अध्याय 216: कुन्ती का आशीर्वाद, श्रीकृष्ण के उपहार

पाण्डवैः सह संयोगं गतस्य द्रुपदस्य ह ।
न बभूव भयं किंचिद्देवेभ्योऽपि कथंचन

pāṇḍavaiḥ saha saṃyogaṃ gatasya drupadasya ha |
na babhūva bhayaṃ kiṃciddevebhyo'pi kathaṃcana

कुन्तीमासाद्य ता नार्यो द्रुपदस्य महात्मनः ।
नाम संकीर्तयन्त्योऽस्या जग्मुः पादौ स्वमूर्धभिः

kuntīmāsādya tā nāryo drupadasya mahātmanaḥ |
nāma saṃkīrtayantyo'syā jagmuḥ pādau svamūrdhabhiḥ

कृष्णा च क्षौमसंवीता कृतकौतुकमङ्गला ।
कृताभिवादना श्वश्र्वास्तस्थौ प्रह्वा कृताञ्जलिः

kṛṣṇā ca kṣaumasaṃvītā kṛtakautukamaṅgalā |
kṛtābhivādanā śvaśrvāstasthau prahvā kṛtāñjaliḥ

रूपलक्षणसंपन्नां शीलाचारसमन्विताम् ।
द्रौपदीमवदत्प्रेम्णा पृथाशीर्वचनं स्नुषाम्

rūpalakṣaṇasaṃpannāṃ śīlācārasamanvitām |
draupadīmavadatpremṇā pṛthāśīrvacanaṃ snuṣām

यथेन्द्राणी हरिहये स्वाहा चैव विभावसौ ।
रोहिणी च यथा सोमे दमयन्ती यथा नले

yathendrāṇī harihaye svāhā caiva vibhāvasau |
rohiṇī ca yathā some damayantī yathā nale

यथा वैश्रवणे भद्रा वसिष्ठे चाप्यरुन्धती ।
यथा नारायणे लक्ष्मीस्तथा त्वं भव भर्तृषु

yathā vaiśravaṇe bhadrā vasiṣṭhe cāpyarundhatī |
yathā nārāyaṇe lakṣmīstathā tvaṃ bhava bhartṛṣu

जीवसूर्वीरसूर्भद्रे बहुसौख्यसमन्विता ।
सुभगा भोगसंपन्ना यज्ञपत्नी पतिव्रता

jīvasūrvīrasūrbhadre bahusaukhyasamanvitā |
subhagā bhogasaṃpannā yajñapatnī pativratā

अतिथीनागतान्साधून्वृद्दान्बालांस्तथा गुरून् ।
पूजयन्त्या यथान्यायं शश्वद्गच्छन्तु ते समाः

atithīnāgatānsādhūnvṛddānbālāṃstathā gurūn |
pūjayantyā yathānyāyaṃ śaśvadgacchantu te samāḥ

कुरुजाङ्गलमुख्येषु राष्ट्रेषु नगरेषु च ।
अनु त्वमभिषिच्यस्व नृपतिं धर्मवत्सला

kurujāṅgalamukhyeṣu rāṣṭreṣu nagareṣu ca |
anu tvamabhiṣicyasva nṛpatiṃ dharmavatsalā

पतिभिर्निर्जितामुर्वीं विक्रमेण महाबलैः ।
कुरु ब्राह्मणसात्सर्वामश्वमेधे महाक्रतौ

patibhirnirjitāmurvīṃ vikrameṇa mahābalaiḥ |
kuru brāhmaṇasātsarvāmaśvamedhe mahākratau

पृथिव्यां यानि रत्नानि गुणवन्ति गुणान्विते ।
तान्याप्नुहि त्वं कल्याणि सुखिनी शरदां शतं

pṛthivyāṃ yāni ratnāni guṇavanti guṇānvite |
tānyāpnuhi tvaṃ kalyāṇi sukhinī śaradāṃ śataṃ

यथा च त्वाऽभिनन्दामि वध्वद्य क्षौमसंवृताम् ।
तथा भूयोऽभिनन्दिष्ये जातपुत्रां गुणान्वितां

yathā ca tvā'bhinandāmi vadhvadya kṣaumasaṃvṛtām |
tathā bhūyo'bhinandiṣye jātaputrāṃ guṇānvitāṃ

ततस्तु कृतदारेभ्यः पाण्डुभ्यः प्राहिणोद्धरिः ।
वैदूर्यमणिचित्राणि हैमान्याभरणानि च

tatastu kṛtadārebhyaḥ pāṇḍubhyaḥ prāhiṇoddhariḥ |
vaidūryamaṇicitrāṇi haimānyābharaṇāni ca

वासांसि च महार्हाणि नानादेश्यानि माधवः ।
कम्बलाजिनरत्नानि स्पर्शवन्ति शुभानि च

vāsāṃsi ca mahārhāṇi nānādeśyāni mādhavaḥ |
kambalājinaratnāni sparśavanti śubhāni ca

शयनासनयानानि विविधानि महान्ति च ।
वैदूर्यवज्रचित्राणि शतशो भाजनानि च

śayanāsanayānāni vividhāni mahānti ca |
vaidūryavajracitrāṇi śataśo bhājanāni ca

रूपयौवनदाक्षिण्यैरुपेताश्च स्वलङ्कृताः ।
प्रेष्याः संप्रददौ कृष्णो नानादेश्याः स्वलङ्कृताः

rūpayauvanadākṣiṇyairupetāśca svalaṅkṛtāḥ |
preṣyāḥ saṃpradadau kṛṣṇo nānādeśyāḥ svalaṅkṛtāḥ

गजान्विनीतान्भद्रांश्च सदश्वांश्च स्वलङ्कृतान् ।
रथांश्च दान्तान्सौवर्णैः शुभ्रैः पट्टैरलङ्कृतान्

gajānvinītānbhadrāṃśca sadaśvāṃśca svalaṅkṛtān |
rathāṃśca dāntānsauvarṇaiḥ śubhraiḥ paṭṭairalaṅkṛtān

कोटिशश्च सुवर्णं च तेषामकृतकं तथा ।
वीथीकृतममेयात्मा प्राहिणोन्मधुसूदनः

koṭiśaśca suvarṇaṃ ca teṣāmakṛtakaṃ tathā |
vīthīkṛtamameyātmā prāhiṇonmadhusūdanaḥ

तत्सर्वं प्रतिजग्राह धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
मुदा परमया युक्तो गोविन्दप्रियकाम्यया

tatsarvaṃ pratijagrāha dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ |
mudā paramayā yukto govindapriyakāmyayā