवृत्ते तु सर्व एव महर्षयः ।
पितृयज्ञानकुर्वन्त विधिदृष्टेन कर्मणा
tathā vidhau pravṛtte tu sarva eva maharṣayaḥ |
pitṛyajñānakurvanta vidhidṛṣṭena karmaṇā
ऋषयो धर्मनित्यास्तु कृत्वा निवपनान्युत ।
तर्पणं चापि कुर्वन्त तीर्थांभोभिर्यतव्रताः
ṛṣayo dharmanityāstu kṛtvā nivapanānyuta |
tarpaṇaṃ cāpi kurvanta tīrthāṃbhobhiryatavratāḥ
निवापैर्दीयमानैश्च चातुर्वर्ण्येन भारत ।
तर्पिताः पितरो देवास्तत्रान्नं जरयन्ति वै
nivāpairdīyamānaiśca cāturvarṇyena bhārata |
tarpitāḥ pitaro devāstatrānnaṃ jarayanti vai
अजीर्णैस्त्वभिहन्यन्ते ते देवाः पितृभिः सह ॥
सोममेवाभ्यपद्यन्त तदा ह्यन्नाभिपीडिताः
ajīrṇaistvabhihanyante te devāḥ pitṛbhiḥ saha ||
somamevābhyapadyanta tadā hyannābhipīḍitāḥ
तेऽब्रुवन्सोममासाद्य पितरोऽजीर्णपीडिताः ।
निवापान्नेन पीड्यामः श्रेयो नोत्र विधीयताम्
te'bruvansomamāsādya pitaro'jīrṇapīḍitāḥ |
nivāpānnena pīḍyāmaḥ śreyo notra vidhīyatām
तान्सोमः प्रत्युवाचाथ श्रेयश्चेदीप्सितं सुराः ।
स्वयंभूसदनं यात स वः श्रेयोऽभिधास्यति
tānsomaḥ pratyuvācātha śreyaścedīpsitaṃ surāḥ |
svayaṃbhūsadanaṃ yāta sa vaḥ śreyo'bhidhāsyati
ते सोमवचनाद्देवाः पितृभिः सह भारत ।
मेरुशृङ्गे समासीनं पितामहमुपागमन्
te somavacanāddevāḥ pitṛbhiḥ saha bhārata |
meruśṛṅge samāsīnaṃ pitāmahamupāgaman
पितर ऊचुः
निवापान्नेन भगवन्भृशं पीड्यामहे वयम् ।
प्रसादं कुरु नो देव श्रेयो नः संविधीयताम्
nivāpānnena bhagavanbhṛśaṃ pīḍyāmahe vayam |
prasādaṃ kuru no deva śreyo naḥ saṃvidhīyatām
इति तेषां वचः श्रुत्वा स्वयम्भूरिदमब्रवीत् ।
एष मे पार्श्वतो वह्निर्युष्मच्छ्रेयो विधास्यति ।
iti teṣāṃ vacaḥ śrutvā svayambhūridamabravīt |
eṣa me pārśvato vahniryuṣmacchreyo vidhāsyati |
अग्निरुवाच
सहितास्तस्य भोक्ष्यामो निवापे समुपस्थिते ।
जरयिष्यथ चाप्यन्नं मया सार्धं न संशयः
sahitāstasya bhokṣyāmo nivāpe samupasthite |
jarayiṣyatha cāpyannaṃ mayā sārdhaṃ na saṃśayaḥ
एतच्छ्रुत्वा तु पितरस्ततस्ते विज्वराऽभवन् ।
एतस्मात्कारणाच्चाग्नेः प्राग्भागो दीयते नृप
etacchrutvā tu pitarastataste vijvarā'bhavan |
etasmātkāraṇāccāgneḥ prāgbhāgo dīyate nṛpa
निवापे चाग्निपूर्वं वै निवृत्ते पुरुषर्षभ ।
न ब्रह्मराक्षसास्तं वै निवापं धर्षयन्त्युत
nivāpe cāgnipūrvaṃ vai nivṛtte puruṣarṣabha |
na brahmarākṣasāstaṃ vai nivāpaṃ dharṣayantyuta
रक्षांसि नाभिवर्धन्ते स्थिते देवे हुताशने ।
पूर्वं पिण्डं पितुर्दद्यात्ततो दद्यात्पितामहे
rakṣāṃsi nābhivardhante sthite deve hutāśane |
pūrvaṃ piṇḍaṃ piturdadyāttato dadyātpitāmahe
प्रपितामहाय च तत एष श्राद्धविधिः स्मृतः ।
ब्रूयाच्छ्राद्धे च सावित्रीं पिण्डे पिण्डे समाहितः ।
सोमायेति च वक्तव्यं तथा पितृमतेति च
prapitāmahāya ca tata eṣa śrāddhavidhiḥ smṛtaḥ |
brūyācchrāddhe ca sāvitrīṃ piṇḍe piṇḍe samāhitaḥ |
somāyeti ca vaktavyaṃ tathā pitṛmateti ca
रजस्वला च या नारी व्यङ्गिता कर्णयोश्च या ।
निवापे नोपतिष्ठेत सङ्ग्राह्या नान्यवंशजा
rajasvalā ca yā nārī vyaṅgitā karṇayośca yā |
nivāpe nopatiṣṭheta saṅgrāhyā nānyavaṃśajā
जलं प्रतरमाणस्च कीर्तयेत पितामहान् ।
नदीमासाद्य कुर्वीत पितॄणां पितृतर्पणम्
jalaṃ prataramāṇasca kīrtayeta pitāmahān |
nadīmāsādya kurvīta pitṝṇāṃ pitṛtarpaṇam
पूर्वं स्ववंशजानां तु कृत्वा ।?द्भिस्तर्पणं पुनः ।
सुहृत्सम्बन्धिवर्गाणां ततो दद्याज्जलाञ्जलिम्
pūrvaṃ svavaṃśajānāṃ tu kṛtvā |?dbhistarpaṇaṃ punaḥ |
suhṛtsambandhivargāṇāṃ tato dadyājjalāñjalim
कल्माषगोयुगेनाथ युक्तेन तरतो जलम् ।
पितरोऽभिलषन्ते वै नावं चाप्यधिरोहिताः
kalmāṣagoyugenātha yuktena tarato jalam |
pitaro'bhilaṣante vai nāvaṃ cāpyadhirohitāḥ
सदा नावि जलं तज्ज्ञाः प्रयच्छन्ति समाहिताः ।
मासार्धे कृष्णपक्षस्य कुर्यान्निर्वपणानि वै
sadā nāvi jalaṃ tajjñāḥ prayacchanti samāhitāḥ |
māsārdhe kṛṣṇapakṣasya kuryānnirvapaṇāni vai
पुष्टिरायुस्तथा वीर्यं श्रीश्चैव पितृभक्तितः
puṣṭirāyustathā vīryaṃ śrīścaiva pitṛbhaktitaḥ
पितामहः पुलस्त्यश्च वसिष्ठः पुलहस्तथा ।
अङ्गिराश्च क्रतुश्चैव कश्यपश्च महानृषिः ।
pitāmahaḥ pulastyaśca vasiṣṭhaḥ pulahastathā |
aṅgirāśca kratuścaiva kaśyapaśca mahānṛṣiḥ |
एते कुरुकुलश्रेष्ठ महायोगेश्वराः स्मृताः ॥
एते च पितरो राजन्नेष श्राद्धविधिः परः ।
ete kurukulaśreṣṭha mahāyogeśvarāḥ smṛtāḥ ||
ete ca pitaro rājanneṣa śrāddhavidhiḥ paraḥ |
प्रेतास्तु पिण्डसम्बन्धान्मुच्यन्ते तेन कर्मणा ॥
इत्येषा पुरुषश्रेष्ठ श्राद्धोत्पत्तिर्यथागमम् ।
pretāstu piṇḍasambandhānmucyante tena karmaṇā ||
ityeṣā puruṣaśreṣṭha śrāddhotpattiryathāgamam |
व्याख्याता पूर्वनिर्दिष्टा किं ते वक्ष्याम्यतः परम्
vyākhyātā pūrvanirdiṣṭā kiṃ te vakṣyāmyataḥ param
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)