आदि पर्व

अध्याय 227: युधिष्ठिर का अभिषेक और इन्द्रप्रस्थ का निर्माण

इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि विदुरागमनराज्यलाभपर्वणि सप्तविंशत्यधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥

109 श्लोक · 227 में से 261

इस अध्याय में क्या होता है

युधिष्ठिर का अभिषेक और इन्द्रप्रस्थ का निर्माण

दुर्योधन की रानी काशिराज की पुत्री द्रौपदी का स्वागत करती है। गान्धारी उसे गले लगाती हैं और मन में सोचती हैं कि यह मेरे पुत्रों की मृत्यु बनेगी। धृतराष्ट्र युधिष्ठिर से कहते हैं कि मेरे पुत्र अहंकारी हैं और मेरी नहीं सुनते, कलह न हो इसलिए आधा राज्य लेकर अर्जुन की रक्षा में खाण्डवप्रस्थ में बसो। श्रीकृष्ण की सम्मति से पाण्डव मान जाते हैं। व्यास के आने पर युधिष्ठिर का राज्याभिषेक होता है और वे अपार धन दान करते हैं। खाण्डवप्रस्थ में श्रीकृष्ण इन्द्र का स्मरण करते हैं, और इन्द्र विश्वकर्मा को भेजते हैं, जो उपवनों और सरोवरों वाला भव्य नगर बनाते हैं। कुन्ती कहती हैं कि अनाथों के नाथ तुम्हारे कारण ही मैं हर दुःख पार कर सकी। श्रीकृष्ण बलराम के साथ द्वारका लौटते हैं।

वैशंपायन उवाच

227.1

दुर्योधनस्य महिषी काशिराजसुता तदा ।
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणां वधूभिः सहिता तदा

duryodhanasya mahiṣī kāśirājasutā tadā |
dhṛtarāṣṭrasya putrāṇāṃ vadhūbhiḥ sahitā tadā

227.2

पाञ्चालीं प्रतिजग्राह साध्वीं श्रियमिवापराम् ।
पूजयामास पूजार्हां शचीदेवीमिवागताम्

pāñcālīṃ pratijagrāha sādhvīṃ śriyamivāparām |
pūjayāmāsa pūjārhāṃ śacīdevīmivāgatām

227.3

ववन्दे तत्र गान्धारीं कृष्णया सह माधवी ।
आशिषश्च प्रयुक्त्वा तु पाञ्चालीं परिषस्वजे

vavande tatra gāndhārīṃ kṛṣṇayā saha mādhavī |
āśiṣaśca prayuktvā tu pāñcālīṃ pariṣasvaje

227.4

परिष्वज्यैव गान्धारी कृष्णां कमललोचनाम् ।
पुत्राणां मम पाञ्चाली मृत्युरेवेत्यमन्यत

pariṣvajyaiva gāndhārī kṛṣṇāṃ kamalalocanām |
putrāṇāṃ mama pāñcālī mṛtyurevetyamanyata

227.5

संचिन्त्य विदुरं प्राह युक्तितः सुबलात्मजा ।
कुन्तीं राजसुतां क्षत्तः सवधूं सपरिच्छदाम्

saṃcintya viduraṃ prāha yuktitaḥ subalātmajā |
kuntīṃ rājasutāṃ kṣattaḥ savadhūṃ saparicchadām

227.6

पाण्डोर्निवेशनं शीघ्रं नीयतां यदि रोचते ।
करणेन मुहूर्तेन नक्षत्रेण शुभे तिथौ

pāṇḍorniveśanaṃ śīghraṃ nīyatāṃ yadi rocate |
karaṇena muhūrtena nakṣatreṇa śubhe tithau

227.7

यथा सुखं तथा कुन्ती रंस्यते स्वगृहे सुतैः ।
तथेत्येव तदा क्षत्ता कारयामास तत्तथा

yathā sukhaṃ tathā kuntī raṃsyate svagṛhe sutaiḥ |
tathetyeva tadā kṣattā kārayāmāsa tattathā

227.8

पूजयामासुरत्यर्थं बान्धवाः पाण्डवांस्तदा ।
नागराः श्रेणिमुख्याश्च पूजयन्ति स्म पाण्डवान्

pūjayāmāsuratyarthaṃ bāndhavāḥ pāṇḍavāṃstadā |
nāgarāḥ śreṇimukhyāśca pūjayanti sma pāṇḍavān

227.9

भीष्मो द्रोणः कृपः कर्णो बाह्लीकः ससुतस्तदा ।
शासनाद्धृतराष्ट्रस्य अकुर्वन्नतिथिक्रियाम्

bhīṣmo droṇaḥ kṛpaḥ karṇo bāhlīkaḥ sasutastadā |
śāsanāddhṛtarāṣṭrasya akurvannatithikriyām

227.10

एवं विहरतां तेषां पाण्डवानां महात्मनाम् ।
नेता सर्वस्य कार्यस्य विदुरो राजशासनात्

evaṃ viharatāṃ teṣāṃ pāṇḍavānāṃ mahātmanām |
netā sarvasya kāryasya viduro rājaśāsanāt

227.11

विश्रान्तास्ते महात्मानः कंचित्कालं सकेशवाः ।
आहूता धृतराष्ट्रेण राज्ञा शान्तनवेन च

viśrāntāste mahātmānaḥ kaṃcitkālaṃ sakeśavāḥ |
āhūtā dhṛtarāṣṭreṇa rājñā śāntanavena ca

धृतराष्ट्र उवाच

227.12

भ्रातृभिः सह कौन्तेय निबोधेदं वचो मम ।
पाण्डुना वर्धितं राज्यं पाण्डुना पालितं जगत्

bhrātṛbhiḥ saha kaunteya nibodhedaṃ vaco mama |
pāṇḍunā vardhitaṃ rājyaṃ pāṇḍunā pālitaṃ jagat

227.13

शासनान्मम कौन्तेय मम भ्राता महाबलः ।
कृतवान्दुष्करं कर्म नित्यमेव विशांपते

śāsanānmama kaunteya mama bhrātā mahābalaḥ |
kṛtavānduṣkaraṃ karma nityameva viśāṃpate

227.14

तस्मात्त्वमपि कौन्तेय शासनं कुरु मा चिरम् ।
मम पुत्रा दुरात्मानः सर्वेऽहंकारसंयुताः

tasmāttvamapi kaunteya śāsanaṃ kuru mā ciram |
mama putrā durātmānaḥ sarve'haṃkārasaṃyutāḥ

227.15

शासनं न करिष्यन्ति मम नित्यं युधिष्ठिर ।
स्वकार्यनिरतैर्नित्यमवलिप्तैर्दुरात्मभिः

śāsanaṃ na kariṣyanti mama nityaṃ yudhiṣṭhira |
svakāryaniratairnityamavaliptairdurātmabhiḥ

227.16

पुनर्वै विग्रहो मा भूत्खाण्डवप्रस्थमाविश ।
न हि वो वसतस्तत्र कश्चिच्छक्तः प्रबाधितुम्

punarvai vigraho mā bhūtkhāṇḍavaprasthamāviśa |
na hi vo vasatastatra kaścicchaktaḥ prabādhitum

227.17

संरक्ष्यमाणान्पार्थेन त्रिदशानिव वज्रिणा ।
अर्धराज्यं तु संप्राप्य खाण्डवप्रस्थणाविश

saṃrakṣyamāṇānpārthena tridaśāniva vajriṇā |
ardharājyaṃ tu saṃprāpya khāṇḍavaprasthaṇāviśa

227.18

केशवो यदि मन्यते तत्कर्तव्यमसंशयम्

keśavo yadi manyate tatkartavyamasaṃśayam

वैशंपायन उवाच

227.19

प्रतिगृह्य तु तद्वाक्यं नृपं सर्वे प्रणम्य च ।
वासुदेवेन संमन्त्र्य पाण्डवाः समुपाविशन्

pratigṛhya tu tadvākyaṃ nṛpaṃ sarve praṇamya ca |
vāsudevena saṃmantrya pāṇḍavāḥ samupāviśan

धृतराष्ट्र उवाच

227.20

अभिषेकस्य संभारान्क्षत्तरानय मा चिरम् ।
अभिषिक्तं करिष्यामि ह्यद्य वै कुरुनन्दनम्

abhiṣekasya saṃbhārānkṣattarānaya mā ciram |
abhiṣiktaṃ kariṣyāmi hyadya vai kurunandanam

227.21

ब्राह्मणा नैगमश्रेष्ठाः श्रेणीमुख्याश्च सर्वतः ।
आहूयन्तां प्रकृतयो बान्धवाश्च विशेषतः

brāhmaṇā naigamaśreṣṭhāḥ śreṇīmukhyāśca sarvataḥ |
āhūyantāṃ prakṛtayo bāndhavāśca viśeṣataḥ

227.22

पुण्याहं वाच्यतां तात गोसहस्रं प्रदीयताम् ।
ग्राममुख्याश्च विप्रेभ्यो दीयन्तां बहुदक्षिणाः

puṇyāhaṃ vācyatāṃ tāta gosahasraṃ pradīyatām |
grāmamukhyāśca viprebhyo dīyantāṃ bahudakṣiṇāḥ

227.23

अङ्गदे मकुटं क्षत्तर्हस्ताभरणमानय ।
मुक्तावलीश्च हारं च निष्काणि कटकानि च

aṅgade makuṭaṃ kṣattarhastābharaṇamānaya |
muktāvalīśca hāraṃ ca niṣkāṇi kaṭakāni ca

227.24

कटिबन्धश्च सूत्रं च तथोदरनिबन्धनम् ।
अष्टोत्तरसहस्रं तु ब्राह्मणाधिष्ठिता गजाः

kaṭibandhaśca sūtraṃ ca tathodaranibandhanam |
aṣṭottarasahasraṃ tu brāhmaṇādhiṣṭhitā gajāḥ

227.25

जाह्नवीसलिलं शीघ्रमानीयन्तां पुरोहितैः ।
अभिषेकोदकक्लिन्नं सर्वाभरणभूषितम्

jāhnavīsalilaṃ śīghramānīyantāṃ purohitaiḥ |
abhiṣekodakaklinnaṃ sarvābharaṇabhūṣitam

227.26

औपवाह्योपरिगतं दिव्यचारमरवीजितम् ।
सुवर्णमणिचित्रेण श्वेतच्छत्रेण शोभितम्

aupavāhyoparigataṃ divyacāramaravījitam |
suvarṇamaṇicitreṇa śvetacchatreṇa śobhitam

227.27

जयेति द्विजवाक्येनु स्तूयमानं नृपैस्तथा ।
दृष्ट्वा कुन्तीसुतं ज्येष्ठमाजमीढं युधिष्ठिरम्

jayeti dvijavākyenu stūyamānaṃ nṛpaistathā |
dṛṣṭvā kuntīsutaṃ jyeṣṭhamājamīḍhaṃ yudhiṣṭhiram

227.28

प्रीताः प्रीतेन मनसा प्रशंसन्तु परे जनाः ।
पाण्डोः कृतोपकारस्य राज्यं दत्वा ममैव च

prītāḥ prītena manasā praśaṃsantu pare janāḥ |
pāṇḍoḥ kṛtopakārasya rājyaṃ datvā mamaiva ca

227.29

प्रतिक्रिया कृतमिदं भविष्यति न संशयः ।
भीष्मो द्रोणः कृपः क्षत्ता साधुसाध्वित्यथाब्रुवन्

pratikriyā kṛtamidaṃ bhaviṣyati na saṃśayaḥ |
bhīṣmo droṇaḥ kṛpaḥ kṣattā sādhusādhvityathābruvan

श्रीवासुदेव उवाच

227.30

युक्तमेतन्महाभाग कौरवाणां यशस्करम् ।
शीघ्रमद्यैव राजेन्द्र त्वयोक्तं कर्तुमर्हसि

yuktametanmahābhāga kauravāṇāṃ yaśaskaram |
śīghramadyaiva rājendra tvayoktaṃ kartumarhasi

227.31

इत्येवमुक्तो वार्ष्णेयस्त्वरयामास तत्तदा ।
तथोक्तं धृतराष्ट्रेण कारयामास केशवः

ityevamukto vārṣṇeyastvarayāmāsa tattadā |
tathoktaṃ dhṛtarāṣṭreṇa kārayāmāsa keśavaḥ

227.32

तस्मिन्क्षणे महाराज कृष्णद्वैपायनस्तदा ।
आगत्य कुरुभिः सर्वैः पूजितः ससुहृद्गणैः

tasminkṣaṇe mahārāja kṛṣṇadvaipāyanastadā |
āgatya kurubhiḥ sarvaiḥ pūjitaḥ sasuhṛdgaṇaiḥ

227.33

मूर्धाभिषिक्तैः सहितो ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।
कारयामास विधिवत्केशवानुमते तदा

mūrdhābhiṣiktaiḥ sahito brāhmaṇairvedapāragaiḥ |
kārayāmāsa vidhivatkeśavānumate tadā

227.34

कृपो द्रोणश्च भीष्मश्च धौम्यश्च व्यासकेशवौ ।
बाह्लीकः सोमदत्तश्च चातुर्वेद्यपुरस्कृताः

kṛpo droṇaśca bhīṣmaśca dhaumyaśca vyāsakeśavau |
bāhlīkaḥ somadattaśca cāturvedyapuraskṛtāḥ

227.35

अभिषेकं तदा चक्रुर्भद्रपीठे सुसंस्कृतम्

abhiṣekaṃ tadā cakrurbhadrapīṭhe susaṃskṛtam

व्यास उवाच

227.36

जित्वा तु पृथिवीं कृत्स्नां वशे कृत्वा नृपान्भवान् ।
राजसूयादिभिर्यज्ञैः क्रतुभिर्वरदक्षिणैः

jitvā tu pṛthivīṃ kṛtsnāṃ vaśe kṛtvā nṛpānbhavān |
rājasūyādibhiryajñaiḥ kratubhirvaradakṣiṇaiḥ

227.37

स्नात्वा ह्यवभृथस्नानं मोदतां बान्धवैः सह ।
एवमुक्त्वा तु ते सर्वे आशीर्भिरभिपूजयन्

snātvā hyavabhṛthasnānaṃ modatāṃ bāndhavaiḥ saha |
evamuktvā tu te sarve āśīrbhirabhipūjayan

227.38

मूर्धाभिषिक्तः कौरव्यः सर्वाभरणभूषितः ।
जयेति संस्तुतो राजा प्रददौ धनमक्षयम्

mūrdhābhiṣiktaḥ kauravyaḥ sarvābharaṇabhūṣitaḥ |
jayeti saṃstuto rājā pradadau dhanamakṣayam

227.39

सर्वमूर्धाभिषिक्तैश्च पूजितः कुरनन्दनः ।
औपवाह्यमथारुह्य श्वेतच्छत्रेण शोभितः

sarvamūrdhābhiṣiktaiśca pūjitaḥ kuranandanaḥ |
aupavāhyamathāruhya śvetacchatreṇa śobhitaḥ

227.40

रराज राजाभिमतो महेन्द्र इव दैवतैः ।
ततः प्रदक्षिणीकृत्य नगरं नागसाह्वयम्

rarāja rājābhimato mahendra iva daivataiḥ |
tataḥ pradakṣiṇīkṛtya nagaraṃ nāgasāhvayam

227.41

प्रविवेश तदा राजा नागरैः पूजितो गृहम् ।
मूर्धाभिषिक्तं कौन्तेयमभ्यगच्छन्त कौरवाः

praviveśa tadā rājā nāgaraiḥ pūjito gṛham |
mūrdhābhiṣiktaṃ kaunteyamabhyagacchanta kauravāḥ

227.42

गान्धारिपुत्राः शोचन्तः सर्वे ते सह बान्धवैः ।
ज्ञात्वा शोकं च पुत्राणां धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदं

gāndhāriputrāḥ śocantaḥ sarve te saha bāndhavaiḥ |
jñātvā śokaṃ ca putrāṇāṃ dhṛtarāṣṭro'bravīdidaṃ

227.43

समक्षं वासुदेवस्य कुरूणां च समक्षतः ।
अभिषेकस्त्वया प्राप्तो दुष्प्रापो ह्यकृतात्मभिः

samakṣaṃ vāsudevasya kurūṇāṃ ca samakṣataḥ |
abhiṣekastvayā prāpto duṣprāpo hyakṛtātmabhiḥ

227.44

गच्छ त्वमद्यैव नृप कृतकृत्योऽसि कौरव ।
आयुः पुरूरवा राजन्नहुषेण ययातिना

gaccha tvamadyaiva nṛpa kṛtakṛtyo'si kaurava |
āyuḥ purūravā rājannahuṣeṇa yayātinā

227.45

तत्रैव निवसन्ति स्म खाण्डवे तु नृपोत्तम ।
राजधानी तु सर्वेषां पौरवाणां महाभुज

tatraiva nivasanti sma khāṇḍave tu nṛpottama |
rājadhānī tu sarveṣāṃ pauravāṇāṃ mahābhuja

227.46

विनाशितं मुनिगणैर्लोभाद्बुधसुतस्य वै ।
तस्मात्त्वं खाण्डवप्रस्थं पुरं राष्ट्रं च वर्धय

vināśitaṃ munigaṇairlobhādbudhasutasya vai |
tasmāttvaṃ khāṇḍavaprasthaṃ puraṃ rāṣṭraṃ ca vardhaya

227.47

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्च कृतलक्षणाः ।
त्वद्भक्त्या जन्तवश्चान्ये भजन्त्येव पुरं शुभम्

brāhmaṇāḥ kṣatriyā vaiśyāḥ śūdrāśca kṛtalakṣaṇāḥ |
tvadbhaktyā jantavaścānye bhajantyeva puraṃ śubham

227.48

पुरं राष्ट्रं समृद्धं वै धनधान्यसमाकुलम् ।
तस्माद्गच्छस्व कौन्तेय भ्रातृभिः सहितोऽनघ

puraṃ rāṣṭraṃ samṛddhaṃ vai dhanadhānyasamākulam |
tasmādgacchasva kaunteya bhrātṛbhiḥ sahito'nagha

वैशंपायन उवाच

227.49

प्रतिगृह्य तु तद्वाक्यं तस्मै सर्वे प्रणम्य च ।
रथैर्नागैर्हयैश्चापि सहितास्तु पदातिभिः

pratigṛhya tu tadvākyaṃ tasmai sarve praṇamya ca |
rathairnāgairhayaiścāpi sahitāstu padātibhiḥ

227.50

प्रतस्थिरे ततो घोषसंयुक्तैः स्यन्दनैर्वरैः ।
तान्दृष्ट्वा नागराः सर्वे भक्त्या चैव प्रतस्थिरे

pratasthire tato ghoṣasaṃyuktaiḥ syandanairvaraiḥ |
tāndṛṣṭvā nāgarāḥ sarve bhaktyā caiva pratasthire

227.51

गच्छतः पाण्डवैः सार्धं दृष्ट्वा नागपुरालयात् ।
पाण्डवैः सहिता गन्तुं नार्हतेति च नागरान्

gacchataḥ pāṇḍavaiḥ sārdhaṃ dṛṣṭvā nāgapurālayāt |
pāṇḍavaiḥ sahitā gantuṃ nārhateti ca nāgarān

227.52

घोषयामास नगरे धार्तराष्ट्रः ससौबलः ।
ततस्ते पाण्डवास्तत्र गत्वा कृष्णपुरोगमाः

ghoṣayāmāsa nagare dhārtarāṣṭraḥ sasaubalaḥ |
tataste pāṇḍavāstatra gatvā kṛṣṇapurogamāḥ

227.53

मण्डयाञ्चक्रिरे तद्वै पुरं स्वर्गादिव च्युतम् ।
वासुदेवो जगन्नाथश्चिन्तयामास वासवम्

maṇḍayāñcakrire tadvai puraṃ svargādiva cyutam |
vāsudevo jagannāthaścintayāmāsa vāsavam

227.54

महेन्द्रश्चिन्तितो राजन्विश्वकर्माणमादिशत् ।
विश्वकर्मन्महाप्राज्ञ अद्यप्रभृति तत्पुरम्

mahendraścintito rājanviśvakarmāṇamādiśat |
viśvakarmanmahāprājña adyaprabhṛti tatpuram

227.55

इन्द्रप्रस्थमिति ख्यातं दिव्यं भूम्यां भविष्यति ।
महेन्द्रशासनाद्गत्वा विश्वकर्मा तु केशवम्

indraprasthamiti khyātaṃ divyaṃ bhūmyāṃ bhaviṣyati |
mahendraśāsanādgatvā viśvakarmā tu keśavam

227.56

प्रणम्य प्रणिपातार्हं किं करोमीत्यभाषत ।
वासुदेवस्तु तच्छ्रुत्वा विश्वकर्माणमूचिवान्

praṇamya praṇipātārhaṃ kiṃ karomītyabhāṣata |
vāsudevastu tacchrutvā viśvakarmāṇamūcivān

227.57

कुरुष्व कुरुराजस्य महेन्द्रपुरसन्निभम् ।
इन्द्रेण कृतनामानमिन्द्रप्रस्थं महापुरम्

kuruṣva kururājasya mahendrapurasannibham |
indreṇa kṛtanāmānamindraprasthaṃ mahāpuram

227.58

ततः पुण्ये शिवे देशे शान्तिं कृत्वा महारथाः ।
स्वस्तिवाच्य यथान्यायमिन्द्रप्रस्थं भवत्विति

tataḥ puṇye śive deśe śāntiṃ kṛtvā mahārathāḥ |
svastivācya yathānyāyamindraprasthaṃ bhavatviti

227.59

तत्पुरं मापयामासुर्द्वैपायनपुरोगमाः ।
ततः स विश्वकर्मा तु चकार पुरमुत्तमम्

tatpuraṃ māpayāmāsurdvaipāyanapurogamāḥ |
tataḥ sa viśvakarmā tu cakāra puramuttamam

227.60

सागरप्रतिरूपाभिः परिखाभिरलङ्कृतम् ।
प्राकारेण च संपन्नं दिवमावृत्य तिष्ठता

sāgarapratirūpābhiḥ parikhābhiralaṅkṛtam |
prākāreṇa ca saṃpannaṃ divamāvṛtya tiṣṭhatā

227.61

पाण्डुराभ्रप्रकाशेन हिमरश्मिनिभेन च ।
शुशुभे तत्पुरश्रेष्ठं नागैर्भोगवती यथा

pāṇḍurābhraprakāśena himaraśminibhena ca |
śuśubhe tatpuraśreṣṭhaṃ nāgairbhogavatī yathā

227.62

द्विपक्षगरुडप्रख्यैर्द्वारैः सौधैश्च शोभितम् ।
गुप्तमभ्रचयप्रख्यैर्गोपुरैर्मन्दरोपमैः

dvipakṣagaruḍaprakhyairdvāraiḥ saudhaiśca śobhitam |
guptamabhracayaprakhyairgopurairmandaropamaiḥ

227.63

विविधैरपि निर्विद्धैः शस्त्रोपेतैः सुसंवृतैः ।
शक्तिभिश्चावृतं तद्धि द्विजिह्वैरिव पन्नगैः

vividhairapi nirviddhaiḥ śastropetaiḥ susaṃvṛtaiḥ |
śaktibhiścāvṛtaṃ taddhi dvijihvairiva pannagaiḥ

227.64

तल्पैश्चाभ्यासिकैर्युक्तं शुशुभे योधरक्षितम् ।
थीक्ष्णाङ्कुशशतघ्नीभिर्यन्त्रजालैश्च शोभितम्

talpaiścābhyāsikairyuktaṃ śuśubhe yodharakṣitam |
thīkṣṇāṅkuśaśataghnībhiryantrajālaiśca śobhitam

227.65

आयसैश्च महाचक्रैः शुशुभे तत्पुरोत्तमम् ।
सुविभक्तमहारथ्यं देवताबाधवर्जितम्

āyasaiśca mahācakraiḥ śuśubhe tatpurottamam |
suvibhaktamahārathyaṃ devatābādhavarjitam

227.66

विरोचमानं विविधैः पाण्डुरैर्भवनोत्तमैः ।
तत्त्रिविष्टपसंकाशमिन्द्रप्रस्थं व्यरोचत

virocamānaṃ vividhaiḥ pāṇḍurairbhavanottamaiḥ |
tattriviṣṭapasaṃkāśamindraprasthaṃ vyarocata

227.67

मेघवृन्दमिवाकाशे विद्धं विद्युत्समावृतम् ।
तत्र रम्ये शिवे देशे कौरव्यस्य निवेशनम्

meghavṛndamivākāśe viddhaṃ vidyutsamāvṛtam |
tatra ramye śive deśe kauravyasya niveśanam

227.68

शुशुभे धनसंपूर्णं धनाध्यक्षक्षयोपमम् ।
तत्रागच्छन्द्विजा राजन्सर्ववेदविदां वराः

śuśubhe dhanasaṃpūrṇaṃ dhanādhyakṣakṣayopamam |
tatrāgacchandvijā rājansarvavedavidāṃ varāḥ

227.69

निवासं रोचयन्ति स्म सर्वभाषाविदस्तथा ।
वणिजश्चाययुस्तत्र नानादिग्भ्यो धनार्थिनः

nivāsaṃ rocayanti sma sarvabhāṣāvidastathā |
vaṇijaścāyayustatra nānādigbhyo dhanārthinaḥ

227.70

सर्वशिल्पविदस्तत्र वासायाभ्यागमंस्तदा ।
उद्यानानि च रम्याणि नगरस्य समन्ततः

sarvaśilpavidastatra vāsāyābhyāgamaṃstadā |
udyānāni ca ramyāṇi nagarasya samantataḥ

227.71

आम्रैराम्रातकैर्नीपैरशोकैश्चम्पकैस्तथा ।
पुन्नागैर्नागपुष्पैश्च लकुचैः पनसैस्तथा

āmrairāmrātakairnīpairaśokaiścampakaistathā |
punnāgairnāgapuṣpaiśca lakucaiḥ panasaistathā

227.72

शालतालतमालैश्च बकुलैश्च सकेतकैः ।
मनोहरैः सुपुष्पैश्च फलभारावनामितैः

śālatālatamālaiśca bakulaiśca saketakaiḥ |
manoharaiḥ supuṣpaiśca phalabhārāvanāmitaiḥ

227.73

प्राचीनामलकैर्लोध्रैरङ्कोलैश्च सुपिष्पितैः ।
जम्बूभिः पाटलाभिश्च कुब्जकैरतिमुक्तकैः

prācīnāmalakairlodhrairaṅkolaiśca supiṣpitaiḥ |
jambūbhiḥ pāṭalābhiśca kubjakairatimuktakaiḥ

227.74

करवीरैः पारिजातैरन्यैश्च विविधैर्द्रुमैः ।
नित्यपुष्पफलोपेतैर्नानाद्विजगणायुतैः

karavīraiḥ pārijātairanyaiśca vividhairdrumaiḥ |
nityapuṣpaphalopetairnānādvijagaṇāyutaiḥ

227.75

मत्तबर्हिणसंघुष्टकोकिलैश्च सदामदैः ।
गृहैरादर्शविमलैर्विविधैश्च लतागृहैः

mattabarhiṇasaṃghuṣṭakokilaiśca sadāmadaiḥ |
gṛhairādarśavimalairvividhaiśca latāgṛhaiḥ

227.76

मनोहरैश्चित्रगृहैस्तथाऽजगतिप्रवतैः ।
वापीभिर्विविधाभिश्च पूर्णाभिः परमाम्भसा

manoharaiścitragṛhaistathā'jagatipravataiḥ |
vāpībhirvividhābhiśca pūrṇābhiḥ paramāmbhasā

227.77

सरोभिरतिरम्यैश्च पद्मोत्पलसुगन्धिभिः ।
हंसकारण्डवयुतैश्चक्रवाकोपशोभितैः

sarobhiratiramyaiśca padmotpalasugandhibhiḥ |
haṃsakāraṇḍavayutaiścakravākopaśobhitaiḥ

227.78

रम्याश्च विविधास्तत्र पुष्करिण्यो वनावृताः ।
तडागानि च रम्याणि बृहन्ति सुबहूनि च

ramyāśca vividhāstatra puṣkariṇyo vanāvṛtāḥ |
taḍāgāni ca ramyāṇi bṛhanti subahūni ca

227.79

नदी च नन्दिनी नाम सा पुरीमुपगूहति ।
चातुर्वर्ण्यसमाकीर्णमन्यैः शिल्पिभिरावृतम्

nadī ca nandinī nāma sā purīmupagūhati |
cāturvarṇyasamākīrṇamanyaiḥ śilpibhirāvṛtam

227.80

सर्वदाभिसृतं सद्भिः कारितं विश्वकर्मणा ।
उपभोगसमृद्धैश्च सर्वद्रव्यसमावृतम्

sarvadābhisṛtaṃ sadbhiḥ kāritaṃ viśvakarmaṇā |
upabhogasamṛddhaiśca sarvadravyasamāvṛtam

227.81

नित्यमार्यजनोपेतं नरनारीगणैर्युतम् ।
वाजिवारणसंपूर्णं गोभिरुष्ट्रैः खरैरजैः

nityamāryajanopetaṃ naranārīgaṇairyutam |
vājivāraṇasaṃpūrṇaṃ gobhiruṣṭraiḥ kharairajaiḥ

227.82

तत्त्रिविष्टपसङ्काशमिन्द्रप्रस्थं व्यरोचत ।
पुरीं सर्वगुणोपेतां निर्मितां विश्वकर्मणा

tattriviṣṭapasaṅkāśamindraprasthaṃ vyarocata |
purīṃ sarvaguṇopetāṃ nirmitāṃ viśvakarmaṇā

227.83

पौरवाणामधिपतिः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
कृतमङ्गलसत्कारैर्ब्राह्मणैर्वेदपारगैः

pauravāṇāmadhipatiḥ kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ |
kṛtamaṅgalasatkārairbrāhmaṇairvedapāragaiḥ

227.84

द्वैपायनं पुरस्कृत्य धौम्यस्याभिमते स्थितः ।
भ्रातृभिः सहितो राजा राजमार्गमतीत्य च

dvaipāyanaṃ puraskṛtya dhaumyasyābhimate sthitaḥ |
bhrātṛbhiḥ sahito rājā rājamārgamatītya ca

227.85

औपवाह्यगतो राजा केशवेन सहाभिभूः ।
तोरणद्वारसुमुखं द्वात्रिंशद्द्वारसंयुतम्

aupavāhyagato rājā keśavena sahābhibhūḥ |
toraṇadvārasumukhaṃ dvātriṃśaddvārasaṃyutam

227.86

वर्धमानपुरद्वारात्प्रविवेश महाद्युतिः ।
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषाः श्रूयन्ते बहवो भृशम्

vardhamānapuradvārātpraviveśa mahādyutiḥ |
śaṅkhadundubhinirghoṣāḥ śrūyante bahavo bhṛśam

227.87

जयेति ब्राह्मणगिरः श्रूयन्ते च सहस्रशः ।
संस्तूयमानो मुनिभिः सूतमागधबन्दिभिः

jayeti brāhmaṇagiraḥ śrūyante ca sahasraśaḥ |
saṃstūyamāno munibhiḥ sūtamāgadhabandibhiḥ

227.88

औपवाह्यगतो राजा राजमार्गमतीत्य च ।
कृतमङ्गलसत्कारं प्रविवेश गृहोत्तमम्

aupavāhyagato rājā rājamārgamatītya ca |
kṛtamaṅgalasatkāraṃ praviveśa gṛhottamam

227.89

प्रविश्य भवनं राजा नागरैरभिसंवृतः ।
प्रहृष्टमुदितैरासीत्सत्कारैरभिपूजितः

praviśya bhavanaṃ rājā nāgarairabhisaṃvṛtaḥ |
prahṛṣṭamuditairāsītsatkārairabhipūjitaḥ

227.90

पूजयामास विप्रेन्द्रान्केशेन महात्मना ।
ततस्तु राष्ट्रं नगरं नरनारीगणायुतम्

pūjayāmāsa viprendrānkeśena mahātmanā |
tatastu rāṣṭraṃ nagaraṃ naranārīgaṇāyutam

227.91

गोधनैश्च समाकीर्णं सस्यैर्वृद्धिं तदागमत्

godhanaiśca samākīrṇaṃ sasyairvṛddhiṃ tadāgamat

227.92

तेषां पुण्यजनोपेतं राष्ट्रमाविशतां महत् ।
पाण्डवानां महाराज शश्वत्प्रीतिरवर्धत

teṣāṃ puṇyajanopetaṃ rāṣṭramāviśatāṃ mahat |
pāṇḍavānāṃ mahārāja śaśvatprītiravardhata

227.93

सौबलेन च कर्णेन धार्तराष्ट्रैः कृपेण च ।
तथा भीष्मेण राज्ञा च धर्मप्रणयिना सदा

saubalena ca karṇena dhārtarāṣṭraiḥ kṛpeṇa ca |
tathā bhīṣmeṇa rājñā ca dharmapraṇayinā sadā

227.94

पाण्डवाः समपद्यन्त खाण्डवप्रस्थवासिनः ।
पञ्चभिस्तैर्महेष्वासैरिन्द्रकल्पैः समावृतम्

pāṇḍavāḥ samapadyanta khāṇḍavaprasthavāsinaḥ |
pañcabhistairmaheṣvāsairindrakalpaiḥ samāvṛtam

227.95

शुशुभे तत्पुरश्रेष्ठं नागैर्भोगवती यथा ।
ततस्तु विश्वकर्माणं पूजयित्वा विसृज्य च

śuśubhe tatpuraśreṣṭhaṃ nāgairbhogavatī yathā |
tatastu viśvakarmāṇaṃ pūjayitvā visṛjya ca

227.96

द्वैपायनं च संपूज्य विसृज्य च नराधिपः ।
वार्ष्णेयमब्रवीद्राजा गन्तुकामं कृतक्षणम्

dvaipāyanaṃ ca saṃpūjya visṛjya ca narādhipaḥ |
vārṣṇeyamabravīdrājā gantukāmaṃ kṛtakṣaṇam

227.97

तव प्रसादाद्वार्ष्णेय राज्यं प्राप्तं मयाऽनघ ।
प्रसादादेव ते वीर शून्यं राष्ट्रं सुदुर्गमम्

tava prasādādvārṣṇeya rājyaṃ prāptaṃ mayā'nagha |
prasādādeva te vīra śūnyaṃ rāṣṭraṃ sudurgamam

227.98

तवैव तु प्रसादेन राज्यस्थाश्च भवामहे ।
गतिस्त्वमापत्कालेऽपि पाण्डवानां च माधव

tavaiva tu prasādena rājyasthāśca bhavāmahe |
gatistvamāpatkāle'pi pāṇḍavānāṃ ca mādhava

227.99

ज्ञात्वा तु कृत्यं कर्तव्यं कारयस्व भवान्हि नः ।
यदिष्टमनुमन्तव्यं पाण्डवानां त्वयाऽनघ

jñātvā tu kṛtyaṃ kartavyaṃ kārayasva bhavānhi naḥ |
yadiṣṭamanumantavyaṃ pāṇḍavānāṃ tvayā'nagha

श्रीवासुदेव उवाच

227.100

त्वत्प्रभावान्महाराज्यं संप्राप्तं हि स्वधर्मतः ।
पितृपैतामहं राज्यं कथं न स्यात्तव प्रभो

tvatprabhāvānmahārājyaṃ saṃprāptaṃ hi svadharmataḥ |
pitṛpaitāmahaṃ rājyaṃ kathaṃ na syāttava prabho

227.101

धार्तराष्ट्रा दुराचाराः किं करिष्यन्ति पाण्डवान् ।
यथेष्टं पालय जगच्छश्वद्धर्मधुरं वह

dhārtarāṣṭrā durācārāḥ kiṃ kariṣyanti pāṇḍavān |
yatheṣṭaṃ pālaya jagacchaśvaddharmadhuraṃ vaha

227.102

पुनः पुनश्च संहर्षाद्ब्राह्मणान्भर पौरव ।
अद्यैव नारदः श्रीमानागमिष्यति सत्वरः

punaḥ punaśca saṃharṣādbrāhmaṇānbhara paurava |
adyaiva nāradaḥ śrīmānāgamiṣyati satvaraḥ

227.103

आदत्स्व तस्य वाक्यानि शासनं कुरु तस्य वै ।
एवमुक्त्वा ततः कुन्तीमभिवाद्य जनार्दनः

ādatsva tasya vākyāni śāsanaṃ kuru tasya vai |
evamuktvā tataḥ kuntīmabhivādya janārdanaḥ

227.104

उवाच श्लक्ष्णया वाचा गमिष्यामि नमोस्तु ते ।
(कुन्त्युवाच)
जातुषं गृहमासाद्य मया प्राप्तं यदानघ

uvāca ślakṣṇayā vācā gamiṣyāmi namostu te |
(kuntyuvāca)
jātuṣaṃ gṛhamāsādya mayā prāptaṃ yadānagha

227.105

आर्येण समभिज्ञातं त्वया वै यदुपुङ्गव ।
त्वया नाथेन गोविन्द दुःखं तीर्णं महत्तरम्

āryeṇa samabhijñātaṃ tvayā vai yadupuṅgava |
tvayā nāthena govinda duḥkhaṃ tīrṇaṃ mahattaram

227.106

त्वं हि नाथस्त्वनाथानां दरिद्राणां विशेषतः ।
सर्वदुःखानि शाम्यन्ति तव संदर्शनान्मम

tvaṃ hi nāthastvanāthānāṃ daridrāṇāṃ viśeṣataḥ |
sarvaduḥkhāni śāmyanti tava saṃdarśanānmama

227.107

स्मरस्वैनान्महाप्राज्ञ तेन जीवन्ति पाण्डवाः

smarasvainānmahāprājña tena jīvanti pāṇḍavāḥ

वैशंपायन उवाच

227.108

करिष्यामीति चामन्त्र्य अभिवाद्य पितृष्वसाम् ।
गमनाय मतिं चक्रे वासुदेवः सहानुगः

kariṣyāmīti cāmantrya abhivādya pitṛṣvasām |
gamanāya matiṃ cakre vāsudevaḥ sahānugaḥ

227.109

तान्निवेश्य ततो वीरः सह रामेण कौरवान् ।
ययौ द्वारवतीं राजन्पाण्डवानुमते तदा

tānniveśya tato vīraḥ saha rāmeṇa kauravān |
yayau dvāravatīṃ rājanpāṇḍavānumate tadā

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)